Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον.
Τῇ Ι´(10ῃ) τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου, μνήμη τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Ἀρσενίου τοῦ Καππαδόκου, κοιμηθέντος ἐν ἔτει ͵αϠκδ´ (1924).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ὀρέστου τοῦ Καππαδόκου ἀναργύρου ἰατροῦ, ἐκ Τυάνων Καππαδοκίας (304)
Τῇ αὐτῆ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Δημητριανοῦ, ἐπισκόπου Ἀντιοχείας, ἐν Περσία (256)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Μίλου ἐπισκόπου Τελεπόλεως τῆς Περσίδος, τοῦ θαυματουργοῦ καὶ τῶν δύο Μαθητῶν αὐτοῦ (341), Ἐβόρη πρεσβυτερου καὶ Σενοεί (Σεβόη) διακόνου, ἱερομαρτυρων ἐν Μιλιγέρδα Περσίας (341)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου καὶ Ὁμολογητοῦ Γεδίου τοῦ ἐπισκόπου, τοῦ καὶ χειροτήσαντος τὸν ἅγιον Μῖλον.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Θεοστηρίκτου τοῦ ἐν Συμβόλοις τοῦ ὄρους Ὀλύμπου Βιθυνίας (η´ αἰ.) · καὶ τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Νόνου ἐπισκόπου Ἡλιουπόλεως, τοῦ κατηχήσαντος τὴν ἁγίαν Πελαγίαν. (3ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Μαρτίνου ἐπισκόπου Ταρακίνης.(4ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, οἱ ἅγιοι μάρτυρες Καλλιόπιος καὶ Νῖρος ξίφει τελειοῦνται, καὶ ὁ ἅγιος μάρτυς Ὠρίων, ζῶν ἐμβληθεὶς τῇ γῇ τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων δέκα μαρτύρων, Καλλινίου, Ἰμερίου, Διασήμου, Θεοδώρου, Στεφάνου, Πέτρου, Παύλου, Θεοδώρου, Ἰωάννου καὶ Ἰωάννου, τῶν ἐκ Γάζης καὶ ἐν Ἱεροσολύμοις ἀθλησάντων. (638)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Κωνσταντίνου-Κάχι τοῦ Ἴβηρος, πρίγκιπος τοῦ Κάρτλι τῆς Γεωργίας (852)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ ὁμολογητοῦ, ἐπισκόπου Οὐνίας.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Πρόβου α´, Ϛ´ ἐπισκόπου Ῥαβέννης. (~175)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Τιβερίου, Μοδέστου καὶ Φλωρεντίας, ἐν Ἀγάθῃ (Agde) τῆς νοτίου Γαλλίας ἐπὶ Διοκλητιανοῦ ἀθλησάντων. (303)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Μονίτορος (Monitor), ιβ´ ἐπισκόπου Ὀρλεάνης, τοῦ ὁμολογητοῦ. (~490)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἐπισκόπου Ἄεδου (Áed mac Bricc), μαθητοῦ τοῦ ἁγίου Ἰλλαδάνου (Illadan) ἐν Ράθλιχεν (Rathlihen) Ὀφφαλίας (Offaly) ἐν Ἰρλανδίᾳ. (589)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Ἐλέθου (Elaeth) τοῦ τὸ πρῶτον βασιλέως ἐν Βρεττανίᾳ, εἶτα συμμοναστοῦ τοῦ ἁγίου Σειριόλου (Seiriol) ἐν Ἀγγλεσέῃ (Anglesey) τῆς Οὑαλίας. (Ϛ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Ἰούστου (Justus), δ´ ἐπισκόπου Καντερβουρίας, τοῦ ὁμολογητοῦ. (634)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ κοίμησις τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου (1989), μαθητοῦ τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Φιλοθέου Ζερβάκου τῆς Λογγοβάρδας Πάρου
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἀνάμνησιν ποιούμεθα τοῦ φρικτοῦ θαύματος τῆς ἀναστάσεως τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου κατὰ τὸ μαρτύριον αὐτοῦ ἐν τῷ τροχῷ, κατὰ τὴν ἀρχαίαν γεωργιανὴν παράδοσιν, καθιερωθεῖσα ὑπὸ τῆς Ἁγίας Ἰσαποστόλου Νίνας, Φωτιστρίας τῆς Γεωργίας, συγγενοῦς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου.
Στίχοι
Ἀσκήσει Ἀρσένιε Χριστὸν δοξάσας,
δόξης κατηξίωσαι τῆς ὑπὲρ λόγον.
Δεκάτῃ Ἀρσενίοιο νόες γῆθεν ἄειραν ἦτορ.
Από τον βίο του Αγίου Αρσενίου του Χατζεφεντή
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης μεγάλωσε ορφανός και από μάνα και από πατέρα. Αν δεν το αντιμετώπιζε πνευματικά, με λεβεντιά, θα έπρεπε να είναι βασανισμένος, να είχε ψυχολογικά προβλήματα. Βλέπεις όμως τί παλληκαριά είχε! Τί αγώνες έκανε! Και αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι και τα κόκκαλά του ήταν σαν βαμβάκι, σαν σφουγγάρι. Στην εκταφή, όταν έβγαλα τα λείψανά του, τα πλευρά του και οι σπόνδυλοι, μόλις τα χάραζα λίγο, έσπαζαν. Μόνο δύο σπόνδυλοι, η λεκάνη και η κνήμη, ήταν κάπως γερά. Τόσο ασθενικός που ήταν, πώς έκανε τόσες οδοιπορίες; Βάδιζε σαν να πετούσε! Εδώ βλέπει κανείς την υπερφυσική δύναμη που του έδινε ο Θεός. Στο μεγάλωμα των ορφανών θα σκαλώση ο Χριστός;
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου, Οικογενειακή Ζωή, Λόγοι Δ’, Τα ορφανά παιδιά
***
Το έργο του δασκάλου είναι ιερό
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
– Γέροντα, και οι εκπαιδευτικοί που θέλουν να κάνουν δουλειά δυσκολεύονται, γιατί είναι δεσμευμένοι.
– Άμα θέλη κανείς, μπορεί να βρη τρόπο να κάνη δουλειά. Μπόρεσαν και βρήκαν τρόπο στα άθεα καθεστώτα και δεν μπορούν να βρουν εδώ; Στην Βουλγαρία πήγε κάποιος από ΄δώ και μοίρασε σταυρουδάκια στα παιδιά ενός σχολείου. Ένας όμως του κόμματος που στέκονταν εκεί κοντά τον είδε. Η δασκάλα, μόλις τον αντιλήφθηκε, πήγε και πήρε τα σταυρουδάκια από τα χέρια των παιδιών και τα μάλωσε που τα πήραν. Αλλά όταν έφυγε εκείνος ο άθεος, η δασκάλα τα μοίρασε μόνη της στα παιδάκια. Είδες πώς η δασκάλα ήταν εντάξει και με τον νόμο και με τον Θεό; Βλέπεις και οι δάσκαλοι στην Μικρά Ασία, μέσα σ΄ εκείνα τα δύσκολα χρόνια, πόσα πρόσφεραν! Γιατί δούλευαν με την καρδιά τους. Πονούσαν, είχαν ευλάβεια, θυσιάζονταν. Να, και ο Άγιος Αρσένιος[1] ο Καππαδόκης πόσο σοφά φερόταν στα Φάρασα! Είχε ετοιμάσει αίθουσα για σχολείο και αντί για θρανία είχε βάλει δέρματα από κατσίκες ή από πρόβατα με το τρίχωμά τους. Πάνω σ΄ αυτά γονατισμένα τα παιδιά παρακολουθούσαν τα μαθήματα. Με αυτόν τον σοφό τρόπο δεν ερέθιζε τους Τούρκους, ακόμη και όταν τύχαινε να τα δούν, γιατί νόμιζαν ότι προσεύχονταν. Όταν πάλι ο Άγιος Αρσένιος ήθελε να βγάλη εκδρομή τα παιδιά, τα πήγαινε σε ένα δικό του χωράφι που ήταν σαν κήπος, δήθεν για να κάνουν δουλειά, και τα έλεγε: «Αν τυχόν δήτε Τούρκο, να κάνετε κανένα κουτσοδούλι. Κόψτε κανένα κλαρί, για να νομίζη ότι καθαρίζετε τον κήπο». Και έτσι έκαναν τα καημένα. Γιατί, αν καταλάβαιναν οι Τούρκοι ότι τα πήγε εκδρομή, θα είχε ιστορίες. Κρυφό σχολειό βλέπεις! Όταν έφευγε ο Τούρκος, έπαιζαν πάλι τα παιδιά. Και το καλοκαίρι, στις διακοπές, τα συγκέντρωνε πάλι τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο, για να βοηθάη, για να μην ξεκόβωνται και ξεχνούν όσα τους δίδασκε.
– Γέροντα, γιατί ο Άγιος Αρσένιος έγραφε τα μαθήματα στα τουρκικά με ελληνικά γράμματα;
– Για να ξέρουν και τουρκικά τα παιδιά, ώστε να μπορούν να τα βγάλουν πέρα. Και αν τυχόν τον έπιαναν οι Τούρκοι που μάθαινε γράμματα στα παιδιά, και να έβλεπαν τα ελληνικά γράμματα, άκουγαν ότι τα διάβαζε τουρκικά και δεν εξαγριώνονταν. Οπότε τα παιδιά μάθαιναν και τα τουρκικά, αλλά και οι Τούρκοι δεν ερεθίζονταν. Όλα όσα ζούσε ο Άγιος[2], την ακρίβεια της Ορθοδοξίας, την ευλάβεια, τα μετέδιδε στους μαθητές του.
Γι’ αυτό λέω, άμα θέλη κανείς, μπορεί να κάνη δουλειά στα παιδιά, όπου και αν βρεθή. Έπεσε στα χέρια μου ένα ωραίο βιβλίο που έγραψε μία δασκάλα για την Βόρειο Ήπειρο. Αυτή για πεντακόσιους άνδρες κάνει. Πώς μιλούσε στους ξεναγούς! Σβούρα τους έφερνε. Μπράβο της!
Είναι μεγάλη υπόθεση ο σωστός δάσκαλος, ιδίως στις μέρες μας! Τα παιδιά είναι άγραφες κασσέττες· ή θα γεμίσουν βρώμικα τραγούδια ή βυζαντινή μουσική. Το έργο του δασκάλου είναι ιερό. Έχει μεγάλη ευθύνη και, αν προσέξη, μπορεί να πάρη μεγάλο μισθό από τον Θεό. Να φροντίζη να διδάσκη στα παιδιά τον φόβο του Θεού. Πρέπει να βρουν τρόπο οι εκπαιδευτικοί να περνάνε κάποια μηνύματα στα παιδιά για τον Θεό και για την Πατρίδα. Ας σπείρουν αυτοί τον σπόρο, και ας μην τον δούν να βλαστάνη. Τίποτε δεν πάει χαμένο καποια στιγμή θα πιάση τόπο.
Και πάντα με το καλό, με επιείκεια, με αγάπη να φέρωνται στα παιδιά. Να προσπαθούν να ξυπνάνε το φιλότιμό τους. Το παιδί θέλει αγάπη, ζεστασιά. Πολλά παιδιά την στερούνται τελείως στο σπίτι. Αν οι δάσκαλοι αγαπήσουν τα παιδιά, θα τους αγαπήσουν και εκείνα, και τότε θα κάνουν πιο εύκολα το έργο τους. Εμάς ο δάσκαλος με την βέργα μας χτυπούσε, όταν έβλεπε αταξία, αλλά αγαπούσε τα παιδιά και τα παιδιά τον αγαπούσαν. Δεν είχε δικά του παιδιά και τα αγαπούσε τα παιδιά πολύ.
Γι’ αυτό λέω ότι καλοί είναι οι γονείς που γεννούν πολλά παιδιά και γίνονται πολύτεκνοι, αλλά καλύτεροι είναι οι σωστοί εκπαιδευτικοί που αναγεννούν του κόσμου τα παιδιά και γίνονται υπέρ-υπέρ-πολύτεκνοι! Δίνουν αναγεννημένους ανθρώπους στην κοινωνία, και έτσι γίνεται καλύτερη.
[1]. Βλ. Ο. π. σ. 41.
[2]. Βλ. Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, Σουρωτή Θεσσαλονίκης 1991, σ. 36.
***
Ο Χατζεφεντής με μιά ματιά κοκκάλωνε τους Τούρκους
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Ο Ιωάννης Κυρκαλάς διηγήθηκε ότι μια φορά είχαν πάει πολλοί Τούρκοι (Τσέτες) στα Φάρασα και, αφού έπιασαν κρυφά δώδεκα πλουσίους του χωριού, ειδοποίησαν τις οικογένειες τους: Ή θα τους πάνε πεντακόσιες χρυσές λίρες ή θα τους κόψουν. Επίσης εμήνυσαν και το εξής στους Φαρασιώτες: Η παραμικρή τους κίνηση για να τους χτυπήσουν, θα είναι εις βάρος των κρατουμένων, διότι πρώτα θα κόψουν αυτούς και μετά θα αρχίσουν την μάχη.
Όλα τα Φάρασα είχαν αναστατωθή τότε και άλλοι έτρεξαν να συγκρατήσουν τα παλληκάρια του χωριού, για να μην κάνουν καμμιά τρέλλα και τους χτυπήσουν, και άλλα γυναικόπαιδα έτρεξαν στον Χατζεφεντή, που ήταν η μόνη τους ελπίδα, γιατί οι Τούρκοι ήταν πολλοί και οχυρωμένοι – λέγουν γύρω στους τριακόσιους ογδόντα.
Ο Πατήρ Αρσένιος, μόλις το μαθαίνει, πηγαίνει στην Εκκλησία και λέγει στους επιτρόπους να του δώσουν όλα τα χρήματα που είχε το παγκάρι, τα οποία ήταν γύρω στις πενήντα λίρες. Τα παίρνει λοιπόν ο Πατήρ μαζί του και με δυο γέρους ανεβαίνει στο λημέρι των Τσετών και ζητάει τον Καπετάνιο τους, ο οποίος ήρθε χαρούμενος, γιατί νόμιζε ότι έφεραν τις πεντακόσιες λίρες. Μόλις είδε τον Καπετάνιο τους ο Πατήρ Αρσένιος, άρχισε να τον μαλώνη με τα εξής λόγια:
– Δεν φοβάσαι τον Θεό; Δεν ντρέπεσαι καθόλου; Από πού θα τις βρουν τις πεντακόσιες λίρες οι φτωχοί αυτοί άνθρωποι και λέτε ότι θα τους κόψετε, εάν δεν σας τις δώσουν;
Παίρνει μετά την σακκούλα με τα χρήματα της Εκκλησίας (τα ψιλά), τα πετάει και τους λέγει:
– Πάρτε αυτά για τον κόπο που κάνατε και φέρτε γρήγορα τους ανθρώπους μου, γιατί αλλιώς θα σας κόψω εγώ πέτρες επί τόπου όλους σας.
Με τα λόγια αυτά που τους είπε: «Θα σας κόψω πέτρες», όλοι οι Τούρκοι είχαν μείνει στον τόπο τους ακίνητοι σαν αγάλματα. Μετά από λίγο, ενώ έμεναν έτσι μαρμαρωμένοι, τους λέγει ξανά ο Πατήρ:
– Γρήγορα, φέρτε τους ανθρώπους μου και φύγετε.
Τότε μόνον μπόρεσαν να ελευθερωθούν από εκείνο το αόρατο δέσιμο που ένιωθαν και έλυσαν τους δώδεκα κρατουμένους Φαρασιώτες και έφυγαν κατατρομαγμένοι από εκείνο το μαρμάρωμα που έπαθαν, χωρίς να σκύψουν να πάρουν ούτε τις πενήντα λίρες, που ήταν στην γη σκορπισμένες. Ο Πατήρ Αρσένιος είπε στους κρατουμένους: «Μάστε τα χρήματα της Εκκλησίας και πάμε να φύγουμε», και γύρισαν μετά στο χωριό χαρούμενοι.
***
Ὁ Στέφανος Ζαχαρόπουλος διηγήθηκε ὅτι ἄλλη μιά φορὰ πῆγαν πάλι νὰ ληστέψουν τὸν Χατζεφεντὴ τέσσερις Κοῦρτοι (Τοῦρκοι ἄγριας φυλῆς). Ὁ Πατὴρ ἐκείνη τὴν ὥρα καθόταν στὸ δέρμα καὶ διάβαζε (ἔκανε ἀνάγνωση). Εἶδε τοὺς κλέφτες ποὺ ἄνοιξαν τὴν πόρτα του, ἀλλὰ δὲν τοὺς μίλησε καθόλου. Ἐκεῖνοι μπῆκαν μέσα στὸ κελλί του καὶ ἔψαχναν δεξιὰ καὶ ἀριστερά· νόμιζαν ὅτι θὰ βροῦν λίρες. Ὁ Πατὴρ Ἀρσένιος ἐξακολούθησε τὴν μελέτη του, χωρὶς νὰ τοὺς μιλήση. Ἀφοῦ τελικὰ δὲν βρῆκαν τίποτε οἱ κλέφτες, πῆγαν νὰ φύγουν, καὶ ὁ ἕνας Κούρτης πῆρε τὰ δύο σκεπάσματα ποὺ εἶχε ὁ Πατὴρ διπλωμένα σὲ μία ἄκρη. (Αὐτὴ ἦταν ὅλη καὶ ὅλη ἡ περιουσία του). Τί ἔπαθαν ὅμως; Ἐνῶ ἤθελαν νὰ φύγουν, δὲν μποροῦσαν νὰ βροῦν τὴν πόρτα, γιὰ νὰ βγοῦν, σὰν νὰ εἶχαν τυφλωθῆ. Γύριζαν γύρω – γύρω μέσα στὸ κελλί του καὶ τὴν πόρτα δὲν τὴν ἔβλεπαν. Ἐπειδὴ τὸν ἐνοχλοῦσαν τὸν Πατέρα Ἀρσένιο στὴν μελέτη του, τοὺς ἔδειχνε τὴν πόρτα, γιὰ νὰ βγοῦν, ἀλλὰ ἐκεῖνοι δὲν μποροῦσαν νὰ τὴν ἰδοῦν καὶ συνέχεια γύριζαν γύρω – γύρω. Τότε σηκώνεται ὁ Πατήρ, πιάνει τὸν ἕναν Κούρτη καὶ τοῦ λέγει:
– Νὰ ἡ πόρτα ποὺ βγαίνουν οἱ κλέφτες καὶ πηγαίνουν στὴν κόλαση!
Τότε μόνον μπόρεσαν νὰ φύγουν καὶ μετανόησαν καὶ ζήτησαν καὶ συγχώρεση οἱ ληστές. Ὁ Πατὴρ τοὺς συγχώρεσε καὶ ἔφυγαν. Μετὰ τὸ ὁμολογοῦσαν αὐτὸ ποὺ ἔπαθαν καὶ στοὺς ἄλλους Κοῦρτες: «Ἀμάν, ἀμάν! Στὸν Χατζεφεντὴ μὴν πάτε νὰ κλέψετε, γιατί, καὶ νὰ μπῆτε στὸ κελλί του, μετὰ τὴν πόρτα δὲν θὰ μπορῆτε νὰ τὴν βρῆτε, γιὰ νὰ φύγετε»
***
Εἶχαν ληστέψει μιά φορὰ πάλι οἱ Τοῦρκοι Ἱερὰ Σκεύη τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ Φαρασιῶτες ἀνησυχοῦσαν καὶ προσπαθοῦσαν νὰ βροῦν τοὺς κλέφτες. Ὁ Χατζεφεντὴς ὅμως ἀτάραχος τούς λέγει: «Μὴν ἀνησυχῆτε· θὰ δῆτε τὸν Ἅϊ-Γιώργη νὰ τὰ φέρνη ξωπίσω». Ὅταν οἱ ληστὲς ἔφθασαν στὸ Κοζᾶν-Ταγῆ, ἐνῶ ἦταν μέρα καὶ ὁ οὐρανὸς καθαρός, ἔπεσε ἀπότομα μιά παράξενη μαυρίλα μπροστά τους, ποὺ ἦταν ἀδύνατο νὰ προχωρήσουν, οὔτε καὶ τὸν ποταμὸ Φεραχτὶν ἦταν δυνατὸν νὰ περάσουν, ποὺ εἶχαν μπροστά τους. (Τὴν παράξενη αὐτὴ μαυρίλα τὴν εἶδε καὶ ὁ Ἀντώνιος Σταυρίδης ἀπὸ τὸ Ζίλε τῆς Καππαδοκίας). Κατάλαβαν τότε οἱ ληστὲς ὅτι ἦταν ἀπὸ τὸν Θεὸ αὐτὸ τὸ παράξενο φαινόμενο, καὶ γύρισαν πρὸς τὰ Φάρασα, γιὰ νὰ ἐπιστρέψουν τὰ Ἱερὰ Σκεύη. Ὅταν ὅμως προχώρησαν λίγο τὸν δρόμο πρὸς τὰ Φάρασα καὶ ἡ μαυρίλα εἶχε φύγει, τὸ θεώρησαν γιὰ τυχαῖο γεγονὸς καὶ γύρισαν ξανὰ μὲ τὰ φορτωμένα ζῶα γιὰ τὸ χωριό τους (γιὰ τουΚοζᾶν-Ταγῆ τὴν κατεύθυνση). Μὲ τὸ γύρισμα ὅμως γιὰ τὸ χωριὸ τους ἒνιωσαν κάποιον νὰ τοὺς δέρνη ἀοράτως καὶ νὰ τοὺς φέρνη ἔτσι καταπόδι μέχρι τὰ Φάρασα.
Ἔφθασαν μὲ τὰ κλεμμένα Ἱερὰ Σκεύη στὰ Φάρασα καὶ φώναζαν τοὺς Φαρασιῶτες οἱ κλέφτες νὰ τὰ ξεφορτώσουν γρήγορα, γιατί αὐτοὶ μὲ τὰ χέρια τους προστάτευαν τὰ κεφάλια τους ἀπὸ τὶς ξυλιὲς ποὺ ἒνιωθαν ἀοράτως νὰ τρῶνε.
***
Ο Πρόδρομος Εζνεπίδης [πατέρας του Αγίου Παϊσίου και πρόεδρος του χωριού] διηγήθηκε ότι μια άλλη φορά είχαν έρθει πολλοί Τούρκοι (Τσέτες) στο χωριό (Φάρασα) και έτυχε εκείνος να είναι άρρωστος στο κρεββάτι και να σπαρταράη σαν το ψάρι από δυνατό ρίγος. Όταν τον ειδοποίησαν, βρέθηκε σε δύσκολη θέση σαν Πρόεδρος, γιατί έφερνε την ευθύνη του χωριού, και είπε σ’ αυτούς που ήταν γύρω του να τον πιάσουν, όπως ήταν, και να τον πάνε στον Χατζεφεντή. Όπως και έκαναν. Ο Χατζεφεντής, όταν τον είδε σ’ αυτή την κατάσταση και έμαθε που είχαν έρθει Τσέτες, ούτε και την φυλλάδα του πήρε να τον διαβάση, αλλά, χωρίς να χασομερήση καθόλου, πήρε ένα τσεραστούπι (κανδηλοκέρι), το ευλόγησε, το τύλιξε στο δεξί του χέρι και του είπε: «Πήγαινε, παλληκάρι, στην ευχή του Χριστού και διώξε τους Τούρκους να μην μπουν στο χωριό μας». Αμέσως έγινε καλά με την ευχή του, συγκέντρωσε τα παλληκάρια του χωριού και τους έδιωξε, χωρίς να έχουν ούτε τραυματία.
***
Κάποτε πήγαν τρεις Τούρκοι να ληστέψουν τον Χατζεφεντή. Επειδή άκουγαν ότι τρέχει πολύς κόσμος στον Πατέρα Αρσένιο, νόμιζαν ότι θα έχη πολλά χρήματα, ενώ ο Πατήρ χρήματα ούτε έπιανε στα χέρια του. Οι ληστές λοιπόν πήγαν ημέρα Τετάρτη, για να τον βρουν σίγουρα στο κελλί του, επειδή είχαν υπ’ όψιν τους ότι την Τετάρτη και την Παρασκευή έμενε έγκλειστος στο κελλί του. Οι μεν δύο κλέφτες κάθησαν απ’ έξω, ο δε τρίτος, αφού μπήκε από το παράθυρο, άνοιξε την πόρτα του κελλιού του και πέρασε το ένα πόδι μέσα. Ο Πατήρ Αρσένιος εκείνη την ώρα διάβαζε την νυκτερινή του ακολουθία και, όταν άκουσε θόρυβο, έρριξε μια ματιά προς την πόρτα, την στιγμή ακριβώς που περνούσε το ένα του πόδι ο ληστής μέσα στο κελλί του. Εκείνη η ματιά όμως του πατρός Αρσενίου, λες και ήταν δυνατό ηλεκτρικό ρεύμα, τον κοκκάλωσε, όπως βρισκόταν, με το ένα πόδι μέσα και με το άλλο απ’ έξω και οπλισμένο με τα μαχαίρια και τα φυσεκλίκια του. Ο Πατήρ, μετά την ματιά εκείνη, συνέχισε την ακολουθία του ατάραχος.
Οι άλλοι δύο όμως ληστές που ήταν απ’ έξω ανησυχούσαν, γιατί άργησε και θα τους έπαιρνε η ημέρα, και μπήκαν και αυτοί. Όταν είδαν τον σύντροφο τους ακίνητο με το ένα πόδι μέσα στο κελλί και το άλλο απ’ έξω, στον μικρό διάδρομο, τους έπιασε τρόμος. Παρακάλεσαν τότε τον
πατέρα Αρσένιο να τους συγχωρέση και να λύση τον σύντροφό τους από εκείνο το αόρατο δέσιμο. Ο Πατήρ, χωρίς να διακόψη την ακολουθία του, έκανε νόημα να φύγη, και έτσι μπόρεσε να λυθή, και έφυγαν. Οι Τούρκοι αυτοί μετά το ομολογούσαν και στους άλλους Τούρκους αυτό που έπαθαν και έλεγαν: «Αμάν, αμάν· μην πάτε να ληστέψετε τον Χατζεφεντή!».
***
Ο Σολομών Κοσκερίδης διηγήθηκε ότι είχαν πάει μία παράλυτη Τουρκάλα στον Χατζεφεντή (έτσι έλεγαν τότε τον Άγιο Άρσένιο) μέσα σε μια μπατανία, την οποία διάβασε και έγινε αμέσως καλά.
Η Σωτηρία Χριστοφορίδου διηγήθηκε ότι μια Τουρκάλα τυφλή, ονόματι Μεριάμα, την είχαν φέρει στον Πατέρα Αρσένιο, ο οποίος την διάβασε και ήρθε το φως της.
Η Στέλλα Κογλανίδου διηγείται ότι είχαν φέρει στο πατρικό της σπίτι, στα Φάρασσα, έναν βουβό Τούρκο ηλικίας τριάντα ετών, και ο πατέρας της τον πήρε και τον πήγε στον Πατέρα Αρσένιο, για να τον διαβάσει και να γίνει καλά. Ενώ ο Χατζεφεντής (Άγιος Αρσένιος) του διάβαζε το Ευαγγέλιο, πριν ακόμη τελειώσει, ο βουβός άρχισε να μιλάει. Στη συνέχεια τον πήγε πάλι στο σπίτι του και ο βουβός μιλούσε. Δηλαδή τον φιλοξένησε και θεραπευμένο, και την άλλη μέρα τον πήραν οι συγγενείς του και έφυγαν.
Ένας Τούρκος από το χωριό Τελέληδες είχε μολύνει το Αγίασμα του Αγίου Χρυσοστόμου, και ο Άγιος, για να τον παιδαγωγήσει, τον τιμώρησε Τον έφεραν και αυτόν στον Χατζεφεντή, για να τον διαβάσει να γίνει καλά. Ο Πατήρ όμως τον κράτησε μια εβδομάδα, χωρίς να το διαβάσει. Ο Ψάλτης του, που έβλεπε να κρατάει τον Τούρκο μια εβδομάδα, παραξενεύτηκε και είπε στον Πατέρα Αρσένιο:
-Ναχω την ευχή σου, τι κρατάς μια εβδομάδα αυτόν τον Τούρκο, ενώ άλλους αρρώστους πιο βαριά τους διαβάζεις και γίνονται αμέσως καλα;
–Τον κρατώ για να κάνει κάνονα, γιατί αυτός έχει χοντρό κεφάλι και δεν τόχει σε τίποτε, μόλις τον κάνω καλά να πάει αμέσως να ξαναβουτήξει το κασσιδιάρικό του κεφάλι στον Αγιασμό.
Όταν τέλειωσε η εβδομάδα, τότε τον διάβασε και επανήλθε το πρόσωπό του στην θέση του και του έκανε παρατήρηση του Τούρκου:
–Άλλη φορά, όταν βλέπεις τα βακούφια των Χριστιανών, να τα προσκυνάς από μακρυά και να παίρνεις δρόμο.
Κάποτε που περιόδευε στα χωριά με τον ψάλτη του Πρόδρομο, είχε περάσει και από το χωριό Σινασός. Οι Τούρκοι του χωριού εμπόδισαν τον Πατέρα να έρθη σε επαφή με τους Χριστιανούς. Ο Πατήρ Αρσένιος δεν μίλησε καθόλου, παρά είπε μόνο στον Πρόδρομο: «Πάμε να φύγουμε και θα τους ιδής τους Τούρκους να τρέχουν να μας προλάβουν». Μόλις βγήκαν μισή ώρα έξω από το χωριό, ο Χατζεφεντής γονάτισε και ύψωσε τα χέρια του στον Ουρανό (έκανε προσευχή). Και ενώ ήταν καλός καιρός, για μια στιγμή μαζεύθηκαν σύννεφα και άρχισε βροχή – κατακλυσμός με δυνατό αέρα – και το χωριό Σινασός να σείεται ολόκληρο. Οι Τούρκοι αμέσως κατάλαβαν το σφάλμα τους και έστειλαν δύο ζαπτιέδες (αγγελιοφόρους καβαλλάρηδες), για να τον προλάβουν. Και όταν τον έφθασαν, έπεσαν στα πόδια του Χατζεφεντή και ζητούσαν συγχώρεση εκ μέρους όλου του χωριού. Τότε ο Πατήρ Αρσένιος τους συγχώρεσε και ξαναγύρισε στην Σινασό. Σταύρωσε το χωριό στα τέσσερα σημεία του ορίζοντος και αμέσως σταμάτησαν όλα και καλωσύνεψε.
Φαρασιώτες από την Δράμα και εγκατεστημένοι στην Θεσσαλονίκη διηγήθηκαν ότι οι δυο Σέχοι (αρχηγοί Μουσουλμανικών φυλών και μάγοι ) από το Χατζή – Πεχτές είχαν επισκεφθεί τον Πατέρα Αρσένιο. Ο Πατήρ τους δέχθηκε και τους έφτιαξε καφέ. Οι Σέχοι όμως άρχισαν τις άνοητες και ζαλίσμενες ερωτήσεις, που έφερναν μόνο πονοκέφαλο. Ο Πατήρ, για να τους ξεφορτωθεί, τους είπε:
– Δεν μπορώ να σας ακούω, γιατί πονάει το κεφάλι μου.
Εκείνοι όμως δεν κατάλαβαν και είπε ο ένας στον Πατέρα Αρσένιο:
-Παπάς Εφέντης, θα σου φτιάξουμε ένα μουσχά (χαϊμαλί) και, άμα το φορέσεις, σ’ όλη σου την ζωή δεν θα σε πονέσει το κεφάλι σου.
Ο Πατήρ τους απάντησε τότε αυστηρά:
– Έχω μεγαλύτερη δύναμη από την δική σας και μπορώ να σας κάνω με την δύναμη του Χριστού να μην κουνηθήτε καθόλου από τον τόπο που κάθεσθε.
Τους άφησε αμέσως τότε και πήγε δίπλα στο κελλί του. Όταν είχαν αποτελειώσει τον καφέ τους οι Σέχοι και θέλησαν να φύγουν, με κανένα τρόπο δεν μπορούσαν να κουνηθούν από τον τόπο που κάθονταν, διότι ένιωθαν να είναι δεμένοι με ένα αόρατο δέσιμο. Αναγκάσθηκαν τότε να φωνάξουν τον Πατέρα Αρσένιο, για να τους λύσει. Ο Πατήρ πήγε αμέσως, αλλά δεν τους μίλησε μόνο νόημα τους έκανε να φύγουν, και έτσι μπόρεσαν να ξεκοκκαλώσουν από τον τόπο τους. Οι Σέχοι κατάλαβαν το σφάλμα τους και ζήτησαν συγχώρεση από τον Πατέρα και τους είπαν φεύγοντας:
– Παπάς Εφεντής, συγχώρα μας η δύναμη σου είναι μεγάλη, γιατί την παίρνεις από την μεγάλη σου πίστη. Εμείς με τον σατανά δουλεύουμε.
***
«Για να έχη κανείς και την εξωτερική εικόνα του Πατρός Αρσενίου, θεώρησα χρέος να δώσω και τα χαρακτηριστικά του.
Ο Πατήρ ήταν υψηλός· 1,80 ύψος. Γεροδεμένος και σκελετωμένος από την πολλή του άσκηση. Ήταν πολύ δασύς και έκλινε προς το ξανθός, όταν ήταν πολύ νέος. Είχε γενειάδα μεγάλη και μακριά, φρύδια δασιά και εξογκωμένα και μέτωπο γυαλιστερό. Τα μάτια του ήταν γαλάζια και μεγάλα, και το πρόσωπό του ήταν μακρύ. Τα μάγουλά του ήταν βαθουλωμένα και τα κάλυπταν τα πυκνά του γένια. Δύο κόκκαλα γυαλιστερά έβλεπε κανείς να φαίνονται κάτω από τα μάτια του· “χρώμα κυδωνιού φτιασμένου”, όπως μου έλεγαν. Από μικρός που ήταν, μεγαλόφερνε πάντα και στη συνέχεια όλοι “γέρο” τον θεωρούσαν.«
»Πίστευε πολύ και θεράπευε πολλούς, πιστούς και απίστους. Λίγα λόγια, πολλά θαύματα. Ζούσε πολλά και έκρυβε πολλά. Μέσα στον σκληρό του φλοιό, έκρυβε τον πνευματικό του γλυκό καρπό. Πολύ αυστηρός Πατέρας με τον εαυτό του, αλλά και πολύ στοργικός Πατέρας στα παιδιά του. Δεν τα χτυπούσε με τον νόμο, αλλά με το φιλότιμο, με το νόημα του νόμου.«
»Ως Λειτουργός του Υψίστου, δεν πατούσε στη γη· και ως συλλειτουργός, άστραφτε στον κόσμο. Ο “Χατζεφεντής” (ο Πατήρ Αρσένιος), κήρυττε την Ορθοδοξία ορθά, με τον ορθόδοξο βίο του. Έλειωνε στην άσκηση τη σάρκα του από τη θερμή του αγάπη προς τον Θεό και αλλοίωνε τις ψυχές με τη θεία του Χάρη.«
»Στον εξαϋλωμένο άνθρωπο του Θεού Πατέρα Αρσένιο λειτουργούσαν οι πνευματικοί νόμοι· ενώ ζούσε μυστικά και έφευγε τις δόξες του κόσμου, τον πρόδιδε η Χάρις του Θεού. Τώρα, πια, ο “Χατζεφεντής” (ο Άγιος Πατήρ Αρσένιος) δεν τρέχει με τα πόδια και δεν λαχανιάζει για να προλαβαίνει τους αρρώστους, να τους διαβάζει την ανάλογη ευχή και να τους θεραπεύει, αλλά πετάει άνετα σαν άγγελος, από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη, και μπορεί να προλαβαίνει όλους τους πιστούς που τον επικαλούνται με ευλάβεια…».
Η Χάρις του Θεού δεν είναι στέρνα που τελειώνει το νερό της και μετά στερεύει, αλλά ανεξάντλητη πηγή.
Είναι φυσικό, νομίζω, να βοηθά περισσότερο τώρα, απ’ ό,τι βοηθούσε όταν ζούσε στην γη, διότι τώρα πια βρίσκεται κοντά στον Ουράνιο Πατέρα και σαν παιδί Του με παρρησία, που είχε αποκτήσει από πριν, μπορεί να παίρνει άφθονη Χάρι και να καταφθάνει αμέσως στους πονεμένους ανθρώπους, για να τους βοηθάει δίνοντας την ανάλογη θεραπεία.
από το βιβλίο: «Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης», Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, Ιερόν Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος – Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
***
Ο σωστός Χριστιανός πονάη και την Ορθοδοξία και την Πατρίδα του
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Όσο μπορεί κανείς να γίνη σωστός Χριστιανός.
Τότε θα έχη πνευματικό αισθητήριο. Λίγο-πολύ θα πονάη και την Ορθοδοξία και την Πατρίδα του και θα αισθάνεται και την υποχρέωση που έχει ως Έλληνας… Και αν γίνη σωστός Χριστιανός κανείς, σπρώχνεται από μέσα και μετά τον πληροφορεί ο Θεός πιο πολύ και από αυτόν που διαβάζει, και για περισσότερα πράγματα. Γνωρίζει όχι μόνον αυτά που γράφουν, αλλά και αυτά που σκέφτονται να γράψουν. Καταλάβατε; Έρχεται ο θείος φωτισμός και όλες οι ενέργειές του είναι φωτισμένες.
Τέτοια κληρονομιά που μας έχει αφήσει ο Χριστός δεν έχουμε δικαίωμα να την εξαφανίσουμε στις μέρες μας. Θα δώσουμε λόγο στον Θεό. Εμείς, το μικρό αυτό έθνος, πιστέψαμε στον Μεσσία, μας δόθηκε η ευλογία να διαφωτίσουμε όλον τον κόσμο. Η Παλαιά Διαθήκη μεταφράσθηκε στην ελληνική γλώσσα εκατό χρόνια πριν από την έλευση του Χριστού. Οι πρώτοι Χριστιανοί τι τράβηξαν! κινδύνευε συνέχεια η ζωή τους. Τώρα τι αδιαφορία υπάρχει!… Αυτήν την αγία κληρονομιά οφείλουμε να την τιμήσουμε και να την διατηρήσουμε και όχι να την εξαφανίσουμε στις μέρες μας. Είναι κρίμα να χαθή ένα τέτοιο έθνος!.
(Όσιος Παΐσιος: ΛΟΓΟΙ Α’ – (Ησυχαστήριον – Σουρωτή Θεσσαλονίκης, σελ. 360-362).
***
Για την Τουρκία διεκήρυσσε με βεβαιότητα: «Θα διαλυθεί, και οι μεγάλες δυνάμεις θα μας δώσουν την Πόλη. Όχι επειδή μας αγαπούν αλλά γιατί θα οικονομήσει ο Θεός τα πράγματα έτσι, ώστε το συμφέρον τους θα είναι να την έχουμε εμείς. Θα λειτουργήσουν οι πνευματικοί νόμοι. Οι Τούρκοι έχουν να πληρώσουν πολλά, απ’ αυτά που έχουν κάνει. Αυτό το Έθνος θα καταστραφεί, διότι δεν προήλθε με την ευλογία του Θεού. Τα κόλλυβά τους τα ’χουν στο ζωνάρι τους (δηλαδή πλησίασε το τέλος τους).
Ο άγιος Αρσένιος έλεγε πριν από την Ανταλλαγή: “Την Πατρίδα μας θα την χάσουμε, αλλά πάλι θα την βρούμε”»..
Βλέποντας τον από Ανατολάς κίνδυνο για την Θράκη, μετέβη στην Κομοτηνή για να στηρίξη εκχριστιανισθέντες Μουσουλμάνους. Ήθελε να παραμείνη μαζί τους για ένα διάστημα για να βοηθήση.
Στα θέματα της Πατρίδος δεν ήθελε οι Χριστιανοί να είναι αδιάφοροι. Πολύ λυπόταν που έβλεπε πνευματικούς ανθρώπους να επιζητούν να βολευθούν οι ίδιοι και να μην ενδιαφέρωνται για την Πατρίδα. Ο καημός του και η απορία του ήταν πως οι υπεύθυνοι δεν αντιλαμβάνονται πού οδηγούμαστε. Ο ίδιος από παλαιά διέβλεπε την σημερινή κατάσταση και ανησυχούσε, αλλά δεν διέσπειρε τις ανησυχίες του στον κόσμο. Έλεγε: «Από το κακό που επικρατεί σήμερα θα βγει μεγάλο καλό».
Λυπόταν για την πνευματική κατάπτωση των πολιτών. Μιλούσε αυστηρά γι’ αυτούς που ψήφιζαν αντιχριστιανικούς νόμους..
Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, Ιερονάχου Ισαάκ
***
“Η Ρωσία θα σαρώσει μέχρι το Σουέζ”
Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης ο “Χατζεφεντής”
«Πήγατε, Γέροντα, στην Τουρκία»;
«Ναι, πήγα. ο πατέρας μου πολέμησε τους Τσέτες».
«Άραγε, Γέροντα, θα ξαναπάμε πίσω»;
Μετά την ερώτηση μου αυτή, ο Γέροντας πήγε αμέσως μέσα στο κελλί και έφερε ένα μικρό τετραδιάκι, γραμμένο στα φαρασιώτικα ή στα τούρκικα, με προφητείες του αγίου Αρσενίου (του Καππαδόκη) από το 1901 έως το 1923.
Το τετραδιάκι εκείνο περιελάμβανε γεγονότα που συνέβησαν την εποχή εκείνη, καθώς και προφητείες μελλοντικές. Ο Γέροντας μου έδειξε τι έγραφε για το 1922: «Φέτος η πατρίδα μας θα χαθεί και θα μας διώξουν, αλλά θα πάμε πάλι».
Καραφείζης Βασίλειος, ταξίαρχος ε.α., Διδυμότειχο, Έβρου, η συνομιλία έλαβε χώρα την 10η Ιανουαρίου 1992.
Δεκαετία του ΄80, ούτε καταλαβαίναμε τίποτε από αυτά που ζούμε. Ένας Ασκητής Αγιορείτης μας έδειξε τις χειρόγραφες σημειώσεις που είχε από τον γέροντά του.
Όταν τις αναγνώσαμε όλα αυτά μας φαινόταν πολύ μακρινά.
Έγραφε πολλά αλλά αναφέρουμε αυτά που μας έκαναν εντύπωση καθότι δεν μας επέτρεψε να έχουμε κάποιο αντίγραφο.
« στις αρχές της νέας χιλιετίας θα κάνουν πρόβα για να σας βουλώσουν με τον δυσώνυμο αριθμό»
« θα τους προλάβει μεγάλος πόλεμος που θα ανάψει στην περιοχή της Βαβυλώνας και ο απόηχος του θα φτάσει στην νέα Βαβυλώνα»
« η Ρωσία θα σαρώσει μέχρι το Σουέζ αλλά μετά θα γυρίσει πίσω».
« Μέχρι τότε μην συγκοινωνείτε με τα έργα του σκότους για να σωθείτε από το παγκόσμιο κακό»
Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης – Χατζεφεντής κήρυττε την Ορθοδοξία ορθά με τον ορθόδοξο βίο του και αλλοίωνε τις ψυχές με την Θεία του Χάρι. Το κελλί του μάζευε όλο τον πόνο των πονεμένων ανθρώπων….
https://iconandlight.wordpress.com/2025/11/09/%ce%bf-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%81%cf%83%ce%ad%ce%bd%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%cf%80%cf%80%ce%b1%ce%b4%cf%8c%ce%ba%ce%b7%cf%82-%cf%87%ce%b1%cf%84%ce%b6%ce%b5/
Ο άγιος Νεκτάριος είναι όλος αγάπη, τον φωνάζεις και σου κάνει αμέσως αυτό που τους λες. Δεν θέλει να πονάμε. Να στενοχωρούμεθα. Να υποφέρουμε. Γιατί τα πέρασε όλα, στον μέγιστο βαθμό, και καταλαβαίνει τι εστί πόνος, τι εστί αρρώστια, τι εστί αδικία. π. Ανανία Κουστένη
https://iconandlight.wordpress.com/2025/11/08/%ce%bf-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bd%ce%b5%ce%ba%cf%84%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7-%cf%84%ce%bf%ce%bd/
Ο Κύριος με Αγίασε και είμαι Άγιος, θαυματουργός και μυροβλύτης. Κι ο Κύριος δεν με αγίασε για κανένα άλλο λόγο, παρά μόνο επειδή συγχωρούσα!! Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης
https://iconandlight.wordpress.com/2023/11/08/%ce%bf-%ce%ba%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1%cf%83%ce%b5-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b8%ce%b1%cf%85%ce%bc/
Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης ο θαυματουργός, Ένας συκοφαντημένος στον Παράδεισο…
https://iconandlight.wordpress.com/2016/11/08/13643/
Αυτός ήταν ο Πατήρ Αρσένιος! Μόνος, μικρός, με μόνη του Θεού την προστασία! Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης ο ‘’Χατζεφεντής’’
https://iconandlight.wordpress.com/2018/11/09/26072/
Ευλογημένοι, δεν βλέπετε τον φωτεινό Σταυρό που προπορεύεται μπροστά μας;… πιαστήτε από το χέρι μου. Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης
https://iconandlight.wordpress.com/2023/07/30/%ce%b5%cf%85%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%ce%b9-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b2%ce%bb%ce%ad%cf%80%ce%b5%cf%84%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bd%cf%8c-%cf%83/
Η Βάπτιση του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου και ο ξερριζωμός από τα Φάρασα
https://iconandlight.wordpress.com/2019/08/07/%ce%b7-%ce%b2%ce%ac%cf%80%cf%84%ce%b9%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%cf%8a%cf%83%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%81%ce%b5/
Το έργο του δασκάλου είναι ιερό. Είναι μεγάλη υπόθεση ο σωστός δάσκαλος, ιδίως στις μέρες μας! Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2019/09/16/%cf%84%ce%bf-%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b4%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%ac%ce%bb%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b9%ce%b5%cf%81%cf%8c-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bc/
Ο Κύριος με αγίασε επειδή συγχωρούσα! Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης – Όσο ο κόσμος θα κυνηγάει τα παιδιά του Θεού, τόσο Εκείνος θα γεμίζει με αγίους τον ουρανό… για να ‘χουν στην ζωή τους, όλοι οι συκοφαντημένοι και παρεξηγημένοι, οι κατά κόσμο περιφρονημένοι ένα δικό τους άνθρωπο στο ουρανό. Μια γλυκιά ζωντανή παρουσία, να παρηγορεί την πίκρα της αδικίας και της συκοφαντίας…..
https://iconandlight.wordpress.com/2022/11/08/%ce%bf-%ce%ba%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1%cf%83%ce%b5-%ce%b5%cf%80%ce%b5%ce%b9%ce%b4%ce%ae-%cf%83%cf%85%ce%b3%cf%87%cf%89%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%b1-%ce%ac/
Η κακία του κόσμου, πήγε να εξαφανίσει τον Άγιο Νεκτάριο από την ιστορία και ο Θεός τον έγραψε στην αιωνιότητα… για να ‘χουν σήμερα στην ζωή τους, όλοι οι συκοφαντημένοι και παρεξηγημένοι, οι κατά κόσμο περιφρονημένοι ένα δικό τους άνθρωπο στο ουρανό.
https://iconandlight.wordpress.com/2019/11/08/34753/
Μεγάλος πόλεμος θα ανάψει στην περιοχή της Βαβυλώνας.., η Ρωσία θα σαρώσει μέχρι το Σουέζ.., Μέχρι τότε μην συγκοινωνείτε με τα έργα του σκότους για να σωθείτε από το παγκόσμιο κακό. Αγίου Αρσενίου του Χατζηεφεντή.
https://iconandlight.wordpress.com/2024/11/10/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf%cf%82-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b8%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%88%ce%b5%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%87-3/
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Ἀρσενίου τοῦ Καππαδόκου
Ἦχος γ’ Θείας Πίστεως
Βίον ἔνθεον, καλῶς ἀνύσας, σκεῦος τίμιον τοῦ Παρακλήτου, ἀνεδείχθης θεοφόρε Ἀρσένιε, καὶ τῶν θαυμάτων τὴν χάριν δεξάμενος, πᾶσι παρέχεις ταχεῖαν βοήθειαν· πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι, ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου
Ἦχος δ’
Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων
Ἦχος γ’.
Ἀπόστολοι Ἅγιοι, πρεσβεύσατε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων
Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
Της σοφίας τον λόγον καταπλουτήσαντες, της ευσέβειας φωστήρες και υποφήται σοφοί, ανεδείχθητε ημίν Χριστόν κηρύττοντες, Κούαρτε Εραστε Κλεινέ, Τέρτιε και Όλυμπα, Σωσίπατρε και Ροδίων, Απόστολοι θεηγόροι, φωταγωγοί των καρδιών ημών.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου μάρτυρος Ὀρέστου
Ἦχος α’. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος.
Χριστὸν ὁμολογήσας ἐπὶ τῶν ἀσεβούντων, εἰδωλομανίας τὸ θράσος καθεῖλες Ἀθλοφόρε, καὶ δόξης ἐγένου κοινωνός, ἀγῶνας πολυτρόπους ἐνεγκῶν διὰ τοῦτο σὲ Ὀρέστα ὡς νικητήν, τιμῶντες σοὶ ἐκβοῶμεν δόξα τῷ παρασχόντι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σοῦ, πάσιν ἰάματα.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Μίλου, Ἐπισκόπου Τελεπόλεως τῆς Περσίδος
Ἦχος γ´. Θείας πίστεως.
Ἱερόαθλε, Περσίδος γόνε, * εὖχος πάντιμον τῆς Ἐκκλησίας, * καὶ αἰσχύνης τῶν σεβόντων τὰ εἴδωλα, * τὸν σὸν αὐχένα μαχαίρᾳ ὑπέκλινας * καὶ στεφανίτης ἀπῆλθες πρὸς δώματα, * Μίλε πάντιμε, ἀφθίτου ἀγαλλιάσεως * Χριστὸν ἡμῖν ἀεὶ ἐξιλεούμενος.
Ἦχος α΄. Πανεύφημοι Μάρτυρες.
Ὑψώσας τὸν νοῦν πρὸς τὸν Θεόν, Ὅσιε Ἀρσένιε, παντὸς τοῦ κόσμου ὑπέρτερος, ὤφθης τῷ βίῳ σου, καὶ τῶν οὐρανίων, ἐραστὴς γενόμενος, μετέσχηκας εὐκλείας τῆς κρείττονος, ἀεὶ δεόμενος, δωρηθῆναι ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν, τὴν εἰρήνην καὶ τὸ μέγα ἔλεος.
Φάρασα και ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης
https://www.youtube.com/watch?v=2DlK49IMY_I
ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΗΣ 1
https://www.youtube.com/watch?v=9kVETIuADo4&ab_channel=vfilip
ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΗΣ 2
https://www.youtube.com/watch?v=TfbzIT9lhf0&ab_channel=vfilip
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου