Μέσα από την ευωδία και την θέρμη του χεριού της αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής βιώνεις την αγάπη της για τον Χριστό, που νίκησε και αυτό τον θάνατο… Ν‘ αγαπήσεις τον Χριστό μας, όπως Τον αγάπησε η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή.

Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον.
Τῇ ΚΒʹ (22ᾳ) τοῦ μηνὸς᾿Ιουλίου, μνήμη τῆς Ἁγίας Μυροφόρου καὶ Ἰσαποστόλου Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς Ἁγίας Παρθενομάρτυρος καὶ Ἀθληφόρου τοῦ Χριστοῦ Μαρκέλλης, τῆς ἐκ τῆς Νήσου Χίου . (14ος αι.)
Τῇ αὐτὴ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ὁσίου Μενελάου, ἰδρυτοῦ τῆς Μονῆς Μενᾶ ἐν Γαλλίᾳ (720).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἠλίε Λακατούσου τοῦ Νέου Ὁμολογητοῦ τοῦ Ῥουμάνου (1983), οὗ τὸ ἱερὸν αὐτοῦ λείψανον ἀνακομισθὲν εὑρέθη ἄφθορον καὶ εὐωδιάζον στις 22 Σεπτεμβρίου 1998
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος Πανχάριος Ἐπίσκοπος Besancon Γαλλίας (356)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος Κορνήλιος τοῦ Pereyaslav Ῥωσίας (1693)

Στίχοι.
Ἁφαῖς ἀΰλοις ἅπτεταί σου, Χριστέ μου,
Μή μου, πρὸς ἣν ἔφησας, ἅπτου, Μαρία.
Δευτερίῃ Μαρίῃ μύσεν εἰκάδι Μαγδαληνή.

«ἐγὼ τοὺς ἐμὲ φιλοῦντας ἀγαπῶ, … ». Παρ. 8, 17

Ὁ χριστιανὸς μοιάζει μὲ μνηστευμένη κοπέλα.
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ὁ χριστιανὸς μοιάζει μὲ μνηστευμένη κοπέλα. Ὅπως μια μνηστευμένη κοπέλα σκέπτεται συνεχῶς τὸν αγαπημένο της, ἔτσι καὶ ὁ χριστιανὸς σκέπτεται διαρκῶς τὸν Χριστό. Ακόμη κι ἂν ὁ μνηστήρας της εἶναι πολὺ μακριά, δέκα βουνὰ πιὸ μακριά, εἶναι τὸ ἴδιο καὶ τὸ αὐτό ἡ κοπέλα συμπεριφέρεται σὰν ἐκεῖνος νὰ εἶναι διαρκῶς κοντά της, μαζί της. Τὸν σκέπτεται, τοῦ τραγουδάει, τὸν βλέπει στὰ ὄνειρά της, μιλάει γι’ αὐτόν, τοῦ ἑτοιμάζει δῶρα. Ἕνας χριστιανός συμπεριφέρεται μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ἀπέναντι στον Χριστό. Ὅπως ἡ μνηστευμένη κοπέλα γνωρίζει πώς, γιά νά συναντήσει καὶ νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὸν ἀγαπημένο της, πρέπει πρῶτα νὰ φύγει καὶ ν’ ἀπομακρυνθεῖ ἀπ’ τὸ σπίτι όπου γεννήθηκε, ἔτσι καὶ ὁ χριστιανός: ξέρει ὅτι δὲν μπορεῖ ἐξ ὁλοκλήρου νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὸν Χριστό, μέχρι ὁ θάνατος νά τὸν χωρίσει ἀπ’ τὸ σῶμα του, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ ὑλικό σπίτι ὅπου κατοικεῖ ἡ ψυχή του καὶ ὅπου ἐκ γενετῆς ἀναπτύχθηκε.
Ο Πρόλογος της Οχρίδας: Βίοι Αγίων του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
https://www.ochrid.org/february/25th

***

Όσιος Ιερώνυμος της Αιγίνης : «Ν‘ αγαπήσεις τον Χριστό μας, όπως Τον αγάπησαν οι Άγιοι, οι μάρτυρες και ακόμη πιο πολύ, όπως η Μαρία η Μαγδαληνή. «Πού έβαλαν τον Κύριο μου;». Είπε με πόνο. Κλαίγω όταν το διαβάζω αυτό, γιατί καταλαβαίνω πώς θα το είπε. Αλλά άκουσε μετά την γλυκεία φωνή: «Μαρία!»…
Σωτηρίας Νούση, Ο Γέρων Ιερώνυμος της Αίγινας (1883-1966)

***

Αγία Μαρία Μαγδαληνή
η θερμότητα και η ευωδία του ιερού λειψάνου της

Ένας “δικός μας” παππούλης που την αγαπάει και την τιμάει ιδιαιτέρως, μας είπε:
“Πρώτη στο Σταυρό,
πρώτη στον τάφο,
πρώτη στην Ανάσταση…
Ο Χριστός πρωτοεμφανίστηκε σε άνθρωπο
και διάλεξε την Αγία…
Να μας σκεπάζει η πρωτιά της…”

Στην Ιερά Μονή της Σιμωνόπετρας Αγίου Όρους φυλάσσεται και το λείψανο του αριστερού χεριού της Αγίας Μυροφόρου και Ισαποστόλου Μαρίας της Μαγδαληνής που είναι αδιάφθορο. Την εποχή που πρωτοπροσκύνησα το αδιάφθορο χέρι, αυτό παρουσιαζόταν γυμνό πάνω σε ένα κόκκινο βελούδο, όχι δηλαδή μέσα σε μία θήκη, όπως αφήνει να εννοηθεί η φωτογραφία.
Απόγευμα στο αρχονταρίκι της μονής, ο αρχοντάρης διηγείται περί του αγίου λειψάνου σε ομάδα προσκυνητών.
– Το χέρι είναι άφθαρτο, με όλο του το δέρμα και τους τένοντες. Διατηρείται σε φυσική θερμοκρασία ζωντανού σώματος και ευωδιάζει. Μάλιστα εξαιτίας των θαυμάτων της, η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή θεωρείται και δεύτερος κτήτορας της Σιμωνόπετρας.
– Λένε, πάτερ, πως όσοι το ασπάζονται διαπιστώνουν ότι είναι θερμό.
– Ναι, είναι αλήθεια. Όσοι το ασπάζονται με ευλάβεια και πίστη διαπιστώνουν τη φυσική θερμότητα ζωντανού σώματος.
Χαμογελούμε λίγο αμήχανοι. «Και τι γίνεται, πάτερ, αν το ασπαστείς και δεν είναι θερμό;», ρωτά κάποιος.
– Να σας πω… Κάποιος προσκυνητής το ασπάστηκε, αλλά δεν το ένοιωσε θερμό, ενώ όλοι οι φίλοι του το ένοιωθαν θερμό. Τότε έπεσε σε κατάθλιψη, ήταν σκεφτικός όλη την ώρα, και τελικά μάς το αποκάλυψε και ζήτησε τη βοήθειά μας. Ο γέροντας τού συνέστησε να εξομολογηθεί, να προσευχηθεί στην Αγία Μαρία τη Μαγδαληνή, και να ξαναπροσκυνήσει το ιερό της λείψανο την άλλη μέρα. Πράγμα που έγινε. Την άλλη μέρα, ο προσκυνητής, αφού εξομολογήθηκε, ασπάστηκε το χέρι της και ένοιωσε μεγάλη θερμότητα και ευωδία να εξέρχεται του λειψάνου. Ευχαριστούσε δε μετά δακρύων. Μετά δακρύων!
– Ποιά λέτε να ήταν η αιτία, πάτερ;
– Τι να σας πω! Η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή απωθείται από τις σαρκικές αμαρτίες. Σαρκικοί άνθρωποι με πορνείες, μοιχείες και τα τέτοια, αναδίδουν πνευματική δυσωδία που η Αγία την αποστρέφεται. Ίσως ήθελε να δείξει τη δυσαρέσκειά της και την αποστροφή της.
«Πω, πω, πάτερ, να σ’ αποστρέφεται ακόμα και το λείψανο για τις σαρκικές σου αμαρτίες!» λέει κάποιος.
– Αύριο που θα προσκυνήσετε μετά τη θεία λειτουργία, παρατηρήστε μία μικρή πληγή στην πάνω πλευρά του χεριού. Σα να λείπει ένα μικρό κομμάτι. Οι ρώσοι μοναχοί στις αρχές του εικοστού αιώνα, που είχε πολλούς τότε το Άγιον Όρος, το είχαν σε μεγάλη ευλάβεια. Κάποιοι από αυτούς, όπως το ασπάζονταν, το δάγκαναν κρυφά και έκοβαν ένα μικρό κομματάκι, μια ακίδα, για ευλογία. Το έκρυβαν στο στόμα τους. Μέχρι να τους πάρουν είδηση οι μοναχοί τότε της μονής, είχε γίνει μια μικρή πληγή.
Την άλλη μέρα το πρωί τα ιερά λείψανα της μονής εκτίθενται προς προσκύνηση.
Ο φίλος μου που συνταξιδεύουμε είναι πρώτος. Το ασπάζεται και τινάζεται. Έρχομαι δεύτερος. Προσκυνώ. Ο φίλος μου με κοιτάζει με μεγάλα εκστατικά λαμπερά μάτια.
«Πω, πω, τι κάψιμο ήταν αυτό! Μ’ έκαψε τα χείλη! Τό’ νοιωσες; Καίει τα χείλη! Τό’ νοιωσες;» μού λέει με έξαψη.
https://amfoterodexios.blogspot.com/2022/07/22.html?m=0

***

Η συνάντηση της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής με τον Άγγελο Σικελιανό

Αρκετοί είναι αυτοί που γνωρίζουν το ποίημα του Άγγελου Σικελιανού «Μαγδαληνή», το οποίο κλείνει με τους στίχους: «Μαγδαληνή, Μαγδαληνή, του πόθου μέγα αστέρι·
σέ μοναστήρι ανέβασες κ’ εμένανε πιστό,
γιά νά φιλήσω λείψανο τό ατίμητό Σου χέρι·
κ ήταν ακόμα, ώς πίθωσα τά χείλια μου, ζεστό!»
(Πάσχα των Ελλήνων, «Μαγδαληνή», Λυρικός Βίος, ό.π., τ. Δ ́, σσ. 136-138).
Λίγοι, όμως, είναι αυτοί που γνωρίζουν από πού εμπνεύστηκε τους στίχους αυτούς ο μεγάλος ποιητής, Άγγελος Σικελιανός.
Η ιστορία είναι πίσω από το ποίημα έχει ως εξής.
Τον Νοέμβριο τού 1914, ο νεαρός Άγγελος Σικελιανός επισκέπτεται το Άγιον Όρος. Ήταν, τότε, μόλις 30 ετών και βρισκόταν σε μία περίοδο έντονης αναζήτησης. Μαζί του είχε τον Νίκο Καζαντζάκη.
Σαράντα μέρες περιπλανήθηκαν ως προσκυνητές στα μονοπάτια του Άθωνα και επισκέφθηκαν τα μοναστήρια και τις σκήτες του, αφήνοντας και οι δύο και γραπτές τις έντονες εντυπώσεις από την πνευματική αυτήν περιπλάνηση.
Σε αυτό το ταξίδι «πάλεψαν» με τον Θεό, αλλά τουλάχιστον στην περίπτωση του Καζαντζάκη, φαίνεται ότι στο τέλος νίκησε το «εγώ» του. Δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον εαυτό του και προτίμησε την αυτοθέωση από την αληθινή θέωση. Ανακήρυξε τον εαυτό του θεό, αντί να φτάσει στον Θεό.
Ανάμεσα στα μοναστήρια που επισκέφθηκαν τότε ήταν και η Σιμωνόπετρα. Ανέβηκαν από το μονοπάτι του Αρσανά. Όταν έφτασαν στο μοναστήρι, ο Σικελιανός «θα συναντηθεί» με την Αγία Μαρία τη Μαγδαληνή. Η συνάντησή του χαράχθηκε πολύ βαθιά μέσα του.
Όταν ασπάστηκε το άφθαρτο χέρι της, που φυλάσσεται στην μονή, θα το αισθανθεί θερμό. Πρόκειται για φαινόμενο που παρατηρούν συχνά άνθρωποι που προσκυνούν το λείψανο της Αγίας. Η κατάπληξη του Σικελιανού ήταν τόσο μεγάλη, που θα ασπαστεί το χέρι της αγίας τρεις φορές! Στη συνέχεια θα αποτυπώσει τη θαυμαστή αυτή εμπειρία, που τον συγκλόνισε, σε στίχους: «κ ήταν ακόμα, ώς πίθωσα τά χείλια μου, ζεστό!»

Και την 1η Σεπτεμβρίου του 1915 θα γράψει στο ημερολόγιό του, αναπολώντας αυτήν την στιγμή:

Στης Σιμωνόπετρας
«Το έβγα μας στον αρσανά. Θάλασσα·
ο αφρός φαίνεται άξαφνα ζεστός, σα να καίει μια αγαλλίαση ζωής.
Και θυμούμαι άξαφνα το ζεστό χέρι της Μαγδαληνής, στη Σιμωνόπετρα.
Ο ανήφορος στη Σιμωνόπετρα.
Η δάφνη δεξιά ζερβά βλαστομανάει απίστευτα·
δαφνοπόταμος.
Δίπλα τρέχει λαγκαδιά που τα ξερόδεντρα τυλίγουν άφθονα οι κισσοί.
Το κύμα ακούεται κάτου, κι πάνου το νερό.
Δάσος δαφνών βαΐα.
Απάνου καλεί ένα σήμαντρο χαρούμενο, τρεμάμενο
σα γεράκι που ζυγιάζεται στο γκρεμό και φέρνει κύκλους.
Μη τον ξεχνάς αυτόν τον δρόμο· τη θεία θέρμη της Μαγδαληνής.
Όλο το σώμα νικητήριο μέσ᾿ π᾿ τα άγια».

Μέσα από την θέρμη του χεριού της αγίας ο ποιητής βίωσε την αγάπη της για τον Χριστό, που νίκησε και αυτό τον θάνατο».

Ν‘ αγαπήσεις τον Χριστό μας, όπως Τον αγάπησε η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή. Για να γνωρίσει ο άνθρωπος τον Κύριο «εγηγερμένον εκ νεκρών», δεν φθάνει η πίστη, αλλά, όπως υποδεικνύει το παράδειγμα των Μυροφόρων, χρειάζεται και αγάπη γι’ Αυτόν που πιστεύει, αγάπη που κάνει τον άνθρωπο ως παράφρονα να μην λογαριάζει τίποτε πρόσκαιρο και φθαρτό.
https://iconandlight.wordpress.com/2023/07/21/%ce%bd-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%cf%8c%cf%80%cf%89%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b1/

Ο άγιος Ηλίε Λακατούσου, ο άφθαρτος άγιος της Ρουμανίας, ένας άνθρωπος προσευχής και σιωπής.
https://iconandlight.wordpress.com/2024/07/22/%ce%bf-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b7%ce%bb%ce%af%ce%b5-%ce%bb%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%bf%cf%85-%ce%bf-%ce%ac%cf%86%ce%b8%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%ac%ce%b3%ce%b9/

Η αγία Μαρία η Μαγδαληνή αγαπούσε τον Χριστό τόσο πολύ, που δεν ήθελε, όπως κι ο προφήτης Ηλίας, κανένας να Τον ατιμάζει και κανένας να Τον ταλαιωπωρεί. π. Ανανίας Κουστένης
https://iconandlight.wordpress.com/2022/07/21/81920/Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας Μυροφόρου καὶ Ἰσαποστόλου Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς
Ἦχος α΄. Τὸν τάφον Σου Σωτήρ.

Μαρία ἡ σεμνή, τετρωμένη τῷ πόθῳ, Χριστοῦ τοῦ ἑαυτῆς, οὐρανίου Νυμφίου, τὰ μύρα ἐκόμισε, πρὸς τὸ μνῆμα τὸ ἅγιον· ἧς τὴν πάντιμον, χεῖρα πλουτοῦντες ἡμεῖς δέ, ἀσπαζόμεθα, ταύτην σὺν πόθῳ τὴν χάριν, αὐτῆς ἀρυόμενοι.

Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας Μυροφόρου καὶ Ἰσαποστόλου Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς
Ἦχος α’ Τὸν τάφον σου Σωτὴρ

Χριστῷ τῷ δι’ ἡμᾶς, ἐκ Παρθένου τεχθέντι, Σεμνὴ Μαγδαληνή, ἠκολούθεις Μαρία, αὐτοῦ τὰ δικαιώματα, καὶ τοὺς νόμους φυλάττουσα· ὅθεν σήμερον, τὴν παναγίαν σου μνήμην, ἑορτάζοντες, ἀνευφημοῦμέν σε πίστει, καὶ πόθῳ γεραίρομεν.

Ἀπολυτίκιον τῆς Παρθενομάρτυρος Μαρκέλλης τῆς Χιοπολίτιδος.
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης. (Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)

Τῆς ἁγνείας τὸ ρόδον καὶ τῆς Χίου τὸ βλάστημα, τὴν Ἁγίαν Μαρκέλλαν ἐν ὠδαῖς εὐφημήσωμεν τμηθεῖσα γὰρ χειρὶ τὴ πατρική, ὡς φύλαξ ἐντολῶν τῶν τοῦ Χριστοῦ, ρῷσιν νέμει καὶ κινδύνων ἀπαλλαγήν, τοῖς πρὸς αὐτὴν κραυγάζουσι, δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἱάματα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τῆς Παρθενομάρτυρος Μαρκέλλης τῆς Χιοπολίτιδος.
Ἦχος αʹ. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τοῦ Κυρίου τοῖς νόμοις, καὶ τοῖς θείοις διδάγμασι, πειθομένη Μαρκέλλα, καὶ ἀμέμπτως φυλάττουσα, τὴν βίαν πτοηθεῖσα τοῦ πατρός, ὦ Νύμφη ἀκήρατε Χριστοῦ, ἐν τοῖς ὄρεσιν ηὐλίζου, ἐν οἷς διώκων εὑρίσκει καὶ ἐκτείνει σε· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τῆς Παρθενομάρτυρος Μαρκέλλης τῆς Χιοπολίτιδος.
Ἦχος δ΄. Ταχύ προκατάλαβε.

Παρθένος ἀκήρατος, καί ἀθληφόρος σεμνή, ἐδείχθης ἀθλήσασα, ὑπέρ τοῦ νόμου Χριστοῦ, Μαρκέλλα πανεύφημε ὅθεν τῶν ἱαμάτων, ἀναβλύζεις τήν χάριν, πᾶσι τοῖς προσιοῦσι, τῇ θερμη σου πρεσβεία, πρεσβεύουσα Κυρίῳ, ὑπέρ τῶν τιμώντων σε.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Μενελάου τῆς Μονῆς Μενᾶ
Ἦχος α΄. Τῶν οὐρανίων ταγμάτων.

Ἐν ἀρετῇ καὶ ἀσκήσει, πάτερ Μενέλαε, τὸν βίον ἐκτελέσας, προσευχαῖς παννυχίοις, τὴν Χάριν ἐπεσπάσω Θεοῦ Πατρός, καὶ νεκρὸν σὺ ἀνέστησας, δοξολογίαις ὁσίαις, ταῖς σαῖς πιστῶν, τὰς δεήσεις Αὐτῷ πρόσαγε.

Ἕτερον· Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Μενελάου τῆς Μονῆς Μενᾶ
Ἦχος α΄. Τῶν οὐρανίων ταγμάτων.

Τῶν γεηρῶν φθειρομένων, πραγμάτων ἔφυγες, τὰ ἄνω μεγαλεία, τῶν ἀρετῶν ποθήσας, παθῶν τε καὶ φροντίδων τῶν κοσμικῶν, νῦν ἡμᾶς ἐλευθέρωσον, ταῖς πρὸς Σωτῆρα, Μενέλαε, σαῖς λιταῖς, ὑπὲρ πάντων, ἱκετεύων Αὐτόν.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἠλίε Λακατούσου τοῦ Νέου Ὁμολογητοῦ τοῦ Ῥουμάνου
Ἦχος πλ. δ’.

Ὀρθοδοξίας ὁδηγέ, εὐσεβείας Διδάσκαλε καὶ σεμνότητος, τῆς Οἰκουμένης ὁ φωστήρ, τῶν Μοναζόντων θεόπνευστον ἐγκαλλώπισμα, πατὴρ Ἠλία σοφέ, ταῖς διδαχαῖς σου πάντας ἐφώτισας, λύρα τοῦ Πνεύματος. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ὁ Οἶκος
Τὸ φῶς τοῦ κόσμου ὁ Χριστός, ἀνύστακτον ἰδών σου, τῆς πίστεως τὸ ὄμμα, ἀγάπης τε τὸ φίλτρον τὸ ἀναπόσπαστον Σεμνή, πρώτη ἐμφανίζει ἑαυτὸν σοι, ἀναστὰς ἐκ τοῦ μνημείου, ὤκιστα ἐλθούσῃ μετὰ μύρων, καὶ προσιούσῃ σὺν δάκρυσι τῷ ἀπροσπελάστῳ, καὶ αὐτὸς σοι ἀμειβόμενος, τὴν τοῦ Πνεύματος θείαν ἐνέργειαν δωρεῖται, καὶ τῆς πρὸς τὸν ἄναρχον Πατέρα ἀνόδου ἐμφανίζει σοι βουλήν· καὶ πέμπει δὲ σε, θεῖα εὐαγγέλια τοῖς κατεπτηχόσι Μύσταις τῆς αὐτοῦ ἐγέρσεως ἀπαγγεῖλαι. Διὸ μεγίστην πρὸς αὐτὸν ἔχουσα παρρησίαν, ὑπὲρ τοῦ κόσμου πρεσβεύεις ἑκάστοτε.

Αγία Μαρία Μαγδαληνή – Εσπερινός· Ormylia Monastery
https://www.youtube.com/watch?v=H95VXaq_LOw&list=OLAK5uy_mCHCJaVpoowmsKCciX1XftGOjb4R6tOfE&index=7

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΑΓ. ΜΑΡΙΑΣ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ – ΟΡΘΡΟΣ
https://www.youtube.com/watch?v=ZXmOHOH7D7o&list=OLAK5uy_kohoCB9MT40lT6qIviY8toTAaUZ60NqMo&index=2

Αγρυπνία Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής –Θ Λειτουργία Ψάλλουν οι Μοναχές του Ιερού Κοινοβίου Ευαγγελισμού Ορμύλιας
https://www.youtube.com/watch?v=nMy8BEWRNKI

Παράκληση αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής • Supplicatory Canon to Saint Mary Magdalene
https://www.youtube.com/watch?v=HOpsw1YEwIw

iconandlight.wordpress.com