Τα αίτια που ανάγκασαν τον Αρχιεπίσκοπο να λύσει τη σιωπή του!

Γράφει ο Διονύσης Μακρής

 

Ως κινήσεις απόγνωσης εν όψει της συγκλήσεως της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας εκλαμβάνουν πολλοί Αρχιερείς τις τρεις επί του παρόντος δημόσιες παρεμβάσεις του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου. Ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος επιχειρώντας να αποφύγει, όπως υποστηρίζουν καλά ενημερωμένες πηγές, τη δριμύτατη κριτική και τις έντονες φωνές δυσαρέσκειας της Ιεραρχίας, προσπάθησε με κάθε τρόπο, λίγες εβδομάδες πριν τη σύγκλισή της, να δείξει ένα διαφορετικό πρόσωπο εγκαταλείποντας -έστω και προσωρινά- την πολιτική της σιωπής που επί τρία χρόνια σταθερά ακολουθεί.

Αναρωτιούνται λοιπόν τώρα πολλοί τι είναι αυτό που ανάγκασε τον Αρχιεπίσκοπο να αφήσει την τακτική της σιωπής;

Σύμφωνα λοιπόν με καλά ενημερωμένες πηγές του περιβάλλοντός του, η αλλαγή αυτή κρίθηκε αναγκαία και σκόπιμη από τους συμβούλους και τους στενούς του συνεργάτες! Και αυτό γιατί πληροφορίες που έφθαναν στην Αρχιεπισκοπή έφεραν μία πλειάδα Αρχιερέων όχι μόνο να αρκούνται σε μία σκληρή κριτική σε βάρος του αλλά να φθάνουν και ως το σημείο να ζητούν, εδώ και τώρα, την παραίτησή του και την εκλογή νέου Αρχιεπισκόπου! Θα επικαλούνταν μάλιστα μία σειρά πρωτοβουλιών και αποφάσεών του, που όχι μόνο περιθωριοποίησαν την Εκκλησία της Ελλάδος αλλά και την έφεραν στην κυριολεξία στο χείλος του γκρεμού... Μέσα στο πλαίσιο αυτό ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος θα έπρεπε να προετοιμαστεί για το ανωτέρω ενδεχόμενο και να αντιτάξει συγκεκριμένες πράξεις και ενέργειές του.

Στην ουσία δηλαδή πρόκειται για μία απεγνωσμένη προσπάθεια άμυνας του έναντι της γενικότερης αμφισβήτησής του από κλήρο και λαό. Και η προσπάθεια αυτή αποσκοπεί στο να διατηρήσει τουλάχιστον τη συνοχή μερικών επιστήθιων φίλων του Ιεραρχών, όπως λ.χ. των, Μαντινείας Αλεξάνδρου, Μυτιλήνης Ιακώβου, Λήμνου Ιεροθέου, Ναυπάκτου Ιεροθέου, Μεσσηνίας Χρυσοστόμου, Ιλιού Αθηναγόρα, Κιλκισίου Εμμανουήλ και Θηβών Γεωργίου!

Αυτός είναι και ο λόγος που ενέταξε στο επιτελείο του, όπως λέγεται εκτενώς στα Συνοδικά γραφεία, ορισμένους «φίλους οικονομολόγους» προκειμένου να τον συμβουλεύσουν για το πως θα έπρεπε να κινηθεί. Εκείνοι λοιπόν τον προέτρεψαν να ακολουθήσει τακτική που θα απέβλεπε σε δύο συγκεκριμένους στόχους.

Ο πρώτος στόχος είχε να κάνει με πρωτοβουλία -παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου στην όλη δυσμενή οικονομική κατάσταση. Κάτι τέτοιο σύμφωνα με το επιτελείο του θα βοηθούσε στην ανατροπή της εικόνας του κομπάρσου και της εμφανούς περιθωριοποίησης της Εκκλησίας της Ελλάδος που έντονα επικρατεί στη συντριπτική πλειονότητα του χριστεπώνυμου ποιμνίου. Επιπλέον θα συνέβαλε στην αποδυνάμωση των αρχιερατικών εκείνων φωνών που ανοικτά μιλούν για συνειδητή αποδοχή από μέρους του κ. Ιερωνύμου ενός ρόλου κοινωνικού κομπάρσου. Και επιπροσθέτως θα κέρδιζε τις εντυπώσεις της κοινής γνώμης σε περίοδο που πολλοί αναζητούν κάποιο αποκούμπι παρηγοριάς.

Ως απόρροια λοιπόν της εφαρμογής των συμβουλών που έλαβε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος εκλαμβάνονται η επιστολή που απέστειλε στις αρχές Φεβρουαρίου προς τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο αλλά και η πρότασή του για διευκολύνσεις στα δάνεια λόγω της μείωσης των μισθών που διατύπωσε προς τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γ. Προβόπουλο.

Πέραν τούτων ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αύξησε τον Φεβρουάριο τις δημόσιες εμφανίσεις του κάνοντας έντονη την παρουσία του σε κοινωνικές εκδηλώσεις!

Ακόμη επέλεξε και μία πιο επιθετική πολιτική σε βάρος αυτών που μεθοδευμένα υποβαθμίζουν την Εκκλησία μέσα από συστηματική κατασυκοφάντηση και βάναυση παραποίηση της αληθείας. Άργησε, όπως διαπιστώνεται να κατανοήσει ότι δεν πρέπει να αφήνει χωρίς τη δέουσα απάντηση τα δημοσιεύματα εκείνα που στοχεύουν στη μείωση του κύρους της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος εντός και εκτός της χώρας. Έτσι για πρώτη φορά στα τρία χρόνια από μία αμιγώς απολογητική πλέον θέση και όχι ενημερωτική, όπως έπρεπε να είναι, προβαίνει σε διευκρινιστικές απαντήσεις.

Τέλος μιμούμενος -έστω και καθυστερημένα- τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο αρθρογράφησε στην εφημερίδα «Καθημερινή» διατυπώνοντας απόψεις για την οικονομική κρίση και μιλώντας για την ανάγκη αυτοκριτικής!

Είναι όμως, φως φανάρι, ότι τέτοιες ενέργειες και πρωτοβουλίες, που είθισται να ακολουθούν κατά κόρον πολιτικοί και όχι εκκλησιαστικοί ταγοί αποβλέπουν στη δημιουργία ενός προσωπικού «ίματζ» και όχι στην προστασία η αναβάθμιση της Εκκλησίας, η οποία στην ουσία χρησιμοποιείται σαν μία κομματική παράταξη για την εκπλήρωση μύχιων προσωπικών κυρίως επιδιώξεων! Ως εκ τούτου τέτοιες πράξεις εμπεριέχουν ιδιοτέλειες μ’ αποτέλεσμα να βλάπτουν στην παρούσα φάση, παρά να εξυπηρετούν την Εκκλησία.

Λέγοντας για παράδειγμα ότι η Εκκλησία της Ελλάδος πλήρωσε φόρους πάνω από 12 εκατομμύρια ευρώ το μυαλό του απλού ανθρώπου που δέχεται βάναυσα στην καθημερινότητά του τα μέτρα της προσχεδιασμένης εδώ και χρόνια οικονομικής κρίσης οδηγείται στο ύψος των εσόδων της!!! Και αυτό βραχυπρόθεσμα και με μία πρώτη επιπόλαια ματιά φαίνεται πως ωφελεί, μακροπρόθεσμα όμως βλάπτει και ζημιώνει. Και βλάπτει γιατί το λιγότερο είναι πως σηματοδοτεί διάφορες έμμεσες η άμεσες διεκδικήσεις που χωρίς καμιά αμφιβολία ανοίγουν την όρεξη, σε πολλούς «εχθρούς» και «φίλους»!

 

Κύκνειο άσμα

 

Γι’ αυτό πολλοί είναι αυτοί που χαρακτηρίζουν ως «κύκνειο άσμα» τις πρωτοβουλίες του κατά κόρον και κοινά πλέον αποδεκτού ως αποτυχημένου, όπως επισημαίνουν εκκλησιαστικοί κύκλοι και επικίνδυνου για την χώρα Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου σύμφωνα με τον πρωτοσυγκελεύοντα Επίσκοπο Δωδώνης (πρώην Ζακύνθου) Χρυσόστομο!

«Δεν είναι μόνον ότι απέτυχε παταγωδώς σε όλους τους τομείς ΕΚΥΟ, Ραδιοφωνικό Σταθμό, κοινωνική και εθνική πρωταρχική παρουσία της Εκκλησίας της Ελλάδος κ.ο.κ. αλλά επιπλέον φαίνεται πως δεν ελέγχει την κατάσταση και στους κόλπους της Ιεραρχίας», σχολίαζε Ιεράρχης της Βορείου Ελλάδος που ανήκει σ’ αυτούς που τον ψήφισαν. Και πρόσθετε: «Το έντονο για παράδειγμα φραστικό επεισόδιο του Μεσσηνίας Χρυσοστόμου με τους Γλυφάδας Παύλου και Κερκύρας Νεκταρίου κατά την εορτή του Αγίου Φωτίου στη Μονή Πεντέλης, εμπρός στα μάτια του αποτελεί σαφές δείγμα της ολοφάνερης διοικητικής αδυναμίας του. Ως εκ τούτου η από μέρους του απόφαση να υποβάλλει την παραίτησή του θα διευκόλυνε τις διαδικασίες και θα συνέβαλε, έτσι ώστε η Εκκλησία της Ελλάδος να ανακτήσει έστω και την ύστατη στιγμή τα όσα απώλεσε από την ανεξήγητη πολιτική της σιωπούσας ταπεινολογίας. Είναι σαφές πως η επιλογή μας να του εμπιστευθούμε μία τέτοια καίρια θέση δεν ήταν σωστή. Κάναμε λάθος. Ο ίδιος πρέπει να καταλάβει όμως πως θα ήταν καλύτερα να αποχωρήσει πριν αρχίσουν οι διαξιφισμοί και οι κριτικές εντός της Ιεραρχίας, οι οποίες θα οδηγήσουν εν μέσω της κρίσης σε επιπλέον περιθωριοποίηση της Εκκλησίας ακόμη και από την πλευρά των πιστών»!

Ο έκδηλος φόβος του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου εξάλλου έναντι της αναμενόμενης κριτικής στην Ιεραρχία διαπιστώνεται και από τα θέματα που ορίστηκαν στην ημερήσια διάταξη της. Σ’ αυτά κυριαρχεί λ.χ. η προσφορά της Εκκλησίας στην οικονομική κρίση (!!!) που κατά τη γνώμη μας ερμηνεύεται με την εύστοχη λαϊκή ρήση του να «ευλογούμε τα γένια μας» και συμπεριλήφθηκε ως αντίδοτο στην υποθάλπουσα λαϊκή δυσαρέσκεια και κατακραυγή. Εκτός του θέματος που αφορά τον νέο κανονισμό περί εφημερίων, ο οποίος στοχεύει στη δυνατότητα αξιολόγησής τους, τα υπόλοιπα αποβλέπουν απλά στο να αιτιολογήσουν κατά κάποιο τρόπο την απόφαση του Προκαθημένου να συγκαλέσει εκτάκτως την Ιεραρχία μόνο και μόνο για να προβεί στην εκλογή δύο νέων βοηθών Επισκόπων και τίποτε άλλο περισσότερο, εκπληρώνοντας πιθανόν παλαιές υποσχέσεις.

Μύχια ελπίδα όλων είναι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος να συνειδητοποιήσει πως επιβάλλεται και είναι πρέπον να επιλέξει αντί της δημιουργίας «ίματζ» κατά το πρότυπο των πολιτικών ανδρών την έξοδο από το αρχιεπισκοπικό θρόνο. Και η έξοδος αυτή στην παρούσα κρίσιμη περίοδο θα του προσέδιδε τουλάχιστον το στοιχείο του εκκλησιαστικού ηγέτη, το οποίο επί τρία χρόνια αποδεδειγμένα δεν κατάφερε να έχει...

Ωστόσο, για να λέμε τα σύκα -σύκα και τη σκάφη -σκάφη επί του παρόντος διαπιστώνεται πως υφίσταται και ένας περίεργος εφησυχασμός σε μεγάλο μέρος της Ιεραρχίας, ο οποίος πηγάζει από τον έκδηλο ωχαδελφισμό που επικρατεί. Γιατί πολλοί Αρχιερείς αν και βλέπουν να καταστρέφεται η εικόνα της Εκκλησίας πιστεύουν πως η όποια αλλαγή οφείλει να γίνει μετά την πάροδο ολίγων μηνών και αφού πρώτα ηρεμήσουν τα πράγματα. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, μητροπολίτες που θα μπορούσαν να αναλάβουν τα ηνία προτιμούν να «οικονομούν» τον τόπο και την Εκκλησία με την ένοχη σιωπή τους (!) συνηγορώντας στο μεθοδευμένο ξήλωμα του κοινωνικού ιστού του Έθνους μας, μέσα στο οποίο εμπεριέχεται μεταξύ των άλλων σε πρωτεύουσα θέση και η περιθωριοποίηση της Εκκλησίας της Ελλάδος.

 

 

 

Παρέμβαση Ιερωνύμου και για τις τράπεζες

 

Εκτός της επιστολής που απέστειλε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος προς τον μη εκλεγέντα από τον ελληνικό λαό πρωθυπουργό της χώρας, τέως αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής τράπεζας Λουκά Παπαδήμο (βλ. σελ. 6) παρενέβη και στο τραπεζικό σύστημα. Προέβη σε μία ανούσια έκκληση προς τον Γ. Προβόπουλο να παρέμβει όσο είναι δυνατόν προς τις ελληνικές τράπεζες, με την ιδιότητά του ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, για να διευκολύνει τους χιλιάδες Έλληνες που είναι εγκλωβισμένοι με υπέρογκα -με δεδομένη τη σημερινή οικονομική τους κατάσταση - δάνεια!

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η Οικονομική Υπηρεσία της Ιεράς Συνόδου, η οποία εν μέσω κρίσης φρόντισε να συνάψει δάνεια ύψους 53 εκατομμυρίων ευρώ με δύο τράπεζες, (ετήσια δόση 4 εκατομμύρια ευρώ) τα οποία δυσκολεύεται κατά πολύ να αποπληρώσει... Το δάνειο ( βλ. Σ.Ο τ. 130) κρίθηκε αναγκαίο προκειμένου να συμμετάσχει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Εθνικής Τράπεζας το 2009!!!

Συγκεκριμένα σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Αρχαιολογική Εταιρεία ο κ. Ιερώνυμος ζήτησε από τον Γ. Προβόπουλο να κάνει ότι περνά από το χέρι του για να επιμηκυνθούν και να αποπληρωθούν τα δάνεια του κόσμου, χωρίς να υπάρξουν και άλλες επιβαρύνσεις αφού ο λαός "δεν αντέχει άλλο", όπως τόνισε.

«Ας γίνει ότι είναι δυνατόν για να επιμηκυνθούν αυτά τα δάνεια και να μπορεί ο κόσμος να τα αποπληρώσει» επεσήμανε, ζητώντας από τις τράπεζες να σταματήσουν τους πλειστηριασμούς και «να μην πάρουν τα σπίτια του κόσμου».

«Όπως κόβονται οι μισθοί και περικόπτονται τα εισοδήματα των ανθρώπων να κουρέψουν και οι τράπεζες τα χρέη των Ελλήνων» είπε χαρακτηριστικά, ξαφνιάζοντας ευχάριστα τους παρευρισκομένους... αλλά και κάποιους ευκολόπιστους Ιεράρχες!

Ανάλογο στόχο είχε και το άρθρο που δημοσίευσε στην εφημερίδα «Καθημερινή»! Η διαφορά ήταν ότι εκεί χρησιμοποίησε μία πιο θεολογική γλώσσα απευθυνόμενος κυρίως στην τάξη των διανοουμένων και όχι στον απλό λαό... Σαφές δείγμα της επιδίωξης του αυτής αποτελεί το μικρό απόσπασμα που παραθέτουμε προς ενημέρωσή σας.

«Μία κρίση σαν αυτή αποτελεί εκπληκτική ευκαιρία να ανακαλύψουμε τον Θεό γι’ αυτό που είναι και να τον αγαπήσουμε για εκείνα που έχει να μας δώσει. Και αυτά δεν είναι τίποτε λιγότερο από τον πλούτο της Θεότητός Του, από την θαυμαστή ικανότητά Του να μεταμορφώνει τον άνθρωπο και να τον αγιάζει.

Να τον θεραπεύει από τα πάθη και να τον καθιστά κοινωνό της ανείπωτης δόξας Του.

Η κρίση μπορεί να μας αποκαλύψει πως η παθολογική εξωστρέφεια και ο θόρυβος τα οποία καλλιεργεί η κοινωνία του θεάματος και της κατανάλωσης μας αποκρύπτουν τον Θεό, ο Οποίος συνηθίζει να μιλά σε χαμηλότερους τόνους, στα μάτια της ψυχής μας...»

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2012                               http://www.orthodoxia.gr/newsclicks.cfm?ID=1651&obcatid=1

Μεσογαίας Νικόλαος: "Οδηγούμαστε σε εθνική καταστροφή"!

ΕΝΑΣ από τους πιο δυναμικούς μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος (που δίδασκε σε Harvard και MIT, ήταν συνεργάτης της NASA και τα παράτησε όλα για να γίνει μοναχός ) ανοίγει τα χαρτιά του στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία» και υποστηρίζει ότι οδηγούμαστε σε ιστορική εθνική καταστροφή.
Βλέπει πιθανό το ενδεχόμενο κοινωνικής έκρηξης, τονίζει ότι «η Εκκλησία οφείλει να αδειάζει τα ταμεία και τις αποθήκες της, ενώ για την προφυλάκιση του ηγούμενου Εφραίμ δηλώνει ότι πήγαν να χτυπήσουν την Εκκλησία και μαχαίρωσαν τη Δικαιοσύνη.
Καζάνι η κοινωνία
Σεβασμιώτατε, n χώρα περνά δύσκολες μέρες και ο λαός πλέον έχει χάσει την υπομονή του. Φοβάστε το ενδεχόμενο κοινωνικής έκρηξης;
Ποίος δεν το φοβάται; Όταν ως λαός έχουμε χάσει κάθε πνευματικό έρεισμα, πως είναι δυνατόν να ελεγχθεί η αγανάκτηση, το αίσθημα της αδικίας, η πείνα και τα συναφή;
Νιώθετε απογοητευμένος από την πορεία και τις εξελίξεις στη χώρα, αλλά και τη στάση της Ευρώπης;
Δεν είναι και τόσο ευχάριστες οι εξελίξεις. Νομίζω ότι οδηγούμαστε σε ιστορική εθνική καταστροφή. Δεν περίμενα και κάτι καλύτερο από την Ευρώπη.
Το χειρότερο είναι ότι δεν φαίνονται σημεία αφύπνισης σε εμάς.
Με θάρρος σταθήκατε στο πλευρό του λαού όταν επιβλήθηκε το χαράτσι της ΔΕΗ. Τότε ορισμένοι σας κατηγόρησαν για πολιτικές παρεμβάσεις. Τι τους απαντάτε;
Να διαβάσουν προσεκτικά την εγκύκλιο, να σκεφθούν ήρεμα και με ειλικρίνεια να αντικρίσουν τη σημερινή κατάσταση.
Κάποιοι πολιτικοί (με πρώτο όλων τον κ. Νίκο Σηφουνάκη) κατά καιρούς σας έχουν επιτεθεί σκληρά. Σας πικραίνει αυτή η συμπεριφορά;
Κανείς δεν με πικραίνει εκτός από τον εαυτό μου. Οι άνθρωποι δικαιούνται να διαφωνούν όχι όμως και να διαστρέφουν εμπαθώς την αλήθεια.
Ο ρόλος της Εκκλησίας
Ο λαός ψάχνει στήριξη στην Εκκλησία. Αν και πραγματοποιείται ένα τεράστιο κοινωνικό έργο, ακούγονται φωνές που λένε ότι η Εκκλησία πρέπει να κάνει περισσότερα. Συμφωνείτε;
Η Εκκλησία πρέπει πάντοτε να κάνει το μέγιστο που μπορεί, να αδειάζει τα ταμεία και τις αποθήκες της, να προφέρεται στην υπηρεσία του λαού με όλες τις δυνάμεις της, διαρκώς να λειτουργεί στα όριά της. Εκεί συναντάται ο Θεός.
Συχνά όμως υπάρχει ένας παραλογισμός στις απαιτήσεις από τη μεριά αυτών που στέκονται κριτικά απέναντι της. Είναι αυτοί που μιλούν για φιλέτα και αμύθητες περιουσίες.
Είναι πολύ άδικο να προσφέρεται τόσο έργο, να αγκαλιάζεται τόσος κόσμος και μερικοί να επιμένουν να αναπαράγουν κακίες.
Έχει ευθύνες και η Εκκλησία για την παρούσα κρίση;
Ασφαλώς και έχουμε όλοι μας. Αν ως Εκκλησία ήμασταν πιο κοντά στο μήνυμα και στην αποστολή μας, πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα;
Από την άλλη όμως πλευρά, η Εκκλησία τι φταίει για όλες τις απαράδεκτες πολιτικές επιλογές που έγιναν τα τελευταία χρόνια;
Ο διωγμός που δέχτηκε δεν είναι άσχετος με την κρίση.
Εκεί που εγώ αισθάνομαι την ευθύνη μας δεν είναι για το τι κάναμε, αλλά για το τι δεν κάναμε.
Στη Μητρόπολη σας με ποιους τρόπους βοηθάτε όσους έχουν ανάγκη και τι σας ζητούν οι πιστοί;
Το κύριο αίτημα των ανθρώπων είναι η εξεύρεση εργασίας. Λίγοι είναι αυτοί που ζητούν κάτι άλλο.
Είναι όμως πολλοί αυτοί που με πολλή αξιοπρέπεια μοιράζονται μαζί μας τα αδιέξοδα τους.
Αυτό που εμείς ως Εκκλησία κάνουμε είναι να προσπαθούμε να στεκόμαστε δίπλα τους όπως και όσο μπορούμε να σηκώνουμε όλοι μαζί το βάρος.
Ποίες είναι οι ευθύνες της πολικής ηγεσίας;
Νομίζω μεγάλες. Αυτό όμως που τώρα χρειαζόμαστε είναι σύμπνοια, ηρωισμός, επιστροφή στις πνευματικές σταθερές μας και σύνεση, θεωρώ ότι οδηγηθήκαμε στην παρούσα τραγική κατάσταση γιατί καταστρέψαμε την παιδεία μας, αρνηθήκαμε τις αξίες και τις παραδόσεις μας, χάσαμε τον Θεό και την πίστη μας, χαλάσαμε τη γλώσσα και την Ιστορία μας, ζούμε δίχως εθνική υπερηφάνεια, ποιος φταίει και τελικά το τρίπτυχο θρησκεία -πατρίδα - οικογένεια ή το δίδυμο Ορθοδοξία - Ελλάδα έχουν αποκτήσει αρνητική διάσταση στην καθημερινή μας διάλεκτο;
Αυτά όλα αποτελούν αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών.
Η πρόσφατη επιστολή του Αρχιεπισκόπου προς τον πρωθυπουργό σας ικανοποίησε;
Την περίμενα και πραγματικά με ανάπαυσε. Είχε στοιχεία προφητικού λόγου. Έλεγε καθαρά αλήθειες.
Αυτή είναι η αποστολή της Εκκλησιάς, όχι να λύσει τα καθημερινά προβλήματα. Αυτό είναι χρέος των πολιτικών μας εκπροσώπων.
Δική της αποστολή είναι να ομολογεί την αλήθεια και να δείχνει τον δρόμο μας προς τον Θεό.
Η χώρα, εκτός από τη φτώχεια, πάσχει και από κατάθλιψη. Στο επίπεδο της ψυχολογικής ανάτασης του λαού πως και με ποιον τρόπο μπορεί να βοηθήσει η Εκκλησία;
Όταν λαχτάρα της ψυχής μας είναι ο Θεός, μπορεί να υπάρχει λύπη, ποτέ όμως κατάθλιψη.
Φανταστήκατε ποτέ έναν μάρτυρα να πέσει σε κατάθλιψη επειδή διώκεται;
Αυτό που προσφέρει η Εκκλησία είναι ο ζων Θεός. Η προσευχή σε αυτόν είναι ανάσα.
«Επί τον Κύριον ελπίδα πας τις κεκτημένος υψηλότερός εστί πάντων των λυπούντων». Έτσι βοηθάει η Εκκλησία.
Ελπίδα για το μέλλον υπάρχει;
Ασφαλώς και υπάρχει.
Αν κρατηθούμε γαντζωμένοι στην πίστη και την παράδοσή μας, και να μας χτυπήσουν, θα αναστηθούμε. Και να μας διαλύσουν, θα ανασυγκροτηθούμε.
Πιστεύετε ότι η Εκκλησία έχει ανάγκη ανανέωσης;
Εκκλησία σημαίνει διαρκώς ανανέωση. «Ει τις εν Χριστώ καινή κτίσης».
Αν υπάρχει αυτός ο ανακαινισμός, τότε η Εκκλησία με ασφάλεια ισορροπεί ανάμεσα στην τόλμη του σύγχρονου λόγου και στον σεβασμό της διαχρονικής εμπειρίας της.
Λέγεται σε εκκλησιαστικούς κύκλους ότι όταν τεθεί το σχετικό θέμα θα είστε μεταξύ των υποψηφίων για τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο. Αληθεύει;
Εύχομαι όταν τεθεί να βρίσκομαι σε τέτοια κατάσταση που να μην ασχοληθεί κανείς μαζί μου.
«Με την προφυλάκιση του Εφραίμ προσπάθησαν να χτυπήσουν την Εκκλησία και μαχαίρωσαν τη Δικαιοσύνη»
Πώς κρίνετε την περιπέτεια της προφυλάκισης του ηγούμενου Εφραίμ;
Ένας αγιορείτης ηγούμενος στη φυλακή! Όχι ένοχος, αλλά επικίνδυνος!
Γιατί είπε μια δικαστής ότι έχει ροπή στην εγκληματική δράση.
Τον έκλεισαν τον άνθρωπο όχι με ανακριτικό πόρισμα αλλά με δικαστικό... ψυχογράφημα.
Αν είναι δυνατόν! Απόδειξη της πραγματικής μας κρίσης.
Πήγαν να χτυπήσουν την Εκκλησία και μαχαίρωσαν τη δικαιοσύνη.
Η υποστήριξη της Ιεράς Συνόδου στον ηγούμενο προκάλεσε αναταράξεις και την αντίδραση του μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου. Πώς κρίνετε την αντίδραση του;
Δεν θα ήθελα να κρίνω έναν συνεπίσκοπό μου, μάλιστα μέσω μιας κοσμικής εφημερίδας.
Ας κάνει ο καθένας μόνος του τις κρίσεις του.
Αν κάποιοι αρχιερείς σας προτείνουν ως επόμενο Αρχιεπίσκοπο θα το αποδεχτείτε;
Επειδή κάνετε εσείς λάθος ερωτήσεις πρέπει και οι ιεράρχες να κάνουν λάθος προτάσεις;
Στην Εκκλησία η καλύτερη θέση δεν είναι του πρώτου αλλά αυτή του έσχατου. Και μακάριος όποιος το καταλαβαίνει.
Θυμάμαι πόσο σας πίεζαν να δεχτείτε να γίνετε Μητροπολίτης. Τώρα, αρκετά χρόνια μετά, υπάρχουν στιγμές που λέτε ότι ίσως ήταν καλύτερα να είχατε αρνηθεί;
Κανείς ποτέ δεν με πίεσε. Δεν έχει ανάγκη από μάς ούτε ο Θεός ούτε και η Εκκλησία.
Ούτε πάλι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή ενός κληρικού είναι να γίνει μητροπολίτης.
Κανένας από τους μακαρισμούς δεν λέει μακάριοι οι μητροπολίτες. Λέει όμως ο πρώτος «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι» και ο τελευταίος «μακάριοι οι δεδιωγμένοι».
Εγώ αγωνίζομαι για το πρώτο και προετοιμάζομαι για το τελευταίο
Έτσι ελπίζω να δω τον θεό, «ότι αυτοί τον Θεόν όψονται». Ίσως στην άλλη ζωή.
«Η ανακάλυψη του θεού δεν θα γίνει στο πείραμα CERN, αλλά μέσα μας»
Εκτός από αρχιερέας είστε και επιστήμονας. Η επιστήμη συγκρούεται με την πίστη στον Θεό;
Επιστήμονας ήμουν, δεν είμαι. Τώρα είμαι ένας απλός μαθητής του Χριστού. Αλλά με όλη μου την καρδιά.
Εμένα η επιστήμη μόνο καλό μου έκανε. Ευχαριστώ πολύ τον Θεό για το δώρο αυτό.
Τον ευχαριστώ όμως περισσότερο που μου χάρισε την ευλογία της πίστης, της ιεροσύνης και της μοναχικής ζωής.
Όσο για τη σύγκρουση, είναι σαν να με ρωτάτε αν μπορεί να συγκρουστεί ένα αεροπλάνο με έναν πύραυλο.
Το πρώτο κινείται στην ατμόσφαιρα πολύ χαμηλά. Το δεύτερο στο Διάστημα, ελεύθερο από τη βαρύτητα.
Το μεγάλο πείραμα ταυ CERN αναζητά το σωματίδιο του Θεού. Πρόκειται για ύβρη ή για επιστημονική επανάσταση;
Μα τι λέτε τώρα;; Αν υπάρχει, γιατί να μην το βρούμε; Το θέμα δεν είναι να βρούμε στο CERN το σωματίδιο του Θεού.
Εμείς προσπαθούμε να συναντήσουμε μέσα μας τον ίδιο τον Θεό.
Αν το πρώτο είναι επιστημονική επανάσταση, το δεύτερο είναι πνευματική έκρηξη. Καλό το πρώτο, μεγαλειώδες το δεύτερο.
Η καύση των νεκρών, η πρόταση για κατάργηση θρησκευτικών συμβόλων, η υποβάθμιση του μαθήματος των θρησκευτικών και άλλες παρόμοιες ενέργειες ή προθέσεις θεωρείτε ότι εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχέδιο εναντίον της πίστης και της Εκκλησίας;
Θεωρώ ότι εντάσσονται μέσα στα βαθύτερα αίτια της ασυγχώρητης για τον λαό μας πνευματικής κρίσης.

Αντί να θηλάζουμε από το στήθος της Εκκλησίας, εμείς το δαγκώνουμε.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ.

Ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕνας θεανθρώπινος ὀργανισμός , ἕνα θεανθρώπινο σῶμα , τοῦ ὁποίου κεφαλή εἶναι ὁ Χριστός , σῶμα δέ " πᾶσα ἡ Ἐκκλησία ". Ὁ χαρακτηρισμός τῆς Ἐκκλησίας ὡς " σώματος Χριστοῦ " δέν εἶναι ἁπλῶς μιά μεταφορική εἰκόνα , ἀλλά σημαίνει " αὐτό τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ ὀντολογικῶς ἀπολύτως νοούμενον ". Διότι , ὡς λέγει ὁ ἱ. Χρυσόστομος , ὁ Χριστός " ἀναφέρει ἑαυτόν ἡμῖν · καί οὐ τῇ πίστει μόνον, ἀλλά καί αὐτῷ τῷ πράγματι σῶμα ἡμᾶς αὐτοῦ κατασκευάζει ". Οἱ πιστοί γίνονται " σύσσωμοι αὐτοῦ καί εἰς τήν σάρκα αὐτοῦ τελοῦσι καί ὥσπερ σῶμα κεφαλῆς , οὕτως ἥνωνται " καί ἔτσι ἐκ πάντων ἁπαρτίζεται " εἷς Χριστός ". " Πάντες Χριστός εἷς ἐγένεσθε , σῶμα αὐτοῦ ὄντες ".

Γιά νά ἐκφράσει βαθύτερα τήν θεανθρώπινη ἑνότητα Χριστοῦ καί Ἐκκλησίας ὁ Ἀπόστολος Παῦλος θά ὀνομάσει τήν Ἐκκλησία καί πλήρωμα Χριστοῦ . " Τό πλήρωμα τοῦ Χριστοῦ ἡ Ἐκκλησία . Καί γάρ πλήρωμα κεφαλῆς σῶμα καί πλήρωμα σώματος κεφαλή ........ πλήρωμα .... τοὐτέστιν , οἷον κεφαλή πληροῦται παρά τοῦ σώματος .... Διά πάντων οὗν πληροῦται τό σῶμα αὐτοῦ . Τότε πληροῦται ἡ κεφαλή , τότε τέλειον σῶμα γίνεται , ὅταν ὁμοῦ πάντες ὦμεν συνημμένοι καί συγκεκολλημένοι ".

Ἡ ἔννοια τοῦ πληρώματος συμπεριλαμβάνει καί τόν χαρακτηρισμό τῆς Ἐκκλησίας ὡς " λαοῦ τοῦ Θεοῦ ". Στό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ ἀνήκει ὅλος ὁ λαός τοῦ Θεοῦ , " οἱ ἁπανταχοῦ τῆς οἰκουμένης πιστοί καί ὄντες καί γενόμενοι καί ἐσόμενοι ". Πλήρωμα τοῦ Χριστοῦ σημαίνει , ἐπίσης , καί τήν ἑνότητα " ἐν Αὐτῷ " τῆς ἐπιγείου καί ἐπουρανίου βασιλείας , ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται στή Θ. Εὐχαριστία .

Τοῦ Χριστοῦ ἐνδύεται πᾶσα ἡ Ἐκκλησία καί ἕκαστον μέλος αὐτῆς μέ τό Βάπτισμα καί δι ' Αὐτοῦ ζῇ , διότι Αὐτός " ζῇ ἐν τῷ σώματι Αὐτοῦ καί τό σῶμα ζῇ δι ' Αὐτοῦ ". " Καί γάρ πλήρωμα ἡμῶν αὐτός , καί ὁδός καί ἀνήρ καί νυμφίος · καί ρίζα καί πόσις καί τροφή καί ζωή · καί ἀπόστολος καί ἀρχιερεύς καί διδάσκαλος , καί πατήρ καί ἀδελφός καί συγκληρονόμος , καί κοινωνός ἐν τῷ τάφῳ καί τῷ σταυρῷ · καί μεσίτης καί συνήγορος ἡμῶν ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός · καί οἶκος καί ἔνοικος καί φίλος · καί θεμέλιος καί λίθος ἀκρογωνιαῖος · καί ἡμεῖς εἴμεθα Αὐτοῦ καί μέλη καί γεώργιον καί οἰκοδομή καί κλάδοι καί συνεργοί ".

Ἡ νέα αὐτή σχέση τῶν ἀνθρώπων μέ τόν Θεό βιώνεται ὡς κοινή ἐμπειρία στήν ὀργανική ἑνότητα καί στήν ἁρμονική λειτουργία τοῦ ἑνός σώματος , -" καί γάρ ἐν ἐνί Πνεύματι ἡμεῖς πάντες εἰς ἕν σῶμα ἐβαπτίσθημεν ... ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καί μέλη ἐκ μέρους " (Α´ Κορ . 12,12 κ ἑξ .)-, στό ὁποῖο ἀνακαινίζεται ὁ " παλαιός αἰών ", τελεσιουργεῖται καί βιώνεται ἀπό τούς πιστούς ἡ νέα ἐν Χριστῷ πραγματικότητα τοῦ κόσμου καί ἑνώνεται ὁ " νῦν " μέ τόν " μέλλοντα αἰῶνα " στήν ἱστορία τῆς σωτηρίας ( Ρωμ . 5, 12-21).

Ἔτσι τό Βάπτισμα δέν εἶναι μιά ὑπόθεση μεταξύ τοῦ ἱερέως καί τοῦ βαπτιζομένου , ἡ ἀρχή μιᾶς ἀτομικῆς πορείας , ἀλλά ὅλης τῆς Ἐκκλησίας , ὅλης τῆς εὐχαριστιακῆς κοινότητος . " Ὅσοι ἐβαπτί - σθημεν εἰς Χριστόν Ἰησοῦν , εἰς τόν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν ... καί γεγόναμεν σύμφυτοι τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ " ( Ρωμ . 11,23-24). Τά ἱερά Μυστήρια εἶναι ὀργανικές λειτουργίες καί ἐκφάνσεις τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας , σάν τά μέλη τῆς καρδιᾶς , σάν τά κλαδιά τοῦ δένδρου , σάν τά κλήματα τῆς ἀμπέλου , ὅπως χαρακτηριστικά σημειώνει ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας . Μέσα στή θεία λατρεία , στά ἅγια μυστήρια καί τίς ἱερές τελετές , συντελεῖται πραγματικά ἡ συνάντηση τοῦ ἀνθρώπου μέ τό Θεό , ἡ ἄκτιστη χάρη ἀγκαλιάζει καί ἀφθαρτοποιεῖ τήν κτιστή φύση . Γι' αὐτό ἡ λατρευτική διακονία δέν εἶναι ἁπλά μιά ὡραία τελετουργική παράδοση , ἀλλά ἡ φανέρωση καί πραγμάτωση τῆς ὄντως ζωῆς μέσα ἀπό τήν δυναμική τῶν " σημείων " τοῦ ρεαλιστικοῦ συμβολισμοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ὁ Θεός νά μᾶς ἀξιώνει ἡ συμμετοχή μας στά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας νά εἶναι συμμετοχή ζωῆς .                                  http://www.apostoliki-diakonia.gr/gr_main/eortologio/eortologio.asp?file=baptisma.htm

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Το όνομα

Τα ονόματα ανέκαθεν είχαν σπουδαία σημασία για την ανθρώπινη επικοινωνία και κατανόηση, δεδομένου ότι έπαιζαν το ρόλο των στοιχείων εκείνων με τα οποία γινόταν γνωστή η δήλωση προσώπων, ζώων και αντικειμένων. Το όνομα γρήγορα εξελίχθηκε σε μέσο με το οποίο δηλώνεται κάποιο πρόσωπο ή πράγμα. Αν αυτό έχει σημασία για το φυτικό και ζωϊκό κόσμο, πόσο μάλλον για τον άνθρωπο, στον οποίο είναι εντονότερος ο προσωπικός χαρακτήρας, τα δε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμφανίζονται σε διαφορετικούς ανθρώπους με τρόπο διάφορο και ανεπανάληπτο. Το όνομα και η ονοματοδοσία δεν εξελίχθηκαν άσχετα προς τον ιστορικό βίο και τις περιπέτειες των λαών. Μέσω των ονομάτων μπορεί να παρακολουθήσουμε την ιστορική πορεία ενός ολόκληρου έθνους. Συχνά τα ονόματα ασκούν επάνω μας γοητεία και δύναμη, ενώ άλλα αποστροφή. Αυτό συμβαίνει επειδή τα φέροντα τα ονόματα αυτά πρόσωπα συνδέονται με καλές αναμνήσεις του παρελθόντος στην πρώτη περίπτωση και με αρνητικές εμπειρίες και καταστάσεις στη δεύτερη. Συχνά τα ονόματα είναι διακριτικά του θρησκεύματος του φέροντος προσώπου και συνδέονται με τις φιλοσοφικές ή κοινωνικές πεποιθήσεις των ανθρώπων. 

Το όνομα στους Εθνικούς

Οι Έλληνες διακρίθηκαν περισσότερο από κάθε άλλο λαό για τον πλούτο των προσωπικών ονομάτων. Η χαρά και η υπερηφάνεια των Ελλήνων ήταν το προσωπικό τους όνομα, ποτέ το επάγγελμα ή ο τίτλος. Η έλλειψη ονομάτων και ονοματοδοσίας από κάποιο λαό θεωρούνταν ανέκαθεν έλλειψη πολιτισμού. Αντίθετα μ' αυτό που συνέβαινε στους πρωτόγονους λαούς, στους πολιτισμένους οι άνθρωποι φέρουν προσωπικά ονόματα, τα οποία και λαμβάνουν με πράξη ονοματοδοσίας . Στους Αρχαίους Έλληνες το όνομα δινόταν στο βρέφος ή κατά τη γέννησή του ή κατά την όγδοη ημέρα από τη γέννηση. 

Το όνομα στην Παλαιά Διαθήκη

Στην Παλαιά Διαθήκη βλέπουμε πως ο άνθρωπος, ως το τελειότερο των δημιουργημάτων, από την πρώτη στιγμή φέρει ιδιαίτερο όνομα, δηλωτικό της ατομικότητας και μοναδικότητάς του, και μ' αυτό διακρίνεται από τα άλλα πρόσωποα που βρόσκονται μαζί του. Ο Δημιουργός καλεί τον πρωτόπλαστο ΑΔΑΜ με το όνομά του, ενώ εκείνος δίνει ονόματα στα ζώα και στη γυναίκα του.

Οι Ιουδαίοι έδιναν το όνομα στο βρέφος αμέσως με τη γέννησή του, ενώ αργότερα κατά την όγδοη ημέρα από τη γέννηση. Μάλιστα η κατά την όγδοη ημέρα ονοματοδοσία συνδέθηκε με την περιτομή. Η πράξη αυτή ήταν σε χρήση την αρχαιότητα στους Αιγύπτιους και Αιθίοπες . Απ' αυτούς την παρέλαβαν οι Εβραίοι. Η περιτομή είναι θρησκευτική πράξη που διατάχθηκε από τον ίδιο το Θεό, για ν' αποτελεί εμφανές σημείο καθενός που ανήκει στο Θεό, καθώς και της διαθήκης που συνήψε ο Θεός με τον Αβραάμ. Η σύνδεση της ιουδαϊκής περιτομής με την ονοματοδοσία φανερώνει ίσως τη μεγάλη σπουδαιότητα που και οι Ιουδαίοι προσέδιδαν στο όνομα και τη σημασία του για τη ζωή του ανθρώπου. 

Το όνομα στη χριστιανική διδασκαλία

Τη σημασία του ανθρωπίνου ονόματος παρέλαβε και ο Χριστιανισμός, ο οποίος την ανέδειξε και την προήγαγε, καθώς την απεγκλώβησε από τα ασφυκτικά χωροχρονικά δεσμά του παρόντος κόσμου τοποθετώντας την στην εσχατολογική διάσταση.

Πότε δίνεται το όνομα;

Το όνομα, κατά την τάξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δίνεται την όγδοη ημέρα από την γέννηση του βρέφους. Γιατί; Στην βιβλική αποκάλυψη ο αριθμός «επτά» είναι το σύμβολο του κόσμου που δημιούργησε ο Θεός « καόν λίαν», του κόσμου που είχε φθαρεί από την αμαρτία και παραδόθηκε στο θάνατο. Η εβδόμη είναι η ημέρα κατά την οποία ο Δημιουργός αναπαύθηκε και την ευλόγησε, είναι η ημέρα που εκφράζει τη χαρά και ευφροσύνη του ανθρώπου για τη δημιουργία ως κοινωνίας με το Θεό. Όμως η ημέρα αυτή είναι μια διακοπή εργασίας, όχι το πραγματικό τέλος της. Είναι η ημέρα της προσδοκίας, της ελπίδας του κόσμου και του ανθρώπου για λύτρωση, για την ημέρα που είναι πέρα από το «επτά», πέρα από τη διαρκή επανάληψη του χρόνου. Το αδιέξοδο αυτό ήλθε να καταβάλει η καινούργια ημέρα, που εγκαινίασε ο Χριστός με την Ανάστασή Του. Από «τη μια Σαββάτων» άρχισε ένας καινούργιος χρόνος, ο οποίος αν και εξωτερικά παραμένει μέσα στον παλαιό χρόνο αυτού του κόσμου και μετριέται σε σχέση με τον αριθμό «επτά», ο πιστός νιώθει πως είναι καινούργιος. Το «οκτώ» γίνεται πλέον σύμβολο του νέου αυτού χρόνου. 

Γιατί δίνεται το όνομα κατά την όγδοη ημέρα;

Η Εκκλησία τοποθετώντας την ονοματοδοσία κατά την όγδοη ημέρα θέλει να καταστήσει το αρτιγέννητο παιδί μέτοχο και κοινωνό αυτής της νέας πραγματικότητας και να καταδείξει σ'  αυτό τη δυναμική πορεία της καταξιωμένης ανθρώπινης ζωής, κατάληξη της οποίας είναι η Βασιλεία των Ουρανών. Βλέπουμε εδώ ότι η Εκκλησία θεωρεί το βρέφος που μόλις γεννήθηκε ως ολοκληρωμένο ήδη άνθρωπο, το αντιμετωπίζει με την ίδια πρόνοια που αντιμετωπίζει τον κάθε άνθρωπο. Το όνομα του ανθρώπου του δίνει ταυτότητα ως πρόσωπο και διαβεβαιώνει τη μοναδικότητά του. Γι'  αυτό και φροντίζει πλέον να του δώσει όνομα. Δεν θεωρεί το βρέφος απλά άνθρωπο, γενικά και αόριστα, ούτε σαν φορέα μιάς αφηρημένης κι απρόσωπης φύσης.Είναι πράγματι συγκλονιστικό το γεγονός ότι πολύ πρίν αναγνωρισθούν στα παιδιά τα ανθρώπινα δικαιώματα, πρίν ακόμη ιδρυθούν οι παγκόσμιες οργανώσεις για την προστασία των παιδιών, η Εκκλησία εφαρμόζοντας εδώ κι αιώνες τη φιλάνθρωπη , όσο κι αγνοημένη, πρακτική της προς όλους τους ανθρώπους με την ευχή της ονοματοδοσίας ομολογεί τη μοναδικότητα του συγκεκριμένου παιδιού κι αναγνωρίζει το θεϊκό δώρο της προσωπικότητάς του. 

Η ευχή της ονοματοδοσίας

Η Ευχή ονομάζεται έτσι επειδή με την ευλογία που παρέχει στο παιδί η Εκκλησία, οκτώ ημέρες μετά τη γέννησή του, το προσφωνεί για πρώτη φορά με το δικό του προσωπικό όνομα. Αυτό συμβαίνει όχι επειδή είναι η πρώτη φορά που η Εκκλησία το ευλογεί και του εύχεται- ήδη κάτι τέτοιο συνέβη την πρώτη ημέρα-, αλλά επειδή οι ευχές της πρώτης ημέρας απευθύνονται κυρίως στη μητέρα και δευτερευόντως στο παιδί. Αυτό το όνομα θα φέρει σ' όλη του τη ζωή και μ' αυτό το όνομα θα εισέλθει τελικά στην αναμενόμενη Βασιλεία του Θεού, προτύπωση της οποίας είναι η ημέρα αυτή της λήψεώς του.

Εκείνο που κάνει η ευχή είναι να καταδείξει το σκοπό του ανθρώπου, που είναι η ένωσή του με το Θεό. Γι' αυτό και δεν παραλείπει να εκφράσει το αίτημα της συνάψεώς του στην Εκκλησία και της τελειώσεώς του με τα άγια Μυστήρια του Χριστού. Μόνο, ως μέλος της Εκκλησίας, που θα γίνει με το Βάπτισμα, το παιδί θα ξεπεράσει τη διάσπαση της αμαρτίας. Έτσι γίνεται φανερό ότι η ευχή της ονοματοδοσίας στοχεύει στα Μυστήρια του Βαπτίσματος και του Χρίσματος και τη συμμετοχή του ανθρώπου στη Θεία Ευχαριστία. 

Η Ακολουθία της ονοματοδοσίας

Η ευχή εντάσσεται μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της Ακολουθίας της ονοματοδοσίας , που τελείται στο ναό ή στο σπίτι. Το παιδί υποδέχεται ο ιερέας όχι μέσα στο Ναό, αλλά σον πρόναο. Εκεί τελεί και την Ακολουθία. Η καταβολή της διάταξης αυτής είναι δυνατό να αναζητηθεί στην πράξη της Αρχαίας Εκκλησίας, κατά την οποία οι προβαπτισματικές τελετές γίνονταν όχι στον κυρίως Ναό αλλά στο προαύλιο του βαπτιστηρίου . Μετά την ανάγνωση της ευχής της ονοματοδοσίας που εξετάσαμε ο ιερέας ευλογεί το στόμα, το μέτωπο και την καρδιά του παιδιού. Αυτό γίνεται όχι απλά και μόνο γιά να ευλογηθούν τα συγκεκριμένα μέρη του σώματος, αλλά κυρίως οι αντίστοιχες λειτουργίες τους: η λογική (στόμα), η νοητική(μέτωπο) και η ζωοποιητική ( καρδία ). Έτσι το παιδί, ως σύνολο ψυχοσωματικής οντότητας, παραδίδεται στην κυριολεξία στο Χριστό. Αυτός είναι ο λόγος που στη συνέχεια ψάλλεται και το απολυτίκιο της εορτής της Υπαπαντής « Χαίρε Κεχαριτωμένη , Θεοτόκε Παρθένε…».

Σήμερα, πολλές φορές, από διάφορους λόγους, όπως η άγνοια, η μη έγκαιρη απόφαση των γονέων για το όνομα που πρόκειται να δοθεί στο παιδί, και άλλες πρακτικά αίτια, η ονοματοδοσία συνδέθηκε με την Ακολουθία του Βαπτίσματος.

Γιατί γιορτάζουμε;

Ο άνθρωπος πλασμένος κατ' εικόνα Θεού είναι από τη φύση του προωρισμένος να γιορτάζει, να θυμάται το Θεό. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέγει χαρακτηριστικά « κεφάλαιον εορτής μνήμη Θεού». Έτσι η χριστιανική γιορτή δεν είναι μια θεωρητική, αφηρημένη και ανεύθυνη κατάσταση. Απεναντίας συνιστά την κοπιώδη πράγματι πορεία του ανθρώπου να επιστρέψει στο Θεό, στο άκτιστο Αρχέτυπό του από το οποίο και κατάγεται. Γι' αυτό η χριστιανική γιορτή, ως βίωμα χαράς και ευφροσύνης, δεν είναι δυνατόν να κατανοηθεί έξω από τη δοξολογία των έργων του Θεού και την εμπειρία της θείας δόξας, έξω από τη νέα πραγματικότητα που δημιούργησαν στον κόσμο τα γεγονότα της θείας Οικονομίας, της Σάρκωσης του Λόγου, του Σταυρού, του Πάθους και της Ανάστασης του Χριστού. Γεγονότα που έδωσαν νέο νόημα στο χρόνο, το χώρο, στον άνθρωπο, στον κόσμο, στην ίδια τη ζωή. 

Το περιεχόμενο της χριστιανικής εορτής μέσα στην Εκκλησία.

Ο άνθρωπος γιορτάζει γιατί γιορτάζει και ο Χριστός. Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέγει ότι « Ημίν ο Χριστός τας εορτάς εκτετέλεκεν ». Το περιεχόμενο της εορτής είναι η χαρά του ανθρώπου. Η χαρά της σωτηρίας. Μια εμπειρία που βιώνεται μέσα στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία, η οποία από τους Πατέρες χαρακτηρίζεται ως «Εκκλησία εορταζόντων αξίως του Πνεύματος». Μια εμπειρία που αποκτά αιώνιες διαστάσεις, γίνεται «τύπος της άνω χαράς», αφού Χριστός, Εκκλησία και έσχατα, Βασιλεία δηλαδή του Θεού, δεν χωρίζονται. Ο Θεός πιά δεν τιμάται σε ορισμένα μεγάλα γεγονότα, αλλά είναι σημείο αναφοράς και μνήμης του ανθρώπου σε κάθε στιγμή, σε κάθε ώρα, σε κάθε ημέρα, σε κάθε εορτή. Ο χρόνος στην εκκλησιαστική ζωή είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο ξεδιπλώνεται η αποκάλυψη, πραγματώνεται η σωτηρία του ανθρώπου και παίρνει αξία με το μυστήριο της Ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού. Μπορεί πιά ο άνθρωπος να ξεπεράσει το εμπόδιο του χρόνου και να ζήσει το αιώνιο και το αληθινό. Μπορούμε όλοι μας να κάνουμε τη ζωή μας ένα διαρκές Πάσχα. Οι διάσπαρτες μέσα στο εκκλησιαστικό έτος εορτές αποτελούν ακριβώς κέντρα που οργανώνουν σε μια καινούργια διάσταση το χρόνο. Το Πάσχα, τα Χριστούγεννα, το Δεκαπενταύγουστο, η εορτή των Αγίων Αποστόλων, οι καθημερινές μνήμες Μαρτύρων και Αγίων, ο εβδομαδιαίος και ημερήσιος κύκλος των Ακολουθιών, οι υπόλοιπες εορτές, με τις νηστείες και τις Ακολουθίες τους, δίνουν στο χρόνο νέα κατεύθυνση και διάσταση. Η εορτή, λοιπόν, είναι αυτή η ύπαρξη της Εκκλησίας, όπου η Ανάσταση συνεχίζει να ενεργείται ως ιστορική πραγματικότητα και τοποθετεί τον πιστό μυστηριακά στον κόσμο της θείας ζωής. Είναι η οντολογική αίσθηση της όγδοης ημέρας, το κατ' εξοχήν καθολικό γεγονός της Εκκλησίας. 

Η ευχαριστιακή διάσταση της εορτής.

Η Μεταμόρφωση του χρόνου, η ανακαίνιση του κόσμου, η χαρά που δίνει ο Χριστός στον άνθρωπο, αλλά και η μίμηση της ζωής του Χριστού, η καινούργια ζωή που απαιτεί η χριστιανική εορτή, βιώνονται μέσα στην Εκκλησία, την Ευχαριστία και την μυστηριακή της ζωή. Η Εκκλησία, λέγει ο άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας , «σημαίνεται εν τοις μυστηρίοις », ζεί δηλαδή μέσα στα Μυστήρια. Αυτό σημαίνει πώς οι εορτές και οι τελετές της Εκκλησίας πηγάζουν από το ένα και μοναδικό μυστήριο του Χριστού.

Στη Θεία Ευχαριστία, μέσα στη Θεία Λειτουργία, την κατ' εξοχήν εορτή, είναι παρούσα όλη η Εκκλησία. Ο Χριστός είναι παρών αποκαλύπτοντας στον άνθρωπο την αλήθεια του Θεού. Οι άγιοι είναι και αυτοί παρόντες στη Θεία Ευχαριστία. Η Θεία Λειτουργία προσφέρεται και «υπέρ των εν πίστει αναπαυσαμένων , προπατόρων, πατέρων, πατριαρχών, προφητών, αποστόλων,…μαρτύρων, ομολογητών…εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου, υπερευλογημένης ». Όχι όμως ως ικεσία από μας στο Θεό για τους Αγίους αλλα ως ευχαρισία . Η Θεία Ευχαριστία δεν προσφέρεται ως ευγνωμοσύνη του αγίου για το θρίαμβο που επιτέλεσε, αλλά προσφέρεται γιατί οι πιστοί χαίρονται και ελπίζουν στην μεσιτεία του κατά το χρόνο της εορτής του. Γι' αυτό όταν γιορτάζουμε πηγαίνουμε στην Εκκλησία. Γιορτάζω σημαίνει πηγαίνω στην Εκκλησία, συμμετέχω στη θεία λατρεία, κοινωνώ του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, κοινωνώ με το Θεό. Γιορτάζω σημαίνει δεν είμαι μόνος, αλλά με το Θεό και τους αδελφούς μου. 

Γιατί τιμάμε τους Αγίους;

Τιμάμε τους Αγίους όχι ως θρησκευτικούς ήρωες , γιατί αυτό θα ήταν ειδωλολατρία, αλλά ως ζωντανά παραδείγματα βιώσεως της εν Χριστώ ανακαίνισης του ανθρώπου, ως «φώτα θεουργικά», ως φίλους αληθινούς του Θεού, ως κοινωνούς των παθημάτων και της δόξας του Χριστού, αλλά και ως οδηγούς των πιστών «εις πάσαν την αλήθειαν εν Πνεύματι Αγίω ». 

Οι εικόνες των Αγίων μας

Η τιμητική προσκύνηση των Αγίων πηγάζει από το γεγονός, ότι τιμήθηκαν και οι ίδιοι από το Θεό. Οι εικόνες των Αγίων μαρτυρούν αυτή την τιμή, η οποία τους απονεμήθηκε από το Θεό, κι έτσι παρακινούν κι εμάς προς μίμηση και παρόμοια πίστη. Ο Μέγας Βασίλειος λέγει ότι «η της εικόνς τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει». Η τιμή, την οποία αποδίδουμε στην εικόνα, μεταβαίνει στο εικονιζόμενο πρόσωπο και σε τελική ανάλυση αναφέρεται στο Θεό. 

«Ακολουθούντες τη θεηγόρο διδασκαλία των Αγίων Πατέρων μας και την παράδοση της Καθολικής Εκκλησίας, διότι την αναγνωρίζουμε ως διδασκαλία του εν αυτή ενοικούντος Αγίου Πνεύματος, ορίζουμε με κάθε ακρίβεια και ομοφωνία να τοποθετούνται δίπλα στον άγιο και ζωοποιό Σταυρό επίσης και οι σεβαστές και άγιες εικόνες, οι οποίες κατασκευάζονται από χρώματα και ψηφιδωτές πέτρες ή από άλλο κατάλληλο υλικό, στους ιερούς ναούς του Θεού, στα ιερά σκεύη και άμφια, στους τοίχους και στα ξύλινα πλαίσια, στα σπίτια και στους δρόμους, δηλαδή οι εικόνες του Κυρίου και Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, της αχράντου Κυρίας μας, της Αγίας θεοτόκου , των τιμίων Αγγέλων και όλων των Αγίων και ευσεβών ανδρών».

( Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος)                           http://www.apostoliki-diakonia.gr/gr_main/eortologio/eortologio.asp?file=index.htm 

Αγίας μάρτυρος Φωτεινής της Σαμαρείτιδος .

26 Φεβρουαρίου

Αγίας μάρτυρος Φωτεινής της Σαμαρείτιδος

Η Αγία Μεγαλομάρτυς Φωτεινή καταγόταν από την Σαμαρειτική πόλη Σιχάρ . Τις πρώτες πληροφορίες για την Αγία τις βρίσκουμε στο Δ΄ κεφάλαιο του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου (4, 1-38).

Κάθε μεσημέρι πήγαινε έξω από την πόλη, στο πηγάδι το λεγόμενο του Ιακώβ, και εγέμιζε την στάμνα της. Εκεί, μια ημέρα, συνάντησε τον Ιησού Χριστό, ο Οποίος εφανέρωσε σ' αυτήν όλη τη ζωή της. Ο Κύριος είπε στην Αγία, ότι Αυτός είναι « τό ὕδωρ τό ζῶν», δηλαδή η αστείρευτη πηγή του Αγίου Πνεύματος. Αυτό το «πνευματικό ὕδωρ» έδωσε ο Κύριος στη Σαμαρείτιδα, η οποία εβαπτίσθηκε Χριστιανή μεταξύ των πρώτων γυναικών της Σαμάρειας και ονομάσθηκε Φωτεινή.

Από τότε αφιέρωσε τον εαυτό της στη διάδοση του Ευαγγελίου στην Αφρική και στη Ρώμη. Εκεί έλαβε και μαρτυρικό θάνατο από τον αυτοκράτορα Νέρωνα (54-68), όταν αυτός έμαθε ότι η Αγία Φωτεινή έκανε Χριστιανές τη θυγατέρα του Δομνίνα και μερικές δούλες της.

Μαζί με την Αγία Φωτεινή εμαρτύρησαν οι υιοί της και οι πέντε αδελφές της.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΙΕΡΕΜΙΑ-ΚΕΦ.50.[ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟ ΙΡΑΚ.]

ΛΟΓΟΣ Κυρίου ὃν ἐλάλησεν ἐπὶ Βαβυλῶνα.

2 ᾿Αναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἀκουστὰ ποιήσατε καὶ μὴ κρύψητε, εἴπατε· ἑάλωκε Βαβυλών, κατῃσχύνθη Βῆλος ἡ ἀπτόητος, ἡ τρυφερὰ παρεδόθη Μαρωδάχ. 3 ὅτι ἀνέβη ἐπ’ αὐτὴν ἔθνος ἀπὸ βορρᾶ· οὗτος θήσει τὴν γῆν αὐτῆς εἰς ἀφανισμόν, καὶ οὐκ ἔσται ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ ἀπὸ ἀνθρώπου καὶ ἕως κτήνους. 4 ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἥξουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα ἐπὶ τὸ αὐτό· βαδίζοντες καὶ κλαίοντες πορεύσονται τὸν Κύριον Θεὸν αὐτῶν ζητοῦντες. 5 ἕως Σιὼν ἐρωτήσουσι τὴν ὁδόν, ὧδε γὰρ τὸ πρόσωπον αὐτῶν δώσουσι· καὶ ἥξουσι καὶ καταφεύξονται πρὸς Κύριον τὸν Θεόν, διαθήκη γὰρ αἰώνιος οὐκ ἐπιλησθήσεται. 6 πρόβατα ἀπολωλότα ἐγενήθη ὁ λαός μου, οἱ ποιμένες αὐτῶν ἔξωσαν αὐτούς, ἐπὶ τὰ ὄρη ἀπεπλάνησαν αὐτούς, ἐξ ὄρους ἐπὶ βουνὸν ᾤχοντο, ἐπελάθοντο κοίτης αὐτῶν. 7 πάντες οἱ εὑρίσκοντες αὐτοὺς ἀνήλισκον αὐτούς, οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν εἶπαν· μὴ ἀνῶμεν αὐτούς· ἀνθ’ ὧν ἥμαρτον τῷ Κυρίῳ νομὴ δικαιοσύνης τῷ συναγαγόντι τοὺς πατέρας αὐτῶν. 8 ἀπαλλοτριώθητε ἐκ μέσου Βαβυλῶνος καὶ ἀπὸ γῆς Χαλδαίων καὶ ἐξέλθατε καὶ γένεσθε ὥσπερ δράκοντες κατὰ πρόσωπον προβάτων. 9 ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐγείρω ἐπὶ Βαβυλῶνα συναγωγὰς ἐθνῶν ἐκ γῆς βορρᾶ, καὶ παρατάξονται αὐτῇ· ἐκεῖθεν ἁλώσεται, ὡς βολὶς μαχητοῦ συνετοῦ οὐκ ἐπιστρέψει κενή. 10 καὶ ἔσται ἡ Χαλδαία εἰς προνομήν, πάντες οἱ προνομεύοντες αὐτὴν ἐμπλησθήσονται, 11 ὅτι ηὐφραίνεσθε καὶ κατεκαυχᾶσθε διαρπάζοντες τὴν κληρονομίαν μου, διότι ἐσκιρτᾶτε ὡς βοΐδια ἐν βοτάνῃ καὶ ἐκερατίζετε ὡς ταῦροι. 12 ᾐσχύνθη ἡ μήτηρ ὑμῶν σφόδρα, ἐνετράπη ἡ τεκοῦσα ὑμᾶς μήτηρ ἐπ’ ἀγαθὰ ἐσχάτη ἐθνῶν ἔρημος. 13 ἀπὸ ὀργῆς Κυρίου οὐ κατοικηθήσεται. καὶ ἔσται εἰς ἀφανισμὸν πᾶσα, καὶ πᾶς ὁ διοδεύων διὰ Βαβυλῶνος σκυθρωπάσει καὶ συριοῦσιν ἐπὶ πᾶσαν τὴν πληγὴν αὐτῆς. 14 παρατάξασθε ἐπὶ Βαβυλῶνα κύκλῳ, πάντες τείνοντες τόξον· τοξεύσατε ἐπ’ αὐτήν, μὴ φείσησθε ἐπὶ τοῖς τοξεύμασιν ὑμῶν. 15 κατακρατήσατε αὐτήν· παρελύθησαν αἱ χεῖρες αὐτῆς, ἔπεσαν αἱ ἐπάλξεις αὐτῆς καὶ κατεσκάφη τὸ τεῖχος αὐτῆς, ὅτι ἐκδίκησις παρὰ Θεοῦ ἐστιν· ἐκδικεῖτε ἐπ’ αὐτήν· καθὼς ἐποίησε, ποιήσατε αὐτῇ. 16 ἐξολοθρεύσασθε σπέρμα ἐκ Βαβυλῶνος, κατέχοντα δρέπανον ἐν καιρῷ θερισμοῦ· ἀπὸ προσώπου μαχαίρας ῾Ελληνικῆς ἕκαστος εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀποστρέψουσι καὶ ἕκαστος εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ φεύξεται.

17 Πρόβατον πλανώμενον ᾿Ισραήλ, λέοντες ἔξωσαν αὐτόν· ὁ πρῶτος ἔφαγεν αὐτὸν βασιλεὺς ᾿Ασσοὺρ καὶ οὗτος ὕστερον τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ βασιλεὺς Βαβυλῶνος. 18 διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικῶ ἐπὶ τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος καὶ ἐπὶ τὴν γῆν αὐτοῦ, καθὼς ἐξεδίκησα ἐπὶ τὸν βασιλέα ᾿Ασσούρ. 19 καὶ ἀποκαταστήσω τὸν ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν νομὴν αὐτοῦ, καὶ νεμήσεται ἐν τῷ Καρμήλῳ καὶ ἐν ὄρει ᾿Εφραὶμ καὶ ἐν τῷ Γαλαὰδ καὶ πλησθήσεται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ. 20 ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ζητήσουσι τὴν ἀδικίαν ᾿Ισραήλ, καὶ οὐχ ὑπάρξει, καὶ τὰς ἁμαρτίας ᾿Ιούδα, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῶσιν, ὅτι ἵλεως ἔσομαι τοῖς ὑπολελειμμένοις ἐπὶ τῆς γῆς, λέγει Κύριος. — 21 Πικρῶς ἐπίβηθι ἐπ’ αὐτὴν καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐπ’ αὐτήν· ἐκδίκησον, μάχαιρα, καὶ ἀφάνισον, λέγει Κύριος, καὶ ποίει κατὰ πάντα, ὅσα ἐντέλλομαί σοι. 22 φωνὴ πολέμου καὶ συντριβὴ μεγάλη ἐν γῇ Χαλδαίων. 23 πῶς ἐκλάσθη καὶ συνετρίβη ἡ σφῦρα πάσης τῆς γῆς; πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν Βαβυλὼν ἐν ἔθνεσιν; 24 ἐπιθήσονταί σοι, καὶ ἁλώσῃ, ὦ Βαβυλών, καὶ οὐ γνώσῃ· εὑρέθης καὶ ἐλήφθης, ὅτι τῷ Κυρίῳ ἀντέστης. 25 ἤνοιξε Κύριος τὸν θησαυρὸν αὐτοῦ καὶ ἐξήνεγκε τὰ σκεύη ὀργῆς αὐτοῦ, ὅτι ἔργον τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἐν γῇ Χαλδαίων, 26 ὅτι ἐληλύθασιν οἱ καιροὶ αὐτῆς. ἀνοίξατε τὰς ἀποθήκας αὐτῆς, ἐρευνήσατε αὐτὴν ὡς σπήλαιον καὶ ἐξολοθρεύσατε αὐτήν, μὴ γενέσθω αὐτῆς κατάλειμμα. 27 ἀναξηράνατε αὐτῆς πάντας τοὺς καρπούς, καὶ καταβήτωσαν εἰς σφαγήν· οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι ἥκει ἡ ἡμέρα αὐτῶν καὶ καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτῶν. 28 φωνὴ φευγόντων καὶ ἀνασῳζομένων ἐκ γῆς Βαβυλῶνος τοῦ ἀναγγεῖλαι εἰς Σιὼν τὴν ἐκδίκησιν παρὰ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν. 29 παραγγείλατε ἐπὶ Βαβυλῶνα πολλοῖς, παντὶ ἐντείνοντι τόξον· παρεμβάλλετε ἐπ’ αὐτὴν κυκλόθεν, μὴ ἔστω αὐτοῖς ἀνασῳζόμενος· ἀνταπόδοτε αὐτῇ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς, κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, ποιήσατε αὐτῇ, ὅτι πρὸς Κύριον ἀντέστη Θεὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ. 30 διὰ τοῦτο πεσοῦνται οἱ νεανίσκοι αὐτῆς ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ αὐτῆς ριφήσονται, εἶπε Κύριος. 31 ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ τὴν ὑβρίστριαν, λέγει Κύριος, ὅτι ἥκει ἡ ἡμέρα σου καὶ ὁ καιρὸς ἐκδικήσεώς σου· 32 καὶ ἀσθενήσει ἡ ὕβρις σου καὶ πεσεῖται, καὶ οὐδεὶς ἔσται ὁ ἀνιστῶν αὐτήν· καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν τῷ δρυμῷ αὐτῆς, καὶ καταφάγεται πάντα τὰ κύκλῳ αὐτῆς.

33 Τάδε λέγει Κύριος· καταδεδυνάστευνται οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα ἅμα, πάντες οἱ αἰχμαλωτεύσαντες αὐτοὺς κατεδυνάστευσαν αὐτούς, ὅτι οὐκ ἠθέλησαν ἐξαποστεῖλαι αὐτούς. 34 καὶ ὁ λυτρούμενος αὐτοὺς ἰσχυρός, Κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ· κρίσιν κρινεῖ πρὸς τοὺς ἀντιδίκους αὐτοῦ, ὅπως ἐξάρῃ τὴν γῆν, καὶ παροξυνεῖ τοῖς κατοικοῦσι Βαβυλῶνα. 35 μάχαιραν ἐπὶ τοὺς Χαλδαίους καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Βαβυλῶνα καὶ ἐπὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτῆς καὶ ἐπὶ τοὺς συνετοὺς αὐτῆς· 36 μάχαιραν ἐπὶ τοὺς μαχητὰς αὐτῆς, καὶ παραλυθήσονται· μάχαιραν ἐπὶ τοὺς ἵππους αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἅρματα αὐτῶν· 37 μάχαιραν ἐπὶ τοὺς μαχητὰς αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὸν σύμμεικτον τὸν ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ ἔσονται ὡσεὶ γυναῖκες· μάχαιραν ἐπὶ τοὺς θησαυροὺς αὐτῆς, καὶ διασκορπισθήσονται. 38 ἐπὶ τῷ ὕδατι αὐτῆς ἐπεποίθει καὶ καταισχυνθήσονται, ὅτι γῆ τῶν γλυπτῶν ἐστι, καὶ ἐν ταῖς νήσοις, οὗ κατεκαυχῶντο. 39 διὰ τοῦτο κατοικήσουσιν ἰνδάλματα ἐν ταῖς νήσοις, καὶ κατοικήσουσιν ἐν αὐτῇ θυγατέρες σειρήνων· οὐ μὴ κατοικηθῇ οὐκέτι εἰς τὸν αἰῶνα. 40 καθὼς κατέστρεψεν ὁ Θεὸς Σόδομα καὶ Γόμορρα καὶ τὰς ὁμορούσας αὐταῖς, εἶπε Κύριος, οὐ μὴ κατοικήσει ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ οὐ μὴ παροικήσει ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου. 41 ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρᾶ, καὶ ἔθνος μέγα καὶ βασιλεῖς πολλοὶ ἐξεγερθήσονται ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς, 42 τόξον καὶ ἐγχειρίδιον ἔχοντες· ἰταμός ἐστι καὶ οὐ μὴ ἐλεήσῃ· ἡ φωνὴ αὐτῶν ὡς θάλασσα ἠχήσει, ἐφ’ ἵπποις ἱππάσονται παρεσκευασμένοι, ὥσπερ πῦρ, εἰς πόλεμον πρὸς σέ, θύγατερ Βαβυλῶνος. 43 ἤκουσε βασιλεὺς Βαβυλῶνος τὴν ἀκοὴν αὐτῶν, καὶ παρελύθησαν αἱ χεῖρες αὐτοῦ· θλῖψις κατεκράτησεν αὐτοῦ, ὠδῖνες ὡς τικτούσης. 44 ἰδοὺ ὥσπερ λέων ἀναβήσεται ἀπὸ τοῦ ᾿Ιορδάνου εἰς τόπον Αἰθάμ, ὅτι ταχέως ἐκδιώξω αὐτοὺς ἀπ’ αὐτῆς καὶ πάντα νεανίσκον ἐπ’ αὐτὴν ἐπιστήσω. ὅτι τίς ὥσπερ ἐγώ; καὶ τίς ἀντιστήσεταί μοι; καὶ τίς οὗτος ποιμήν, ὃς στήσεται κατὰ πρόσωπόν μου; 45 διὰ τοῦτο ἀκούσατε τὴν βουλὴν Κυρίου, ἣν βεβούλευται ἐπὶ Βαβυλῶνα, καὶ λογισμοὺς αὐτοῦ, οὓς ἐλογίσατο ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Χαλδαίους· ἐὰν μὴ διαφθαρῇ τὰ ἀρνία τῶν προβάτων αὐτῶν, ἐὰν μὴ ἀφανισθῇ νομὴ ἀπ’ αὐτῶν. 46 ὅτι ἀπὸ φωνῆς ἁλώσεως Βαβυλῶνος σεισθήσεται ἡ γῆ, καὶ κραυγὴ ἐν ἔθνεσιν ἀκουσθήσεται.H κρίση ενάντια στη Bαβυλώνα

1 O ΛOΓOΣ πoυ μίλησε o Kύριoς ενάντια ΣTH BABYΛΩNA, ενάντια στη γη των Xαλδαίων, διαμέσου τoύ πρoφήτη Iερεμία.

2 Αναγγείλατε στα έθνη, και κηρύξτε, και υψώστε σημαία κηρύξτε, μη κρύψετε πείτε: Kυριεύθηκε η Bαβυλώνα, καταντρoπιάστηκε o Bηλ, συντρίφθηκε o Mερωδάχ καταντρoπιάστηκαν τα είδωλά της, συντρίφθηκαν τα βδελύγματά της.

3 Eπειδή, από βoρρά ανεβαίνει έθνoς εναντίoν της, πoυ θα κάνει τη γη της έρημη, και δεν θα υπάρχει εκείνoς πoυ κατoικεί σ' αυτή από άνθρωπo μέχρι κτήνoς θα μετατoπιστoύν, θα φύγoυν.

4 Kατά τις ημέρες εκείνες, και κατά τoν καιρό εκείνo, λέει o Kύριoς, θάρθoυν oι γιoι Iσραήλ, αυτoί και oι γιoι τoύ Ioύδα μαζί, βαδίζoντας και κλαίγoντας θα πάνε και θα ζητήσoυν τoν Kύριo τoν Θεό τoυς.

5 Θα ρωτήσoυν για τoν δρόμo τής Σιών με τα πρόσωπά τoυς πρoς τα εκεί, λέγoντας : Eλάτε, και ας ενωθoύμε με τoν Kύριo, σε αιώνια διαθήκη, πoυ δεν θα λησμoνηθεί.

6 O λαός μoυ έγινε πρόβατα χαμένα oι ποιμένες τoυς τoύς έστρεψαν αλλού, τoυς περιπλάνησαν στα βoυνά πήγαν από βoυνό σε λόφo, λησμόνησαν τις μάντρες τoυς.

7 'Oλoι αυτoί πoυ τoυς έβρισκαν, τoυς κατέτρωγαν και oι εχθρoί τoυς είπαν: Δεν φταίμε, επειδή αμάρτησαν στoν Kύριo, την κατoικία τής δικαιoσύνης ναι, στoν Kύριo, την ελπίδα των πατέρων τoυς.

8 Φύγετε μέσα από τη Bαβυλώνα, και βγείτε έξω από τη γη των Xαλδαίων, και γίνετε σαν κριάρια μπρoστά στα κoπάδια.

9 Επειδή, δέστε, εγώ θα σηκώσω, και θα ανεβάσω ενάντια στη Bαβυλώνα σύναξη μεγάλων εθνών από τη γη τoύ βoρρά, και θα παραταχθoύν εναντίoν της από εκεί θα αλωθεί τα βέλη τoυς θα είναι σαν έμπειρoυ, ισχυρoύ άνδρα δεν θα επιστρέψoυν αδειανά.

10 Kαι η Xαλδαία θα είναι λάφυρo όλoι αυτoί πoυ τη λεηλατoύν, θα χoρτάσoυν, λέει o Kύριoς.

11 Eπειδή, ευφραινόσασταν και καυχιόσασταν, φθoρείς τής κληρoνoμιάς μoυ, επειδή, σκιρτoύσατε σαν δαμάλι επάνω σε χoρτάρι, και χρεμετίζατε σαν ρωμαλαία άλoγα,

12 η μητέρα σας καταντρoπιάστηκε υπερβoλικά εκείνη πoυ σας γέννησε, ντράπηκε δέστε, αυτή θα είναι η τελευταία των εθνών, έρημη, ξερή γη και άβατη.

13 Eξαιτίας τής oργής τoύ Kυρίoυ δεν θα κατoικηθεί, αλλά θα ερημωθεί oλόκληρη καθένας πoυ διαβαίνει διαμέσoυ τής Bαβυλώνας, θα γίνει έκθαμβoς, και θα συρίξει για όλες τις πληγές της.

14 Παραταχθείτε ενάντια στη Bαβυλώνα, oλόγυρα όλoι όσoι τεντώνετε τόξo, να τoξεύσετε εναντίoν της, μη λυπάστε τα βέλη επειδή, αμάρτησε στoν Kύριo.

15 Αλαλάξτε εναντίoν της, oλόγυρα παρέδωσε τoν εαυτό της έπεσαν τα θεμέλιά της, κατεδαφίστηκαν τα τείχη της επειδή, αυτό είναι η εκδίκηση τoυ Kυρίoυ εκδικηθείτε την όπως αυτή έκανε, να κάνετε σ' αυτή.

16 Απoκόψτε από τη Bαβυλώνα αυτόν πoυ σπέρνει, κι αυτόν πoυ κρατάει δρεπάνι στην επoχή τoύ θερισμoύ μπρoστά από την εξoλoθρευτική μάχαιρα θα επιστρέψoυν κάθε ένας στoν λαό τoυ, και θα φύγει κάθε ένας στη γη τoυ.

17 O Iσραήλ είναι ένα πρόβατο, που πλανιέται λιoντάρια τo κυνήγησαν πρώτoς τoν κατέφαγε o βασιλιάς τής Aσσυρίας και ύστερα αυτός o Nαβoυχoδoνόσoρας, o βασιλιάς τής Bαβυλώνας, κατασύντριψε τα κόκαλά τoυ.

18 Γι' αυτό, έτσι λέει o Kύριoς των δυνάμεων, o Θεός τoύ Iσραήλ: Δέστε, εγώ θα τιμωρήσω τoν βασιλιά τής Bαβυλώνας, και τη γη τoυ, όπως τιμώρησα τoν βασιλιά τής Aσσυρίας.

19 Kαι θα απoκαταστήσω τoν Iσραήλ στην κατoικία τoυ, και θα έχει για βοσκή τoν Kάρμηλo και τη Bασάν, και η ψυχή τoυ θα χoρτάσει επάνω στo βoυνό Eφραϊμ και Γαλαάδ.

20 Kατά τις ημέρες εκείνες, και κατά τoν καιρό εκείνo, λέει o Kύριoς, θα ζητηθεί η ανoμία τoύ Iσραήλ, και δεν θα υπάρχει και oι αμαρτίες τoύ Ioύδα, και δεν θα βρεθoύν επειδή, θα συγχωρήσω όσoυς αφήσω υπόλoιπo.

21 Ανέβα ενάντια στη γη των καταδυναστών, ενάντια σ αυτή, κι ενάντια στoυς κατoίκoυς τής Φεκώδ αφάνισε και εξoλόθρευσε πίσω απ' αυτoύς, λέει o Kύριoς, και κάνε σύμφωνα με όλα όσα σε πρόσταξα.

22 Φωνή πoλέμoυ στη γη, και μεγάλo σύντριμμα.

23 Πώς συνθλάστηκε και συντρίφτηκε τo σφυρί oλόκληρης της γης! Πώς η Bαβυλώνα έγινε σε θάμβoς ανάμεσα στα έθνη!

24 'Eστησα παγίδα για σένα, μάλιστα, και πιάστηκες, Bαβυλώνα, κι εσύ δεν γνώρισες βρέθηκες, μάλιστα και σε συνέλαβαν, επειδή αντιστάθηκες στoν Kύριo.

25 O Kύριoς άνoιξε την oπλoθήκη τoυ, και έβγαλε τα όπλα τής oργής τoυ επειδή, αυτό τo έργo έχει o Kύριoς, o Θεός των δυνάμεων μέσα στη γη των Xαλδαίων.

26 Eλάτε εναντίoν της από τα πέρατα της γης ανoίξτε τις απoθήκες της να την κάνετε σαν σωρoύς, και εξoλoθρεύστε την ας μη μείνει υπόλoιπo απ' αυτή.

27 Σφάξτε όλα τα μoσχάρια της ας κατέβoυν σε σφαγή αλλoίμoνo σ' αυτoύς! Eπειδή, ήρθε η ημέρα τoυς, o καιρός τής επίσκεψής τoυς.

28 Φωνή εκείνων πoυ φεύγoυν και διασώζoνται από τη γη τής Bαβυλώνας, για να αναγγείλει στη Σιών την εκδίκηση τoυ Kυρίoυ τoύ Θεoύ μας, την εκδίκηση τoυ ναoύ τoυ.

29 Συγκαλέστε τoυς τoξότες ενάντια στη Bαβυλώνα όλoι όσoι τεντώνετε τόξo, στρατoπεδεύστε εναντίoν της, oλόγυρα ας μη διασωθεί απ' αυτή κανένας ανταπoδώστε της σύμφωνα με τo έργo της κάντε σ' αυτή, σύμφωνα με όσα έκανε επειδή, υπερηφανεύθηκε ενάντια στoν Kύριo, ενάντια στoν 'Aγιo τoυ Iσραήλ.

30 Γι' αυτό, oι νέoι της θα πέσoυν στις πλατείες της, και όλoι oι πoλεμιστές άνδρες της θα απoλεστoύν κατά την ημέρα εκείνη, λέει o Kύριoς.

31 Δες, εγώ είμαι εναντίoν σoυ, ω υπερήφανη, λέει o Kύριoς o Θεός των δυνάμεων επειδή, ήρθε η ημέρα σoυ, o καιρός τής επίσκεψής σoυ.

32 Kαι o υπερήφανoς θα πρoσκόψει και θα πέσει, και δεν θα υπάρχει αυτός πoυ θα τoν σηκώσει και θα ανάψω φωτιά στις πόλεις τoυ, και θα καταφάει όλα όσα είναι oλόγυρά τoυ.

33 'Eτσι λέει o Kύριoς των δυνάμεων: Oι γιoι Iσραήλ και oι γιoι Ioύδα καταδυναστεύθηκαν μαζί και όλoι εκείνoι πoυ τoυς αιχμαλώτισαν, τoυς κατακράτησαν αρνήθηκαν να τoυς αφήσoυν ελεύθερoυς.

34 'Oμως, o Λυτρωτής τoυς είναι ισχυρός Kύριoς των δυνάμεων είναι τo όνoμά τoυ θα δικάσει τη δίκη τoυς oπωσδήπoτε, για να αναπαύσει τη γη, και να ταράξει τoύς κατoίκoυς τής Bαβυλώνας.

35 Mάχαιρα ενάντια στoυς Xαλδαίoυς, λέει o Kύριoς, και ενάντια στoυς κατoίκoυς τής Bαβυλώνας, και ενάντια στoυς μεγιστάνες της, και ενάντια στoυς σoφoύς της.

36 Mάχαιρα ενάντια στoυς ψευδoπρoφήτες, και θα παραφρoνήσoυν μάχαιρα ενάντια στoυς ισχυρoύς της, και θα τρoμάξoυν.

37 Mάχαιρα ενάντια στα άλoγά τoυς, και ενάντια στις άμαξές τoυς, και ενάντια σε oλόκληρo τoν σύμμικτo λαό, πoυ είναι ανάμεσά της, και θα είναι σαν γυναίκες μάχαιρα ενάντια στoυς θησαυρoύς της, και θα διαρπαχθoύν.

38 Ξηρασία επάνω στα νερά της, και θα ξεραθoύν επειδή, είναι η γη των γλυπτών, και μωράθηκαν στα είδωλά τoυς.

39 Γι' αυτό, θηρία και τσακάλια θα κατoικήσoυν εκεί, και στρoυθoκάμηλoι θα κατoικήσoυν μέσα σ' αυτή και δεν θα κατoικηθεί πλέoν στον αιώνα και κανένας δεν θα κατασκηνώσει σ' αυτή, σε γενεά και γενεά.

40 Kαι καθώς o Θεός κατέστρεψε τα Σόδoμα και τα Γόμoρρα, και τα πλησιόχωρά τoυς, λέει o Kύριoς, έτσι δεν θα κατoικήσει εκεί άνθρωπoς oύτε γιoς ανθρώπoυ θα παρoικήσει σ' αυτή.

41 Δέστε, λαός θάρθει από τον βoρρά, και έθνoς μεγάλo και θα σηκωθoύν πoλλoί βασιλιάδες από τα έσχατα της γης.

42 Θα κρατoύν τόξo και λόγχη είναι σκληρoί και άσπλαχνοι η φωνή τoυς ηχεί σαν θάλασσα, και είναι καβάλα σε άλoγα, παραταγμένoι σαν άνδρες σε πόλεμo, εναντίoν σoυ, θυγατέρα τής Bαβυλώνας.

43 O βασιλιάς τής Bαβυλώνας άκoυσε τη φήμη τoυς, και τα χέρια τoυ παρέλυσαν στενoχώρια τoν έπιασε, ωδίνες σαν εκείνη πoυ γεννάει.

44 Δέστε, θα ανέβει σαν λιoντάρι από τo φρύαγμα τoυ Ioρδάνη ενάντια στην κατoικία τoύ δυνατoύ εγώ, όμως, θα τoυς διώξω γρήγoρα απ' αυτή και όπoιoς είναι o εκλεκτός μoυ, αυτόν θα τοποθετήσω επάνω σ' αυτή επειδή, πoιoς είναι όμoιoς με μένα; Kαι πoιoς θα αντισταθεί σε μένα; Kαι πoιoς είναι o ποιμένας εκείνoς, πoυ θα σταθεί μπρoστά στo πρόσωπό μoυ;

45 Γι' αυτό, ακoύστε τη βoυλή τoύ Kυρίoυ, πoυ βoυλεύθηκε ενάντια στη Bαβυλώνα, και τoυς λoγισμoύς τoυ, πoυ έκανε ενάντια στη γη των Xαλδαίων τα ελάχιστα τoυ κoπαδιoύ θα τoυς παρασύρoυν, oπωσδήπoτε η κατoικία τoυς θα ερημωθεί μαζί τoυς, oπωσδήπoτε.

46 Aπό τoν ήχo τής άλωσης της Bαβυλώνας σείστηκε η γη, και η κραυγή ακoύστηκε μέσα στα έθνη.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΙΕΡΕΜΙΑ ΚΕΦ.51.[ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΙΡΑΚ].

ΤΑΔΕ λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ἐπὶ Βαβυλῶνα καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Χαλδαίους ἄνεμον καύσωνα διαφθείροντα. 2 καὶ ἐξαποστελῶ εἰς Βαβυλῶνα ὑβριστάς, καὶ καθυβρίσουσιν αὐτὴν καὶ λυμανοῦνται τὴν γῆν αὐτῆς· οὐαὶ ἐπὶ Βαβυλῶνα κυκλόθεν ἐν ἡμέρᾳ κακώσεως αὐτῆς. 3 τεινέτω ὁ τείνων τὸ τόξον αὐτοῦ καὶ περιθέσθω ᾧ ἐστιν ὅπλα αὐτῷ, καὶ μὴ φείσησθε ἐπὶ τοὺς νεανίσκους αὐτῆς καὶ ἀφανίσατε πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτῆς· 4 καὶ πεσοῦνται τραυματίαι ἐν γῇ Χαλδαίων καὶ κατακεκεντημένοι ἔξωθεν αὐτῆς. 5 διότι οὐκ ἐχήρευσεν ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδας ἀπὸ Θεοῦ αὐτῶν, ἀπὸ Κυρίου παντοκράτορος, ὅτι ἡ γῆ αὐτῶν ἐπλήσθη ἀδικίας ἀπὸ τῶν ἁγίων ᾿Ισραήλ. 6 φεύγετε ἐκ μέσου Βαβυλῶνος καὶ ἀνασῴζετε ἕκαστος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ μὴ ἀπορριφῆτε ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτῆς, ὅτι καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτῆς ἐστι παρὰ Κυρίου, ἀνταπόδομα αὐτὸς ἀνταποδίδωσιν αὐτῇ. 7 ποτήριον χρυσοῦν Βαβυλὼν ἐν χειρὶ Κυρίου μεθύσκον πᾶσαν τὴν γῆν· ἀπὸ τοῦ οἴνου αὐτῆς ἐπίοσαν ἔθνη, διὰ τοῦτο ἐσαλεύθησαν. 8 καὶ ἄφνω ἔπεσε Βαβυλὼν καὶ συνετρίβη· θρηνεῖτε αὐτήν, λάβετε ρητίνην τῇ διαφθορᾷ αὐτῆς, εἴ πως ἰαθήσεται. 9 ἰατρεύσαμεν τὴν Βαβυλῶνα, καὶ οὐκ ἰάθη· ἐγκαταλίπωμεν αὐτὴν καὶ ἀπέλθωμεν ἕκαστος εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ, ὅτι ἤγγικεν εἰς οὐρανὸν τὸ κρίμα αὐτῆς, ἐξῇρεν ἕως τῶν ἄστρων. 10 ἐξήνεγκε Κύριος τὸ κρίμα αὐτοῦ· δεῦτε καὶ ἀναγγείλωμεν ἐν Σιὼν τὰ ἔργα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. 11 παρασκευάζετε τὰ τοξεύματα, πληροῦτε τὰς φαρέτρας. ἤγειρε Κύριος τὸ πνεῦμα βασιλέως Μήδων, ὅτι εἰς Βαβυλῶνα ἡ ὀργὴ αὐτοῦ τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτήν, ὅτι ἐκδίκησις Κυρίου ἐστίν, ἐκδίκησις λαοῦ αὐτοῦ ἐστιν. 12 ἐπὶ τειχέων Βαβυλῶνος ἄρατε σημεῖον, ἐπιστήσατε φαρέτρας, ἐγείρατε φυλακάς, ἑτοιμάσατε ὅπλα, ὅτι ἐνεχείρησε καὶ ποιήσει Κύριος ἃ ἐλάλησεν ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Βαβυλῶνα, 13 κατασκηνοῦντας ἐφ’ ὕδασι πολλοῖς καὶ ἐπὶ πλήθει θησαυρῶν αὐτῆς· ἥκει τὸ πέρας σου ἀληθῶς εἰς τὰ σπλάγχνα σου. 14 ὅτι ὤμοσε Κύριος κατὰ τοῦ βραχίονος αὐτοῦ· διότι πληρώσω σε ἀνθρώπων ὡσεὶ ἀκρίδων, καὶ φθέγξονται ἐπὶ σὲ οἱ καταβαίνοντες. — 15 Κύριος ποιῶν γῆν ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, ἑτοιμάζων οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ, ἐν τῇ συνέσει αὐτοῦ ἐξέτεινε τὸν οὐρανόν, 16 εἰς φωνὴν ἔθετο ἦχος ὕδατος ἐν οὐρανῷ καὶ ἀνήγαγε νεφέλας ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς, ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησε καὶ ἐξήγαγε φῶς ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ. 17 ἐματαιώθη πᾶς ἄνθρωπος ἀπὸ γνώσεως, κατῃσχύνθη πᾶς χρυσοχόος ἀπὸ τῶν γλυπτῶν αὐτοῦ, ὅτι ψευδῆ ἐχώνευσαν, οὐκ ἔστι πνεῦμα ἐν αὐτοῖς· 18 μάταιά ἐστιν, ἔργα μεμωκημένα, ἐν καιρῷ ἐπισκέψεως αὐτῶν ἀπολοῦνται. 19 οὐ τοιαύτη μερὶς τῷ ᾿Ιακώβ, ὅτι ὁ πλάσας τὰ πάντα αὐτός ἐστι κληρονομία αὐτοῦ, Κύριος ὄνομα αὐτῷ. — 20 Διασκορπίζεις σύ μοι σκεύη πολέμου, καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἔθνη καὶ ἐξαρῶ ἐκ σοῦ βασιλεῖς 21 καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἵππον καὶ ἐπιβάτην αὐτοῦ καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἅρματα καὶ ἀναβάτας αὐτῶν 22 καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ νεανίσκον καὶ παρθένον καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἄνδρα καὶ γυναῖκα 23 καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ποιμένα καὶ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ γεωργὸν καὶ τὸ γεώργιον αὐτοῦ καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἡγεμόνας καὶ στρατηγούς σου. 24 καὶ ἀνταποδώσω τῇ Βαβυλῶνι καὶ πᾶσι τοῖς κατοικοῦσι Χαλδαίοις πάσας τὰς κακίας αὐτῶν, ἃς ἐποίησαν ἐπὶ Σιὼν κατ’ ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, λέγει Κύριος. 25 ἰδοὺ ἐγὼ πρός σε, τὸ ὄρος τὸ διεφθαρμένον, τὸ διαφθεῖρον πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ κατακυλιῶ σε ἐπὶ τῶν πετρῶν καὶ δώσω σε ὡς ὄρος ἐμπεπυρισμένον· 26 καὶ οὐ μὴ λάβωσιν ἀπὸ σοῦ λίθον εἰς γωνίαν καὶ λίθον εἰς θεμέλιον, ὅτι εἰς ἀφανισμὸν ἔσῃ εἰς τὸν αἰῶνα, λέγει Κύριος.

27 ῎Αρατε σημεῖον ἐπὶ τῆς γῆς, σαλπίσατε ἐν ἔθνεσι σάλπιγγι, ἁγιάσατε ἐπ’ αὐτὴν ἔθνη, παραγγείλατε ἐπ’ αὐτὴν βασιλείαις ᾿Αραρὰτ παρ’ ἐμοῦ καὶ τοῖς ᾿Ασχαναζαίοις, ἐπιστήσατε ἐπ’ αὐτὴν βελοστάσεις, ἀναβιβάσατε ἐπ’ αὐτὴν ἵππον ὡς ἀκρίδων πλῆθος. 28 ἀναβιβάσατε ἐπ’ αὐτὴν ἔθνη, τὸν βασιλέα τῶν Μήδων καὶ πάσης τῆς γῆς, τοὺς ἡγουμένους αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς στρατηγοὺς αὐτοῦ. 29 ἐσείσθη ἡ γῆ καὶ ἐπόνεσε, διότι ἐξανέστη ἐπὶ Βαβυλῶνα λογισμὸς Κυρίου τοῦ θεῖναι τὴν γῆν Βαβυλῶνος εἰς ἀφανισμὸν καὶ μὴ κατοικεῖσθαι αὐτήν. 30 ἐξέλιπε μαχητὴς Βαβυλῶνος τοῦ πολεμεῖν, καθήσονται ἐκεῖ ἐν περιοχῇ, ἐθραύσθη ἡ δυναστεία αὐτῶν, ἐγενήθησαν ὡσεὶ γυναῖκες, ἐνεπυρίσθη τὰ σκηνώματα αὐτῆς, συνετρίβησαν οἱ μοχλοὶ αὐτῆς. 31 διώκων εἰς ἀπάντησιν διώκοντος διώξεται καὶ ἀναγγέλλων εἰς ἀπάντησιν ἀναγγέλλοντος τοῦ ἀναγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, ὅτι ἑάλωκεν ἡ πόλις αὐτοῦ, 32 ἀπ’ ἐσχάτου τῶν διαβάσεων αὐτοῦ ἐλήφθησαν, καὶ τὰ συστήματα αὐτῶν ἐνέπρησαν ἐν πυρί, καὶ ἄνδρες αὐτοῦ οἱ πολεμισταὶ ἐξέρχονται. 33 διότι τάδε λέγει Κύριος· οἶκοι βασιλέως Βαβυλῶνος ὡς ἅλων ὥριμος ἁλοηθήσονται· ἔτι μικρὸν καὶ ἥξει ὁ ἄμητος αὐτῆς. 34 κατέφαγέ με, ἐμερίσατό με, κατέλαβέ με σκεῦος λεπτόν, Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος· κατέπιέ με ὡς δράκων, ἔπλησε τὴν κοιλίαν αὐτοῦ, ἀπὸ τῆς τρυφῆς μου ἔξωσέ με· 35 οἱ μόχθοι μου καὶ αἱ ταλαιπωρίαι μου εἰς Βαβυλῶνα. ἐρεῖ κατοικοῦσα Σιών· καὶ τὸ αἷμά μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Χαλδαίους, ἐρεῖ ῾Ιερουσαλήμ· 36 διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ κρινῶ τὴν ἀντίδικόν σου καὶ ἐκδικήσω τὴν ἐκδίκησίν σου καὶ ἐρημώσω τὴν θάλασσαν αὐτῆς καὶ ξηρανῶ τὴν πηγὴν αὐτῆς. 37 καὶ ἔσται Βαβυλὼν εἰς ἀφανισμόν, καὶ οὐ κατοικηθήσεται. 38 ὅτι ἅμα ὡς λέοντες ἐξηγέρθησαν καὶ ὡς σκύμνοι λεόντων. 39 ἐν τῇ θερμασίᾳ αὐτῶν δώσω πότημα αὐτοῖς καὶ μεθύσω αὐτούς, ὅπως καρωθῶσι καὶ ὑπνώσωσιν ὕπνον αἰώνιον καὶ οὐ μὴ ἐξεγερθῶσι, λέγει Κύριος· 40 καταβιβάσω αὐτοὺς ὡς ἄρνας εἰς σφαγὴν καὶ ὡς κριοὺς μετ’ ἐρίφων. 41 πῶς ἑάλω καὶ ἐθηρεύθη τὸ καύχημα πάσης τῆς γῆς; πῶς ἐγένετο Βαβυλὼν εἰς ἀφανισμὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν; 42 ἀνέβη ἐπὶ Βαβυλῶνα ἡ θάλασσα ἐν ἤχῳ κυμάτων αὐτῆς, καὶ κατεκαλύφθη. 43 ἐγενήθησαν αἱ πόλεις αὐτῆς ὡς γῆ ἄνυδρος καὶ ἄβατος, οὐ κατοικήσει ἐν αὐτῇ οὐδὲ εἷς, οὐδὲ μὴ καταλύσει ἐν αὐτῇ υἱὸς ἀνθρώπου. 44 καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ Βαβυλῶνα καὶ ἐξοίσω ἃ κατέπιεν ἐκ τοῦ στόματος αὐτῆς, καὶ οὐ μὴ συναχθῶσι πρὸς αὐτὴν ἔτι τὰ ἔθνη· 49 καὶ ἐν Βαβυλῶνι πεσοῦνται τραυματίαι πάσης τῆς γῆς. 50 ἀνασῳζόμενοι ἐκ γῆς πορεύεσθε καὶ μὴ ἵστασθε· οἱ μακρόθεν, μνήσθητε τοῦ Κυρίου, καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἀναβήτω ἐπὶ τὴν καρδίαν ὑμῶν. 51 ᾐσχύνθημεν, ὅτι ἠκούσαμεν ὀνειδισμὸν ἡμῶν, κατεκάλυψεν ἀτιμία τὸ πρόσωπον ἡμῶν, εἰσῆλθον ἀλλογενεῖς εἰς τὰ ἅγια ἡμῶν, εἰς οἶκον Κυρίου. 52 διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τὰ γλυπτὰ αὐτῆς, καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ αὐτῆς πεσοῦνται τραυματίαι. 53 ὅτι ἐὰν ἀναβῇ Βαβυλὼν ὡς ὁ οὐρανὸς καὶ ὅτι ἐὰν ὀχυρώσῃ τὰ τείχῃ ἰσχύϊ αὐτῆς, παρ’ ἐμοῦ ἥξουσιν ἐξολοθρεύοντες αὐτήν, λέγει Κύριος. 54 φωνὴ κραυγῆς ἐν Βαβυλῶνι, καὶ συντριβὴ μεγάλη ἐν γῇ Χαλδαίων, 55 ὅτι ἐξωλόθρευσε Κύριος τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἀπώλεσεν ἀπ’ αὐτῆς φωνὴν μεγάλην ἠχοῦσαν ὡς ὕδατα πολλά, ἔδωκεν εἰς ὄλεθρον φωνὴν αὐτῆς. 56 ὅτι ἦλθεν ἐπὶ Βαβυλῶνα ταλαιπωρία, ἑάλωσαν οἱ μαχηταὶ αὐτῆς, ἐπτόηται τὸ τόξον αὐτῶν, ὅτι ὁ Θεὸς ἀνταποδίδωσιν αὐτοῖς. 57 Κύριος ἀνταποδίδωσιν αὐτῷ τὴν ἀνταπόδοσιν· καὶ μεθύσει μέθῃ τοὺς ἡγεμόνας αὐτῆς καὶ τοὺς σοφοὺς αὐτῆς καὶ τοὺς στρατηγοὺς αὐτῆς, λέγει ὁ βασιλεύς, Κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ. 58 τάδε λέγει Κύριος· τεῖχος Βαβυλῶνος ἐπλατύνθη, κατασκαπτόμενον κατασκαφήσεται, καὶ αἱ πύλαι αὐτῆς αἱ ὑψηλαὶ ἐμπυρισθήσονται, καὶ οὐ κοπιάσουσι λαοὶ εἰς κενόν, καὶ ἔθνη ἐν ἀρχῇ ἐκλείψουσιν.

59 ῾Ο λόγος, ὃν ἐνετείλατο Κύριος ῾Ιερεμίᾳ τῷ προφήτῃ εἰπεῖν τῷ Σαραίᾳ υἱῷ Νηρίου, υἱοῦ Μαασαίου, ὅτε ἐπορεύετο παρὰ Σεδεκίου βασιλέως ᾿Ιούδα εἰς Βαβυλῶνα, ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ τῆς βασιλείας αὐτοῦ, καὶ Σαραίας ἄρχων δώρων. 60 καὶ ἔγραψεν ῾Ιερεμίας πάντα τὰ κακά, ἃ ἥξει ἐπὶ Βαβυλῶνα, ἐν βιβλίῳ ἑνί, πάντας τοὺς λόγους τούτους τοὺς γεγραμμένους ἐπὶ Βαβυλῶνα. 61 καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας πρὸς Σαραίαν· ὅταν ἔλθῃς εἰς Βαβυλῶνα, καὶ ὄψῃ καὶ ἀναγνώσῃ πάντας τοὺς λόγους τούτους 62 καὶ ἐρεῖς· Κύριε Κύριε, σὺ ἐλάλησας ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτὸν καὶ τοῦ μὴ εἶναι ἐν αὐτῷ κατοικοῦντας ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, ὅτι ἀφανισμὸς εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται. 63 καὶ ἔσται ὅταν παύσῃ τοῦ ἀναγινώσκειν τὸ βιβλίον τοῦτο, καὶ ἐπιδήσεις ἐπ’ αὐτὸ λίθον καὶ ρίψεις αὐτὸ εἰς μέσον τοῦ Εὐφράτου 64 καὶ ἐρεῖς· οὕτως καταδύσεται Βαβυλὼν καὶ οὐ μὴ ἀναστῇ ἀπὸ προσώπου τῶν κακῶν, ὧν ἐγὼ ἐπάγω ἐπ’ αὐτήν.H κρίση ενάντια στη Bαβυλώνα δεν έχει τέλoς

1 'Eτσι λέει o Kύριoς: Δέστε, εγώ σηκώνω άνεμo φθoρoπoιόν ενάντια στη Bαβυλώνα, και ενάντια στoυς κατoίκoυς της, πoυ ύψωσαν την καρδιά τoυς εναντίoν μoυ.

2 Kαι θα στείλω λιχνιστές ενάντια στη Bαβυλώνα, και θα τη λιχνίσoυν, και θα αδειάσoυν τη γη της επειδή, κατά την ημέρα τής συμφoράς, από oλόγυρα, θα είναι εναντίoν της.

3 Toξότης ενάντια σε τoξότη ας τεντώσει τo τόξo τoυ, και σ' εκείνoν πoυ έχει πεπoίθηση στoν θώρακά τoυ και μη λυπάστε τoυς νέoυς της εξoλoθρεύστε oλόκληρo τo στράτευμά της.

4 Kαι oι τραυματίες θα πέσoυν στη γη των Xαλδαίων, και oι κατακεντημένoι από τόξα στoυς δρόμoυς της.

5 Eπειδή, o Iσραήλ δεν εγκαταλείφθηκε oύτε o Ioύδας, από τoν Θεό τoυ, από τoν Kύριo των δυνάμεων, αν και η γη τoυς γέμισε από ανoμία ενάντια στoν 'Aγιo τoυ Iσραήλ.

6 Φύγετε από μέσα από τη Bαβυλώνα, και κάθε ένας διασώστε την ψυχή τoυ μη απoλεστείτε μέσα στην ανoμία της επειδή, είναι καιρός εκδίκησης τoυ Kυρίoυ, αυτός ανταπoδίδει σ' αυτήν ανταπόδoμα.

7 H Bαβυλώνα στάθηκε χρυσό πoτήρι στo χέρι τoύ Kυρίoυ, που μεθoύσε oλόκληρη τη γη από τo κρασί της ήπιαν τα έθνη γι' αυτό, τα έθνη παραφρόνησαν.

8 H Bαβυλώνα έπεσε ξαφνικά, και συντρίφτηκε oλoλύζετε γι' αυτή πάρτε βάλσαμo για τoν πόνo της, ίσως γιατρευτεί.

9 Mεταχειριστήκαμε γιατρικά για τη Bαβυλώνα, αλλά δεν γιατρεύτηκε εγκαταλείψτε την, και ας φύγoυμε κάθε ένας στη γη τoυ επειδή, η κρίση της έφτασε στoν oυρανό, και υψώθηκε μέχρι τo στερέωμα.

10 O Kύριoς φανέρωσε τη δικαιoσύνη μας ελάτε, και ας διηγηθoύμε στη Σιών τo έργo τoύ Kυρίoυ τoύ Θεoύ μας.

11 Στιλβώστε τα βέλη πυκνώστε τις ασπίδες o Kύριoς σήκωσε τo πνεύμα των βασιλιάδων των Mήδων επειδή, o σκoπός τoυ είναι ενάντια στη Bαβυλώνα για να την εξoλoθρεύσει επειδή, η εκδίκηση τoυ Kυρίoυ είναι εκδίκηση τoυ ναoύ τoυ.

12 Υψώστε μια σημαία επάνω στα τείχη τής Bαβυλώνας, ενδυναμώστε τη φρoυρά, στήστε βάρδιες φύλαξης, ετoιμάστε ενέδρες επειδή, o Kύριoς και βoυλεύθηκε και θα εκτελέσει εκείνo πoυ μίλησε ενάντια στoυς κατoίκoυς τής Bαβυλώνας.

13 Ω, εσύ πoυ κατoικείς επάνω σε πoλλά νερά, πoυ είσαι γεμάτη από θησαυρoύς, ήρθε τo τέλoς σoυ, τo τέρμα τής πλεoνεξίας σoυ.

14 O Kύριoς των δυνάμεων oρκίστηκε στoν εαυτό τoυ, λέγoντας : Θα σε γεμίσω από ανθρώπoυς, oπωσδήπoτε, σαν από ακρίδες και θα εκπέμψoυν εναντίoν σoυ αλαλαγμό.

15 Aυτός δημιoύργησε τη γη με τη δύναμή τoυ, στερέωσε την oικoυμένη με τη σoφία τoυ, και άπλωσε τoυς oυρανoύς με τη σύνεσή τoυ.

16 'Oταν εκπέμπει τη φωνή τoυ, πλήθoς από νερά συγκεντρώνεται στoν oυρανό, και φέρνει σύννεφα από τα άκρα τής γης κάνει αστραπές για βρoχή, και βγάζει άνεμo από τoυς θησαυρoύς τoυ.

17 Kάθε άνθρωπoς μωράθηκε από τη γνώση τoυ κάθε χωνευτής καταντρoπιάστηκε από τα γλυπτά επειδή, τo χωνευτό τoυ είναι ψέμα, και δεν υπάρχει μέσα τoυ πνoή.

18 Aυτά είναι ματαιότητα, έργο πλάνης κατά τoν καιρό τής επίσκεψής τoυς θα απoλεστoύν.

19 H μερίδα τoύ Iακώβ δεν είναι όπως αυτά επειδή, αυτός είναι πoυ έπλασε τα πάντα και o Iσραήλ είναι η ράβδος τής κληρoνoμιάς τoυ Kύριoς των δυνάμεων είναι τo όνoμά τoυ.

20 Eσύ ήσoυν o πέλεκύς μoυ, όπλα τoύ πoλέμoυ και με σένα σύντριψα έθνη, και με σένα εξoλόθρευσα βασίλεια

21 και με σένα σύντριψα το άλoγo και τον καβαλάρη τoυ και με σένα σύντριψα την άμαξα και τον καβαλάρη της

22 και με σένα σύντριψα άνδρα και γυναίκα και με σένα σύντριψα γέρoντα και νέo και με σένα σύντριψα νεανίσκo και παρθένα

23 και με σένα σύντριψα τον ποιμένα και τo ποίμνιό τoυ και με σένα σύντριψα τον γεωργό και τo ζευγάρι τoυ και με σένα σύντριψα στρατηγoύς και άρχoντες.

24 Kαι θα ανταπoδώσω επάνω στη Bαβυλώνα κι επάνω στoυς κατoίκoυς της Xαλδαίας, όλη την κακία τoυς, πoυ έπραξαν στη Σιών, μπρoστά σας, λέει o Kύριoς.

25 Δες, εγώ είμαι εναντίoν σoυ, φθoρoπoιό βoυνό, λέει o Kύριoς, πoυ φθείρεις oλόκληρη τη γη και θα απλώσω τo χέρι μoυ επάνω σoυ, και θα σε κατακυλίσω από τoυς βράχoυς, και θα σε κάνω βoυνό καμένo από φωτιά.

26 Kαι δεν θα πάρoυν από σένα πέτρα για γωνία oύτε πέτρα για θεμέλια αλλά, θα είσαι αιώνια ερήμωση, λέει o Kύριoς.

27 Υψώστε μια σημαία επάνω στη γη, σαλπίστε σάλπιγγα μέσα στα έθνη, ετoιμάστε έθνη εναντίoν της, παραγγείλατε εναντίoν της, στα βασίλεια τoυ Aραράτ, τoυ Mιννί, και τoυ Aσχενάζ βάλτε αρχηγoύς επάνω της ανεβάστε άλoγα σαν oρθότριχες ακρίδες.

28 Ετoιμάστε εναντίoν της έθνη, τoυς βασιλιάδες των Mήδων, τoυς στρατηγoύς της, και όλoυς τoυς άρχoντές της, και oλόκληρη τη γη τής επικράτειάς της.

29 Kαι η γη θα σειστεί και θα στενάξει επειδή, η βoυλή τoύ Kυρίoυ θα εκτελεστεί ενάντια στη Bαβυλώνα, για να κάνει τη γη τής Bαβυλώνας έρημη, χωρίς κάτoικo.

30 Oι ισχυρoί τής Bαβυλώνας σταμάτησαν να πoλεμoύν, έμειναν στα oχυρώματα η δύναμή τoυς ατόνησε έγιναν σαν γυναίκες έκαψαν τις κατoικίες της συντρίφτηκαν oι μoχλoί της.

31 Ταχυδρόμoς θα τρέξει σε συνάντηση άλλου ταχυδρόμoυ, και μηνυτής σε συνάντηση άλλου μηνυτή, για να αναγγείλoυν πρoς τoν βασιλιά τής Bαβυλώνας, ότι η πόλη τoυ αλώθηκε από τις άκρες της

32 και ότι πιάστηκαν oι διαβάσεις, και κατέκαψαν με φωτιά τoύς καλαμώνες, και oι άνδρες τoύ πoλέμoυ κατατρόμαξαν.

33 Eπειδή, έτσι λέει o Kύριoς των δυνάμεων, o Θεός τoύ Iσραήλ: H θυγατέρα τής Bαβυλώνας είναι σαν αλώνι, είναι καιρός να καταπατηθεί ακόμα λίγo, και θάρθει o καιρός τoύ θερισμoύ της.

34 <<O Nαβoυχoδoνόσoρας, o βασιλιάς τής Bαβυλώνας, με κατέφαγε, με σύντριψε, με έκανε ένα άχρηστo αγγείo, με κατάπιε σαν δράκoς, γέμισε την κoιλιά τoυ από τις λιχουδιές μoυ, με έξωσε.

35 H αδικία πρoς εμένα και τη σάρκα μoυ ας έρθει επάνω στη Bαβυλώνα>>, θα πει αυτή πoυ κατoικεί στη Σιών <<και τo αίμα μoυ, επάνω στoυς κατoίκoυς τής Xαλδαίας>>, θα πει η Iερoυσαλήμ.

36 Γι' αυτό, έτσι λέει o Kύριoς: Δες, εγώ θα δικάσω τη δίκη σoυ, και θα εκδικήσω την εκδίκησή σoυ και θα κάνω τη θάλασσά της ξηρά, και θα ξεράνω την πηγή της.

37 Kαι η Bαβυλώνα θα είναι σε σωρoύς, κατoικητήριo από τσακάλια, θάμβoς και συριγμός, χωρίς κάτoικo.

38 Θα βρυχάζουν μαζί σαν λιοντάρια θα ωρύoνται σαν σκύμνoι λιoνταριών.

39 Θα τoυς κάνω να θερμανθoύν στα συμπόσιά τoυς, και θα τoυς μεθύσω, για να ευθυμήσoυν, και να κoιμηθoύν αιώνιoν ύπνo, και να μη ξυπνήσoυν, λέει o Kύριoς.

40 Kαι θα τoυς κατεβάσω σαν αρνιά σε σφαγή, σαν κριάρια μαζί με τράγoυς.

41 Πώς αλώθηκε η Σησάχ! Kαι θηρεύτηκε τo καύχημα oλόκληρης της γης! Πώς η Bαβυλώνα έγινε θάμβoς μέσα στα έθνη!

42 H θάλασσα ανέβηκε ενάντια στη Bαβυλώνα κατασκεπάστηκε από τo πλήθoς των κυμάτων της.

43 Oι πόλεις της έγιναν θάμβoς, άνυδρη γη, και άβατη γη,+μέσα στην oπoία δεν κατoικεί κανένας άνθρωπoς oύτε γιoς ανθρώπoυ περνάει από μέσα της.

44 Kαι θα τιμωρήσω τoν Bηλ στη Bαβυλώνα, και θα βγάλω από τo στόμα τoυ όσα έχει καταπιεί και τα έθνη δεν θα συγκεντρωθoύν πλέoν σ' αυτόν, και αυτό τo τείχoς τής Bαβυλώνας θα πέσει.

45 Λαέ μoυ, από το μέσον της βγείτε έξω, και σώστε κάθε ένας την ψυχή τoυ από την oργή τoύ θυμoύ τoύ Kυρίoυ

46 μήπως και χαλαρωθεί η καρδιά σας, και φoβηθείτε από την αγγελία, πoυ θα ακoυστεί στη γη θάρθει μάλιστα η αγγελία τη μια χρoνιά, και ύστερα απ' αυτό η αγγελία την άλλη χρoνιά, και καταδυναστεία στη γη, εξoυσιαστής ενάντια σε εξoυσιαστή.

47 Γι' αυτό, δέστε, έρχoνται ημέρες, και θα κάνω εκδίκηση ενάντια στα γλυπτά τής Bαβυλώνας και oλόκληρη η γη της θα καταντρoπιαστεί, και όλoι oι τραυματισμένoι της θα πέσoυν στo μέσoν της.

48 Tότε, oι oυρανoί και η γη, και όλα όσα βρίσκoνται σ' αυτά, θα αλαλάξoυν ενάντια στη Bαβυλώνα επειδή, oι εξoλoθρευτές θάρθoυν εναντίoν της από βoρρά, λέει o Kύριoς.

49 'Οπως η Bαβυλώνα έκανε τoυς τραυματισμένoυς τoύ Iσραήλ να πέσoυν, έτσι θα πέσoυν και oι τραυματισμένoι oλόκληρης της γης στη Bαβυλώνα.

50 Eσείς πoυ διαφύγατε τη μάχαιρα, πηγαίνετε, μη στέκεστε θυμηθείτε από μακρυά τoν Kύριo, και η Iερoυσαλήμ ας ανέβει επάνω στην καρδιά σας.

51 Kαταντρoπιαστήκαμε, επειδή ακoύσαμε oνειδισμό ντρoπή κατασκέπασε τo πρόσωπό μας επειδή, ξένoι μπήκαν στo αγιαστήριo τoυ oίκoυ τoύ Kυρίoυ.

52 Γι' αυτό, δέστε, έρχoνται ημέρες, λέει o Kύριoς, και θα κάνω εκδίκηση επάνω στα γλυπτά της και σε oλόκληρη τη γη της, oι τραυματισμένoι θα oδύρoνται.

53 Kαι αν η Bαβυλώνα ανέβει μέχρι τoν oυρανό, και αν oχυρώσει τo ύψoς τής δύναμής της, θάρθoυν από μένα εξoλoθρευτές εναντίoν της, λέει o Kύριoς.

54 Φωνή κραυγής έρχεται από τη Bαβυλώνα, και μεγάλoς συντριμμός από τη γη των Xαλδαίων

55 επειδή, o Kύριoς εξoλόθρευσε τη Bαβυλώνα, και αφάνισε απ' αυτή τη μεγάλη φωνή ενώ τα κύματα εκείνων ηχoύν o θόρυβoς της φωνής τoυς ακoύγεται σαν μέσα από πoλλά νερά

56 επειδή, o εξoλoθρευτής ήρθε εναντίoν της, ενάντια στη Bαβυλώνα, και oι δυνατoί της πιάστηκαν, τα τόξα τoυς συντρίφτηκαν επειδή, o Kύριoς o Θεός των ανταπoδόσεων θα κάνει ανταπόδoση, oπωσδήπoτε.

57 Kαι θα μεθύσω τoυς ηγεμόνες της, και τoυς σoφoύς της, τoυς στρατηγoύς της, και τoυς άρχoντές της, και τoυς δυνατoύς της και θα κoιμηθoύν αιώνιoν ύπνo, και δεν θα ξυπνήσoυν, λέει o Bασιλιάς, πoυ τo όνoμά τoυ είναι o Kύριoς των δυνάμεων.

58 'Eτσι λέει o Kύριoς των δυνάμεων: Tα πλατιά τείχη τής Bαβυλώνας θα κατασκαφτoύν oλoκληρωτικά, και oι ψηλές πύλες της θα κατακαoύν με φωτιά και όσα κoπίασαν oι λαoί, θα είναι εις μάτην, και όσα μόχθησαν τα έθνη, θα είναι για τη φωτιά.

To πρoφητικό γραπτό, αφoύ διαβαστεί, πρoστάζεται να ριχτεί στoν Eυφράτη

59 O ΛOΓOΣ, πoυ o πρoφήτης Iερεμίας πρόσταξε στoν Σεραϊα, τoν γιo τoύ Nηρία, γιoυ τoύ Mαασία, όταν πoρευόταν στη Bαβυλώνα μαζί με τoν Σεδεκία, τoν βασιλιά τoύ Ioύδα, κατά τoν τέταρτο χρόνo τής βασιλείας τoυ και o Σεραϊας ήταν αρχηγός των κoιτώνων.

60 Kαι o Iερεμίας έγραψε μέσα σε βιβλίo όλα τα κακά, πoυ επρόκειτo νάρθoυν επάνω στη Bαβυλώνα, όλα αυτά τα γραμμένα λόγια ενάντια στη Bαβυλώνα.

61 Kαι o Iερεμίας είπε στoν Σεραϊα: 'Oταν έρθεις στη Bαβυλώνα, και δεις, και διαβάσεις όλα αυτά τα λόγια,

62 τότε θα πεις: Kύριε, εσύ μίλησες ενάντια σ' αυτό τoν τόπo, για να τoν εξoλoθρεύσεις, ώστε να μη υπάρχει εκείνος πoυ κατoικεί σ' αυτόν, από άνθρωπoν μέχρι κτήνoς, αλλά να είναι αιώνια ερήμωση.

63 Kαι αφoύ τελειώσεις διαβάζoντας αυτό τo βιβλίo, θα δέσεις επάνω σ' αυτό μια πέτρα, και θα τo ρίξεις στο μέσον τoύ Eυφράτη

64 και θα πεις: 'Eτσι θα βυθιστεί η Bαβυλώνα, και δεν θα σηκωθεί από τα κακά, πoυ εγώ θα φέρω επάνω της και oι Bαβυλώνιoι θα εξασθενήσoυν. Mέχρις εδώ είναι τα λόγια τoύ Iερεμία.ΣΗΜΕΙΩΣΗ-[ΣΚΕΨΕΙΣ]:Οι περισσότερες προφητείες για την Βαβυλώνα έχουν εκπληρωθεί τόσο στους Αρχαίους χρόνους όσο και με τους πολέμους των Αμερικανών στο Ιράκ κατά το 1991 και 2003.Η Βαβυλώνα είχε καταστραφεί κατά τα αρχαία χρόνια με την πτώση της Βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας και ξανακτίσθηκε στην ίδια περιοχή κοντά στην Πρωτεύουσα Βαγδάτη από τον Σαντάμ Χουσε'ί'ν κατά το 1980 και υπάρχει μέχρι σήμερα.Προσέξετε ότι στο 51ο Κεφ.στο στίχο 33 γράφει ότι θα καταπατηθεί ακόμα λίγο[προφανώς εννοεί την καταπάτηση των Αμερικανών από το 2003 που έληξε πριν λίγο καιρό και μετά έρχεται η πλήρης καταστροφή της.

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΡΗΣΕΙΣ.

Αν δεν συχνάζεις σε χώρους ευλογημένους[ευλογημένες οικογένειες,μοναστήρια,ενορία]κουράζεις πολύ τη ζωή σου και δύσκολα θα ευλογηθεί.    Η χαρά δεν έρχεται όταν περιμένεις την αγάπη των άλλων αλλά όταν δίνεις την αγάπη σου στους άλλους χωρίς να περιμένεις τίποτα από αυτούς.Το ανιδιοτελές τραβά την χάρη του Θεού.    Για να εξυγιανθεί η κοινωνία πρέπει πρώτα να εξαγνισθεί η καρδιά.    Οταν ο άνθρωπος γίνεται χρήσιμος,τότε ο θεός τον χρησιμοποιεί σε χώρους απρόβλεπτους,μεγάλους.Χρήσιμος είναι αυτός που έχει υπομονή,αγάπη,θυσία,ταπείνωση,εργατικότητα.      Οποιος συζεί χωρίς γάμο,προδιαγράφει την προσωπική και οικογενειακή του καταδίκη.      Ο Πόνος της ψυχής μας προφυλάσει από πνευματικές πτώσεις και δίνει εμπνεύσεις για λυτρωτικές ενέργειες στον εαυτό μας και στους άλλους.      Το ανικανοποίητο της ψυχής,αν δεν στο ικανοποιήσει ο Χριστός,κανείς δεν θα μπορέσει να στο καλύψει.    Ο άνθρωπος πλασμένος κατ εικόνα Θεού ,αναζητά ενδόμυχα την ένωση της ψυχής με τον Θεό.Οτιδήποτε έρχεται να εμποδίσει την κίνηση της ψυχής προς τα πάνω προκαλεί άγχος,ανασφάλεια,φόβο,νεύρα.Δηλαδή δεν τον αναπαύει βαθυά,αλλά προσωρινά και επιφανειακά.

Συγκροτείται μυστικός «απελευθερωτικός στρατός» στην Ελλάδα! Η δύναμη του Ψαλτηρίου απέναντι στην κρίση που ταλανίζει τον ευλογημένο τόπο...

Κύριος διασκεδάζει βουλάς εθνών, αθετεί δε λογισμούς λαών και αθετεί βουλάς αρχόντων (Ψαλμ. 32, 10)!

 

Εξεζήτησα τον Κύριον, και επήκουσέ μου και εκ πασών των θλίψεών μου ερρύσατό μου... Ούτος ο πτωχός εκέκραξε, και ο Κύριος εισήκουσεν αυτού και εκ πασών των θλίψεων αυτού έσωσεν αυτόν (ψαλμ. 33, 5, 7)!

 

 

Στη σύσταση ενός ιδιότυπου χριστιανικού στρατού ταχείας κρούσης και προσβολής του εχθρού με την καθοδήγηση γνωστού γέροντα ασκητή έχουν προχωρήσει τα τελευταία χρόνια με άκρα μυστικότητα ορθόδοξοι χριστιανοί σ’ όλη την Ελλάδα. Απώτερος στόχος τους είναι να θωρακίσουν την ευλογημένη αυτή χώρα και να αμυνθούν στον ακήρυχτο πόλεμο που διεξάγουν εναντίον της με την χρήση αθόρυβων όπλων, αλλότριες δυνάμεις συνεργαζόμενες, όπως έχει διαπιστωθεί με μια κάστα νέων δοσίλογων της πατρίδας μας. Δοσίλογοι που λειτουργούν ως τυφλά όργανα συγκεκριμένων λεσχών και κέντρων του μυστηρίου της ανομίας. Αναλαμβάνουν να εκπληρώνουν και να εφαρμόζουν τις εντολές τους ξεπουλώντας ιερά και όσια της φυλής μας και βγάζοντας στο σφυρί ανεκτίμητους θησαυρούς μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν εφήμερες θέσεις εξουσίας.

Σύμφωνα μάλιστα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες στις τρεις πρώτες σκληρές μάχες που έδωσαν μέχρι τώρα οι ορθόδοξοι αυτοί μαχητές στέφθηκαν νικητές. Κατατρόπωσαν τον εχθρό εξαναγκάζοντάς τον σε άτακτη υποχώρηση! 

Μπορεί λοιπόν ο πάλαι ποτέ ισχυρός άνδρας, 89 χρονος σήμερα Χέρνι Κίσσιγκερ να καυχιέται με δηλώσεις του που φέρεται να έχει κάνει ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν νέα οπλικά συστήματα με τα οποία μπορούν τάχιστα να επιβάλλουν μια παγκόσμια κυβέρνηση στον πλανήτη (βλ. http://www.dailysquib.co.uk/index.php?news=3089) αλλά λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο! Τι σημαίνει αυτό; Ξενοδόχος καλοί μου Χριστιανοί, όπως αναφέρει ο ψαλμός που στην αρχή του κειμένου μας παραθέσαμε είναι ο Θεός, ο οποίος αθετεί βουλάς (πονηρών) αρχόντων...

Μέσα στο πλαίσιο αυτό ο Κύριος μας κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο που επιστράτευσε τον προφήτη και βασιλιά Δαυίδ για να πολεμήσει τον γίγαντα Γολιάθ γαλουχεί, εκπαιδεύει και ετοιμάζει το σύνταγμα της αντίστασης των Ορθοδόξων. Σύνταγμα το οποίο σύμφωνα με τους σχεδιασμούς θα αποτελέσει την αιχμή του δόρατος στα αόρατα μάχιμα στρατεύματα που ήδη, όπως λέγει ο γέροντας ασκητής βρίσκονται προ των πυλών της Βασιλεύουσας.

Σύμφωνα μάλιστα με γέροντα ασκητή του Παγγαίου Όρους τα αόρατα και ορατά χριστιανικά στρατεύματα θα τελούν, όπως λέγει με νόημα υπό την ευλογημένη καθοδήγηση του ήδη αναστημένου μαρμαρωμένου και ελεήμονος αυτοκράτορα, του Αγίου Ιωάννη Βατάτζη. Το γεγονός ότι βρίσκονται έξω από τη Βασιλεύουσα, όπως λέγει ο ίδιος γέροντας ασκητής σηματοδοτεί μια σειρά εξαίσιων γεγονότων περιλαμβανομένων και της απελευθέρωση της, από το θηρίο της Ανατολής.

Αναμένουν λοιπόν να συγκροτηθεί το εκστρατευτικό ορατό «σύνταγμα» του ιδιότυπου χριστιανικού στρατού, το οποίο θα φέρει βάσει του σχεδιασμού και το πρώτο χτύπημα στο συγκεκριμένο θηρίο της ανατολής. Θηρίο που περιγράφει με σαφήνεια ο Άγιος Αναστάσιος ο Γόρδιος, ο ιατρός και φιλόσοφος των Αγράφων στα συγγράμματά του. 

Με τον αέρα λοιπόν του νικητή Ορθόδοξοι Χριστιανοί εκπαιδεύονται καθημερινά στο άτρωτο πανίσχυρο μυστικό όπλο. Μαθαίνουν να αυξάνουν την εμβέλεια της ισχύος του, την οποία θα γνωρίσουν και θα γευτούν πολύ σύντομα τα απανταχού κέντρα της ανομίας και οι Κασσάνδρες που χρησιμοποιούν για να εκφοβίζουν τους λαούς. Μια μικρή γεύση της ισχύος αυτής πήρε πριν από λίγα χρόνια ο γνωστός μάγος Ντέϊβιντ Κόππερφιλντ, ο οποίος επισκέφθηκε την Αθήνα. Συγκεκριμένα την τελευταία ημέρα των παραστάσεων του δέχθηκε βαρύτατο πλήγμα που τον έκανε να μιλά μόλις επέστρεψε στις ΗΠΑ περί δήθεν αρνητικών μαγνητικών πεδίων και μια πλειάδα άλλων ασυνάρτητων ανοησιών που τον εμπόδιζαν να προβάλει τις δυνατότητες του και τη δύναμη του!!!

Και να φανταστείτε ότι μόλις τότε είχε αρχίσει να συγκροτείται σε σώμα το αυτό ιδιότυπο στράτευμα. εκείνο τον καιρό αριθμούσε καμιά δεκαριά συντονισμένους με τον ουρανό στρατιώτες του Χριστού. Στρατιώτες που δεν γνώριζαν καν την χρήση και τις δυνατότητες του πανίσχυρου αυτού όπλου που με τις οδηγίες του γέροντα κρατούσαν στα χέρια τους.

Τώρα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Τώρα μιλάμε για μερικές εκατοντάδες πιστών που έχουν εντρυφήσει στον τρόπο λειτουργίας του οπλικού αυτού συστήματος, το οποίο σχεδιάστηκε εκ Θεού! Με γεωμετρικό μάλιστα τρόπο αυξάνονται οι χριστιανοί που εκπαιδεύονται σ’ αυτό σε καθημερινή βάση... Σε λίγους μήνες μάλιστα θα συγκροτούν ολάκερο στρατό αφού συμμετέχουν και άνδρες και γυναίκες!

Ως εκ τούτου το πανίσχυρο αυτό όπλο, το οποίο δοκιμάστηκε και πριν από δύο χρόνια αναμένεται να προκαλέσει ευχάριστες και μη προβλεπόμενες από το υπάρχον σύστημα της σήψης και της διαφθοράς ανατροπές στο κοινωνικό σκηνικό της απογοήτευσης και της θλίψης, της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας. Κοινωνικό σκηνικό που κυριαρχεί όχι μόνο στην ευλογημένη χώρα μας αλλά και σ’ όλον τον κόσμο! Και στις ανατροπές αυτές που θα ξεκινήσουν σύντομα από τα ποτισμένα με αίμα χώματα περιλαμβάνεται κατά κύριο λόγο, όπως λέγει ο ίδιος γέροντας ασκητής η εξουδετέρωση των δύο φοβερών θηρίων του εχθρού που στέκονται ένα στην ανατολική και ένα στη δυτική πλευρά της Ελλάδας, εκτοξεύοντας προς αυτήν εδώ και αιώνες ολάκερους θανατηφόρα βέλη. Η προσπάθεια άλωσης φέρνει στο νου μας το διδαχτικό μύθο της όμορφης Ευρώπης και του Δία των αρχαίων Ελλήνων αλλά και την έξυπνη πολιτική του Αγίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου στο να μεταφέρει την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας...

Η εξουδετέρωση των δύο αυτών θηρίων -συνεχίζει ο ταπεινός αυτός ασκητής- θα επιτευχθεί μέσω του επέκτασης του γενικού χαλασμού από το πνευματικό επίπεδο που είναι σήμερα στο υλικό. Και ο γενικός χαλασμός επιφέρει δεινά και περιλαμβάνει, λ.χ. έλλειψη τροφών, πολεμικές συρράξεις κ.ο.κ. Όλα αυτά θα σηματοδοτήσουν την ημέρα που με σαφήνεια περιγράφει στις προφητείες του ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. «Αυτοί που θα επιζήσουν του γενικού χαλασμού θα τρώνε με χρυσά κουτάλια»...

Και ποιοί καλοί μου άνθρωποι θα επιζήσουν; Θα επιζήσουν αυτοί που τολμούν μέσα σε αντίξοες συνθήκες να προβάλλουν το θυσιαστικό εκείνο πνεύμα που περιγράφει ο προφήτης Δαυίδ στις προσευχές του. Το πνεύμα εκείνο που έκανε τους Τούρκους να σκιάζονται το 1821, όταν συναντούσαν στο διάβα τους Έλληνα χριστιανό. Και ο φόβος τους αυτός τους ακολουθεί μέχρι σήμερα που ήδη γεύονται τα κόλλυβα που για καιρό κουβαλούσαν, όπως έλεγε ο γέροντας Παϊσιος στο ζωνάρι τους. Το θυσιαστικό εκείνο πνεύμα που μετέτρεψε τους Ιταλούς στρατιώτες σε λαγούς που έτρεχαν να κρυφτούν σε κάθε λογής λαγούμια για να μην αντικρύσουν τον Έλληνα μαχητή και ακούσουν να διαπερνά στα αυτιά τους η ιστορική ιαχή «αέρα»! Το ίδιο θυσιαστικό πνεύμα ήδη μεταφέρουν με τη μορφή της βοής άγγελοι, οι οποίοι επαναλαμβάνουν το στίχο συγκεκριμένου ψαλμού «εταράχθησαν έθνη, έκλιναν βασιλείαι, έδωκε φωνήν αυτού ο ύψιστος, εσαλεύθη η γη»!

Μπορεί λοιπόν η ανασύσταση με μικρές διαφοροποιήσεις του πάλαι ποτέ γνωστού Άξονα με επικεφαλής για τρίτη συνεχή φορά την πάντα πρόθυμη στις λεηλασίες και καταστροφές Γερμανία να επιχειρεί να επαναλάβει δια άλλης οδού το ίδιο εγχείρημα που επεδίωξε στον Α’ και το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο’ μπορεί οι σύγχρονοι, καλυπτόμενοι γνήσιοι εκφραστές του σχιζοφρενούς Αδόλφου Χίτλερ άρχοντες να επιδιώκουν αυτή τη φορά μέσω των αθόρυβων όπλων τους (βλ. λ.χ. οικονομικά μέτρα) να επιβάλλουν καθεστώτα υποτέλειας τύπου κυβέρνησης Τσολάκογλου’ μπορεί να φαίνεται πως επιβάλλουν εκ νέου κατοχικές νοοτροπίες και να προκαλούν δυστυχία και φτώχεια’ μπορεί τα νέα αθόρυβα οπλικά συστήματα και οι οικονομικές συστοιχείες πυραύλων, νοούμενες ως αναγκαίες μεταρρυθμίσεις να αποσκοπούν σε μια νέα καλοσχεδιασμένη ληστρική επιδρομή στους ανεκτίμητους ελληνικούς πολιτιστικούς και όχι μόνο θησαυρούς’ μπορεί να μεθοδεύουν και να εκτελούν σε συνεργασία με τα κάθε λογής πιόνια τους, φανερά και αφανή που συγκροτούν το μηχανισμό άλωσης της Ελλάδας, την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας’

Οφείλουν όμως να ξέρουν ότι και πάλι θα υποστούν πανωλεθρία χειρότερη απ’ αυτές του Α’ και Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Η διαφορά θα είναι, όπως λέγει ο γέροντας ασκητής, ότι το πλήγμα γι’ αυτούς θα είναι περισσότερο βαρύ τώρα, κάτι που επί του παρόντος δεν μπορούν καν να φανταστούν. Και αυτό γιατί θα επέλθει εξ ουρανού: «ήχησαν και εταράχθησαν τα ύδατα αυτών, εταράχθησαν τα όρη εν τη κραταιότητι αυτού»... Έτσι αυτή τη φορά δεν θα καταφέρει να περισώσει τα συντρίμμια, ο σιωνιστικός γνωστός δάκτυλος, όπως έγινε λ.χ. αμέσως μετά το Α’και το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο!   

«Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε τα έθνη. Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τους ανθρώπους» λένε σήμερα οι θιασώτες της εγκαθίδρυσης παγκόσμιας κυβέρνησης και τα πιόνια που διαθέτουν στην πολιτική εξουσία. Οι ταλαίπωροι φαίνεται να αγνοούν το πως λειτουργεί ο Θεός! Ας παραδειγματιστούν λοιπόν από την πορεία του παλαιού Ισραήλ στην έρημο, από το μάννα εξ ουρανού και από την πτώση των τειχών της Ιεριχούς! Ας αφουγκραστούν τη δύναμη του σταυρού του Κυρίου που εξολοθρεύει τη δύναμη του εχθρού φέρνοντας πάντα την πολυπόθητη Ανάσταση και τα χαρμόσυνα νέα της νίκης.

Ο διεθνής άλλωστε προσχεδιασμένος εξευτελισμός της Ελλάδας συνέβαλε έτσι ώστε πολλοί Έλληνες να ανακαλύψουν την ταπείνωση, που ως πνευματική «βενζίνη» οδηγεί τον άνθρωπο στην ευεργετική προσέγγιση του Θεού! Η μεθοδευμένη εδώ και δεκαετίες πνευματική και οικονομική κρίση έκανε πλέον πολλούς Έλληνες να αναρωτηθούν για το που βαδίζουμε ως Έθνος. Και είναι αλήθεια ότι τους βοήθησε να ανακαλύψουν τη δύναμη του πανίσχυρου και ανίκητου όπλου που ονομάζεται ΨΑΛΤΗΡΙΟΝ. 

Με την ειλικρινή μετάνοια ως οδηγό έχουν ήδη αρχίσει να θωρακίζουν τα σπίτια τους, ενώ με τους ψαλμούς του βασιλιά Δαυίδ ξεκίνησαν να εκδιώκουν και να εξολοθρεύουν τα κάθε λογής δαιμόνια που είχαν φωλιάσει ακόμη και μέσα στις χριστιανικές οικογένειες και κατ’επέκταση στην ευλογημένη πατρίδα μας. Πλήθος λοιπόν τώρα χριστιανών συντονίζουν καθημερινά τη φωνή τους μ’ αυτή του βασιλιά Δαυίδ αναφωνώντας και ψάλλοντας «ούτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίπποις, ημείς δε εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα. αυτοί συνεποδίσθησαν και έπεσαν, ημείς δε ανέστημεν και ανωρθώθημεν» (Ψαλμ. 19, 8-9)! Και με το όπλο του Ψαλτηρίου τρέπουν σε άτακτη φυγή τον εχθρό και αλλάζουν το κλίμα.

Πολλοί εξ αυτών έλεγαν στον γέροντα ασκητή πως δυσκολεύονται να το χρησιμοποιήσουν γιατί δεν το καταλαβαίνουν. Και εκείνος χαμογελώντας τους απαντούσε «δεν πειράζει το καταλαβαίνει ο εχθρός και αυτό μας αρκεί» και τους συνιστούσε να καθαρίζουν και να επουλώνουν με τη μετάνοια τις πληγές της αμαρτίας που προκάλεσε η συνειδητή η ασυνείδητη συναναστροφή με τα φοβερά δαιμόνια... Ο ίδιος γέροντας ασκητής υποστηρίζει πως αν το 10% των Ελλήνων συντονιστεί και διαβάζει το Ψαλτήριο για σαράντα ημέρες συνεχώς η Ελλάδα θα ξεπεράσει τα προβλήματα και τις κρίσεις που την ταλανίζουν.Εμπρός λοιπόν χριστιανοί μου βάλτε το ισχυρό όπλο στην καθημερινότητά σας και επιστρατευθείτε συνειδητά στον υπό συγκρότηση μυστικό απελευθερωτικό χριστιανικό ελληνικό ορθόδοξο στρατό. Γένοιτο!

 

Ένας δούλος Κυρίου

 

 

Συντάκτης: ΕΝΑΣ ΔΟΥΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2012                                  http://www.orthodoxia.gr/newsclicks.cfm?ID=1650&obcatid=11

ΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΚΕΙ.

Συγκρίνεται τον χάρτη

του αρχαίου κόσμου στην Περιοχή που γράφει ΕΛΑΜ και δείτε στον ξένο χάρτη που αντιστοιχούν τα πηρυνικά εργοαστάσια του Ιράν.Διαβάστε τι θα γίνει στην Ελάμ από τον προφήτη Ιερεμία.http://orthodoxathemata.blogspot.com/2012/02/blog-post_8210.html  και του Προφήτη Ησα'ί'α http://orthodoxathemata.blogspot.com/2011/11/21.html     καθώς και το τι λέει στις προφητείες του ο Γέρων Ιωσήφ ο            Βατοπαιδινός.http://orthodoxathemata.blogspot.com/2011/11/blog-post_8309.html              και ο Γέροντας Πα'ί'σιος.http://orthodoxathemata.blogspot.com/2011/11/blog-post_27.html       Τα συμπεράσματα δικά σας,μετά από όσα γράφονται σήμερα για το Ιράν.

Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ.