Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Ο Αθανάσιος Ρακοβαλής, φυσικός, συγγραφέας, πνευματικό τέκνο τού Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ με παρρησία μία ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ που του αποκάλυψε το 1991, ο Άγιος Παΐσιος, στην Παναγούδα. Καταθέτει (συνοπτικά):
«Ήταν απόγευμα και συζητούσα, στην αυλή τής Παναγούδας, με τον Όσιο γέροντα Παΐσιο, διάφορα θέματα, πρέπει να ήταν το 1991. Μία στιγμή μού λέει ο γέροντας: Σε μερικούς ΔΕΝ συμφέρει να υπάρχει Ελλάδα. ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ μας θέλουν να μας ξεσκίσουν και οι φίλοι μας να μας τσακαλώσουν, (όπως έγινε με την Γιουγκοσλαβία). Τότε, αυτά δεν τα καταλαβαίναμε, σήμερα, όμως τα βλέπουμε.
Οι Τούρκοι ζητούν το μισό Αιγαίο, την Θράκη. Οι Σκοπιανοί δημοσιεύουν χάρτη με πρωτεύουσα την Θεσσαλονίκη, οι Αλβανοί θέλουν την «Τσαμουριά» (μέρος τής Ηπείρου)… Δεν πειράζει όμως, γιατί μπορεί να έχουν οι άνθρωποι τα σχέδιά τους, έχει και ο Θεός τα δικά Του σχέδια. Στο τέλος, θα φέρει έτσι τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων, που θα αναγκαστούν να μας βοηθήσουν, όχι από αγάπη ή δικαιοσύνη αλλά γιατί αυτό θα εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.
Θα πολεμούν, μεταξύ τους, δεν θα μπορεί κανείς να νικήσει, να επικρατήσει. Τότε θα πουν την ΠΟΛΗ ούτε εσείς θα την πάρετε, ούτε κι εμείς… να την δώσουμε στους Έλληνες. Θα μπει, ο ελληνικός στρατός, στην Πόλη… χωρίς όμως να πολεμήσει…»!!!
Τα όσα προφητικά και θαυμαστά, αποκάλυψε ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, στον Αθανάσιο Ρακοβαλή είναι συγκλονιστικά. Τον ρώτησε με απορία και ανησυχία ο Αθανάσιος Ρακοβαλής, πώς εμείς οι Έλληνες (ο στρατός μας) θα κάνει κουμάντο στην Πόλη, με τόσο κόσμο που έχει;
Και του απάντησε: «Μην στενοχωριέσαι υπάρχουν πολλοί μέσα στην Πόλη, οι οποίοι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ, όπως νομίζεις, και θα συνεργαστούν με τον ελληνικό στρατό. Άλλωστε πολλοί Τούρκοι είναι ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ…».
Η Τουρκία θα έρθει η ώρα που θα διαλυθεί! Θα την διαλύσουν, οι ίδιοι οι σύμμαχοι. Έλεγε ο Όσιος γέροντας Παΐσιος και χαιρόταν: «Ο ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. Προστατεύει ο Θεός την Ελλάδα. Έστω και λίγοι, μετρημένοι στα δάχτυλα τού ενός χεριού να μείνουν οι πιστοί, θα σκεπάσει ο Θεός την Ελλάδα».
Ο π. Παΐσιος προειδοποίησε όλους εμάς, για τα μελλούμενα, ώστε να μας οδηγήσει στην μετάνοια και για να ενισχύσει τον πνευματικό μας αγώνα που θα πρέπει να ενταθεί, να ενισχυθεί, σημαντικά. Εξιστορεί, με συγκίνηση, ο Αθανάσιος Ρακοβαλής, ο άνθρωπος τού Θεού, ένα περιστατικό, που βίωσε στην Παναγούδα. «Κάποιο απόγευμα, είχα πάει στην αυλή τού Γέροντα, στο πίσω μέρος και ένιωθα μία ευωδία να πλανάται στον αέρα. Γέροντα Παΐσιε, έκαψες θυμίαμα; τον ρώτησα. Άρχισα να κοιτάζω δεξιά και αριστερά, προσπαθώντας να εντοπίσω την πηγή τής ευωδίας. Δεν υπήρχε τίποτα. Βρισκόμουν σε ανοιχτό χώρο.
- Σου ευωδίασε; με ρώτησε ήσυχα, ο γέροντας.
- Ναι γέροντα, ευωδιάζει πολύ, απάντησα ενώ πήγαινα να καθίσω δίπλα του!
Πολλά θαυμαστά, ανεξήγητα, ασυνήθιστα γεγονότα, συνέβαιναν γύρω από το κελί τής Παναγούδας και το άγιο πρόσωπο τού γέροντα. Σηκώθηκα να φύγω… τότε έβαλε τα δύο του χέρια, πάνω στο κεφάλι μου και σήκωσε τα μάτια του, μία στιγμή, στον ουρανό.
ΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΟΤΑΜΙ ΧΥΘΗΚΕ ΜΕΣΑ ΜΟΥ. Ήμουν άφωνος. Ένιωσα, τόσο γεμάτος από ζωή, που κόντευα να σκάσω. Ειρήνη! Φως! Χαρά! Λέξεις πολύ φτωχές. Κύματα, κύματα… ερχόταν πάνω μου η Χάρις. Είχα χάσει πια κάθε λογαριασμό! Είχα μεθύσει… από το Άγιο Πνεύμα»!
Είναι συγκλονιστικό, αυτό που βίωσε ο εκλεκτός Χριστιανός, που δίδαξε μετάνοια με την μεταστροφή του… άξιο τέκνο τού Οσίου Παΐσιου. Συγγραφέας, ομιλητής, μέλος της Βουλής των Ελλήνων (ΝΙΚΗ), καθηγητής Φυσικής, ο ευσεβέστατος Αθανάσιος Ρακοβαλής.
Προς Δόξαν Θεού τις μοιράζεται μαζί μας, και σωστά πράττει! Βέβαια, δεν είναι εύκολο στον άνθρωπο να εκφράσει με τον λόγο του τα… ανέκφραστα! «Τελικά αν ο Θεός δεν βάλει το χέρι Του με όποιο τρόπο Εκείνος ξέρει, είναι αδύνατο για τον άνθρωπο να ανακαλύψει την αλήθεια και να φτάσει και να παραμείνει στο πρόσωπο τού Ιησού Χριστού. Εμείς χρειάζεται να ζητήσουμε από τον Θεό να βάλει το χέρι Του», μας καταθέτει ο Αθανάσιος Ρακοβαλής.
Έλεγε, ο Όσιος Παΐσιος: «Ο τρόπος τής Εκκλησίας είναι η Αγάπη. Η Εκκλησία βλέπει τα πάντα με μακροθυμία και κοιτάζει να βοηθήσει τον καθένα, ό,τι και αν έχει κάνει, όσο αμαρτωλός και αν είναι».
Ακουμπάμε στον Άγιο τα βάρη, τις πίκρες, τις απογοητεύσεις μας. Είναι δίπλα, κοντά μας, να μας παρηγορεί, να μας σώζει.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου