Οι προφητείες του ερημίτη Ζωσίμα από τα βουνά της Μπουκοβίνα, αυτού που προέβλεψε με ακρίβεια τον θάνατό του: "Θα γίνει μεγάλη σφαγή στις πόλεις"

 

Ο ερημίτης Ζωσίμας από τα Όρη Ραράου προέβλεψε την ακριβή ημέρα του θανάτου του. 

 

Ο ερημίτης Ζωσιμάς πέθανε τον Οκτώβριο του 2008, σε ηλικία 129 ετών. Ένας άντρας ονόματι Ιωάννης Βαρώνος τον έθαψε στα βουνά Γκιουμαλάου, σε ένα μέρος που κανείς δεν γνωρίζει. Υπάρχει ένας θρύλος σύμφωνα με τον οποίο ο ερημίτης Ζωσιμάς εξακολουθεί να στοιχειώνει τα δάση των βουνών Ραράου.

Ο ερημίτης Ζωσιμάς των Ορέων Ραράου ήταν ένας ερημίτης που δεν τον είχε δει ποτέ κανείς, με πολλούς ανθρώπους να θεωρούν ότι, στην πραγματικότητα, η ύπαρξή του βασιζόταν σε έναν θρύλο και ότι ο ερημίτης Ζωσιμάς δεν υπήρξε ποτέ.

 

Ένας κάποιος Ιωάννης Βαρώνος ήταν μαθητής του μοναχού Ζωσιμά και ήταν αυτός που έθαψε τον ερημίτη. Λέγεται ότι ο ερημίτης προέβλεψε τον θάνατό του ένα χρόνο νωρίτερα, πετυχαίνοντας την ακριβή ημερομηνία. Πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, ο Ζωσιμάς έσκαψε τον τάφο του και στη συνέχεια περίμενε τον Ιωάννη Βαρώνο, ο οποίος τον τοποθέτησε στον τάφο και τον σκέπασε με χώμα.

Η τελευταία επιθυμία του ερημίτη ήταν να μην τοποθετηθεί σταυρός πάνω από τον τάφο του, ώστε κανείς να μην μάθει πού ήταν θαμμένος. Ο Ζωσιμάς δεν ήθελε να ενοχλείται από πιθανούς προσκυνητές μετά την κοίμησή του στη μετά θάνατον ζωή.

Κανείς δεν γνωρίζει σήμερα πού βρίσκεται ο τάφος του ερημίτη Ζωσιμά. Φημολογείται μάλιστα ότι ο ερημίτης στοιχειώνει τα δάση στους πρόποδες του Γκιουμαλάου, και περιγράφεται ως ένας γέρος με μακριά μαλλιά και γενειάδα που έφτανε μέχρι το έδαφος. Θα ήταν αρκετά άτομα, αλλά πάντα κατάφερνε να εξαφανίζεται, αποφεύγοντας να μιλάει ή να βλέπει άλλους ανθρώπους.

«Θα γίνει μεγάλη σφαγή στις πόλεις. Θα είναι χειρότερα από ό,τι σας είπε ο πατέρας Πούστνιτς. Προσευχηθείτε να σας προστατεύσει ο Θεός, γιατί είναι δύσκολο να ξεφύγετε από αυτό που θα συμβεί. Θα ζήσετε και θα δείτε. Προσευχηθείτε στον Θεό αδιάκοπα», φέρεται να είπε ο ερημίτης Ζωσιμάς στον μαθητή του Ιωάννη Βαρώνο.

Ο μοναχός Ζωσιμάς έζησε μέχρι το 1959 στη Μονή Ραράου, όταν αναγκάστηκε να φύγει από τον φόβο των κομμουνιστών. Κανείς δεν άκουσε νέα του μέχρι το 2000, όταν ειπώθηκε ότι είχε πεθάνει. Περπατούσε ξυπόλητος με τη βοήθεια δύο ραβδιών, μιλούσε μόνο τη νύχτα και είχε πάντα φύλλα στα μαλλιά και τα γένια του. Ο ερημίτης δεν έτρωγε πολύ και το χειμώνα κανείς δεν ήξερε πού έβρισκε καταφύγιο.