Τετάρτη 22 Ιουλίου 2026

Προφητεία τῆς Ἁγίας Μαγδαληνής: «Ὁ κόλπος τῆς Γέρας Μυτιλήνης θὰ γεμίσει ἀπὸ ξένα καράβια»

 

Τὸ 1964 τὴ Μεγάλη Τεσσαρακοστή – διηγεῖται ἡ Εὐδοξία Χατζηγιάννη, κάτοικος Σκοπέλου Γέρας – κάποιος συμπατριώτης της ὁ Κοσμᾶς εἶχε μεγάλη εὐλάβεια καὶ κατέβαινε συχνὰ καὶ ἄναβε ἕνα κεράκι κάτω στὴν Κατακόμβη στὰ λαγούμια, ὅπως συνηθίζουν νὰ λένε.

Παρουσιάστηκε μπροστά του ἡ Ἁγία Μαγδαληνή, πῆρε τὸ κεράκι ἀπὸ τὸ χέρι του, τὸ ἄναψε καὶ τοῦ εἶπε:

-«Νὰ πεῖς στὸν Γιάννη τὸν Τακτικό, αὐτὸ ποῦ σκέπτεται νὰ τὸ κάνει».

Εἶπε αὐτὰ τὰ λόγια καὶ ἐξαφανίστηκε. Ὁ Κοσμᾶς πῆγε ἀμέσως καὶ μετέδωσε τὰ λόγια τῆς Ἁγίας Μαγδαληνὴς καὶ ἐκεῖνος τοῦ ἀπάντησε ὅτι:

-«Πράγματι σκέπτομαι στὰ ἐγκαίνια τῆς Ἐκκλησίας μὲ πρωτοβουλία δική μου νὰ φροντίσω νὰ φέρω γιὰ πρώτη φορὰ τὸ χέρι τῆς Ἁγίας Μαγδαληνὴς ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Σιμωνόπετρας τοῦ Ἁγίου Ὅρους».

Στὶς 16 Μαΐου στὶς 5 τὸ ἀπόγευμα τὸ ἔφεραν. Καὶ μὲ ἐνθουσιασμό μου ἔλεγε ὅτι πλῆθος κόσμου καὶ ὅλοι οἱ Ἱερεῖς ἀπὸ ὅλη τὴ Γέρα εἶχαν ἔλθει καὶ μὲ τὰ ἑξαπτέρυγα κατέβηκαν κάτω στὴν ἀρχὴ τοῦ χωριοῦ καὶ μὲ μεγάλη εὐλάβεια τὸ συνόδεψαν καὶ μὲ ψαλμωδίες ἔφθασαν στὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ ἔθεσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τοῦ Ἁγίου Ὅρους σὲ προσκύνημα.

Στὶς 17 Μαΐου ἔγιναν τὰ ἐγκαίνια. Παρέμεινε μέχρι τὶς 20 τοῦ μηνὸς καὶ χιλιάδες κόσμος τὸ προσκυνοῦσε. Ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα νὰ τὸ πάρουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες, καὶ πάλι μὲ τὰ ἑξαπτέρυγα τὸ κατέβασαν. Ἡ λύπη τους ἦταν βαθειὰ καὶ τὰ δάκρυά τους ἔτρεχαν, γιατί ἔνοιωθαν ὅτι ἔχαναν τὸ μεγαλύτερο θησαυρό.

Λὲς καὶ ἦταν ζωντανὸ τὸ χέρι τῆς Ἁγίας Μαγδαληνής, ἦταν ζεστὸ καὶ εὐωδίαζε, ἐπαναλαμβάνουν ὅλοι.

Ὁ διακαής μου πόθος ἦταν ὄχι μόνο νὰ κτίσω τὴν Ἐκκλησία Της, ἀλλὰ καὶ νὰ γράψω ἕνα βιβλίο σχετικὰ μὲ τὴν ὑπέροχη πολιτεία Τῆς ποῦ κρύβει Θεῖο μεγαλεῖο. Οἱ ἀναμνήσεις μου παραμένουν ζωντανὲς καὶ ἡ πνευματικὴ γλυκύτητα ποῦ ἔνοιωθα μέσα στὴν Ἐκκλησία Της ἦταν ἀφάνταστα μεγάλη.

Κάθε Δευτέρα εἶχα καθιερώσει νὰ πηγαίνω ἀπὸ τὸ Πλωμάρι στὴ Γέρα, γιατί μιλοῦσα στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Μαγδαληνὴς καὶ στὴ βιβλιοθήκη στὴν Ἐκκλησία τῶν Ταξιαρχῶν Παπάδου ἔτσι ἄκουγα πάντα νὰ μιλοῦν γιὰ τὰ θαύματα τῆς Ἁγίας Μαγδαληνής. Ἄλλωστε γνώριζα καὶ ἡ ἴδια πολὺ καλὰ τὴν θαυματουργικὴ Τῆς δύναμη.

Μοῦ διηγήθηκε ὁ Εὐάγγελος Χατζηγιάννης ὅτι τὸ 1974 εἶδε ἕνα ὅραμα, πῶς κατέβηκε στὰ λαγούμια καὶ εἶδε σὲ ἕνα ὁρισμένο σημεῖο τῆς Κατακόμβης νὰ εἶναι ἀνοιχτὸ καὶ νὰ ξανοίγεται ἡ θάλασσα.

Ἦταν ἀμέτρητα καράβια καὶ ἄκουσε νὰ τοῦ λέει ἡ Ἁγία Μαγδαληνή:

-«Ἔτσι ὅπως εἶναι τὰ καράβια αὐτά, θὰ πήξει ὁ κόσμος».

Δηλαδὴ ἔτσι ἐξηγοῦσε στὸν ὕπνο του ὅτι θὰ ἔλθει πολὺς κόσμος νὰ προσκυνήσει τὴν Ἁγία Μαγδαληνή.

Τοῦ εἶπε ἀκόμα:

-«Ἡμέρα Παρασκευὴ καὶ ὥρα ἕκτη».

Τότε κατέλαβαν οἱ Τοῦρκοι τὴν Κύπρο.

Ἐπίσης μοῦ διηγήθηκε ἡ Μαρία Πάλλα τὰ ἑξῆς: Τὸ 1942 εἶχε κάνει ἕνα στεφάνι στὴ χάρη Της ἀπὸ λουλούδια καὶ τὸ ἔβαλαν στὴν Ὡραία Πύλη, τὴ βοήθησε ὁ ἐπίτροπος Εὐστράτιος Χατζηλενούδας. Ἦταν τότε 23 ἐτῶν.

Εἶχε πάει στὸν Ταξιάρχη Μανδαμάδου νὰ προσκυνήσει καὶ στὴν ἐπιστροφή της ἔλεγαν ὅτι ἔγινε θαῦμα καὶ πῶς τὸ στεφάνι τῆς Ἁγίας Μαγδαληνὴς ποῦ ἦταν ξερὸ ἄνθισε καὶ ἔβγαλε λουλούδια. Παρ’ ὅλο ποῦ εἶχε πάει πεζὴ καὶ ἐπέστρεψε πάλι μὲ τὰ πόδια, ξέχασε τὴν κούραση τῆς κι’ ἔτρεξε νὰ τὸ διαπιστώσει.

 

Προφητεία

Μόλις τὴν εἶδε ἡ κυρά-Ἑλένη ἡ νεωκόρος τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ἀνακοίνωσε τὰ συμβάντα, ὅτι σείστηκε τὸ τέμπλο τῆς Ἐκκλησίας, πήγαινε καὶ ἐρχόταν ἐκεῖνο τὸ βράδυ, καὶ οἱ γυναῖκες ποῦ δεκαπέντιζαν μέσα, προσευχόταν μὲ μεγάλο δέος βλέποντας τὸ θαῦμα, ἐνῷ δὲν εἶχε γίνει σεισμὸς διόλου ἀπ’ ἔξω. Τὸ πρωὶ εἶδαν ἀνθισμένο τὸ στεφάνι μὲ λουλούδια, ἐνῷ ἦταν κατάξερο. Ἀμέσως πῆγε στὸ σπίτι καὶ εἶπε στοὺς γονεῖς της ὅτι θὰ μείνει τρία βράδια στὴν Ἁγία Μαγδαληνή, μὰ δὲν μποροῦσε νὰ φύγει κι’ ἔμεινε τρία χρόνια.

Ἡ κυρά-Ἑλένη, ἡ γριούλα ποῦ ἔμενε μαζί της, εἶδε μιὰ μέρα τὴν Ἁγία Μαγδαληνὴ καὶ τῆς εἶπε:

-«Μετὰ ἀπὸ ἕνα μεγάλο πόλεμο, ὁ κόλπος της Γέρας θὰ γεμίσει ἀπὸ ξένα καράβια».

Πάντοτε μοῦ ἔλεγαν ὅτι θὰ ἔλθει μέρα ποῦ θὰ ἔρχεται πολὺς κόσμος νὰ προσκυνᾶ τη χάρη τῆς Ἁγίας Μαγδαληνής. Ἡ φωτισμένη γριούλα προέβλεψε τὸν θάνατό της, ἥμερα Παρασκευή.

Ἡ Ἐκκλησία ἄρχισε νὰ κτίζεται τὸ 1926 καὶ τελείωσε τὸ 1932 ποῦ ἔγινε καὶ ἡ πρώτη Λειτουργία. Ὁ Χαράλαμπος Καλκατζῆς ποῦ ἔσκαβε κατόπιν ἐντολῆς τῆς Ἁγίας Μαγδαληνής, ἐργάστηκε δυόμιση χρόνια μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους στὰ λαγούμια.

Ἀπὸ ὁμάδα Facebook: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Συντάκτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου