Οι Φράγκοι έχουν την συνήθεια να τοποθετούν τα ιερά λείψανα σε ομοιώματα. Μάσκες, περούκες κλπ. Εξ ου και το γκροτεσκ σκηνικό/ παρουσιαστικό. Το άγιο λείψανο όμως της Μάρτυρος εντός, παραμένει αδιάφθορο. Το εξωτερικό μιμείται τα αληθινά της χαρακτηριστικά.
Την εικοστή τετάρτη του μήνα η Μνήμη της αγίας Μεγαλομάρτυρος του Χριστού ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ
Η Αγία έζησε στα χρόνια του βασιλιά Σεβήρου, το έτος 200. Καταγόταν από την πόλη της Τύρου και ήταν κόρη ενός στρατηλάτη που ονομαζόταν Ουρβανός. Εκείνος την ανέβασε σε έναν ψηλό πύργο και της πρόσταξε να μένει εκεί μαζί με τους θεούς του, οι οποίοι ήταν κατασκευασμένοι από χρυσάφι και άλλα πολύτιμα υλικά.
Η Αγία όμως, με τον ορθό της λογισμό, κατάλαβε ότι τα άψυχα είδωλα, που ήταν κατασκευασμένα από ανθρώπους, δεν ήταν πραγματικοί θεοί. Έτσι, με θεία καθοδήγηση, κοίταξε τον ουρανό από ένα παράθυρο και, συλλογιζόμενη από τα δημιουργήματα τον Δημιουργό, συνέτριψε τα είδωλα του πατέρα της και τα μοίρασε στους φτωχούς.
Γι’ αυτό υποβλήθηκε σε διάφορα βασανιστήρια από τον πατέρα της και φυλακίστηκε, όπου έμεινε χωρίς φαγητό και νερό. Όμως ένας άγιος Άγγελος παρουσιάστηκε, την έτρεφε και θεράπευε τις πληγές της.
Έπειτα τη έριξαν στη θάλασσα, όπου έλαβε από τον Κύριο το Άγιο Βάπτισμα, και στη συνέχεια ένας θείος Άγγελος την έβγαλε στη στεριά.
Αργότερα, όταν φανερώθηκε ότι ζούσε, φυλακίστηκε πάλι με διαταγή του πατέρα της, ο οποίος εκείνη τη νύχτα παρέδωσε τη μιαρή ψυχή του.
Μετά τον θάνατό του έγινε άρχοντας ένας άλλος, που ονομαζόταν Δίων, και έφερε τη Μάρτυρα μπροστά του για να την ανακρίνει. Επειδή η Αγία ομολόγησε ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός, ξυλοκοπήθηκε σκληρά. Αφού όμως έκανε θαύματα, οδήγησε στην πίστη του Χριστού τρεις χιλιάδες ειδωλολάτρες.
Ύστερα από τον Δίωνα ανέλαβε την εξουσία ένας άλλος άρχοντας, που ονομαζόταν Ιουλιανός. Αυτός έβαλε την Αγία μέσα σε αναμμένο καμίνι.
Επειδή όμως η Μάρτυρας διαφυλάχθηκε αβλαβής με τη θεία χάρη, την έριξε σε δηλητηριώδη και θανατηφόρα θηρία, από τα οποία επίσης έμεινε αβλαβής.
Στη συνέχεια πρόσταξε να της κόψουν τα στήθη, από τα οποία, όπως λέγεται, έτρεξε γάλα αντί για αίμα. Έπειτα της έκοψε τη γλώσσα.
Τέλος, οι στρατιώτες τη χτύπησαν με λόγχες στην καρδιά και στα πλευρά, και έτσι η μακαρία παρέδωσε την ψυχή της στα χέρια του Θεού, από τον οποίο έλαβε και τον αμάραντο στέφανο της νίκης.
Η Σύναξη και η εορτή της τελούνται στον ναό της, που βρισκόταν στο Νέο Παλάτι, στις Μεγάλες Νύμφες και στον ναό του Αγίου Τρύφωνα, κοντά στην παλαιά και τη νέα Αγία Ειρήνη.
Τον εκτενή Βίο της μπορεί κανείς να δει στην Καλοκαιρινή. Ο ελληνικός Βίος της σώζεται στη Μονή Μεγίστης Λαύρας και αρχίζει με τα λόγια: «Την χριστώνυμον και μεγάλην Χριστίναν».
(Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, *Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού*, τόμος Γ΄, Εκδόσεις Δόμος, 2005.)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου