Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον
Τῇ Γʹ (3ῃ) τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου ἑορτάζομεν τὰ ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου ἐν Λύδδῃ, ἤτοι τὴν κατάθεσιν τοῦ ἁγίου σώματος αὐτοῦ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Ἀκεψιμᾶ (376), Ἰωσὴφ (377) καὶ Ἀειθαλᾶ (377) ἱερομάρτυρες εἰς Ἄρβηλα Περσίας (4ος αἰ.).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν καὶ ὁμολογητοῦ Θεοδώρου, ἐπισκόπου Ἀγκύρας (8-9ος αἰ.)· καὶ τῶν ἁγίων μαρτύρων, Δασίου, Σεβήρου, Ἀνδρωνᾶ, Θεοδότου καὶ Θεοδότης, ξίφει τελειωθέντων.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Ἠλίας ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ ἅγιοι ἐννέα Μάρτυρες ξίφει τελειοῦνται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ ἅγιοι κηʹ (Εἰκοσιοκτὼ) Μάρτυρες πυρὶ τελειοῦνται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ἁγίου Ἀχεμενίδου τοῦ Ὁμολογητοῦ ἐκ Περσίας (4ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ ἅγιοι Μάρτυρες τῆς Σαραγόσης (304)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας Γουίνιφρεντ τοῦ Treffynon τῆς Οὐαλίας (650).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας Ἄννης τοῦ Κιέβου, θυγατρὸς τοῦ πρίγκιπα Βσεβολόντ Α΄ Γιαροσλάβιτς (1112)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Νικόλαος ὁ Ἰβηρίτης (Άθως), ὑμνογράφος ἐν Γεωργίᾳ (1308)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ ὅσιος Ποιμήν ὁ ἁγιογράφος, τῆς Μονῆς Ζωγράφου Ἁγ. Ὄρους, ἐκ Σόφιας Βουλγαρίας (1610)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνάμνησις τῆς ἀνακομιδῆς τῆς τιμίας Κάρας τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Ἀποστόλου τοῦ Νέου, ἐκ τῆς Κωνσταντινουπόλεως, εἰς τὸν Ἅγιον Λαυρέντιον Πηλίου ἐν ἔτει 1796
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν καὶ νέου Ἱερομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Νεαπολίτου (σημ. Νέβ-Σεχήρ) (1797).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας Πελαγίας (Testova) τοῦ Ντιβέγιεβο (1944)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι νεο-ἱερομάρτυρες Νικόλαος (Dinariev) καὶ Παύλος (Parfenov) (1918)· Γεώργιος ἐν Πλαστούνοβσκαγια καὶ Γεώργιος ἐν Βορονέζ· Παυλίνος (Kroshechkin) τοῦ Μογγίλεφ, καὶ Ἀρκάδιος (Yershov) τοῦ Αἰκατερινμποὺργκ, καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς Ἀνατόλιο (Levitsky), Νίκανδρο (Chernelevsky), καὶ Κυπριανό (Annikov) · Δαμιανός (Voskresensky) τοῦ Kursk (1937)· Κωνσταντίνος (Chekalov), Σέργιος (Smirnov), Βασίλειος (Nikolsky), Θεόδωρος (Belyaev), Βλαδίμηρος (Vvedensky), Νικόλαος (Raevsky), Ιωάννης (Kozyrev), Βασίλειος (Kozyrev), Ἀλέξανδρος (Bogoyavlensky), Δημήτριος (Troitsky), Αλέξιος (Moskvin), ἱερεῖς, καὶ Σέργιος (Kazansky) καὶ Ἰωάννης (Melnitsky), διάκονοι, ἐκ τοῦ Τβὲρ (1937)· Νεόφυτος (Osipov) ἐκ Μόσχας, καὶ Σωφρόνιος (Nesmeyanov), ἐκ Lozeva τοῦ Τβὲρ (1937) ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέντες ἐν Ῥωσίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ κοίμησις τῆς ὁσίας Σεραφείμας (Μπούσκοβα) (Bobkova) [21 Οκτωβρίου/3 Νοεμβρίου], ἐν Chamordino Ῥωσίας (1990).
Στίχοι.
Ναοῦ τὰ ἐγκαίνια, Μάρτυς καὶ θέσιν,
Τῶν λειψάνων σου νῦν γεραίρει ἡ κτίσις.
«ἐκ κοιλίας μητρός μου ἐκάλεσε τὸ ὄνομά μου καὶ ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς χειρὸς αὐτοῦ
ἔκρυψέ με, ἔθηκέ με ὡς βέλος ἐκλεκτὸν καὶ ἐν τῇ φαρέτρᾳ αὐτοῦ ἔκρυψέ με.
3 καὶ εἶπέ μοι· δοῦλός μου εἶ σύ, ᾿ καὶ ἐν σοὶ δοξασθήσομαι. ». Ησ. 49,1-3
[«Εκ κοιλίας μητρός μου με εκάλεσεν ονομαστικώς ο Κύριος.
Κάτω από την προστατευτικήν του χείρα με έκρυψεν από κινδύνους και απειλάς.
Με έκαμε βέλος εύστοχον, με έκρυψεν εις την φαρέτραν του. και μου είπε•
Συ είσαι δούλος μου, εγώ δε δια σου θα δοξασθώ». Ησ. 49,1-3]
« παπα-Δημήτρη, με ξέχασες . Είμαι ο Γεώργιος. Εγώ σε έσωσα….»
Άγιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης
«Μια άλλη φορά ήμουν μέσα στα βουνά διωγμένος; ταλαιπωρημένος. Με κυνηγούσανε για να με σκοτώσουν. Με πήρε ο Ζέρβας. Με εγκατέλειψαν. Παπά άνθρωπο, δεν τον θέλανε. Αλλά ο Θεός δεν με εγκατέλειψε και βρέθηκα σε ένα μέρος, γεμάτο ομίχλη, κι’ ο ποταμός πλημμυρισμένος. Δεν μπορούσα να περάσω απέναντι, έκλαιγα σαν μικρό παιδί και έλεγα: «Θεέ μου ή βγάλε με ή πάρε με. Κινδυνεύω, πείνα, ψείρα.»
«Εκεί που προσευχόμουν έρχεται ένας νεαρός μ’ ένα άλογο και σαν συνήλθα είδα ότι ήμουν στην απέναντι πλευρά του ποταμού. Λέω, τί συνέβηκε σε μένα τον αμαρτωλό; Δοξολόγησα τον Κύριο, κι’ έψαχνα τον ευεργέτη.
Ένα βράδυ παρουσιάζεται ένας νέος και μου λέει: «παπα-Δημήτρη, με ξέχασες». «Όχι παιδί μου, εγώ ψάχνω τον ευεργέτη μου». «Είμαι ο Γεώργιος. Θυμάσαι το 19. τάδε, στο τάδε μέρος που έκλαιγες κλπ. Ποιός σε έσωσε; »
«Δεν ξέρω. Ψάχνω. »
«Εγώ σε έσωσα και δεν ήρθες ούτε μια φορά να λειτουργήσεις το εξωκκλήσι. »
Ξυπνάω, κτυπώ την καμπάνα του χωριού, μαζεύω το χωριό, νηστεύουμε και πάμε στο μέρος αυτό. Αυτό το μέρος είχε θαύμα. Ένα δέντρο είχε, ένα κλωνάρι ξερό και στη γιορτή του έτρεχε νερό. Μόνο στη γιορτή του. Και το παίρναμε για αγιασμό. Μετά, επειδή ο κόσμος ήταν αμαρτωλός σταμάτησε το θαύμα. Διότι το θαύμα θέλει πίστη.
Όντας επήγα εγώ κι’ έκαμα την Ακολουθία, δηλαδή, το πρωί στη Λειτουργία, είπα στους χωρικούς: «τί λέτε, είναι ο άγιος Γεώργιος εδώ ή δεν είναι; Ζει ο Θεός και βασιλεύει και τον κόσμο προστατεύει; Ελάτε όλοι εδώ. Μαζεύτηκαν. Άη Γιώργη, δεν το κάνω από απιστία, ούτε από περιέργεια, το κάνω για να δυναμώσω την πίστη. Θέλω ναρθείς να παρουσιαστείς, δηλαδή, να κινήσεις το ξερό ξύλο για να ρίξεις τον αγιασμό όπως παλιά. Εκεί, λοιπόν, που προσευχόμουν, άρχισε να τρέχει λίγο λίγο το νερό. Δεν ευχαριστιόμουν, ήθελα περισσότερο, κι’ έγινα ενοχλητικός. Θέλω πιο πολύ’ και έπεσε, όπως γέμιζαν τα μπουκάλια, βραχήκαν. Αυτή είναι η πίστη μας. Ζωντανή».
(Στυλιανού Κεμεντζετζίδη -Θεολόγου-Συγγραφέα)
***
ὁσία Γερόντισσα Γαλακτία τῆς Κρήτης
Πολλές φορές έλεγε:” Σιωπή μην μιλάς. Αυτοί!!και έδειχνε τις εικόνες του Χριστού,της Παναγίας μας ,των Αγίων, τον ουρανό ψηλά….. και έστελνε φιλιά.
Μια άλλη μέρα : “Μη φοβάσαι δεν σε αφήνει ο Θεος “.
“Εβαλες σπορά..”
“Μη φοβάσαι ο Άγιος Γεώργιος και ετούτοινε (και έδειχνε τους Αγίους γύρω στις εικόνες ) μας πιάνουν από το χερι και μας κάνουν περιβολή προστασίας.”.
“Η αχαριστία είναι σαν την λέπρα”. “Οπου επικρατεί ειρήνη εκεί υπάρχει χώρος και πάει ο Θεός”. “Μη χαλάς τη φιλία σου για ένα παράπτωμα των φίλων σου”. “Αυτός που λέγεται Θεός από ψηλά κοιτάζει και με αγάπη και στοργή όλους μας σε σκεπάζει “. Μοίρες 03/08/22. ΜΑΝΑΣΣΑΚΗ ΕΛΕΝΗ.
Κάθε μέρα! Κάθε πρωί έπρεπε με πολύ ευλάβεια να περιμένω να περάσει από όλες τις εικόνες. Προσκυνούσε και κουβέντιαζε στους Αγίους…
Πριν το φαγητό, πήγαινε και προσκυνούσε τις πολλές εικόνες που ήταν κολλημένες στο ψυγείο της. Εκεί συνομιλούσε συνήθως με τον αϊ- Γιώργη… Έβλεπε τους Αγίους και τους περιέγραφε με κάθε λεπτομέρεια. Ειδικά τα τελευταία χρόνια της ζωής της που ήταν τελείως κοπελάκι στην καρδιά και δεν καταλάβαινε ότι την θαυμάζαμε. Ειδικά παρίστανε το άλογο του αϊ Γιώργη. “Ανεβαίνω- έλεγε- σ’ αυτό και με γυρίζει, αλλά δεν υπάρχει τρόπος να σας μεταφέρω εικόνες και φωτογραφίες από τους μυστηριώδεις κόσμους που με πάει…”.
Διήγηση κ. Ριρίκας,
Από το βιβλίο: Ἡ ὁσία Γερόντισσα Γαλακτία τῆς Κρήτης,σελ 226, ἐκδ. “Θεομόρφου” της Ἱ. Μ. Μόρφου
***
Ο παππούς μου κοιμήθηκε με την εικόνα του Αϊ Γιώργη αγκαλιά
Ο παππούς μου ο Γιάννης κάποτε, όταν ήταν ακόμη νέος, είχε ένα ατύχημα.
Σ’ αυτό το ατύχημα δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα τη μέση του κι έμεινε παράλυτος στα πόδια .
Μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ στην Αθήνα για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα .
Ενώ νοσηλευόταν στο νοσοκομείο, ένα βράδυ, είδε στον ύπνο του τον Άγιο Γεώργιο να κρατά ένα πρόσφορο. Το έκοψε ο Άγιος, με τον τρόπο που έκοψε τον άρτο ο Χριστός, και του έδωσε το ένα κομμάτι.
Πάρτο, του είπε, όλα θα πάνε καλά .
Το πρωί που ξύπνησε ο παππούς, σηκώθηκε, στάθηκε όρθιος, μάζεψε τα πράγματα του κι έφυγε περπατώντας από το νοσοκομείο .
Από τότε είχε σε μεγάλη ευλάβεια τον Αϊ Γιώργη.
Στη Χωριστή Δράμας, επάνω στο λοφάκι, έχουν ένα μικρό,όμορφο, παρεκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου. Εκεί ήταν ο παππούς κάθε χρόνο τέτοια ημέρα.
Κοιμήθηκε πριν 27 χρόνια και έφυγε με την εικόνα του Αϊ Γιώργη αγκαλιά .
Κωνσταντίνος Κουγιουμτζής
***
‘’Δεν το είδες; Ο Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος ήρθε, χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι…’’
Αγία Παρασκευή η δια Χριστόν σαλή του Στάρομπλενσκ
Μια μέρα, η ακόλουθη της μάτουσκας Παρασκευής, Ανιούτα κλήθηκε στον ανακριτή.
«Υπόγραψε ότι δεν υπάρχει Θεός!» της είπε αυστηρά.
«Μα πώς μπορώ να υπογράψω ότι δεν υπάρχει! Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός γεννήθηκε από την Υπέραγνη Θεοτόκο, μεγάλωσε μπροστά στα μάτια της, στα χέρια της. Σταυρώθηκε για τις αμαρτίες μας, πέθανε, αναστήθηκε την τρίτη ημέρα και αναλήφθηκε στους ουρανούς την τεσσαρακοστή ημέρα. Δεν θα Τον απαρνηθώ ακόμα κι αν μου κόψεις το κεφάλι». Όλα αυτά καταγράφηκαν στο πρωτόκολλο. Την ώρα αυτή η Παρασκευή προσευχόταν θερμά για την Ανιούτα. Ξαφνικά ο ανακριτής άλλαξε. Το πρόσωπό του έδειχνε φοβισμένο.
«Έχεις φίλους εδώ;» ρώτησε ξαφνικά ο ανακριτής. «Λοιπόν, πάρε τα πράγματά σου» και την άφησε να φύγει. Έκπληκτη από αυτό που συνέβει και κουβαλώντας δύο τσάντες, η Ανιούτα βγήκε έξω. Εδώ την πλησίασε η μάτουσκα και τη ρώτησε:
«Είδες τον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο;»
«Όχι. »
«Ανιούτα, δεν το είδες; Ο Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος ήρθε, χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι και είπε στον ανακριτή: «Έλα, άφησέ την να φύγει!»
Στη συνέχεια, σε ρώτησε αν έχεις φίλους και σε άφησε να φύγεις, λέγοντας: «Πάρε τα πράγματά σου». Η Ανιούτα έμεινε έκπληκτη από την διορατικότητα της μάτουσκας και από τη θαυματουργή σωτηρία της. Αργότερα είπε πολλές φορές ότι η μάτουσκα προέβλεψε: «Θα έρθει η ώρα, θα γράψουν για εμάς».
***
Η φανέρωση του Αϊ Γιώργη στη ζωή του πατέρα μου
Λατρεμένο μου,
επειδή σου αρέσουν οι αληθινές ιστορίες και ο καθένας μας, σίγουρα έχει πολλές να μοιραστεί με τους αδερφούς και τους φίλους -για σένα και μόνο- θα ζυμώσω μια μικρή μνήμη σήμερα, να την έχεις έτσι- μπουκιά ψωμί- σε ώρα ανάγκης, στις μέρες της μαύρης πείνας που έρχονται.
Ο καλός μου πατέρας, ενυμφεύθη νεότατος, όταν ο έρως τον βάρεσε κατακέφαλα.
Πήρε την επιστήμονα μαία της περιοχής όπου έμενε, γι αυτό και το παρατσούκλι του: ο Γιώργης ο μαμής ή άλλως… ο Μαμογιώργης!
(Αχ αυτή η πλαστικότητα της ελληνικής γλώσσας! Ακαταμάχητη!)
Καλή η παντρειά, καλός ο έρωτας αλλά μετά από λίγο, άρχισε τον πατέρα μου να τον πιάνει το άγχος:
-Η μαμή, δεν έμενε έγκυος!
-Τι λές;
-Μάλιστα! Αυτή που ξεγένναγε καν και καν γυναικούλες και είχε τη χαρά να πιάνει τα νιάνιαρα στα χεράκια της, δε μπορούσε να νιώσει την κοιλιά της να φουσκώνει από ένα μωράκι.
-Σκασίλαααα!
Όχι τόσο της μάνας μου, που ήταν γυναίκα φιλόσοφος στωϊκότατη, όσο του άντρα της.
-Τι λες ρε! θα μείνω, εγώ χωρίς παιδί;
Ο άνθρωπος, που κόβω φλέβα για το τρίπτυχο, Πατρίς- Θρησκεία- Οικογένεια;!
Α μπα! Δεν το βάζω κάτω με τίποτα!
-Θα ζητήσω ενίσχυση από τις Μεγάλες Δυνάμεις, βρυχήθηκε τελικά ο μπαμπάς, όστις πάντα έβαζε στόχους και τους κατακτούσε ακούραστα!
(μέχρι που γέρασε και βγήκε η ψυχούλα του, μας έκανε ΤΑ άγρια κουμάντα, και έτσι, βεβαίως, πρέπει να είναι ο σωστός πατέρας και άντρας, να τον τρέμει η γυναίκα και στα παιδιά του να είναι η γ έ τ η ς και όχι ζελές που κουνιέται- και μετά απορούμε, Δεσποινάκι μου, γιατί τα αγόρια μας, μιλάν τα περισσότερα, όχι σαν άντρες, μα σαν ταραντέλες! )
Τον συμβούλεψε και ο θείος ο Μήτσος-δεν μπορώ να μην πώ την αλήθεια ολόκληρη- να προσεύχεται.
(Ο θείος Μήτσος, μπορεί να είχε τις πλάνες του, αλλά η συμβουλή του για προσευχή, υπήρξε ολόσωστη. Δεν τα λένε και όλα λάθος οι πλανεμένοι, το ξέρουμε.
Σου δίνουνε ένα κιλό αλεύρι καθαρό, ας πούμε, αλλά χώνουνε μέσα και λίγο φαρμάκι, αν δεν προσέξεις τι αγοράζεις- σε πέθαναν επί τόπου!)
Τον πατέρα μου τον βάφτισαν Γιώργο.
Αποφάσισε, λοιπόν, να παρακαλέσει τον Άγιο Γεώργιο, επειδή στην Ορθοδοξία πιστεύουμε ότι ο Άγιος του οποίου το όνομα λάβαμε βαπτιζόμενοι, νοιάζεται για μας, με ένα ιδιαίτερο τρόπο.
(Τώρα-εννοείται- αυτά που σου γράφω, κάποτε τα εύρισκα φούμαρα, κατάλληλα για αγράμματες γιαγιές σαν αυτές που δείχνει η διαφήμιση…
Έλα, όμως, που μεγαλώνοντας, μαζεύοντας εμπειρίες, αποφάσισα με τη χλεύη των γριών να γίνω σεμνότερη, διότι, αγαπημένο μου, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, και παρα πίσω φούντααα!)
Τι λέγαμε; πού μείναμε; α ναι!
Στο ότι αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από τον Άγιο Γεώργιοοο!
Άρχισε λοιπόν, ο καλός μου πατέρας να προσεύχεται, συνοδεύοντας την προσευχή του, με εκτενή ν η σ τ ε ί α και …εγκράτεια.
Εκεί στη δέκατη πέμπτη μέρα της προσευχής, της νηστείας και της εγκράτειας της ερωτικής, που είχε επιβάλει το νιόπαντρο, νεαρό παλικάρι στον εαυτόν του- προκειμένου να συγκεντρωθεί στα προσευχητικά του αιτήματα περισσότερο -γίνεται το ακόλουθο σκηνικό, περιστέρι μου:
Ήταν μεσημέρι και, πλάγιασε να ξεκουραστεί απ’ το μόχθο της εργασίας.
Δίνω το λόγο στον ίδιο, όπως μου τα ιστορούσε, πολλές φορές με συγκίνηση:
………………………………………………………………………..
-Και που λες, κόρη, εκεί που βρισκόμουνα ξάπλα, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, αλλά δεν είχα κοιμηθεί ακόμα, βλέπω ξαφνικά, στα πόδια του κρεβατιού, την εικόνα του Αϊ Γιώργη, όπως τον έχουμε στις εκκλησίες- καβαλάρη πάνω σε ένα λευκό άλογο- να μεγαλώνει να μεγαλώνει, να μεγαλώνει, νά έρχεται σε φυσικό μέγεθος!
Ο Αϊ Γιώργης, κράταγε ένα μωρό στην αγκαλιά του.
Με κοίταξε μια στιγμή και μου λέει:
–Πάρτο! πετώντας, συγχρόνως, το παιδί προς το μέρος μου.
Απλώνω ενστικτωδώς τα χέρια, αρπάζω το βρέφος στον αέρα, το όραμα χάθηκε και σηκώθηκα όρθιος γεμάτος χαρά και συγκίνηση.
Ένιωσα μεγάλη αγαλλίαση και απόλυτη βεβαιότητα!
-Ακούστηκε η θερμή προσευχή μου!
Πήγα και βρήκα τη μάνα σου.
-Καλλιρόη! θα μείνεις έγκυος!
Άκουσε ο Αϊ Γιώργης την προσευχή και μας δίνει παιδί!
Και θα το γεννήσεις στις δέκα του Μάη!
(πώς του προέκυψε η πρόρρηση; Και για τον ίδιο, δια παντός παρέμεινε δίχως εξήγηση!)
Η μάνα μου κούνησε το κεφάλι.
Δεν πολυπίστεψε.
Όμως… πράγματι, έμεινε έγκυος!
Και πράγματι, στις δέκα του Μάη, ήταν στο μήνα της- στην ώρα της ακριβώς!
Και πήγε πρωί στο νοσοκομείο όπου δούλευε -ως η μοναδική μαία τότε- και είπε στις νοσηλεύτριες- χωρίς να έχει πόνους, ή όποιο άλλο σύμπτωμα γέννας.
-Κορίτσια, στρώστε μου το κρεβάτι , σήμερα θα γεννήσω!
Γέλασαν αυτές αλλά της έστρωσαν το κρεβάτι, και έσπασαν σε λίγο μόνα τους τα νερά και την έπιασαν πόνοι, και ήρθε ο γιατρός ο Σερέτης και την ξεγέννησε, ημέρα Σάββατο, στις δέκα το πρωί του έτους… χιλια οχτακόσια είκοσι ένα!
-Άντε να σου ζήσει Καλλιρόη, κορίτσιιιιι!
-Άντε, να σας ζήσω βρεεεε! Αγοροκόριτσοοο!
(Εν γαρ Χριστώ Ιησού, ουκ ένι άρσεν και θήλυ…Προς Γαλάτας γ 27-28)…)
Άντε να ζήσουμε όλοι εν μετανοία, με τις ευχές της Κυρα Παναγιάς και Πάντων των Αγίων της Ζωντανής Ορθόδοξης Πίστης μας, αλληλούιααααα!
Τρισμέγιστη και του Αϊ Γιώργη η Χάρη!
ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Σαλογραία η Ευαν.Παναγοπούλου-Κουτσούκου
https://salograia.blogspot.gr/2010/05/blog-post_10.html
Είδα τον Άϊ Γιώργη, ζωντανό, ολοζώντανο σας λέω… – Και περνάγαν απαρατήρητοι, αόρατοι, από τους Τούρκους. Θεία δύναμη τους περιφρουρούσε, τους σκέπαζε!
https://iconandlight.wordpress.com/2025/11/02/%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ac%cf%8a-%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%b7-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%8c-%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b6%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%bf/
Γεώργιε Νικητά Τροπαιοφόρε! πάντες κλίνουμε γόνυ ενώπιόν σου, και δοξάζουμε το όνομά σου, διαφύλαξον ημάς και πρέσβευε υπέρ ημών ενώπιον του θρόνου του Δεσπότου Χριστού, του Παντοδύναμου Σωτήρα μας!
https://iconandlight.wordpress.com/2024/11/02/%ce%b3%ce%b5%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%b5-%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b7%cf%84%ce%ac-%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%bf%cf%86%cf%8c%cf%81%ce%b5-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%bb/
Ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος πρότυπο του νεομάρτυρα Γεωργίου του Σύρου από τους τζιχαντιστές
https://iconandlight.wordpress.com/2018/11/02/%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF-%CE%B9sis-%CF%83%CE%BA/
Προσκύνημα στον πανάγιο Τάφο του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου στη Λύδδα
https://iconandlight.wordpress.com/2018/04/23/22159/
Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος ‘’ο των πτωχών υπερασπιστής ‘
https://iconandlight.wordpress.com/2024/11/02/%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%bf%cf%86%cf%8c%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bf-%cf%84%cf%89/
Άγιε μου Γιώργη βοηθά με ν’ ανέβω στ’ άλογό σου.! Να παίρνω από το θάρρος σου σαν είμαι στο πλευρό σου… Και στης Παράδεισος κοντά σα φτάσουμε την Πύλη.. Να πεις στον κλειδοκράτορα πως είμαστε δυό φίλοι!…
https://iconandlight.wordpress.com/2026/04/22/%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%b5-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%b7-%ce%b2%ce%bf%ce%b7%ce%b8%ce%ac-%ce%bc%ce%b5-%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%ad%ce%b2%cf%89-%cf%83%cf%84-%ce%ac/
Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος: με τι εγκώμια να τον υμνήσω, τον πρίγκηπα των μαρτύρων, το Παλληκάρι της Ρωμιοσύνης, τον μέγιστο και πρώτο των μεγαλομαρτύρων, τον Ακρίτη της Οικουμένης, τον διατρέχων γην και ουρανούς, που προφθάνει πάντας πανταχού, αυτός που προστρέχει σε άμεση βοήθεια, από την μια άκρη του κόσμου στην άλλη όπου τον επικαλούνται με ευλάβεια….!
https://iconandlight.wordpress.com/2023/11/02/%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bf-%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%bf%cf%86%cf%8c%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b9-%ce%b5%ce%b3/
Ἀπολυτίκιον Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου
Ἦχος δ’’
Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Νέου Ἰερομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Νεαπολίτου
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως
Βίον ἅγιον, ἐμφρόνως ἔχων, ἱερατεύσας, Θεῷ ὁσίως, θεοφόρε παμμάκαρ Γεώργιε· καὶ γεωργῶν τῆς ἀγάπης τὸ πλήρωμα, τὸ ἱερὸν ἀπετμήθης αὐχένα σου. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον τῶν ἁγίων Μαρτύρων Ἀκεψιμᾶ, Ἰωσὴφ καὶ Ἀειθαλᾶ.
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως
Ὡς θεράποντες, τῆς εὐσεβείας, στῦλοι ὤφθητε, τῆς Ἐκκλησίας, πυρσολατρῶν καθελόντες τὸ φρύαγμα, Ἀκεψιμᾶ Ἱεράρχα πολύαθλε, Ἀειθαλᾶ Ἰωσήφ τε μακάριοι. Ἀλλ’ αἰτήσασθε, Χριστὸν τὸν Θεὸν πανεύφημοι, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τῶν ἁγίων Μαρτύρων .
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Οἱ Μάρτυρές σου, Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτῶν, στεφάνους ἐκομίσαντο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, σχόντες γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλον, ἔθραυσαν καὶ δαιμόνων, τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτῶν ταῖς ἰκεσίαις, Χριστὲ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Ἀποστόλου τοῦ Νέου
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θεῖον βλάστημα τῆς Θεσσαλίας, νέον καύχημα τῆς Ἐκκλησίας, ἀνεδείχθης Νεομάρτυς Ἀπόστολε, ὑπὲρ Χριστοῦ γὰρ ἀθλήσας στερρότατα, τῆς εὐσέβειας τὴν δόξαν ἐτράνωσας. Ἄλλα πρέσβευε Κυρίω τῷ Σὲ δοξάσαντι, δωρήσασθαι ἤμιν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον Ἁγίας Πολυχρονίας, μητρὸς Ἁγ. Γεωργίου (ἐορτάζει 23 Ἀπριλίου)
(ποίημα Ἀθανασίου Σιμωνοπετρίτου)
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ζωὴν τὴν αἰώνιον ἐπιποθούσα σεμνή, φθαρτῶν κατεφρόνησας καὶ ἡδονῶν κοσμικῶν, Χριστὸν ἀγαπήσασα· ὅθεν Πολυχρονία, σὺν υἱῷ Γεωργίῳ, θείῳ Τροπαιοφόρῳ, μαρτυρίου μετέσχες· διὸ σὲ μακαρία, πίστει γεραίρομεν.
Ἦχος δʹ. Ὡς γενναῖον ἐν Μάρτυσι
Τοῦ Χριστοῦ τὸ γεώργιον, τὸν γενναῖον ἐν Μάρτυσι, τὸν σοφὸν Γεώργιον εὐφημήσωμεν, τῆς ἀληθείας τὸν κήρυκα, κλῆμα τὸ ἀείζωον, τῆς ἀμπέλου τῆς ζωῆς, τὸν καρπόν ἐξανθήσαντα, καὶ πηγάσαντα, εὐσεβείας τὸ γλεῦκος καὶ τοὺς πίστει, ἐκτελοῦντας ἐτησίως, τούτου τὴν μνήμην εὐφραίνοντα.
Ἐν θαλάσσῃ με πλέοντα, ἐν ὁδῷ με βαδίζοντᾳ, ἐν νυκτὶ καθεύδοντα περιφρούρησον, ἐπαγρυπνοῦντα διάσωσον, παμμάκαρ Γεώργιε, καὶ ὁδήγησον ποιεῖν, τοῦ Κυρίου τὸ θέλημα, ὅπως εὕροιμι, ἐν ἡμέρᾳ τῆς δίκης τῶν ἐν βίῳ, πεπραγμένων μοι τὴν λύσιν, ὁ καταφεύγων τῇ σκέπῃ σου.
Τῷ τῆς πίστεως θώρακι, καὶ ἀσπίδι τῆς χάριτος, καὶ Σταυροῦ τῷ δόρατι, συμφραξάμενος, τοῖς ἐναντίοις ἀνάλωτος, ἐγένου Γεώργιε, καὶ ὡς θεῖος ἀριστεύς, τῶν δαιμόνων τὰς φάλαγγας, τροπωσάμενος, σὺν Ἀγγέλοις χορεύεις, τοὺς πιστοὺς δέ, περιέπων ἁγιάζεις, καὶ διασῴζεις καλούμενος.
Δόξα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἀξίως τοῦ ὀνόματος, ἐπολιτεύσω στρατιῶτα Γεώργιε· τὸν Σταυρὸν γὰρ τοῦ Χριστοῦ, ἐπ’ ὤμων ἀράμενος, τὴν ἐκ διαβολικῆς πλάνης, χερσωθεῖσαν γῆν ἐκαλλιέργησας, καὶ τὴν ἀκανθώδη θρησκείαν τῶν εἰδώλων ἐκριζώσας, τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως κλῆμα κατεφύτευσας· ὅθεν βλυστάνεις ἰάματα, τοῖς ἐν πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ πιστοῖς καὶ Τριάδος γεωργός, δίκαιος ἀνεδείχθης· πρέσβευε δεόμεθα, ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ κόσμου, καὶ σωτηρίας τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Εἰς τοὺς στίχους. Ἦχος πλ. α΄. Χαίροις ἀσκητικῶν.
Ὅλος χαροποιὸς καὶ τερπνός, ὅλος εὐώδης, ὅλος στιλβῶν ἐν χάριτι, ἐκ τάφου σήμερον ὤφθης, ὥσπερ νυμφίος φαιδρός, ἐκ παστοῦ ὡραίου ἐξερχόμενος, παμμάκαρ Γεώργιε, διασῴζων τὰ σήμαντρα, ἐν σοῖς λειψάνοις, ἁγιότητος ἅπαντα, τὸ μυρίπνοον, τὸ ὡραῖον τοῦ χρώματος, μάλιστα δὲ τὰ θαύματα, ἃ πᾶσι τοῖς κάμνουσι, ποταμηδὸν ἀναβλύζεις, πάθη ποικίλα ἰώμενος. Χριστὸν ἐκδυσώπει, ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν δοθῆναι, τὸ μέγα ἔλεος.
Μέγα τὸ κλέος ὄντως ἐστίν, ὁ ἐκ Κυρίου Ἀθλοφόρε ἀπείληφας, δι᾿ ἔργον σῆς μαρτυρίας· καὶ γὰρ ὡς γίγας ταχύς, διατρέχεις πᾶσαν τὴν ὑφήλιον, νοσοῦντας ἰώμενος, αἰχμαλώτους ῥυόμενος, τοὺς ἐν ποικίλοις, πειρασμοῖς ἐκλυτρούμενος, καὶ τοῖς θαύμασι, πᾶσι πάντα γενόμενος! Ὅθεν, ὡς ἀντιλήπτορα, θερμὸν ἅπας κόσμος σε, καὶ εὐεργέτην κηρύττει, μυρίαις γλώσσαις Γεώργιε. Χριστὸν ἐκδυσώπει, ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν δοθῆναι, τὸ μέγα ἔλεος.
Κοντάκιον. Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεῖς
Γεωργηθεῖς, ὑπό Θεοῦ ἀνεδείχθης, τῆς εὐσεβείας γεωργός τιμιώτατος, τῶν ἀρετῶν τά δράγματα συλλέξας σεαυτῶ, σπείρας γάρ ἐν δάκρυσιν, εὐφροσύνη θερίζεις, ἀθλήσας δέ δί’ αἵματος, τόν Χριστό ἐκομίσω, καί ταῖς πρεσβείαις, Ἅγιε, ταῖς σαῖς, πάσι παρέχεις πταισμάτων συγχώρησιν.
Δόξα. Ἦχος πλ.. β΄
Ἐπέφανε σήμερον τῇ οἰκουμένῃ, ἡ πανένδοξος μνήμη τοῦ Γεωργίου, ὡς μῆλον ἐν μετοπώρῳ, εὐφροσύνην καὶ εὐωδίαν πνευματικήν, προξενοῦσα τοῖς φιλεόρτοις· ὡς ἥλιος γὰρ πρῴην δύνας ἐν γῇ, νῦν ὡς ἐξ ἀνατολικοῦ ὁρίζοντος, τοῦ τάφου πάλιν ἀνέτειλε, διὰ τῶν σεπτῶν, καὶ θαυματοβρύτων αὐτοῦ λειψάνων, κροκοειδεῖς ἀκτῖνας ἀφιεῖς, χαρισμάτων ποικίλων, καὶ ὀσμὴν ἐκπέμπων οὐράνιον· δεῦτε οὖν φιλέορτοι πάντες, μετὰ πίστεως τὸ ζωομύριστον σῶμα αὐτοῦ προσκυνήσωμεν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐκβοήσωμεν· Ἀθλοφόρε Χριστοῦ Γεώργιε, δίδου ἡμῖν ψυχῶν τε καὶ σωμάτων τὴν εὐρωστίαν, καὶ πρέσβευε πρὸς Κύριον, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Άγιος Γεώργιος Λύδδα, Τάφος Αγίου
https://www.youtube.com/watch?v=xMXTld8pqxM
Ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος – Θαύματα στην Αγία Γη
https://www.youtube.com/watch?v=Z9nDRsYNBNQ
ΤΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ.
https://www.youtube.com/watch?v=Cob5MvxS0qY
Αγιωργίτικο · Κουκουλάρης Στάθης / Μαυροειδή Μάρθα
https://www.youtube.com/watch?v=-coaOy5h0KE
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου