Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον
Τῇ ΚΑʹ (21ῃ) τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἱλαρίωνος τοῦ μεγάλου (371)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς Ὁσίας μητρὸς ἡμῶν Μαρίνης τῆς ἐν Ῥαϊθῷ, τοῦ Σινᾶ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Ἀνδρέου, Στεφάνου, Παύλου καὶ Πέτρου καὶ οἱ μετ’ αὐτῶν μάρτυρες καὶ ὁμολογητές ὑπερ τῶν Ἱ. Εἰκόνων ἐν Κωνσταντινούπολει, μετά τοῦ Ἁγ. ὁσιομάρτυρος Ἀνδρέου τῆς Κρίσεως (741-775)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῆς ἁγίας μάρτυρος Θεοδότης, καὶ Σωκράτους πρεσβυτέρου. (230)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ ἅγιος μάρτυς Εὐκράτης, ξίφει τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ Ὅσιος Βαροὺχ ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Φιλοθέου, τοῦ ἀσκήσαντος ἐν τῷ τοῦ Ἄθω ὄρει, καὶ δὴ ἐν τῇ ἐκεῖσε Ἱερᾷ Μονῆ τοῦ Ὁσίου Διονύσιου, τῇ ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Προδρόμου τιμωμένη, καταγομένου ἐκ Χρυσουπόλεως τῆς Μακεδονίας (14ο αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι Θεόφιλος καὶ Ἰάκωβος ὁ μαθητής του, τοῦ Κόνεβιτς, ἱδρυτές τῆς Μονῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου ἐν τῷ ποταμῷ Ὄμουτσα τοῦ Pskov Ῥωσσίας (1412)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος μάρτυς Ἄζης, διὰ πυρὸς τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν Ὁσίων Πλαντίνου καὶ Εἰρήνη.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἰακώβου τοῦ γενομένου οἰκονόμου τῆς Μονῆς τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ τοῦ Βαθέος Ρύακος, ὃς ὤρμητο ἐκ τῆς δευτέρας τῶν Καππαδόκων ἐπαρχίας
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν Ὁσίων Βαρνάβα καὶ Ἱλαρίωνος, τῶν ἐν Περιστερώνα Κύπρῳ (12ο αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Φιλίππου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἱλαρίωνος τῆς Λαύρας τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου (1067)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἱλαρίωνος τοῦ ἐκ Ῥωσσίας (1055)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἱλαρίωνος τοῦ Πσκωφ Ῥωσσίας (1476)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ἁγίου Φίννιαν τοῦ ψαλμόστομου τοῦ Ἰρλανδοῦ (635)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς Ἁγίας Οὔρσουλας τῆς βασιλόπαιδος καὶ τῶν σὺν αὐτῇ ἐν Κολωνίᾳ Γερμανίας Παρθενομαρτύρων· Μάρθας, Μπρικτόλας, Σαούλας, Γρηγορίας, Σατουρνίνας, Σαββατίας, Σεντίας, Παλλαντίας, Σατουρίας και Πιννόζας ( 451)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ἀστέριος (223)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρὸς ἠμῶν Ἱλαρίωνος ἐπισκόπου Μογλένων(1164), ἀνακομιδή λειψάνων τῶν εὑρισκομένων ἐν τῇ Ἀριδαίᾳ τῆς Πέλλης (1206)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ ἀνακομιδὴ τῶν ἰερῶν λειψάνων τοῦ Ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ (1093)
Τῇ αὐτῇ ἡµέρᾳ, µνήµη τῶν Ἁγίων Ὁµολογητῶν Βησσαρίωνος Σαράϊ (1745) καὶ Σωφρονίου ἐκ Τσοάρα (1765), καὶ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Νεοµάρτυρος Ὄπρεα ἐκ Σαλιστίας τῆς Ῥουµανίας, τελειωθέντες ὑπὸ τῶν Λατίνων.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ἁγίου νεομάρτυρος Ἰωάννου τοῦ ἐκ Μονεμβασίας, τελειωθέντος ἐν ταῖς βασάνοις κατὰ τὴν Λάρισαν, ἐν ἔτει ᾳψογʹ (1773).
Τῇ αὐτῇ ἡµέρᾳ, µνήµη τῶν Ἁγίων πρεσβυτέρων καὶ Ὁµολογητῶν Μωϋσέως Ματσινίκ, τοῦ ἐκ Σιµπίου καὶ Ἰωάννου τοῦ ἐκ Γκάλες τῆς Ῥουµανίας. (18ο αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι νεοϊερομάρτυρες καὶ Ὁμολογητες: Βαρλαάμ (Ἐφίμωφ), Δημήτριος (Dobroserdov), ἐπίσκοπος Μοζάισκ· Ἰωνᾶς (Λαζάρεφ), ἐπίσκοπος Νεβέλ, Πσκοφ, Ἀμβρόσιος (Ἀσταχόφ), Παχώμιος (Τούρκεβιτς), Σεραφεὶμ Σελόκοφ, Πέτρος Νικοτίν, Βασίλειος Ὀζερετσκόφσκι, Παυλος Πρεομπραζένσκι, Πέτρος Ὀζερετσκόφσκι, Βλαντιμὶρ Σπεράνσκι, Ἰωάννης Κρένοφ, Διάκονος; Μοναχή-μάρτυς Τατιάνα Μπεσφαμίλνοφ, παρθενομάρτυς Ἐλισάβετ Κουράνοφ· καὶ οἱ Μάρτυρες Νικόλαος Ῥεγίν, Μαρία Βονούχινα, Nadezhda (Ἐλπίδα) Azhgerevich, Βίκτωρ Φρόλοφ, Ἰωάννης Ῥάιμπιν, Νικόλαος Κουζμὶν (1937) ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ διωγμοῖς ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέντες ἐν Ῥωσίᾳ.
Στίχοι
Ἐν δάκρυσι πρὶν καὶ πόνοις σπείρας κάτω,
Ἱλαρίων θέριζε νῦν χαίρων ἄνω.
Ὕστατα Ἱλαρίων κοιμήσατο εἰκάδι πρώτῃ.
Στίχοι.
Ἐν ἐρήμῳ Σινᾶ καύματι πυρουμένην,
σαρκός τό πῦρ ἐδρόσισας δακρύοις,
δι’ὧν τῆς φθορᾶς ἐῤῥύσθης καί τῶν ἄνω
Δικαίων σκηνῶν, τήν χάριν ἐκληρώσω.
Του Αββά Ιλαρίωνος
Πήγε ο Αββάς Ιλαρίων από την Παλαιστίνη στο όρος, στον Αββά Αντώνιο. Και του λέγει ο Αββάς Αντώνιος: «Καλώς ήλθες, ο αυγερινός οπού το πρωί ανατέλλει». Και είπε ο Αββάς Ιλαρίων: «Ειρήνη σε σένα, ο στύλος του φωτός οπού την οικουμένη φωτίζει».
(Είπε Γέρων, Το Γεροντικόν, εκδ. Αστήρ, Αθήνα 1996)
***
Μὲ ποιόν τρόπο μποροῦμε νὰ σωθοῦμε σήμερα;
Ἅγιος Σωφρόνιος ὁ Ἀθωνίτης τοῦ Ἔσσεξ
Μπροστά μας λοιπὸν προβάλλει τὸ ἐρώτημα: Μὲ ποιόν τρόπο μποροῦμε νὰ σωθοῦμε; Ὡς ἀπάντηση παραθέτω τὰ λόγια τοῦ μακάριου πατέρα μας Σιλουανοῦ: «Σὲ εὐχαριστῶ, Ἐσένα τὸν Δημιουργὸ καὶ Κύριό μου, γιατὶ μὲ τὸ ἔλεός Σου ταπείνωσες την ψυχή μου καὶ μοῦ ἀποκάλυψες τὸν δρόμο που πορεύθηκαν οἱ Ἅγιοί Σου. Ἐσὺ ἀγαπᾶς ὅσους κλαῖνε, καὶ οἱ Ἅγιοι πορεύθηκαν σε Σένα διὰ τῆς ὁδοῦ τῶν δακρύων. Ἐσὺ ἀγαπᾶς τοὺς ταπεινούς, καὶ μὲ τὴ χάρη Σου τοὺς διδάσκεις τὴν ἀγάπη καὶ τὴ θεία Σου ταπείνωση, ποὺ μὲ τὴν παρουσία της φεύγουν οἱ ἐχθροί μας, οἱ δαίμονες. Δῶσε μου, Ἐλεῆμον, νὰ πορεύομαι σὲ Σένα διὰ τῆς ὁδοῦ τῶν Ἁγίων Σου, διὰ τῆς ὁδοῦ τοῦ ταπεινοῦ κλαυθμοῦ, ποὺ Ἐσὺ μοῦ ἀπεκάλυψες» 13.
Ποιά εἶναι ἡ διαστροφὴ τῆς σύγχρονης κοινωνίας; Κοιτάξτε ποῦ ὁδηγοῦν ὅλα τὰ σχολεῖα! Παρατηρεῖται συχνὰ ὅτι μόλις ἀνεβεῖ ὁ ἄνθρωπος σὲ ὑψηλότερες ακαδημαϊκὲς βαθμίδες, βλέπει συγκαταβατικά, μᾶλλον ὑποτιμητικὰ καὶ ἀδιάφορα, τοὺς ἄλλους που βρίσκονται χαμηλότερα. Ὅπως συμβαίνει στὸν κάθε ἄνθρωπο που γεννήθηκε στὸν κόσμο αὐτό, ἡ παραμικρή ὑπεροχή του στὸ ἐπιστημονικὸ ἐπίπεδο τον κάνει ἤδη ὑπερήφανο. Ἐξαιτίας τῆς ὑπερηφάνειας αὐτῆς παρατηρεῖται ἡ τάση νὰ καταπιέζονται οἱ ἀσθενέστεροι.
Ἔτσι λοιπόν, ὁλόκληρη ἡ ἀνθρώπινη ἱστορία ὁδηγεῖται πραγματικὰ σὲ ἐφιαλτικὰ ἀποτελέσματα. Πάρτε γιὰ παράδειγμα τὴν ἐποχή μας. Θὰ νόμιζε κανεὶς ὅτι οἱ τεχνικὲς ἐφευρέσεις ἔπρεπε νὰ κάνουν τὸν ἄνθρωπο εὐτυχή, νὰ ἱκανοποιήσουν τὸν ἀνθρώπινο πόθο νὰ γνωρίσει τὰ πάντα, νὰ κυριεύσει ἐπάνω στοὺς νόμους τῆς φύσεως. Ποτὲ ὅμως δὲν ὑπῆρξαν τόσες αὐτοκτονίες ὅπως τώρα. Καὶ καμιὰ πολιτική στρατηγικὴ δὲν ὁδήγησε σὲ σύσταση κοινωνίας, στὴν ὁποία θὰ ἦταν δυνατὸν νὰ ἐκλείψει ἡ ὑποδούλωση τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ ἐκείνους ποὺ κατέχουν τὰ μέσα καταπίεσης.
Τί μᾶς εἶπε ὅμως ὁ Κύριος; «Ὅποιος θέλει νὰ σωθεῖ καὶ νὰ ἔρθει στὸν Πατέρα, ἂς μέ ἀκολουθήσει» 14. Καὶ τί ἔκανε Αὐτός; Ἀπεκδύθηκε τὴν παντοδυναμία Του καὶ ἐνδύθηκε τὴν κτιστὴ μορφὴ ὑπάρξεως ποὺ ὁ Ἴδιος δημιούργησε (τῆς «ὑπάρξεως» καὶ ὄχι τοῦ «εἶναι»)15. Ὑπέστη τὴν μέχρι τέλους κένωση ποὺ ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ φθάσουμε καὶ παρέδωσε τὸν ἑαυτό του σὲ θάνατο, σὲ σταύρωση. Γιὰ τὸν λόγο ὅμως αὐτὸ ἔλαβε Ὄνομα, ποὺ ὑπερέχει κάθε ἄλλου ὀνόματος στὴ γῆ καὶ στὸν οὐρανό. Καὶ αὐτὴ τὴν ὁδὸ μᾶς πρότεινε.
(…)Ἀπό ἐδῶ συνάγεται ἕνας νόμος, τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ θυμόμαστε σὲ κάθε ὥρα. Παραδίδοντας τὴ ζωή μας στοὺς ἄλλους, δεχόμαστε ἀπὸ αὐτοὺς συκοφαντίες, διωγμό, στέρηση, ἀπόρριψη ἢ ἀκόμη καὶ τὸν θάνατο. Ὡς ἀντάλλαγμα γιὰ τὴν προσφορὰ τῆς ζωῆς μας, οἱ ἄνθρωποι μᾶς ἀμείβουν μὲ τὸ φορτίο τοῦ θανάτου τους. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ὁδός μας. Ὁ Κύριος λέει γι’ αυτό: «τὸ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλὸν βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ»21. Πῶς πρέπει ἐμεῖς νὰ ἀναγεννηθούμε καὶ νὰ θεωροῦμε «βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ» ὅλα τὰ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλά; Μὲ ποιόν τρόπο νὰ γίνουμε ἄνθρωποι τέτοιοι ποὺ νὰ μὴν εἴμαστε δοῦλοι οὔτε τῆς ὑπερηφάνειας οὔτε τῆς κενοδοξίας, οὔτε νὰ ἔχουμε τὴν ἐπιθυμία νὰ ποδοπατοῦμε τὸν ἀδελφό μας; Μὲ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό, ἡ ὁποία εἶναι σταυρωμένη στὸν κόσμο αὐτό. Καὶ γιὰ τὴν ὁδὸ αὐτὴ μᾶς μισεῖ ὁ κόσμος, γιατὶ δὲν εἶναι ἡ ὁδὸς «τοῦ ἄρχοντος τοῦ κόσμου τούτου».
Στὴν ἐποχή μας ἡ σωτηρία ἔγινε δυσκολότερη ἀπὸ πρίν. Παλαιότερα, ή μαρτυρία τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔκανε ἀπίστευτα θαύματα ἦταν καθημερινὸ φαινόμενο. Πῶς ὁ Πέτρος, ἕνας ἁπλὸς ψαράς, χωρὶς μόρφωση, ἔγινε ξαφνικὰ διδάσκαλος τῆς οἰκουμένης; Ὁ Κύριος ἔδωσε σὲ αὐτὸν τὴν ἐξουσία νὰ ἀνασταίνει μὲ τὴν προσευχή του ἀκόμη καὶ νεκρούς. Ὑπάρχει ἡ πρόρρηση τῶν ἁγίων Πατέρων τοῦ τέταρτου αἰώνα, ὅτι κατὰ τοὺς ἔσχατους καιροὺς ὁ Θεὸς θὰ ἀποκρύψει ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἀπὸ τοὺς πιστούς Του, τὰ μέτρα στὰ ὁποῖα βρίσκονται. Δὲν θὰ τελοῦν θαύματα καὶ θὰ αἰσθάνονται τὸν ἑαυτό τους κατὰ κάποιον τρόπο ἐγκαταλελειμμένο ἀπὸ τὸν Θεό, σὲ κατάσταση κενώσεως. Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν ἀσφαλῆ ὁδό, ὅπως γράφει ὁ ὅσιος Σιλουανός, τὴν ὁδὸ τῶν δακρύων22. Ἡ κυριότερη πάλη διεξάγεται ἐνάντια στὸ πάθος τῆς ὑπερηφάνειας. Ὅλοι ὅσοι θέλουν νὰ κυριαρχήσουν στοὺς ἀνθρώπους θὰ σφάλλουν, γιατὶ δὲν ἀντιλαμβάνονται τὴ φύση τῆς ἐξουσίας ποὺ ἔδωσε ὁ Θεός. Ὁ Ἴδιος ὁ Θεὸς δὲν θέλει νὰ ἐξουσιάζει τοὺς ἀνθρώπους, περιμένοντας νὰ διαπλασθεῖ ὁ ἄνθρωπος ὡς θεὸς μὲ τὴν ἐλεύθερη ἀγάπη του πρὸς Αὐτόν.
13. Ὁ ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης, σσ. 569-570.
14. Βλ. Ἰωάν. 14,6. «οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα εἰ μὴ δι ̓ ἐμοῦ»
15. Ὁ Γέροντας Σωφρόνιος χρησιμοποιεῖ φιλοσοφικὴ ὁρολογία ἀπὸ τὴ διαλεκτικὴ τῆς ὀντολογίας. Ὁ ὅρος «ὕπαρξη» εἶναι διαλεκτική σύνθεση δύο ἐννοιῶν: τοῦ «εἶναι» ὡς θέση καὶ τοῦ «μὴ ὄντος» ὡς ἀντίθεση.
21. Λουκ. 16,15.
22. Βλ. Ὁ ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης, σ. 570.
(Ἁγίου Σωφρονίου (Σαχάρωφ): «Οικοδομώντας τὸν ναὸ τοῦ Θεοῦ μέσα μας καὶ στοὺς ἀδελφούς μας», τόμος Β’, Ὁμιλία 67. Θεογνωσία μὲ ἀγώνα κενώσεως καὶ πένθους (6 Μαΐου 1991), σελ. 291-2, Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου, Ἔσσεξ Ἀγγλίας)
***
Όταν κλαίω και στενάζω για τις αμαρτίες μου, βαθαίνει η καρδιά μου.
Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης
«Ήρθε ο Κύριος! Μου είπε: Σε έχω γράψει πρώτη στα μητρώα μου. Τον ρώτησα: Εμένα Κύριε; Γιατί; Και μου απάντησε: Γιατί στη ζωή σου έχυσες πύρινα δάκρυα!»
«Όταν κλαίω και στενάζω για τις αμαρτίες μου, βαθαίνει η καρδιά μου. Αναστενάζω από τα τρίσβαθα της ψυχής μου και ανακουφίζομαι. Η ευχή τρέχει, τρέχει… και, σε ανύποπτο χρόνο, δεν ξέρω πώς, με τα “κιάλια” της καρδιάς βλέπω το άπλετον εκείνο Φως, που νους δεν χωράει και γλώσσα δεν διηγάται… Κανείς δεν μπορεί να περιγράψει το μεγαλείο του ουρανού! Ο ουρανός κρύβει πολλά μυστήρια… Το Πνεύμα το Άγιο δεν φαίνεται. Είναι Φως! Ήρθε στον κόσμο και δεν έφυγε. Κινείται με μεγάλο κρότο, αλλά δεν το ακούει κανείς! Περνάει απ’ όλους συνεχώς, αλλά σκηνώνει όπου υπάρχει μετάνοια. Τα θεϊκά ευωδιάζουν. Φέρνουν γαλήνη, ηρεμία και παράδεισο στην ψυχή και έλεγχο για τα χάλια μας. Βλέπω μέσα στο Φως ότι ο Θεός είναι το παν και εγώ μηδέν…».
Βλέπει στον ύπνο του την Αγία Ματρώνα να του λέει: «Σε γιατρεύω, χάρη στα δάκρυα, την πίστη και τις προσευχές της δούλης σου της Μαρίας, που είναι και συνονόματή μου…»
https://iconandlight.wordpress.com/2024/10/20/%ce%b2%ce%bb%ce%ad%cf%80%ce%b5%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%8d%cf%80%ce%bd%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%84%cf%81%cf%8e%ce%bd%ce%b1-%ce%bd/
Στις θύελλες της εποχής μας αρμόζει πάντοτε να γρηγορούμε. Σας προσκαλώ σε υπομονή, σε προσεκτική κατάσταση προσευχής… ο Θεός είναι ισχυρότερος από τον εχθρό, και δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τους δούλους του. Είθε να μας βοηθήσει ο Κύριος με το Πνεύμα το Άγιο να παραμείνουμε στο φως των εντολών Του. Μετά τη μπόρα τη δαιμονική θά ‘ρθει η λιακάδα η Θεϊκή.
https://iconandlight.wordpress.com/2024/07/29/%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b8%cf%8d%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%cf%80%ce%bf%cf%87%ce%ae%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%cf%8c%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%cf%80%ce%ac/
Οσία Μαρίνα της Ραϊθού, το μυροβόλον και θείον άνθος της ερήμου του Σινά
https://iconandlight.wordpress.com/2020/10/20/%ce%bf%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%81%ce%b1%cf%8a%ce%b8%ce%bf%cf%8d-%cf%84%ce%bf-%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bf%ce%b2%cf%8c%ce%bb%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%ce%b1/
Οσία Μαρίνα της Ραϊθού, σαν τον ερωδιό ευφραίνονταν στην ησυχία της ερήμου όπου ανάπνεε ακατάπαυστα τον Θεό, τον αέρα του Παραδείσου.
https://iconandlight.wordpress.com/2019/10/20/%ce%bf%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%81%ce%b1%cf%8a%ce%b8%ce%bf%cf%8d-%cf%83%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%cf%81%cf%89%ce%b4%ce%b9%cf%8c-%ce%b5/
Άγιος Ιλαρίων ο Μεγάλος, Η πνευματική ζωή είναι τέχνη τεχνών και επιστήμη επιστημών. Οι άγιοι όχι μόνο δεν επέτρεπαν στο φθόνο να κυριεύσει τις καρδιές τους, αλλά, μάλλον αγωνίζονταν με όλη τη δύναμή τους για να ανυψώνουν τους συνασκητές τους και να ελαττώνουν τους εαυτούς τους..
https://iconandlight.wordpress.com/2024/10/20/%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b9%ce%bb%ce%b1%cf%81%ce%af%cf%89%ce%bd-%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b7-%cf%80%ce%bd%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b6/
Βρες μέσο να σώσεις τον κόσμον· Μήπως συ σταυρώθηκες γι’ αυτούς;.. Ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι, γι ‘αυτό κατέβηκε στον Άδη… Κατέβηκε στην κόλαση, στην πιο οδυνηρή κόλαση, την κόλαση της αγάπης. Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ – Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2021/04/30/%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%BF-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%87-%CE%BC%CE%AE%CF%80%CF%89%CF%82-%CF%83/
Ζώντας στο «περιθώριο», μακριά από την άγρια θηριώδη αυτή ζωή, με φοβερόν πόνο στην καρδιά κράζω προς τον Ουρανό να κατεβεί ως το επίπεδο της γης με το υπέροχο μυστήριό του, να αγκαλιάσει όλους τους ανθρώπους που πραγματικά πάσχουν,… Πρώτα απ’ όλα η ψυχή θα πρέπη να αποκτήση την εσωτερική ησυχία μέσα στην εξωτερική ανησυχία… Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης – Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2023/10/20/%ce%b6%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%b8%cf%8e%cf%81%ce%b9%ce%bf-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%ac-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd/
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Ἱλαρίωνος τοῦ μεγάλου
― Ἦχος πλ. δ´
Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς, τῆς ἐρήμου τὸ ἄγονον ἐγεώργησας· καὶ τοῖς ἐκ βάθους στεναγμοῖς, εἰς ἑκατὸν τοὺς πόνους ἐκαρποφόρησας· καὶ γέγονας φωστὴρ τῇ οἰκουμένῃ, λάμπων τοῖς θαύμασιν, Ἱλαρίων Πατὴρ ἡμῶν ὅσιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τῆς Ὁσίας Μητρὸς Μαρίνης τῆς ἐν Ῥαϊθῷ, τοῦ Σινᾶ
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἐν Σιναίῳ ἀθλοῦσα πρὸς τὰ οὐράνια, ἀνεπτερώθης Ὁσία καὶ ἐν Παρθένων χορῷ, συνηρίθμησαι καλῶς Μαρίνα ἔνδοξε· ὅτι τὸν δόλιον ἐχθρόν, κατενίκησας σφοδρῶς, Σταυροῦ θείᾳ δυνάμει, καὶ τὸν Χριστὸν ἱκετεύεις, ὑπὲρ ἁπάντων τῶν τιμώντων σε.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Σωκράτους
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάβαλε
Ἀθλήσεως αἵμασι, τὴν ἱεράν σου στολήν, ἐνθέως ἐλάμπρυνας, ὑπὲρ τῆς δόξης Χριστοῦ, τμηθεὶς τὸν αὐχένα σου· ὅθεν ὡς ἱερέα, καὶ στερρὸν ἀθλοφόρον, Σώκρατες σὲ τιμῶμεν, καὶ θερμῶς σοι βοῶμεν· Μὴ παύσῃ καθικετεύων, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τοῦ ἁγίου Νεομάρτυρος Ἰωάννου τοῦ ἐκ Μονεμβασίας
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως
Θεῖον γόνον σε, Μονεμβασία, ἀνεβλάστησε, καρποφοροῦντα, Ἰωάννη τὰς τῆς πίστεως χάριτας· τῶν γὰρ πατρῴων θεσμῶν ἀντεχόμενος, τοὺς ἐκ τῆς Ἄγαρ ἀθλήσας κατῄσχυνας. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Εἰς τὸν στίχον. Ἦχος πλ. α΄. Χαίροις ἀσκητικῶν.
Χαίρει, ἀσκητικαῖς ἐν ᾠδαῖς, ἐπὶ τῇ μνήμῃ σου Μαρίνα πανένδοξε, Πατέρων τῶν ἐν ἐρήμῳ, τῆς Ῥαϊθοῦ μυστικῶς, πᾶσα συνοδεία ἠ θεόληπτος, τοῦ γὰρ παναλάστορος, διεῤῥάγη δυσήνιος, κάρα Ὅσία, ὐπὸ σοῦ θεία χάριτι, τοῦ τὰ σύμπαντα, τῇ δρακὶ κυριεύοντος, ὄθεν σοῦ τὰ ἐφύμνια, πιστῶς ἀναπέμποντες, ταῖς σαῖς ἐντεύξεσι Μῆτερ, τὴν θείαν χάριν αἰτούμεθα, ψυχῶν σωτηρίαν, καὶ τὴν ἄνωθεν εἰρήνην, καὶ μέγα ἔλεος.
Δόξα. Ἦχος πλ. α΄.
Μῆτερ Ἁγία, τρυφὴν τῆς ἐγκρατείας ἐν βίῳ θηλάσασα ἀῤῥήτου καὶ θείας τῆς ζωῆς ἠξίωσαι, τὸ σεμνὸν γὰρ τῆς σῆς ψυχῆς καὶ νοὸς τὸ φιλόθεον, ἐῤῥύθμισε τὸν βίον σου καὶ ματαιότητος τῶν γεηρῶν σὺ ἀπώκεισαι φρονίμως πάντων μετ’ Ἁγίων τὴν τρυφὴν ἀπόλαυσασα, ὅθεν λαμπρῶς παρὰ Χριστοῦ ἀντεδόξασθης καὶ πρὸς οὐρανοὺς μετέστης πρεσβεύουσα Χριστῷ ἀκαταπαύστως ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Ἴμερον πρὸς τὸ θεῖον ἐπιδείξασα μέγα, πρὸς κόσμον ἐνεκρώθης Μαρίνα, καὶ λαβοῦσα ἐπ’ ὤμων σταυρόν, ὡς φορτίον βλέπουσα χρηστόν, ἤνυσας τὸν δρόμον νικηφόρως, πρὸς χαρὰν τῶν πόθῳ σοὶ βοώντων·
Χαῖρε, νυκτὸς ἀφωτίστου λύχνε·
χαῖρε, φωτὸς ἀποῤῥήτου φέγγος.
Χαῖρε, στρατιὰ τῶν δαιμόνων νικήσασα·
χαῖρε, τὰς ψυχὰς μοναζόντων φωτίζουσα.
Χαῖρε, προίκισμα καυχήσεως, γυναικῶν μοναζουσῶν·
χαῖρε, ὄλβιον μελώδημα, τῶν πιστῶν σου ἀδελφῶν.
Χαῖρε, ἡ τῆς ἐρήμου πανυπέρλαμπος πόλις·
χαῖρε, τῶν ἀμυήτων, μυστηπόλος φαιδρότης.
Χαῖρε, καλῶς τὸν δρόμον ἀνύσασα·
χαῖρε, ψυχῆς ἁγνείας τηρήσασα.
Χαῖρε, δεινῶν τὸ ἄλγος νεκρώσασα·
χαῖρε, χαρᾶς τὸ ἕαρ μυρίζουσα.
Χαῖρε Μῆτερ Πανένδοξε.
Ὦ πολύαθλε Μῆτερ, Ῥαϊθοῦ ἡ προστάτις, καὶ πάντων εὐσεβῶν ἀντιλήπτωρ (γ΄), μὴ παρίδης δεήσεις ἡμῶν, ἀλλ’ ἱκέτευε τὸν ἀγαθὸν Κύριον, λυτροῦσθαι ἐκ παγίδων τοῦ ἀλάστορος, τοὺς ἐκβοῶντας·
Ἀλληλούϊα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου