Στη συνείδηση όλων μας, η Παναγία είναι απόλυτα ταυτισμένη με το όνομα Μαρία. Πρόκειται για το όνομα που όλοι γνωρίζουμε και της αποδίδουμε, ελάχιστοι όμως γνωρίζουν τους βαθείς συμβολισμούς, τις ετυμολογικές ρίζες και τη θεολογική σημασία που κρύβονται πίσω από αυτό. Η εκκλησιαστική γραπτή παράδοση αποκαλύπτει ένα πλούσιο υπόβαθρο, όπου το κάθε γράμμα και η κάθε ερμηνεία φανερώνουν τον σπουδαίο ρόλο της Θεοτόκου στο σχέδιο της θείας οικονομίας.
ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ
Τα γράμματα που συνθέτουν το όνομα ΜΑΡΙΑ δεν είναι τυχαία, καθώς η παράδοση τα συνδέει άμεσα με εμβληματικές γυναικείες προσωπικότητες της Παλαιάς Διαθήκης, οι οποίες προτύπωναν τις αρετές της Θεοτόκου:
Μ – Μαριάμ: Η αδελφή του προφήτη Μωυσή, η οποία συμβολίζει την αγνότητα και την καθαρότητα της ψυχής.
Α – Άννα: Η προφήτιδα και μητέρα του Σαμουήλ, η οποία εκφράζει τη θεία χάρη, την ακλόνητη υπομονή και την προσήλωση στον Θεό.
Ρ – Ραχήλ: Η πανώρια μορφή της Γένεσης, που αντιπροσωπεύει την ομορφιά, την αθωότητα και την πνευματική χάρη.
Ι – Ιουδήθ: Η ανδρεία γυναίκα της Γραφής, σύμβολο ανδρειοφροσύνης, ακλόνητης πίστης και θάρρους.
Α – Αβιγαία: Η φρονιμότατη γυναίκα, που ξεχώρισε ως πηγή χαράς, εκφράζοντας την απόλυτη ταπείνωση και τη σωφροσύνη.
Παράλληλα, τα γράμματα της λέξεως σχηματίζουν μια σπουδαία σωτηριολογική ακροστιχίδα: «Μόνη Αύτη Ρύεται Ιού Απαντας Μισοκάλου», υπογραμμίζοντας ότι η Παναγία είναι η μόνη που προστατεύει και λυτρώνει τους ανθρώπους από το δηλητήριο του διαβόλου.
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΠΥΛΩΝΕΣ: ΔΥΝΑΜΗ, ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΘΟΤΗΤΑ
Σύμφωνα με τη θεολογική ανάλυση του Πρωτοπρεσβύτερου Κωνσταντίνου Φιοράκη, στο όνομα της Παναγίας ενεργούν παράδοξα τρία κύρια στοιχεία:
1. Η Τελειότητα της Δυνάμεως Ορισμένοι Πατέρες αναφέρουν ότι το όνομα Μαρία προέρχεται από την εβραϊκή ρίζα Άϊα, που σημαίνει Κύριος και κατά συνέπεια Κυρία. Η Κυρία Θεοτόκος, ως Μητέρα του Χριστού, κατέχει την τελειότητα της δυνάμεως και είναι «υψηλότερα των ουρανών και πάσης κτίσεως τιμιωτέρα». Ο ρόλος της δεν ήταν καθόλου εύκολος μέσα στα στενά όρια της Ναζαρέτ. Αρραβωνιασμένη με τον Ιωσήφ, βρέθηκε έγκυος, κουβαλώντας ένα βαρύ φορτίο και ανείπωτες δυσκολίες. Η συμπόρευση με τον Υιό της κορυφώθηκε στην ανείπωτη πικρία του Σταυρικού Θανάτου Του. Για να αντέξει όλες αυτές τις δοκιμασίες που ξεπερνούσαν τα ανθρώπινα όρια, ο Θεός την όπλισε με υπεράνθρωπη δύναμη.
2. Η Τελειότητα της Σοφίας Το όνομα Μαρία ερμηνεύεται επίσης ως φωτισμός, ο οποίος απαιτεί την άνωθεν σοφία. Η λέξη σοφία ετυμολογείται από το «σώον φως», δηλαδή το αΐδιο και αμόλυντο φως. Η σοφία αυτή ήταν απαραίτητη για τον νέο, οικουμενικό της ρόλο. Από το ύψος του Σταυρού, ο Χριστός μας την κληροδότησε ως πνευματική μητέρα όλων μας, λέγοντας τα λόγια: «Γύναι, ίδε ο υιός σου… ίδε η μήτηρ σου». Έτσι, η σοφία της έγινε το μέσο για να ενώνει και να συμφιλιώνει τα ουράνια με τα επίγεια.
3. Η Τελειότητα της Αγαθότητας Στη λατινική γλώσσα, η θάλασσα ονομάζεται mare και το πέλαγος marea. Η θάλασσα αποτελεί διαχρονικό σύμβολο της απέραντης αγαθότητας και της χάριτος του Θεού. Την ίδια απέραντη αγαθότητα φέρει στην καρδιά της και η Παναγία. Παρά την πίκρα που της προξενούν οι αμέτρητες αμαρτίες μας, εκείνη δεν παύει να προστρέχει σε κάθε μας ανάγκη.
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΦΥΓΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ
Με το να λάβει το όνομα Μαρία, η Παναγία ενσαρκώνει όλα όσα αυτό συμβολίζει: τη δύναμη για να γίνει Μητέρα του Θεού και όλου του ανθρωπίνου γένους, τη σοφία για να μεσιτεύει ανάμεσα στον ουρανό και τη γη, και την αγαθότητα για να μεταδίδει τις πνευματικές δωρεές του Υιού της σε όλη την κτίση.
Αποτελεί το κέντρο της δημιουργίας, την απαρχή της αγιασμένης φύσης και την αιώνια μεσίτρια για τη σωτηρία των ανθρώπων. Όπως καταλήγει η εκκλησιαστική παράδοση, η Μαρία είναι η ευλογία του κόσμου, ο αγιασμός των πάντων, η άνεση σε όσους κοπιάζουν, η παραμυθία στους πενθούντες, η ίαση στους ασθενείς, το λιμάνι στους θαλασσοδαρμένους, η άφεση στους αμαρτωλούς και η έτοιμη βοήθεια για κάθε άνθρωπο που επικαλείται το όνομά της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου