ΣΧΟΛΙΟ: Είχα ρωτήσει πριν 20 χρόνια ιερέα πως θα καταλάβω ότι είμαστε κοντά στα ελληνοτουρκικά,και μου είχε πει ότι "εκείνο το καλοκαίρι ο τουρισμός θα είναι τόσο λίγος που δεν θα αξίζει ούτε τον κόπο".Παρακολουθούμε στενά το θέμα καθώς υπάρχει έντονη αγωνία για φέτος τι θα γίνει με την τουριστική περίοδο.
Έξι εβδομάδες καύσιμα… μετά τι;
Η ενέργεια δεν είναι απλώς ένας τομέας της οικονομίας. Είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η καθημερινότητα
Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος
Ηείδηση πέρασε σχεδόν σαν μία ακόμη «διεθνής ανησυχία». Κι όμως, πίσω από τους αριθμούς κρύβεται κάτι πολύ πιο βαθύ. Η προειδοποίηση ότι η Ευρώπη διαθέτει αποθέματα καυσίμων αεροσκαφών για περίπου έξι εβδομάδες. Και αυτό δεν αφορά μόνο τις πτήσεις ή τα ταξίδια. Αφορά τον τρόπο που λειτουργεί ολόκληρος ο σύγχρονος κόσμος.
Γιατί το ζήτημα δεν είναι αν θα καθυστερήσουν κάποιες πτήσεις ή αν θα ακυρωθούν καλοκαιρινά σχέδια. Αλλά ότι αποκαλύπτεται, με τον πιο ωμό τρόπο, πόσο εύθραυστη είναι η παγκόσμια ισορροπία. Μια σύγκρουση σε μια γωνιά του πλανήτη, μια διαταραχή σε έναν θαλάσσιο δρόμο, μια ένταση σε μια ενεργειακή αρτηρία αρκούν για να επηρεάσουν εκατομμύρια ζωές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Η ενέργεια δεν είναι απλώς ένας τομέας της οικονομίας. Είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η καθημερινότητα. Από τις μεταφορές μέχρι την παραγωγή και από το εμπόριο μέχρι την εργασία, όλα εξαρτώνται από αυτήν. Όταν λοιπόν η ροή της διαταράσσεται, η αλυσιδωτή αντίδραση είναι αναπόφευκτη. Αυξήσεις τιμών, περιορισμοί, αβεβαιότητα.
Και όπως συμβαίνει πάντα, το κόστος δεν κατανέμεται δίκαια. Οι πιο ευάλωτοι το αισθάνονται πρώτοι και πιο έντονα. Οι μικρές επιχειρήσεις πιέζονται, τα νοικοκυριά βλέπουν τα έξοδα να αυξάνονται, ενώ η καθημερινότητα γίνεται πιο δύσκολη και απρόβλεπτη. Η κρίση δεν μένει στους αριθμούς των εκθέσεων. Περνά στα πρόσωπα των ανθρώπων. Σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση για την ειρήνη αποκτά νέο περιεχόμενο. Δεν είναι πια μόνο μια ηθική αξία ή μια επιθυμητή κατάσταση. Είναι αναγκαιότητα. Όσο οι συγκρούσεις συνεχίζονται, η ενέργεια μετατρέπεται σε εργαλείο πίεσης, οι αγορές γίνονται ασταθείς και οι κοινωνίες φορτίζονται με ανασφάλεια.
Η πραγματικότητα είναι απλή, όσο και αν δεν θέλουμε να την παραδεχθούμε. Σε έναν αλληλεξαρτώμενο κόσμο κανένα πρόβλημα δεν μένει τοπικό. Οι επιπτώσεις διαχέονται, επηρεάζοντας χώρες, οικονομίες και ανθρώπους που δεν είχαν καμία εμπλοκή στη σύγκρουση. Αυτό που ξεκινά ως γεωπολιτική ένταση καταλήγει να γίνεται καθημερινή δυσκολία. Η προειδοποίηση για τα καύσιμα λειτουργεί, έτσι, σαν ένα καθαρό μήνυμα. Όχι μόνο προς τις κυβερνήσεις και τους οργανισμούς αλλά προς όλους. Υπενθυμίζει ότι η σταθερότητα δεν είναι δεδομένη και ότι η ευημερία που θεωρούμε αυτονόητη εξαρτάται από ισορροπίες που μπορούν να διαταραχθούν πολύ πιο εύκολα από όσο πιστεύουμε.
Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι τεχνικό. Δεν αφορά μόνο την ενέργεια ή τις αγορές. Είναι βαθιά πολιτικό και ανθρώπινο. Ποια κατεύθυνση επιλέγουμε; Έναν κόσμο όπου οι συγκρούσεις καθορίζουν την πορεία των εξελίξεων ή έναν κόσμο που επενδύει στη συνεργασία; Γιατί τελικά η ειρήνη δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι η προϋπόθεση για να λειτουργήσει η καθημερινότητα. Και σε μια εποχή όπου ακόμη και η μετακίνηση εξαρτάται από εύθραυστες ισορροπίες, γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι δεν αποτελεί επιλογή. Είναι μονόδρομος.
Πηγή: Εφημερίδα Απογευματινή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου