Πνευματικὰ παιδιὰ τοῦ μακαριστοῦ π. Παύλου Καββαδία τοῦ Ἰεραπόστολου τοῦ Ἕβρου ἀποκαλύπτουν θαυμαστὰ σημεῖα ποὺ ἔζησαν κοντά του καὶ τὸ μεγαλεῖο τῆς ψυχῆς του!
Γιά τά δύσκολα χρόνια πού ἔρχονται
-Πάτερ, ἔρχονται δύσκολες μέρες, θα δυσκολευτοῦμε πολύ;
-Ὄχι μόνο θά δυσκολευτεῖτε, θα πεινάσετε. Ἀλλά δέ θά εἶναι ὅπως στην κατοχή. Θὰ ἀντέξετε.
-Πάτερ, τί θα γίνει μέ τό 666;
-Δέν εἶναι ἀκόμη ὁ καιρός του. Βιάζονται μερικοί νὰ ἐπισπεύσουν τά γεγονότα. Δέν καταλαβαίνω γιατί βιάζονται.
“Όχι” στό Δυτικό τρόπο ζωῆς
Ὁ π. Παῦλος ζοῦσε καθαρά, ἀμιγῶς τήν Ὀρθοδοξία καί δέν ἄφηνε καί τα πνευματικά του παιδιά να παρασυρθοῦν ἀπό τά ρεύματα τοῦ δυτικοῦ τρόπου ζωῆς, ποὺ μᾶς ἔχει κατακλύσει. Ἔτσι, μᾶς συμβούλευε ὅτι ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι, πού γιορτάζουμε τόσους μεγάλους ἁγίους, πρέπει να δίνουμε στα παιδιά μας ὀνόματα αὐτῶν τῶν ἁγίων, γιά νά τούς μιμοῦνται, κατά τό “τιμή μάρτυρος, μίμησις μάρτυρος” καί νά τούς ἔχουν προστάτες. Μᾶς ἔλεγε: “Η δυτική Ἐκκλησία δέν τιμᾶ ἁγίους, γι’ αὐτό καθιέρωσαν να γιορτάζουν τή γενέθλιο μέρα τους. Ἐμεῖς, ὅμως, δέ γιορτάζουμε γενέθλια, ἀλλά τήν ὀνομαστική γιορτή μας, τόν ἅγιό μας, τόν προστάτη μας. Εἶναι μεγάλες οἱ διαφορές ποὺ μᾶς χωρίζουν. Μήν παρασύρεστε. Καί ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τιμᾶ τή μνήμη τῶν ἁγίων, τή μέρα πού παρέδωσαν τὸ πνεῦμα τους στο Θεό, ὄχι τή μέρα που γεννήθηκαν. Γιορτάζουμε μόνο τή γενέθλιο μέρα τοῦ Ἰησοῦ, τῆς Παναγίας Μητέρας Του καί τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Ἔτσι μᾶς διαφώτιζε κι ἐμεῖς μαθαίναμε τὸ ὀρθόδοξο βίωμα.
Ἀκόμα, σε ἐρώτησή μας, πότε πρέπει να γιορτάζει τό ὄνομα “Μαρία” ἐπέμενε πάντα ὅτι ἡ μεγαλύτερη, ἡ κυριότερη γιορτή εἶναι ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου, στις 15 Αὐγούστου. Οἱ ἄλλες οἱ γιορτές της, ὅπως π.χ. τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου, πού καθιερώθηκε μεταγενέστερα, εἶναι μικρότερες. Ἔτσι, ἔπαιρνε τή σωστή ἀπάντηση ὅποιος άναρωτιόταν πότε να γιορτάζει τό ὄνομα Μαρία.
Ἀπαντᾶ μὲ τὸν ἴδιο τρόπο μὲ τοὺς ἁγίους
Διαφωνήσαμε έντονα μέ μία φίλη μου, πνευματική ἀδελφή. Το θέμα προχώρησε καί, παρ’ ὅλη τήν καλή μας διάθεση, δέν μπορούσαμε να βροῦμε λύση. Συμφωνήσαμε καί οἱ δύο να κάνουμε προσευχή και να ἐπικαλεστοῦμε ἁγίους, νά φωτιστοῦμε γιά τή σωστή ἔκβαση τῆς διαφωνίας μας.
Ἡ φίλη μου ἐπικαλέστηκε τὸν ἅγιο Γεώργιο Καρσλίδη κι ἐμένα μοῦ ἦρθε αὐθόρμητα στο νοῦ ὁ π. Παῦλος. Ἄρχισα να τον παρακαλῶ νά μέ φωτίσει ἀπό κεῖ πάνω, ὅπως ἀκριβῶς μέ συμβούλευε καί μέ καθοδηγοῦσε, ὅταν ζοῦσε ἐδῶ, ἀνάμεσά μας. Δέν ἄργησε νὰ μοῦ ἀπαντήσει.
Ὅταν ξαναβρεθήκαμε μέ τή φίλη μου καί ξανασυζητήσαμε το θέμα, καταλάβαμε ὅτι κι ἐκείνη κι ἐγώ εἴχαμε τήν ἴδια ἀπάντηση, ἡ μὲν ἀπό τὸν ἅγιο Γεώργιο τῆς Σίψας, ἐγώ δὲ ἀπό τόν π. Παῦλο. Οἱ ἀπόψεις συνέπεσαν. Καί τόσο ἄμεσα !
«Φώτιζέ μας, πάτερ, κάθε φορά, ἀφοῦ σε ἐπικαλεστοῦμε νὰ παίρνουμε ἀποφάσεις ἀρεστές στο Θεό!»
Ἡ τσιγγάνα καὶ ἡ πλεκτάνη τοῦ Πονηροῦ
Πολύ κοντινό πνευματικό του παιδί δίνει τὴν ἑξῆς μαρτυρία: «Πήγα νὰ ἐξομολογηθῶ καί μέσα σ’ ὅλα τοῦ εἶπα πόσο πολύ τρέμω, φοβάμαι το διάβολο. Κούνησε το κεφάλι του, μέ κοίταξε κατάματα καί μοῦ λέει: «Θὰ σοῦ πῶ κάτι που συνέβη σε μένα, ἀλλά ἔχεις κανόνα νά μήν τὸ πεῖς πουθενά. Ήμουν μέσα στην κουζίνα τοῦ σπιτιοῦ μου καί γυρίζοντας πρός τό διάδρομο βλέπω μία τσιγγάνα. Μέσα στο σπίτι μου δέν εἶχε μπεῖ ποτέ καμιά γυναίκα (αὐτό εἶναι γνωστό σ’ ὅλους). Πῶς βρέθηκε τώρα αὐτή ἐδῶ; Κατάλαβα ἀμέσως τήν πλεκτάνη τοῦ Πονηροῦ. Ἄρχισα να τη σπρώχνω μέ δύναμη κι αὐτή ἀντιστεκόταν τόσο πού δέν τα κατάφερνα να την μετακινήσω. Παρακάλεσα τόν Κύριο να μέ δυναμώσει καί μέ τή βοήθειά Του τήν ἔβγαλα ἔξω ἀπό τό διαμέρισμα. Τί δύναμη μεγάλη εἶχε ὁ δαίμονας! Παρόλα αὐτά ὅμως ἐσύ μήν τόν φοβᾶσαι. Ἀγωνίσου κατά τῶν παθῶν σου, νά μήν κυριαρχοῦν αὐτά ἐπάνω σου καί θά βοηθήσει ὁ Θεός να νικᾶς τὸ διάβολο σε κάθε περίσταση».
Κράτησα τήν ὑπόσχεσή μου καί τό κράτησα μέσα μου τόσα χρόνια. Τώρα πού βρίσκεται στον οὐρανό καί δέν κινδυνεύει ἡ ψυχή του μέ ὅ,τι κι ἄν ἀκουστεῖ γι’ αὐτόν, νομίζω πώς πρέπει νὰ τὸ ἀναφέρω γιὰ νὰ δοῦμε ὅλοι ποιός ἦταν ὁ πνευματικός μας πατέρας».
Πηγή: «Ὁ Ἱεραπόστολος τοῦ Ἕβρου – Ἀρχιμανδρίτης Παῦλος Καββαδίας (1924-2006)», Ἱερὰ Μητρόπολις Διδυμοτείχου-Ὀρεστιάδος καὶ Σουφλίου, Χριστιανικὴ Ἕνωσις Ὀρεστιάδος «Θεία Οἰκοδομή»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου