Αμαλήκ, Ιράν και η προφητεία.

 

Καθώς οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους αιματοκυλούν και τρομοκρατούν εκατομμύρια ανθρώπους στη Μέση Ανατολή, πολλοί αναρωτιούνται τι επιφυλάσσει το μέλλον. Το Ιράκ, η Συρία, ο Λίβανος και το μικρό κράτος του Ισραήλ βρίσκονται στο προσκήνιο, αλλά κάποιοι αμφισβητούν επίσης ένα μεγάλο και αρχαίο έθνος που βρίσκεται λίγο πιο ανατολικά - το Ιράν.

 από τον Μάριο Χερνάντεζ.

Όπως πολλοί από εσάς γνωρίζετε, ορισμένοι αυτοαποκαλούμενοι προφήτες έχουν κάνει φανταστικούς ισχυρισμούς σχετικά με τον ρόλο του Ιράν στις προφητείες των έσχατων καιρών, αποκαλώντας το μάλιστα «βασιλιά του Νότου», παρά την τοποθεσία του βόρεια της Ιερουσαλήμ. Πολλοί άνθρωποι συνδέουν λανθασμένα το Ιράν με τις αραβικές χώρες νοτιότερα. Αυτή η σύγχυση τους εμποδίζει να μάθουν σημαντικές πληροφορίες για αυτό το αινιγματικό έθνος.

Πώς μπορούμε να βρούμε το κλειδί για την καλύτερη κατανόηση του ιστορικού αυτού του επιθετικού έθνους στη Μέση Ανατολή; Είναι δυνατόν να εξηγηθεί η απότομη μετατόπιση των σχέσεων μεταξύ Ιράν και Ισραήλ μετά την ανατροπή του Σάχη Ρεζά Παχλεβί το 1979; Ήταν απλώς θέμα θρησκείας; Ή μήπως υπάρχει κάποιος βαθύτερος λόγος;

Μια οικογενειακή σύγκρουση

Όσο περίεργο κι αν φαίνεται, οι ρίζες των εντάσεων μεταξύ των σημερινών ηγετών του Ιράν και εκείνων του έθνους του Ισραήλ χρονολογούνται από μια εποχή πριν από την ύπαρξη του Ισλάμ. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια οικογενειακή σύγκρουση που διαρκεί εδώ και αιώνες, με αποκορύφωμα την τρέχουσα κατάσταση. Μόνο μία πηγή πληροφοριών μπορεί να μας παράσχει τα απαραίτητα στοιχεία για να εντοπίσουμε και να κατανοήσουμε αυτή τη σύγκρουση!

Η εκτεταμένη περιφρόνηση αυτής της πηγής εμποδίζει τους πολιτικούς ηγέτες και τους διεθνείς οργανισμούς να κατανοήσουν το δράμα που εκτυλίσσεται στη Μέση Ανατολή και την έκβασή του. Μιλάμε για το σπουδαιότερο εγχειρίδιο γεωπολιτικής στον κόσμο: τη Βίβλο. Αυτό το βιβλίο είναι το μόνο που περιγράφει με ακρίβεια την προέλευση, τον χαρακτήρα και τη μοίρα των εθνών.

Ας επιστρέψουμε στο προηγούμενο ερώτημα: Πώς μπορούμε να εξηγήσουμε την ξαφνική και βάναυση μεταστροφή στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική του Ιράν μετά την ανατροπή του Σάχη Ρεζά Παχλεβί το 1979; Πώς ένας πρώην φίλος του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών έγινε, από τη μια μέρα στην άλλη, ο χειρότερος εχθρός τους;

Ο Σάχης, ένας Μουσουλμάνος, θεωρούσε τον εαυτό του κληρονόμο και διάδοχο των βασιλιάδων της αρχαίας Περσικής Αυτοκρατορίας. Δημογραφικές μελέτες δείχνουν ότι η πλειοψηφία του σημερινού ιρανικού πληθυσμού εξακολουθεί να είναι περσικής καταγωγής. Επιπλέον, ιστορικές και βιβλικές πηγές δείχνουν ότι ο περσικός λαός δεν ήταν εχθροί του Ισραήλ ή του εβραϊκού λαού.

Ωστόσο, λίγοι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι μετά την πτώση του Σάχη, η ιρανική κυβέρνηση έπεσε στα χέρια μιας μειονότητας που δεν είναι περσικής καταγωγής.

Ποια ακριβώς είναι, λοιπόν, αυτή η μειονότητα;

Πριν απαντήσουμε σε αυτό το ουσιώδες ερώτημα, ας δούμε τι μας λένε οι βιβλικές αφηγήσεις για τις σχέσεις μεταξύ Περσών και Εβραίων στην αρχαιότητα.

Φροντιστικοί ηγέτες

Σε μια από τις πιο αξιοσημείωτες προφητείες της Βίβλου, ο Θεός προείπε ότι η Μηδοπερσική Αυτοκρατορία θα κυριαρχούσε στην παγκόσμια σκηνή, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να ανακοινώσει το όνομα του βασιλιά της (Κύρου) 137 χρόνια πριν από τη γέννησή του. Ο Θεός προφήτευσε επίσης ότι ο Κύρος θα κατακτούσε τη Βαβυλώνα αποξηραίνοντας τον ποταμό Ευφράτη, θα απελευθέρωνε τους Ιουδαίους που κρατούνταν αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα και θα διέταζε την ανοικοδόμηση του Ναού στην Ιερουσαλήμ (Έσδρας 1:1-3· Ησαΐας 44:27-28).

Η προφητεία συνεχίζει: «Τάδε λέγει Κύριος προς τον χρισμένον αυτού, τον Κύρον, του οποίου έπιασε το δεξίν χέρι, δια να υποτάξει τα έθνη ενώπιόν του, και να λύσει τας ζώνες των βασιλιάδων, να ανοίξει τας πύλας ενώπιόν του […] δια να γνωρίσης ότι εγώ είμαι Κύριος ο Θεός του Ισραήλ , ο καλών σε ονομαστικά · διά τον δούλον μου Ιακώβ , και τον Ισραήλ , τον εκλεκτόν μου , σε καλώ ονομαστικά» (Ησαΐας 45:1-4).

Σύμφωνα με τον ιστορικό Φλάβιο Ιώσηπο, όταν ο Κύρος κατέλαβε τη Βαβυλώνα, ορισμένοι Εβραίοι αιχμάλωτοι του έδειξαν ότι το όνομά του -και αυτό που επρόκειτο να πετύχει- είχαν γραφτεί στο βιβλίο του Ησαΐα περισσότερο από έναν αιώνα πριν από τη νίκη του ( Εβραϊκές Αρχαιότητες , Βιβλίο ΙΑ΄, Κεφάλαιο Ι, §1-2). Ο Κύρος εντυπωσιάστηκε βαθιά όταν έμαθε για αυτά τα γεγονότα, και αυτό τον ώθησε να εκπληρώσει αυτές τις προφητείες κάνοντας την ακόλουθη δήλωση σχετικά με τη θεϊκή παρέμβαση:

«Εν τω πρώτοις έτει Κύρου βασιλέως της Περσίας, προς εκπλήρωσιν του λόγου του Κυρίου, ειπωμένου δια του Ιερεμία, ο Κύριος διήγειρε το πνεύμα του Κύρου βασιλέως της Περσίας, ώστε εξήγγειλεν κήρυγμα εις όλην την βασιλείαν αυτού, και την εξέδωσεν και γραπτώς· Ουτω λέγει Κύρος βασιλεύς της Περσίας· Κύριος ο Θεός του ουρανού μοι έδωσε πάντα τα βασίλεια της γης, και με προσέταξε να οικοδομήσω εις αυτόν οίκον εν Ιερουσαλήμ εν Ιουδαία· ποιος ανάμεσά σας ανήκει εις τον λαόν αυτού; Ο Θεός αυτού ας είναι μετ' αυτού· και ας ανέβη εις Ιερουσαλήμ εν Ιουδαία και ας οικοδομήσει τον οίκον του Κυρίου, του Θεού του Ισραήλ, του Θεού του εν Ιερουσαλήμ· εν παντί τόπου, όπου κατοικεί το υπόλοιπον του λαού του Κυρίου, ο λαός του τόπου ας δώση εις αυτούς ασήμι, χρυσάφι, αγαθά και ζώα, καθώς και εθελοντικές προσφορές δια τον οίκον του Θεού, τον εν Ιερουσαλήμ» (Έσδρας 1:1-4).

Τα λόγια του Πέρση βασιλιά σχετικά με την ανοικοδόμηση του οίκου του Θεού στην Ιερουσαλήμ του Ισραήλ, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις εκκλήσεις για καταστροφή του εβραϊκού έθνους που προέρχονται από τους σημερινούς ηγέτες του Ιράν.

Μετά τον θάνατο του Κύρου του Μεγάλου, ο διάδοχός του, βασιλιάς Δαρείος, επιβεβαίωσε και επικύρωσε το διάταγμα του Κύρου, προσθέτοντας την ακόλουθη παράγραφο:

«Τα απαραίτητα για τις ολοκαυτώσεις του Θεού του ουρανού, νεαροί ταύροι, κριάρια και αρνιά, σιτάρι, αλάτι, κρασί και λάδι, θα παραδίδονται, κατόπιν αιτήματός τους, στους ιερείς της Ιερουσαλήμ, καθημερινά και χωρίς διακοπή, για να προσφέρουν θυσίες ευωδίας στον Θεό του ουρανού και να προσεύχονται για τη ζωή του βασιλιά και των γιων του […] Είθε ο Θεός, που έκανε το όνομά του να κατοικεί σε αυτόν τον τόπο, να ανατρέψει κάθε βασιλιά και κάθε λαό που θα απλώσει το χέρι του για να παραβεί τον λόγο μου, να καταστρέψει αυτόν τον οίκο του Θεού στην Ιερουσαλήμ! Εγώ, ο Δαρείος, έδωσα αυτή την εντολή. Ας εκτελεστεί αμέσως» (Έσδρας 6:9-10, 12).

Για να κατανοήσουμε περαιτέρω τη στάση των βασιλιάδων της Περσίας (του σύγχρονου Ιράν) απέναντι στους Εβραίους, θα διαβάσουμε μια επιστολή που διασώζεται στη Βίβλο - μια επιστολή του βασιλιά Αρταξέρξη προς τον ιερέα Έσδρα. Προέρχεται από τον ίδιο Αρταξέρξη που, κατά το εικοστό έτος της βασιλείας του, εξουσιοδότησε τον Νεεμία, τον Εβραίο οινοχόο του, να ανοικοδομήσει την πόλη και το τείχος της Ιερουσαλήμ (βλ. Νεεμίας 1:11· 2:1-9).

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από την επιστολή που απηύθυνε αυτός ο Πέρσης βασιλιάς στον Έσδρα:

«Αρταξέρξης, βασιλιάς των βασιλιάδων, προς τον Έσδρα, ιερέα και γραμματέα, έμπειρο στον νόμο του Θεού του ουρανού, κ.λπ. Έχω δώσει εντολή να απολυθούν όλοι όσοι από τον λαό του Ισραήλ, οι ιερείς και οι Λευίτες τους, που είναι στη βασιλεία μου, και είναι πρόθυμοι να έρθουν μαζί σου στην Ιερουσαλήμ. Είσαι σταλμένος από τον βασιλιά και τους επτά συμβούλους του για να επιθεωρήσεις τον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ σύμφωνα με τον νόμο του Θεού σου, που είναι στα χέρια σου, και να φέρεις πίσω το ασήμι και το χρυσάφι που ο βασιλιάς και οι σύμβουλοί του έχουν προσφέρει γενναιόδωρα στον Θεό του Ισραήλ, του οποίου η κατοικία είναι στην Ιερουσαλήμ, όλο το ασήμι και το χρυσάφι που βρίσκεις σε όλη την επαρχία της Βαβυλώνας, και τις εθελοντικές προσφορές που κάνουν ο λαός και οι ιερείς για τον οίκο του Θεού τους στην Ιερουσαλήμ». Γι' αυτό, θα χρησιμοποιήσεις αυτά τα χρήματα για να αγοράσεις ταύρους, κριάρια, αρνιά και ό,τι χρειάζεται για προσφορές σιτηρών και σπονδές, και θα τα προσφέρεις στο θυσιαστήριο του οίκου του Θεού σου στην Ιερουσαλήμ. Με το υπόλοιπο ασήμι και το χρυσάφι, εσύ και οι αδελφοί σου θα κάνετε όπως κρίνετε σωστό, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού σας. «Καταθέστε ενώπιον του Θεού της Ιερουσαλήμ τα σκεύη που σας εμπιστεύτηκαν για την υπηρεσία του οίκου του Θεού σας. Θα πάρετε από το θησαυροφυλάκιο του βασιλιά ό,τι χρειάζεται για τα άλλα έξοδα που θα κάνετε σχετικά με τον οίκο του Θεού σας. Εγώ, ο βασιλιάς Αρταξέρξης, διατάζω όλους τους ταμίες στην άλλη πλευρά του Ευφράτη ποταμού να παραδώσουν ακριβώς στον Έσδρα, τον ιερέα και γραμματέα, έμπειρο στον νόμο του Θεού του ουρανού, όλα όσα σας ζητήσει» (Έσδρας 7:12-21).

Μπορούμε να δούμε από τις Γραφές και την ιστορία ότι, από την αρχαιότητα, οι Πέρσες μονάρχες είχαν μια μάλλον καλοπροαίρετη στάση απέναντι στον εβραϊκό λαό - ένα χαρακτηριστικό που εξακολουθεί να υπάρχει την εποχή του Σάχη Ρεζά Παχλεβί τον 20ό αιώνα, ο οποίος μάλιστα προσέλαβε και ορισμένα Εβραία μέλη του υπουργικού συμβουλίου στην κυβέρνησή του!

Παλιά μίση επανεμφανίζονται

Παρά την αρχαία αυτή ιστορία, υπάρχει, ωστόσο, ένα κλειδί για την κατανόηση του σφοδρού ανταγωνισμού των σημερινών ηγετών του Ιράν απέναντι στο Ισραήλ - και της επιθυμίας τους να σβήσουν αυτό το έθνος από τον χάρτη.

Το κλειδί για την κατανόηση της προέλευσης αυτής της εχθρότητας βρίσκεται στο Βιβλίο της Εσθήρ. Η ιστορία διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Ασσουήρη, πιο γνωστού στην ιστορία με το ελληνικό του όνομα Ξέρξης (486-464 π.Χ.). Ο Ξέρξης Α΄ κυβέρνησε την απέραντη αυτοκρατορία των Μήδων και των Περσών, η οποία αποτελούνταν από 127 επαρχίες που εκτείνονταν από την Ινδία μέχρι την Αιθιοπία. Ήταν ο πατέρας του Αρταξέρξη, ο οποίος, κατά το έβδομο έτος της βασιλείας του, επέτρεψε στον ιερέα Έσδρα να επιστρέψει στην Ιερουσαλήμ με μεγάλη εξουσία.

Η συναρπαστική ιστορία του Βιβλίου της Εσθήρ φωτίζει και επιλύει την φαινομενική αντίφαση των ιστορικά καλών σχέσεων μεταξύ Εβραίων και Περσών, σε αντίθεση με την τρέχουσα εμμονή της ιρανικής κυβέρνησης να καταστρέψει το Ισραήλ.

Μετά την πτώση της Βαβυλώνας, πολλοί Εβραίοι παρέμειναν στα εδάφη που κατακτήθηκαν από τη Μηδοπερσική Αυτοκρατορία. Ανάμεσά τους ήταν η Εσθήρ, μια νεαρή Εβραία ορφανή και παρθένα, που υιοθετήθηκε από τον ξάδερφό της Μαρδοχαίο. Ζούσαν στην πόλη Σούσα, υπό την κυριαρχία του βασιλιά Ασσουήρη.

Εκείνη την εποχή, ο Ασσουήρης είχε μόλις υποστεί μια σοβαρή προσβολή από τη σύζυγό του, τη βασίλισσα Αστίν. Στη συνέχεια, αποφάσισε να βρει μια όμορφη και ικανή νεαρή γυναίκα σε όλο το βασίλειο για να αντικαταστήσει την Αστίν ως βασίλισσα. Από όλες τις νεαρές γυναίκες που παρουσιάστηκαν στον βασιλιά, η Εσθήρ βρήκε την εύνοιά του και επιλέχθηκε να γίνει βασίλισσα. Αργότερα, ο βασιλιάς Ασσουήρης αποφάσισε να διορίσει έναν πρωθυπουργό για ολόκληρη την αυτοκρατορία και επέλεξε έναν άνδρα ονόματι Αμάν για αυτή τη θέση.

Είναι ενδιαφέρον ότι η Βίβλος διευκρινίζει ότι ο Αμάν δεν ήταν περσικής καταγωγής, αλλά μάλλον «ο γιος του Αμμεδαθά του Αγαγίτη» (Εσθήρ 3:1). Αφήνοντας τη Βίβλο να ερμηνεύσει τον εαυτό της, τι μπορούμε να μάθουμε για την εθνική καταγωγή του Αμάν; Είναι γραμμένο ότι ο Σαούλ, βασιλιάς του Ισραήλ, «συνέλαβε ζωντανό τον Αγάγ, βασιλιά των Αμαληκιτών» (Α' Σαμουήλ 15:8). Δηλώνοντας ότι ο Αμάν ήταν «Αγαγίτης», το βιβλίο της Εσθήρ αποκαλύπτει ξεκάθαρα ότι ήταν απόγονος του Αγάγ, βασιλιά των Αμαληκιτών. Περαιτέρω στοιχεία παρέχονται από τον ιστορικό Φλάβιο Ιώσηπο, ο οποίος δηλώνει κατηγορηματικά ότι ο Αμάν ήταν Αμαληκίτης ( Εβραϊκή Αρχαιότητα , Βιβλίο 11, Κεφάλαιο VI, §5).

Αλλά ποιος ήταν ο Αμαλήκ; Στο κεφάλαιο 36 του βιβλίου της Γένεσης βρίσκουμε «τους απογόνους του Ησαύ, που είναι από τον Εδώμ». Ο Ησαύ είχε τρεις συζύγους. Ανάμεσά τους, η Αδά ήταν από τη Χαναάν, και «έδωσε στον Ησαύ τον Ελιφάς» (εδάφιο 4). Ο Ελιφάς, ο πρωτότοκος γιος του Ησαύ (εδάφιο 15), ήταν ο πατέρας του Αμαλήκ (εδάφια 12, 16).

Η Βίβλος αποκαλύπτει ξεκάθαρα ότι ο νέος Πρωθυπουργός Αμάν δεν ήταν Πέρσης, αλλά μάλλον απόγονος του Ησαύ, μέσω της γραμμής του πρωτότοκου γιου του, του Ελιφάς, πατέρα του Αμαλήκ.

Ας θυμηθούμε ότι ο Ησαύ ήταν ο δίδυμος αδελφός του Ιακώβ, του πατέρα των δώδεκα φυλών του Ισραήλ. Μεταξύ αυτών των φυλών ήταν ο Ιούδας και ο Βενιαμίν. Η βασίλισσα Εσθήρ καταγόταν από τον Ισραήλ, μέσω της φυλής του Βενιαμίν (Εσθήρ 2:5-7). Ας έχουμε επίσης κατά νου ότι ο Ιακώβ και ο Ησαύ πάλευαν ήδη στην κοιλιά της μητέρας τους Ρεβέκκας (Γένεση 25:19-26). Ο Θεός αποκάλυψε, ακόμη και πριν γεννηθούν τα δίδυμα, ότι θα έδιναν την ανακάλυψη δύο ξεχωριστών εθνών που θα πολεμούσαν μεταξύ τους ανά τους αιώνες.

Όταν ο Ησαύ πούλησε τα πρωτοτόκιά του, από τι παραιτήθηκε; Αυτό το δικαίωμα συνίστατο κυρίως στην κληρονομιά των Αγίων Γωνιών (Γένεση 28:13· Ψαλμός 105:8-11). Παραιτούμενος από τα πρωτοτόκιά του, ο Ησαύ αποκάλυψε ένα σημαντικό ελάττωμα του χαρακτήρα του—άφησε τα κατώτερα ένστικτά του να υπερισχύσουν της κρίσης του. Ο Θεός επισημαίνει το ίδιο χαρακτηριστικό στους απογόνους του Ησαύ (τον λαό του Εδώμ): «Καταδίωξε τον αδελφό του [Ισραήλ] με το σπαθί... κατέπνιξε τη συμπόνια, επειδή ο θυμός του μαινόταν συνεχώς, και έτρεφε την οργή του για πάντα  » (Αμώς 1:11 ).

Ο Ησαύ διατήρησε έναν επίμονο θυμό, καθώς και μια διαρκή επιθυμία να ανακτήσει την χαμένη κληρονομιά: «Επειδή είπες: “Τα δύο έθνη και οι δύο χώρες θα είναι δικά μου, και θα τα πάρουμε στην κατοχή μας”, παρόλο που ο Κύριος ήταν εκεί, όσο βέβαιο είναι ότι ζω εγώ, λέει ο Κύριος ο Θεός, ότι θα ενεργήσω με την οργή και την οργή που έδειξες, στο μίσος σου εναντίον τους· και θα φανερωθώ ανάμεσά τους όταν σε κρίνω» (Ιεζεκιήλ 35:10-11).

Η αιτία της σύγκρουσης είναι επομένως μια διαμάχη μεταξύ δύο αδελφών για μια κληρονομιά.

Αλλά ο Θεός είχε προηγουμένως καθιερώσει, με επίσημο τρόπο, τον όρκο που δόθηκε στον Ισαάκ «προς τον Ισραήλ ως αιώνια διαθήκη, λέγοντας: «Θα σου δώσω τη γη Χαναάν ως κληρονομιά σου»» (Ψαλμός 105:10-11). Επομένως, μετά την επίθεση του Αμαλήκ στον Ισραήλ, ο Θεός είπε τα ακόλουθα λόγια: «Επειδή υψώθηκε χέρι ενάντια στον θρόνο του Κυρίου, ο Κύριος θα έχει πόλεμο με τον Αμαλήκ από γενιά σε γενιά» (Έξοδος 17:16). Άλλες μεταφράσεις, όπως η Σύγχρονη Γαλλική Βίβλος, διευκρινίζουν ότι «οι Αμαληκίτες τόλμησαν να σηκώσουν τα χέρια τους ενάντια στον θρόνο του Κυρίου», περιφρονώντας την κυριαρχία Του. Ναι, ο Αμαλήκ σήκωσε τα χέρια του ενάντια στον θρόνο του Θεού επειδή είχε το θράσος να προσπαθήσει να αλλάξει μόνος του ό,τι είχε καθιερωθεί με τον λόγο του Παντοδύναμου.

Κατά μία έννοια, η βιβλική περιγραφή της επίθεσης του Αμαλήκ μπορεί κάλλιστα να είναι η παλαιότερη καταγεγραμμένη πράξη τρομοκρατίας. Σημειώστε τα τρία χαρακτηριστικά της τρομοκρατίας: 1) δεν υπάρχει άμεση αντιπαράθεση με στρατό, 2) οι επιθέσεις πραγματοποιούνται από πίσω και 3) οι επιθέσεις πραγματοποιούνται εναντίον ανυπεράσπιστων αμάχων πληθυσμών. «Θυμήσου τι σου έκανε ο Αμαλήκ στο δρόμο καθώς έβγαινες από την Αίγυπτο, πώς σε συνάντησε στο δρόμο και, χωρίς κανένα φόβο Θεού, σου επιτέθηκε από πίσω, σε όλους όσους υστερούσαν, ενώ εσύ ήσουν κουρασμένος και αποκαμωμένος» (Δευτερονόμιο 25:17-18).

Υπό το πρίσμα αυτού του ιστορικού υπόβαθρου, τι μπορούμε να μάθουμε για τις συνέπειες που προκύπτουν από την αφήγηση στο Βιβλίο της Εσθήρ;

Μια κληρονομιά βίας

Ο Μαρδοχαίος, ο οποίος είχε υιοθετήσει την Εσθήρ, καθόταν στην πύλη του βασιλιά. «Όλοι οι υπηρέτες του βασιλιά που στέκονταν στην πύλη του βασιλιά γονάτιζαν και απέδιδαν προσκύνημα στον Αμάν, γιατί ο βασιλιάς τον είχε διατάξει. Αλλά ο Μαροδοχαίος δεν γονάτιζε ούτε απέδιδε προσκύνημα […] Όταν ο Αμάν είδε ότι ο Μαροδοχαίος δεν γονάτιζε ούτε απέδιδε προσκύνημα σε αυτόν, γέμισε με οργή. Αλλά περιφρονούσε να βάλει χέρι μόνο στον Μαροδοχαίο, γιατί του είχαν πει σε ποιον λαό ανήκε ο Μαροδοχαίος, και ήθελε να εξοντώσει τον λαό του Μαροδοχαίου, όλους τους Ιουδαίους που βρίσκονταν σε όλο το βασίλειο του Ασσουήρη […] Τότε ο Αμάν είπε στον βασιλιά Ασσουήρη: «Υπάρχει ένας λαός διασκορπισμένος και διαχωρισμένος ανάμεσα στους λαούς σε όλες τις επαρχίες του βασιλείου σου· έχουν νόμους διαφορετικούς από όλους τους άλλους λαούς και δεν τηρούν τους νόμους του βασιλιά. Δεν είναι προς το συμφέρον του βασιλιά να τους αφήσει να παραμείνουν». Αν ο βασιλιάς κρίνει σωστό, ας εκδοθεί διάταγμα για να τους θανατώσει· και θα ζυγίσω δέκα χιλιάδες τάλαντα ασήμι στα χέρια των αξιωματούχων, για να τα φέρω στο θησαυροφυλάκιο του βασιλιά» (Εσθήρ 3:2, 5-6, 8-9).

Μη γνωρίζοντας ότι η βασίλισσα Εσθήρ ήταν ανάμεσα στους ανθρώπους που ο Αμάν ήθελε να εξοντώσει, ο βασιλιάς Ασσουήρης τελικά εξουσιοδότησε τον πρωθυπουργό του να υλοποιήσει το σχέδιό του και «οι επιστολές στάλθηκαν από τους αγγελιοφόρους σε όλες τις επαρχίες του βασιλιά, για να καταστρέψουν, να θανατώσουν και να εξολοθρεύσουν όλους τους Ιουδαίους, νέους και γέρους, μικρά παιδιά και γυναίκες, σε μία ημέρα, τη δέκατη τρίτη του δωδέκατου μήνα, που είναι ο μήνας Αδάρ, και να παραδώσουν την περιουσία τους για λεηλασία» (Εσθήρ 3:13).

Εδώ βλέπουμε πώς η στάση του Αμάν του Αμαληκίτη προκάλεσε μια πλήρη ανατροπή στη βασιλική στάση απέναντι στον εβραϊκό λαό. Αυτό έχει μια εντυπωσιακή ομοιότητα με αυτό που συνέβη στο Ιράν όταν ο Αγιατολάχ Χομεϊνί ανέλαβε την εξουσία μετά την ανατροπή του Σάχη. Είναι επίσης ενδιαφέρον να σημειωθεί μια γραμματική λεπτομέρεια: στις σημιτικές γλώσσες, το «Χομεϊνί» μοιράζεται την ίδια ρίζα με το όνομα «Αμάν» - σημειώστε την κοινή HMN.

Είναι εκπληκτικό να βρίσκουμε μια παραλληλία μεταξύ της επίθεσης των Αμαληκιτών στο Ισραήλ στην έρημο (Έξοδος 17:8-16· Δευτερονόμιο 25:17-18) και της ανόδου της παγκόσμιας τρομοκρατίας που ενθαρρύνεται (μερικές φορές υποστηρίζεται ακόμη και) από τους σημερινούς ηγέτες του Ιράν; Παρά το ιστορικό ανοχής, ακόμη και φιλίας, προς τους Εβραίους, το μηδοπερσικό έθνος του Ιράν έπεσε υπό την επιρροή μιας μειονότητας των Αμαληκιτών που κατέλαβε την εξουσία μετά την ανατροπή του Σάχη Ρεζά Παχλεβί.

Ο Θεός θα ματαιώσει τα σχέδια του Αμαλήκ

Τι θα συμβεί μεταξύ του Ιράν και του Κράτους του Ισραήλ; Διαβάζοντας τον λόγο του Θεού, γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι το Ιράν δεν θα καταφέρει να εξαλείψει το έθνος του Ισραήλ. Μέσω των προφητών Του, ο Θεός επιπλήττει αυστηρά το Ισραήλ και το εβραϊκό έθνος για τις αμαρτίες τους, αλλά δεν θα επιτρέψει ποτέ σε άλλο έθνος να σηκώσει το χέρι του ενάντια στον θρόνο του Θεού (Έξοδος 17:16) και να εμποδίσει την εκπλήρωση των πολυάριθμων προφητειών που περιγράφουν λεπτομερώς το άμεσο μέλλον των τρεχόντων γεγονότων στη Μέση Ανατολή, καθώς και την έκβασή τους.

Η ιρανική ηγεσία μπορεί να καταφέρει να τραυματίσει το Ισραήλ, με τη βοήθεια των Εδωμιτών υποστηρικτών της Χεζμπολάχ, αλλά ο απώτερος στόχος τους είναι καταδικασμένος σε αποτυχία  — όχι λόγω της δικαιοσύνης του εβραϊκού λαού, αλλά επειδή αγωνίζονται ενάντια σε ένα σχέδιο που έχει θεσπίσει ο Παντοδύναμος Θεός! Αντίθετα, θα δούμε την επιρροή των Αμαληκιτών να μειώνεται στο Ιράν, υπέρ της περσικής πλειοψηφίας, κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα τον μετριασμό του αντιεβραϊκού αισθήματος εντός του έθνους — ένα αίσθημα εξαιρετικά διαδεδομένο αλλού στον αραβικό κόσμο. Να θυμάστε ότι, στην αρχαιότητα ή σήμερα, η περσική νοοτροπία είναι πολύ διαφορετική όταν δεν επηρεάζεται από την τρομοκρατική νοοτροπία των Αμαληκιτών.

Στο παρελθόν, ο Θεός χρησιμοποίησε τους Πέρσες (το σύγχρονο Ιράν) και τους Μήδους (τη σύγχρονη Ουκρανία και μέρη της Ρωσίας) για να κατακτήσει τη Βαβυλώνα αποξηραίνοντας τον ποταμό Ευφράτη. Θα χρησιμοποιήσει ξανά αυτές τις ανατολικές δυνάμεις εναντίον της σύγχρονης Βαβυλώνας: «Ο έκτος άγγελος εξέχυσε την φιάλη του στον μεγάλο ποταμό Ευφράτη, και το νερό του ξεράθηκε για να ετοιμαστεί η οδός των βασιλιάδων από την ανατολή» (Αποκάλυψη 16:12). Φροντίστε να ακολουθήσετε την εντολή του Θεού να παρακολουθείτε την εκπλήρωση αυτών των γεγονότων, τα οποία αποκαλύπτουν την επικείμενη επιστροφή του Μεσσία, του Ιησού Χριστού!