Τοῦ Μητροπολίτου Ἀντινόης Παντελεήμονος
Ἐπειδὴ τὴν περίοδο τοῦ Πάσχα γίνεται πολὺς λόγος γιὰ τὸ Ἅγιο Φῶς, ἐὰν εἶναι ἀληθινὸ θαῦμα ἢ ὄχι, γι’ αὐτὸ προβαίνω στὴν δημοσίευση τῆς παρούσης μαρτυρίας πρὸς ὑπεράσπιση τοῦ μέγιστου Θαύματος ὅλων τῶν θαυμάτων.
Στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία Ἅγιο Φῶς ὀνομάζεται ἡ Φωτιά («Φῶς») ἡ ὁποία συμβολίζει τὴν Ἀνάσταση. Στὴν Ἑλληνορθόδοξη παράδοση ἐκλαμβάνεται ὡς θαῦμα, ποὺ ἐπαναλαμβάνεται κάθε χρόνο λίγο πρὶν τὸν ἑορτασμὸ τῆς Ἀνάστασης στὸ Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως στὰ Ἱεροσόλυμα, κατὰ τὸ ὁποῖο ἡ φλόγα ἀνάβει μὲ θαυματουργὸ τρόπο ἐντὸς τοῦ Παναγίου Τάφου καὶ μόνον ὑπὸ τὴν παρουσία τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πατριάρχη Ἱεροσολύμων. Τὸ Πατριαρχεῖο, ἀναφέρει ὅτι ὁ χῶρος ἐλέγχεται γιὰ προϋπάρχουσες φλόγες ἀπὸ τὶς στρατιωτικὲς καὶ πολιτικὲς Ἀρχές, τοὺς ἑτερόδοξους (Ἀρμενίους, Κόπτες, Ρωμαιοκαθολικούς).
Τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Φωτὸς ἔλαβε χώρα γιὰ πρώτη φορὰ στὸν Τάφο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅταν τὴν ὥρα τῆς Ἀναστάσεώς Του ἕνα ἄπλετο Φῶς ἀσύγκριτης φωτεινότητας πλημμύρισε τὸν χῶρο τοῦ Τάφου. Ἡ πρώτη παρουσία τοῦ θαύματος τοῦ Ἁγίου Φωτὸς συναντᾶται ἀκριβῶς τὴν ὥρα ποὺ ἡ λογικὴ Ψυχὴ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἐπιστρέφουν στὸ Σῶμα Του ἀπὸ τὸν κόσμο τῶν νεκρῶν, τὸν Ἅδη.
Στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ ἀναφέρεται πὼς ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἡ Ἰωάννα, ἡ Μαρία ἡ μητέρα τοῦ Ἰακώβου, καθὼς καὶ ἄλλες γυναῖκες ἀπὸ τὴ Γαλιλαία, ἦλθαν στὸν Τάφο τοῦ Ἰησοῦ πρὶν ἀκόμη χαράξει (Λούκ. 24:5-6). Στὸ κατὰ Ἰωάννη Εὐαγγέλιο ἡ περιγραφὴ τοῦ ἰδίου γεγονότος εἶναι πιὸ λεπτομερὴς (Ἰωάν. 20:1-7). Πῶς, ἐνῷ ἐπικρατοῦσε ἀκόμη σκοτάδι, κατάφεραν ὁ Πέτρος καὶ ὁ Ἰωάννης νὰ δοῦν στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ Τάφου;
Τὸ Φῶς ποὺ γεμίζει τὸν Τάφο τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ Ἄκτιστο Φῶς τοῦ Ἀκτίστου Τριαδικοῦ Θεοῦ. Τὸ Ἄκτιστο Φῶς εἶναι ὁ σπινθηρισμὸς ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὸν Τάφο τοῦ Χριστοῦ. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ὅταν ἀνάψουν οἱ δεσμίδες τῶν κεριῶν τοῦ Πατριάρχη, τὸ Φῶς γίνεται κτιστό. Καὶ ἐπειδὴ ἡ φλόγα αὐτὴ ἔχει στὴν ἀρχή την Χάρη τοῦ Ἀκτίστου Φωτός, γι’ αὐτὸ δὲν καίει (π. Γεώργιος Μεταλληνός).
Ἡ πιὸ συνηθισμένη ἀναφορὰ αὐτῶν ποὺ πιστεύουν στὴ θαυματουργὴ προέλευση τοῦ “Ἄγίου Φωτὸς” περιλαμβάνει τὴν αὐτανάφλεξη τῶν κεριῶν, ἐν τούτοις, σύμφωνα μὲ ἄλλες μαρτυρίες πιστῶν τὸ Ἅγιο Φῶς εἶναι ἕνα σύνθετο φαινόμενο τὸ ὁποῖο ἐμφανίζεται στὸ θόλο ἐντὸς τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἄλλους ἔξω ἀπὸ αὐτόν. Ὁρισμένοι πιστοὶ τὸ περιγράφουν νὰ ἐμφανίζεται σὰν λευκογάλανες ὁριζόντιες ταινιώδεις ἀστραπές, περιστρεφόμενες ἀνταύγειες ἢ κινούμενες φλόγες ἄγνωστης προέλευσης. Τὸ Ἅγιο Φῶς μπορεῖ νὰ πάρει πολλὲς μορφές. Συχνὰ ἐμφανίζεται ὁλόκληρος ὁ Πανάγιος Τάφος νὰ εἶναι τυλιγμένος στὶς φλόγες, ἢ νὰ ἐκπέμπει Φῶς, ἐνῷ ἄλλες φορὲς ἐμφανίζονται φωτιὲς ἢ πύρινες μπάλες ποὺ ἐξέρχονται ἀπὸ τὸ μνημεῖο καὶ κινοῦνται στὸν ἀέρα.
Στὸν Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως δὲν ὑπάρχει ἠλεκτρικὸ ρεῦμα καὶ ἠλεκτροφωτισμός. Μαρτυρίες ἀναφέρουν ὅτι πολλὲς λαμπάδες τῶν πιστῶν καὶ κανδῆλες ἀνάβουν μόνες τους, ἐνῷ ἡ φλόγα δὲν τοὺς καίει τὰ πρῶτα λεπτά.
Τὸ Πάσχα τοῦ 1579 μ.Χ. οἱ Ἀρμένιοι κατόρθωσαν νὰ δωροδοκήσουν τὸν Τοῦρκο Διοικητή, καὶ νὰ ἐκδώσει ἀπαγορευτικὴ διαταγὴ πρὸς τὸν Ἕλληνα Ὀρθόδοξο Πατριάρχη Σωφρόνιο Δ’, ὥστε νὰ μὴν ἔχει πρόσβαση ἐντὸς τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως γιὰ τὴν τελετὴ τοῦ Ἁγίου Φωτός. Οἱ φρουροὶ ἔκλεισαν τὴν Ἁγία Πόρτα καὶ ὁ Πατριάρχης Σωφρόνιος Δ΄ μὲ τὸ ἱερατεῖο καὶ τοὺς πιστούς του παρέμειναν ἔξω προσευχόμενοι, ἀναμένοντες τὴν ἔκβαση τῶν γεγονότων.
Πράγματι ἡ ἀπάντηση τοῦ Κυρίου μᾶς ἦταν ἄμεσος. Παρὰ τὶς ἀπέλπιδες προσπάθειες τοῦ Ἀρμενίου Πατριάρχου, τὸ Ἅγιο Φῶς δὲν ἔλαμψε στὸ ἱερὸ Κουβούκλιο ἢ σὲ ἄλλο σημεῖο ἐντὸς τοῦ Ναοῦ. Τὸ Ἅγιο Φῶς ἐξῆλθε διαπερνόντας τὴν Κολόνα, ἡ ὁποία μέχρι σήμερον φαίνεται σχισμένη καὶ μαυρισμένη, καὶ πρὸς μεγάλη κατάπληξη ὅλων ἄναψαν τὰ κεριά, τὰ ὁποῖα κρατοῦσε στὰ χέρια του ὁ Ὀρθόδοξος Πατριάρχης.
Ὅταν ὁ Σουλτᾶνος πληροφορήθηκε τὸ θαῦμα, ἐξέδωσε φιρμάνι καὶ ἀνεγνώρισε τὸ ἀποκλειστικὸ δικαίωμα γιὰ τὴν λήψη τοῦ Ἁγίου Φωτὸς στὸν Ἑλληνορθόδοξο Πατριάρχη.
Πολλοὶ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ καὶ μή, ὡς καὶ μουσουλμᾶνοι, ὑποστηρίζουν ὅτι πρόκειται γιὰ ἕνα θαυματουργικὸ ὑπερκόσμιο Φῶς ποὺ βλέπουν οἱ πιστοὶ καὶ πιστεύουν ὅτι εἶναι το Φῶς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, ποὺ συμβαίνει πάνω ἀπὸ τὸν τάφο Του. Τὸ Ἅγιο Φῶς συμβολίζει καὶ ὑπενθυμίζει μὲ θαυματουργικὸ τρόπο τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι ἕνα Θεόσταλτο θαῦμα διὰ μέσου τῶν αἰώνων γιὰ τὸν κόσμον.
Πρέπει νὰ τονιστεῖ ὅτι μόνον ὁ Ἑλληνορθόδοξος Πατριάρχης ἔχει τὸ προνόμιο καὶ τὴν ἐξουσία νὰ βγάζει τὸ Ἅγιο Φῶς. Κατὰ καιροὺς ἔχουν γίνει ἀπόπειρες καὶ ἀπὸ ἄλλα δόγματα νὰ βγάλουν τὸ Ἅγιο Φῶς, ἀλλὰ αὐτὸ στάθηκε ἀδύνατον.
Ἀπ’ ὅσα ἀναφέραμε σχετικὰ μὲ τὴν θαυμαστὴ ἐμφάνιση τοῦ Ἁγίου Φωτὸς ἐπάνω ἀπὸ τὸν Πανάγιο Τάφο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, θὰ παραμείνει πάντοτε «σημεῖον ἀντιλεγόμενον». Γιὰ μὲν τοὺς πιστοὺς καὶ ἀκολούθους τοῦ Θεανθρώπου θὰ εἶναι «Θεοῦ σοφία καὶ δύναμις», ἕνα ἐπαναλαμβανόμενο ἐτήσιο θαῦμα μέχρι τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Θεανθρώπου· γιὰ δὲ ἐκείνους ποὺ ἀμφισβητοῦν ἢ εἶναι ἄπιστοι, ἀκόμη καὶ γιὰ τοὺς ἀθέους, θὰ εἶναι πάντοτε ἀμφισβητήσιμο γεγονός, καθὼς προφήτευσε ὁ Δίκαιος Συμεῶν ὅτι, «οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λούκ. 2:34).
Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι τὸ γεγονὸς τῆς θαυμαστῆς ἐμφάνισης τοῦ Ἁγίου Φωτὸς εἶναι καὶ θὰ παραμείνει ἕνα ἀναμφισβητήσιμο Θαῦμα τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ. Τὸ γεγονὸς ποὺ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀρνηθεῖ εἶναι ὅτι ὁ Χριστὸς ἀναστήθηκε ἐκ τῶν νεκρῶν, χαρίζοντας ζωὴ σὲ ὅσους πιστεύουν στὸ ὄνομά Του, καταργῶντας τὸν θάνατο, κατανικῶντας τὸν ἐχθρὸ τοῦ ἀνθρώπου, τὸν Διάβολο, καὶ ἄνοιξε τὶς Πύλες τῆς Οὐράνιας Τοῦ Βασιλείας. Ὁ ἄνθρωπος διὰ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ υἱοθετεῖται καὶ γίνεται «υἱὸς μὲν τοῦ Θεοῦ Πατέρα, καὶ συγκληρονόμος Ἰησοῦ Χριστοῦ».
Γι’ αὐτό, μὲ πίστη θερμὴ ἀναφωνοῦμε καὶ θὰ συνεχίζουμε νὰ ὁμολογοῦμε μέχρι τὴν συντέλεια τῶν αἰώνων ὅτι ὁ Χριστὸς Ἀνέστη!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου