Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον Τοῦ Μηναίου.
Τῇ ΚΖ´(27ῃ) τοῦ μηνὸς Ἰουλίου, μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος καὶ ἰαματικοῦ Παντελεήμονος, ἐν ἔτει τριακόσια καὶ τέσσαρα (304) μαρτυρήσαντος ἐν Νικομηδείᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος ἰαθεὶς τυφλὸς ξίφει τελειοῦται. (304)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, οἱ Ἅγιοι Ἔνδοξοι ἑκατὸν πεντήκοντα τρεῖς Μάρτυρες, οἱ ἐκ τῆς Θρᾴκης, ἐν τῇ θαλάσσῃ τελειοῦνται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ ὅσιος Μανουὴλ ὁ μάγιστρος, ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται. (865)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου καὶ Θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Συμεών, τοῦ νέου στυλίτου, ἐν Κιλικίᾳ ἀσκήσαντος, ὑπὸ κεραυνοῦ πληγέντος καὶ τελειωθέντος. (Ϛ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Μαύρου, Παντελεήμονος καὶ Σεργίου, ἐπὶ Τραϊανοῦ ἀθλησάντων. (~117)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Ἐκκλησίου (Ecclesius), ἐπισκόπου Ῥαβέννης ἐν Ἰταλίᾳ. (532)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Αἰθερίου, ἐπισκόπου Αὐτισσιοδώρου (Autissiodorum, Auxerre) ἐν Γαλλίᾳ. (573)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Αὐρηλίου καὶ Ναταλίας τῶν ὁμοζύγων, Φήλικος καὶ Λιλιόσης τῶν ὁμοζύγων, ἔτι δὲ Γεωργίου Σαββαΐτου διακόνου, τῶν ἐν Κορδούῃ ὑπὸ τῶν μουσουλμάνων τελειωθέντων. (852)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Γερασίμου τοῦ Εὐβοέως, μαθητοῦ τοῦ ὁσίου Γρηγορίου τοῦ Σιναΐτου, τοῦ κατὰ τὴν Ζ´ Δεκεμβρίου κυρίως ἑορταζομένου (ιδ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Νικολάου, τοῦ ἐν Νόβγκοροντ Ῥώσου, διὰ Χριστὸν σαλοῦ, τοὐπίκλην Κοτσάνωφ. (1392)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Ἰωάσαφ, μητροπολίτου Μόσχας. (1555)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος Ἔνδοξος νέος ὁσιομάρτυς Νικόδημος, ὁ ἐκ Σύρου, ἐν Σάμῳ ἐν ἔτει 1597ῳ, μαρτυρικῶς τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος Ἔνδοξος Νεομάρτυς Χριστόδουλος, ὁ ἐκ Κασσάνδρας, ἐν Θεσσαλονίκῃ μαρτυρήσας ἐν ἔτει 1777ῳ, ἀγχόνῃ τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ ὁσία Πουλχερία τῆς ἐν τῇ Μονῇ τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ ἐν Vyatka Ῥωσίας (1890)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι νεο-ἱερομάρτυρες: Ἀμβροσιος (Gudko), ἐπισκόπος Σαραπουλ (1918), Πλάτων (Gornykh), Παντελεήμονος (Bogoyavlensky)(1918), Βασίλειος Ἀρχάγγελσκι , Ἀρκάδιος Μπερέζκιν, Κωνσταντίνος Θεοφάνης, Γαβριήλ (Λιχομάνοφ Γκριγκόρι ), Λεονίδας Ντρουζινίνα, Παύλος Μίνερβιν καὶ Νικόλαος Πορέτσκι ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ διωγμοῖς ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέντες ἐν Ῥωσίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ ὅσιος Σάββας ὁ Παρηγορητής, Στάρετς τῆς Μονῆς Σπηλαίων τοῦ Pskov Ῥωσίας (1980)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Σύναξις ἐπιτελεῖται τῶν μαθητῶν καὶ συνεργατῶν Κυρίλλου καὶ Μεθοδίου τῶν ἰσαποστόλων φωτιστῶν τῶν Σλαύων· ἤτοι Κλήμεντος Ἀχρίδος (916) καὶ Γοράσδου Α΄ Ἐπίσκοπος Μοραβίας , Ναούμ τῆς Ὀχρίδος (910), Ἀγγελαρίου Βοημίας (916) καὶ Σάββα.
Στίχοι
Γαλακτόμικτον, Μάρτυς, αἷμα σῆς κάρας,
Δι᾿ ἣν ὑδατόμικτον ὁ Χριστὸς χέει.
Φάσγανον ἑβδομάτῃ λάχεν εἰκάδι Παντελεήμων.
Συμφέρει πολλές φορές το σώμα να είναι άρρωστο για να σωθεί η ψυχή
Στην Καλύβα «Άγιος Χρυσόστομος» της Κουτλουμουσιανής Σκήτης του Αγίου Παντελεήμονος, βρίσκεται ακόμη στη ζωή και ασκητικά αγωνίζεται ο Μοναχός Δανιήλ, ο οποίος, όπως μας βεβαίωσε ο ίδιος και από άλλους Πατέρες, πληροφορηθήκαμε, είκοσι και πλέον χρόνια είναι άρρωστος, πονεί το κεφάλι, η μέση, τα νεφρά, η καρδιά, τα πόδια και πολλές φορές όλο το σώμα. Σε πολλούς γιατρούς πήγε, πολλές εξετάσεις, ακτινοσκοπήσεις και ακτινογραφίες έκανε, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Οι γιατροί δεν βρίσκουν καμιά σωματική οργανική βλάβη ή πάθηση, ο αδελφός όμως ακόμη υποφέρει από ανεξήγητη ασθένεια, στην οποία δεν μπορούν να τον βοηθήσουν οι γιατροί και η επιστήμη.
Πριν από λίγα χρόνια, την 27 Ιουλίου, στην αγρυπνία του Αγίου Παντελεήμονος, ο αδελφός Δανιήλ, με πίστη πολύ και δάκρυα στα μάτια, παρακάλεσε τον Άγιο Παντελεήμονα, προς τον οποίο είπε: «Άγιε του Θεού και προστάτη της Σκήτης μας, συ που είσαι γιατρός και για την αγάπη του Χριστού μαρτύρησες και έχυσες το αίμα σου, κάμε αγάπη και παρακάλεσε τον Δεσπότη Χριστό να μου δώσει την υγεία μου, να μπορώ κι εγώ υγιής να δοξάζω το όνομά Του και να ψάλλω στις αγρυπνίες».
Λέγοντας αυτά, ο μοναχός Δανιήλ, από τον πόνο και την κούραση, τον πήρε λίγο ο ύπνος και βλέπει σε όραμα τον Άγιο Παντελεήμονα να είναι γονατιστός μπροστά στον θρόνο του Θεού και να παρακαλεί για την υγεία του αδελφού.
Ο μοναχός Δανιήλ, άκουσε τον Δεσπότη Χριστό να λέει στον Άγιο Παντελεήμονα: «Αδελφέ μου μεγαλομάρτυρα Παντελεήμονα, μήπως εσύ είσαι πιο σπλαχνικός από μένα ; Ή αγαπάς πιο πολύ από μένα τους ανθρώπους; Γνωρίζω πως για την αγάπη μου έχυσες το αίμα σου, αλλά μήπως εγώ δεν έχυσα και για την ψυχική σωτηρία των ανθρώπων δε χύνω κάθε μέρα το αίμα μου; Μάθε ότι θέλημά μου είναι και συμφέρει πολλές φορές το σώμα να είναι άρρωστο για να σωθεί η ψυχή. Έτσι θέλω πολλοί άνθρωποι να σωθούν».
Όταν άκουσε αυτά, ο αδελφός Δανιήλ, ξύπνησε και δόξασε το όνομα του Θεού, ευχαρίστησε και τον Άγιο Παντελεήμονα για την προσπάθεια και μεσιτεία του, κι αμέσως, όπως μας είπε ο ίδιος, έφυγε ένα βάρος από πάνω του και πληροφορήθηκε, πως πρέπει να φέρει με υπομονή, με χαρά και με ευχαρίστηση τον Σταυρό και την κατάσταση της ασθένειάς του.
Απόσπασμα από το βιβλίο: “Το Γεροντικό του Αγίου Όρους”, Ανδρέου Μοναχού Αγιορείτου, τομ. Α΄, ΑΘΗΝΑΙ 1980, σσ. 287 – 288.
***
Λέγω το “Δόξα σοι ο Θεός” και το νοιώθω και το χαίρομαι μέσα από την καρδιά μου!!!
Πριν από σαράντα χρόνια, επισκεπτόμουν συχνά το Άσυλο Ανιάτων των Αθηνών, που είναι πάνω από την Εκκλησία της «Αγίας Ζώνης»-Κυψέλης.
Το συγκλονιστικώτερο περιστατικό το εβίωσα στα φρικτά (τότε) υπόγεια του Ασύλου, που για να τα επισκεφτεί κάποιος, έπρεπε πραγματικά να σφίξει την καρδιά του, να κρατήσει πολύ σφιχτά… την μύτη του και να το πάρει απόφαση, για το τι θα συναντήσει.
Αυτό που με τράβηξε και δεν μπορούσα να αντισταθώ στην εσωτερική μου παρόρμηση να κατέβω εκεί (δηλαδή, στα υπόγεια) ήταν, το ότι ενώ ετοιμαζόμουν να αποχωρήσω από μια επίσκεψη σε κάποιους ασθενείς φίλους, άκουσα ευκρινέστατα και επαναλαμβανόμενα μια φωνή, σαν να έβγαινε από τα έγκατα της γης, να λέει: «Δόξα σοι ο Θεός! Δόξα σοι ο Θεός! Δόξα σοι ο Θεός!»…
Κατέβηκα, λοιπόν, κυριολεκτικά κρατώντας την ανάσα μου και προσπαθώντας να εστιάσω το βλέμμα μου εκεί απ’όπου ερχόταν η συγκεκριμένη ευχαριστιακή φωνή. Σας διαβεβαιώνω ότι ήταν πάρα πολύ δύσκολο, διότι το φοβερό θέαμα απ’όλες τις πλευρές του υπογείου δεν ήταν δυνατόν να διαφύγει της αντιλήψεώς μου…
Εν πάση περιπτώσει, έφτασα στην μέση ενός θαλάμου με τριάντα περίπου κρεβάτια και λέγω στη μέση διότι από εκεί προήρχετο η δοξολογική φωνή, που με τράβηξε με άρρητη βία κοντά της. Αυτό που είδα, όντως με σοκάρισε, αλλά αυτά που άκουσα πράγματι με εξέπληξαν!!!
Στην μέση λοιπόν του θαλάμου, ήταν ένα κρεβάτι πάνω στο οποίο ευρίσκετο μπρούμυτα ένας άνθρωπος μεγέθους το πολύ-πολύ 80 εκατοστών… Ο οποίος δεν είχε τα χαρακτηριστικά στοιχεία νάνου. Πλησίασα με πολλή συστολή, και τον ρώτησα: «Εσύ λες το “Δόξα σοι ο Θεός”;;»
Η απάντηση μου ήρθε κατακέφαλα:
«Ναι, εγώ το λέγω και το νοιώθω και το χαίρομαι μέσα από την καρδιά μου!!».
Δεν περίμενα, τέτοια αντίδραση και γι’αυτό λέγω ότι η απάντηση μου ήρθε κατακέφαλα.
Συγκλονισμένος και με πολύ δέος ψέλλισα:
«Και τι σε κάνει να το λες αυτό;;»
Τα επόμενα που άκουσα από τον συγκεκριμένο άνθρωπο, καταγράφηκαν εγχάρακτα και δια βίου μέσα μου:
«Άκουσε, φίλε μου. Γεννήθηκα, χωρίς σπονδυλική στήλη παρά μόνο με ένα υποτυπώδη “σωλήνα” από τον οποίο διέρχεται ο νωτιαίος μυελός… Γονείς δεν γνώρισα… Συγγενείς, φίλους ή γνωστούς από οικογενειακό περιβάλλον δεν είχα… Το μόνο σπίτι που γνώρισα είναι αυτό το δωμάτιο στα υπόγεια του Ασύλου και φίλοι και γνωστοί μου, είναι οι συνασθενείς που είναι γύρω μου… Το πώς είναι η οροφή του δωματίου που βρίσκομαι, δεν το γνωρίζω, διότι δεν μπορώ να γυρίσω ανάσκελα, επειδή τα πλευρά μου θα πιέσουν τα εσωτερικά ζωτικά μου όργανα και εφόσον δεν υπάρχει σπονδυλική στήλη, θα πεθάνω… Το μόνο που βλέπω, είναι αυτά τα μαξιλάρια πάνω στα οποία ακουμπώ μπρούμυτα, και τα οποία φωτίζονται απ’αυτή την ισχυρή λάμπα που βλέπεις από πάνω μου… Παρά ταύτα, νοιώθω μια απερίγραπτη χαρά μέσα μου και αισθάνομαι συνέχεια την ανάγκη, να δοξολογώ τον Θεό!!! Γι’αυτό, και η μοναδική μου προσευχή, την οποία δεν μπορώ να συγκρατήσω και την λέω φωναχτά, εκτός από το βράδυ για να μην ενοχλώ τους άλλους ασθενείς, είναι το: “Δόξα σοι ο Θεός”!!! Αυτή με απλά λόγια είναι η ταπεινή μου ιστορία και σήμερα (δηλαδή, το 1978-79) είμαι περίπου πενήντα χρονών!!!» !!!
Έφυγα αποσβολωμένος και, όπως προανέφερα, αυτή η μοναδική εμπειρία καταγράφηκε με άσβηστα και ολοφώτεινα γράμματα μέσα μου.
Την μοιράζομαι μαζί σας και εύχομαι τα αποτελέσματα της, να είναι πραγματικά ευεργετικά για όλους μας, σ’όλη την διάρκεια της υπόλοιπης επίγειας ζωής μας.
https://www.dromokirix.gr/2019/04/blog-post_8.html#more
***
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
– Γέροντα, εγώ είμαι άρρωστος. Κάνε προσευχή να γίνω καλά.
– Δε σε συμφέρει να κάνω προσευχή γι’ αυτό το θέμα. Αν κάνεις υπομονή με πίστη στο Θεό, τότε θα πάρεις σύνταξη από το “υγειονομικό” που είναι μεγαλύτερη από του ΟΓΑ!
Κάποτε, ένας άρρωστος παρακαλούσε τον Άγιο Παντελεήμονα να τον κάνει καλά. Ο Άγιος, όμως, δεν τον έκανε. Εκείνος επέμενε και παρακαλούσε συνέχεια. Στο τέλος, τον θεράπευσε.
Όταν αυτός πέθανε και πήγε στην άλλη ζωή, είδε ότι έχασε πολλά στεφάνια ένεκα της θεραπείας του. Τότε λέει στον Άγιο Παντελεήμονα:
“Γιατί με έκανες καλά; Εσύ γνώριζες ότι θα χάσω τα στεφάνια, γι’ αυτό δεν έπρεπε να με θεραπεύσεις”.
Έτσι, βρήκε και το μπελά του ο Άγιος Παντελεήμων!
(Μαρτυρίες Προσκυνητών, Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, Τόμος Β’, σελ. 113)
***
«Mὴ στενοχωριέσαι. Ἐγὼ θά ’μαι πάντα μαζί σου,
θὰ σὲ προστατεύω καὶ θὰ σ’ ἀγαπῶ.»
Ὁ Ἅγιος μεγαλομάρτυς καὶ ἰαματικὸς Παντελεήμων κι ὁ Ἅγιος Nικόλαος Πλανᾶς
π. Ἀνανίας Κουστένης
[Ὁ Ἅγιος μεγαλομάρτυς καὶ ἰαματικὸς Παντελεήμων] δὲν ἐγκατέλειψε ποτὲ κι ἐκεῖνος τὴν ἐπίγεια ἄκτιστη Ἐκκλησία. Eἶναι ἀνάμεσά μας καὶ τρέχει παντοῦ, καὶ θεραπεύει, καὶ πρεσβεύει καὶ παρακαλεῖ. Kαί, πολλὲς φορές, πάει κι ἐκεῖ ποὺ δὲν τὸν ξέρουν καὶ δὲν τὸν ἐπικαλοῦνται, καὶ γίνεται αὐτεπάγγελτος βοηθὸς καὶ θαυματουργός.
Ἰδιαίτερη σχέση μὲ τὸν Ἅγιο Παντελεήμονα εἶχε καὶ ὁ νεότερος Ἅγιος τῶν Ἀθηνῶν, ὁ ἀείμνηνστος καὶ ἐν Ἁγίοις Nικόλαος Πλανᾶς. Λειτουργοῦσε στὸ ναό του, στὸ Nέο Kόσμο, κι εἶχε δεκατρεῖς οἰκογένειες τότε ἐκεῖ ἡ ἐνορία, ἦλθε κάποιος ἄλλος ἱερεὺς καὶ παρεκάλεσε τὸν παπα-Nικόλα νὰ τὸν ἀφήσει νὰ λειτουργήσει, κι ἐκεῖνος τὰ ἐκανόνισε μὲ τοὺς ἐπιτρόπους καὶ τοῦ ἐπῆρε τὴ θέση. Ὁ Ἅγιος Nικόλαος, στενοχωρήθηκε κι ἔφυγε, ὅμως. Kαὶ στὸ δρόμο ἔκλαιγε. Kι ἔρχεται ὁ Ἅγιος Παντελεήμονας, νεαρὸς καὶ λαμπερός, καὶ τοῦ λέει: «Παππούλη, γιατί κλαῖς;» «Kλαίω, γιατὶ μὲ διώξανε.» «Mὴ στενοχωριέσαι», λέει, «παππούλη. Ἐγὼ θά ’μαι πάντα μαζί σου, θὰ σὲ προστατεύω καὶ θὰ σ’ ἀγαπῶ.» Kι ὁ Γέροντας τὸν ρώτησε: «Ποιός εἶσαι σύ;» Kαὶ τοῦ εἶπε: «Eἶμαι ὁ Ἅγιος Παντελεήμων, ποὺ μένω ἐδῶ στὴ γειτονιά.»
Σὲ κάθε ναό του ὁ Ἅγιος εἶν’ ἐκεῖ! Kαὶ κάθε Ἅγιος, στὸ ναό του, σ’ ὅλη τὴν Οἰκουμένη, εἶν’ ἐκεῖ! Γι’ αὐτὸ εἶναι μεγάλη ἡ χάρη τῶν ναῶν καὶ τῶν ἐκκλησιῶν. Mεγάλη ἡ χάρη τῶν εἰκόνων. Mεγάλη ἡ χάρη τῶν Ἁγίων. Kαὶ ἕνεκα τῆς ἑνώσεώς τους μὲ τὸν Xριστό, ἔχουν μιὰ σχετικὴ πανταχοῦ παρουσία οἱ Ἅγιοι. Kαὶ μποροῦν νὰ παρουσιάζονται ταυτοχρόνως σὲ πολλὰ σημεῖα τῆς γῆς καὶ ὄχι μόνο. Εἶναι πολὺ σημαντικὸ αὐτό! Καὶ πήγαινε ὁ παπα-Nικόλας κάθε χρόνο καὶ ἔκαμε ἀγρυπνία στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος στὸ Nέο Kόσμο. Tώρα εἶναι στὸν Ἰλισσὸ ὁ Ἅγιος Παντελεήμων, ἐκεῖ κοντά, λοιπόν….
Αὐτὸς εἶν’ ὁ Ἅγιος Παντελεήμων! Ὁ Μεγαλομάρτυς. Στὰ Bυζαντινὰ τὰ χρόνια βοήθησε ἀμέτρητους. Στὴν Τουρκοκρατία τὸ ἴδιο. Kαὶ σήμερα, ὡσαύτως. Καὶ μέχρι τὴ συντέλεια τοῦ αἰῶνος, βοηθάει καὶ βοηθάει καὶ βοηθάει.
Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Θερινὸ Συναξάρι, Τόμος Β´.
***
Εμφάνισις του Αγίου Παντελεήμονος εις τον Άγιο Νικόλα Πλανά
Πάντοτε την παραμονή του αγίου Παντελεήμονος, ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς, τελούσε Αγρυπνία στον ιερό ναό του στον Ιλισσό. Μια χρονιά όμως ήταν άρρωστος με υψηλό πυρετό. Οι δικοί του τον απέτρεπαν να πάει για την Αγρυπνία. Εκείνος φλεγόταν από αγάπη προς τον Άγιο. Και πήγε. Όπως έλεγε αργότερα, τη νύχτα, μετά τη Λιτή ακούμπησε, εξαντλημένος από τον πυρετό, στην άκρη της Αγίας Τραπέζης. Και βλέπει εμπρός του τον Άγιο «να κρατά ένα μικρό ποτήρι γεμάτο φάρμακο» και του λέει: «Πιέτο, πάτερ μου, να γίνης καλά». Το πήρε, το ήπιε, έφυγε ο πυρετός, έγινε τελείως καλά. Και έλεγε: «Επί μίαν εβδομάδα είχα τη γλύκα στο λάρυγγά μου… Το θεώρησα αμαρτία και αγνωμοσύνη να μη το ειπώ…».
(από το βιβλίο Ο παπα Νικόλας Πλανάς Εκδόσεις «ΑΣΤΗΡ» Αθήνα 1979. )
«Είμαι ο άγιος Παντελεήμων, ο γιατρός.» «Το χρυσό παλληκάρι» του Γερο-Θεοφύλακτου Νεοσκητιώτη
https://iconandlight.wordpress.com/2025/07/26/%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%ce%ae%ce%bc%cf%89%ce%bd-%ce%bf-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%82/
Ο Άγιος Παντελεήμων είναι ανάμεσά μας και τρέχει παντού, και θεραπεύει, και πρεσβεύει και παρακαλεί. Kαι, πολλές φορές, πάει κι εκεί που δεν τον ξέρουν και δεν τον επικαλούνται, και γίνεται αυτεπάγγελτος βοηθός και θαυματουργός. π. Ανανίας Κουστένης
https://iconandlight.wordpress.com/2023/07/26/%ce%bf-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%ce%ae%ce%bc%cf%89%ce%bd-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%ac-%ce%bc%ce%b1%cf%82/
Βλέπει σε όραμα τον Άγιο Παντελεήμονα να είναι γονατιστός μπροστά στον θρόνο του Θεού και να παρακαλεί… συμφέρει πολλές φορές το σώμα να είναι άρρωστο για να σωθεί η ψυχή.
https://iconandlight.wordpress.com/2019/07/26/%CE%B2%CE%BB%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CE%B5-%CF%8C%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%AE%CE%BC%CE%B
F%CE%BD%CE%B1/
Ο Άγιος Παντελεήμων θεραπεύει τον Άγιο Σιλουανό τον Αθωνίτη
https://iconandlight.wordpress.com/2015/07/26/%CE%BF-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%AE%CE%BC%CF%89%
CE%
BD-%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%8D%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%AC%CE%B3%CE%B9/
«Πάτερ, ήρθα να μείνω εδώ». Άγιος Παντελεήμων στον παπα-Βαγγέλη Χαλκίδη
https://iconandlight.wordpress.com/2018/07/26/%CF%80%CE%AC%CF%84%CE%B5%CF%81-%CE%AE%CF%81%CE%B8%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CF%89-%CE%B5%CE%B4%CF%8E-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BB/
Η θαυμαστή εμφάνιση του αγίου Λουκιλλιανού και του Αγίου Παντελεήμονος στον Γέροντα Παΐσιο (3 Ιουνίου 1979)
https://iconandlight.wordpress.com/2019/06/02/29001/
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος.
Ἦχος γ´.
Ἀθλοφόρε ἅγιε, καὶ ἰαματικὲ Παντελεῆμον, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος.
Ἦχος γ´. Θείας πίστεως.
Θείων τρόπων σου, τῇ ἐπιστήμῃ, νέμεις ἄμισθον, τὴν θεραπείαν, τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἐν Πνεύματι· ὅθεν ἡμᾶς πάσης νόσου ἀπάλλαξον, Παντελεῆμον ἐλέους θησαύρισμα. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος.
Ἦχος γ´. Θείας πίστεως.
Χάριν ἔνθεον εἰσδεδεγμένος, ῥῶσιν ἄφθονον, ἀεὶ παρέχεις, καὶ ψυχῶν τε καὶ σωμάτων τὴν ἴασιν, τοῖς τῷ ἁγίῳ ναῷ σου προστρέχουσι, Παντελεῆμον ἐλέους θησαύρισμα. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος. (ὑπὸ Χρυσάνθου Μαχαιριώτου)
Ἦχος δ´. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ὡς στρατιώτην τοῦ Χριστοῦ ἀκαθαίρετον, καὶ ἀθληφόρον οἱ πιστοὶ γενναιότατον, σὲ εὐφημοῦμεν ἅπαντες μαρτύρων καλλονή, καὶ παρακαλοῦμέν σε λυτρωθῆναι τῶν νόσων, Μάρτυς παναοίδιμε ἰατρὲ ἀσθενούντων· ἵνα πιστῶς σοι κράζωμεν σοφέ, Παντελεῆμον, ἐλέους θησαύρισμα.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος. (Χαραλάμπους Μπούσια)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τὸν βλαστὸν τῆς Εὐβούλης τὸν ἱερώτατον καὶ μαθητὴν Ἑρμολάου τοῦ εὐλαβοῦς εὐπειθῆ ἰατρὸν ὡς πανσθενῆ ἀνευφημήσωμεν καὶ ἀθλοφόρον εὐσταλῆ μελῳδίαις μυστικαῖς βοῶντες· Παντελεῆμον, δίδου ἡμῖν ἄμφω ῥῶσιν ἀξιοχρέως τοῖς τιμῶσί σε.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος.
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Μαρτύρων ἀγλάϊσμα Παντελεῆμον σοφέ, ἐδείχθης μακάριε ἰατρὸς ἄμισθος, τοῖς πίστει προστρέχουσιν, πόθῳ ἐν τῷ πανσέπτῳ, καὶ ἁγίῳ ναῷ σου, ἴασιν νοσημάτων, καὶ παντοίων κινδύνων, παρέχων ἀενάως Ἀθλητὰ ταῖς ἱκεσίαις σου.
Ἀπολυτίκιον ὁσίας Ἀνθούσης. (ὑπὸ Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν Συνάναρχον Λόγον.
Φερωνύμως ὡς δένδρον σεμνὴ ἐξήνθησας, ἐν διεξόδοις ὑδάτων τῶν τῆς ἀσκήσεως, καὶ προσήγαγες ἡμῖν καρπὸν οὐράνιον, ὁμολογίας ἱερᾶς καὶ ὁσίων ἀρετῶν, Ἀνθοῦσα Ὁσία Μῆτερ, καὶ τῷ Σωτῆρι πρεσβεύεις, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Γερασίμου ἐξ Εὐρίπου
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τῆς Εὐβοίας τὸν γόνον, Καρύστου βλάστημα, Σιναίου ἄνθος εὐῶδες καὶ κρίνον ἡδυτερπὲς τῆς ἐν Κρήτῃ εὐθαλοῦς Ἁγιοφάραγγος, θεῖον Γεράσιμον, πιστοί, ὡς πατέρα νηπτικόν, εὐχόμενον ἀσιγήτως ἐγκωμιάσωμεν πόθῳ αὐτοῦ πρεσβείας ἐξαιτούμενοι
Ἀπολυτίκιον Νεομάρτυρος Χριστοδούλου. (ὑπὸ Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)
Ἦχος γ´. Θείας πίστεως.
Θεῖον βλάστημα, τῆς Κασσανδρείας, καὶ τῆς πίστεως, νέος ὁπλίτης, ἀνεδείχθης Νεομάρτυς Χριστόδουλε· τοῦ γὰρ Σωτῆρος κηρύξας τὸ ὄνομα, τὸν δι᾿ ἀγχόνης ὑπέμεινας θάνατον. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον ἕτερον Νεομάρτυρος Χριστοδούλου. (ὑπὸ Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Κασσανδρείας τὸ γόνον καὶ Μαρτύρων τὸν σύναθλον, τὸν ἐν Θεσσαλονίκῃ νομίμως τὸν ἀγῶνα τελέσαντα, Χριστόδουλον ὡς δοῦλον τοῦ Χριστοῦ, καὶ Μάρτυρα αὐτοῦ νεοφανῆ, καὶ θερμὸν ἡμῶν μεσίτην πρὸς τὸν Θεόν, τιμήσωμεν κραυγάζοντες· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ χορηγοῦντι διὰ σοῦ, ἡμῖν πταισμάτων ἄφεσιν.
Ἀπολυτίκιον Νέου Ὁσιομάρτυρος Νικοδήμου ὁ ἐν Σάμῳ
Ἦχος γ´. Μέγαν εὕρατο.
Θείοις ᾄσμασι καὶ ἐγκωμίοις, ἡ γενέθλιος νῆσος τελεῖ σου τὰ προσήκοντα πάτερ μνημόσυνα, καὶ εὐχαρίστως δοξάζει τὸν Κύριον τοῦ μαρτυρίου στεφάνῳ σε στέψαντα· Μάρτυς ὅσιε ἐκ Σύρας Νικόδημε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, ἰσχὺν καὶ σωτηρίαν δοῦναι ἅπασι.
Κοντάκιον τῆς Μεταμορφώσεως.
Ἦχος βαρύς. Αὐτόμελον.
Ἐπὶ τοῦ ὄρους μετεμορφώθης, καί, ὡς ἐχώρουν, οἱ μαθηταί σου τὴν δόξαν σου, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐθεάσαντο· ἵνα, ὅταν σε ἴδωσι σταυρούμενον, τὸ μὲν πάθος νοήσωσιν ἑκούσιον, τῷ δὲ κόσμῳ κηρύξωσιν, ὅτι σὺ ὑπάρχεις ἀληθῶς τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα.
Μόρφου Νεόφυτος: Ἡ πολυποίκιλη ἐλεημοσύνη… (27.7.2021)
https://www.youtube.com/watch?v=itcnVdnMics
Κοίμηση Αγίας Άννης – Αγία Παρασκευή – Άγιος Παντελεήμων (π. Ανανίας Κουστένης ♰)
https://www.youtube.com/watch?v=aBCPagAHyiY
36ο λεπτό..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου