Σχετικά με τις προφητείες των Αγίων και τις προφητείες των σεισμών.

 I. 3. Περί των προφητειών των Αγίων και των «προφητειών» των σεισμών.

Ας μην νομίζουμε ότι οι Άγιοι της Εκκλησίας μιλούσαν για μαντεία μόνο από την επιθυμία να αρνηθούν οποιοδήποτε χάρισμα υπάρχει στους άλλους. Αντίθετα, μιλούσαν με βαθιά γνώση του προβλήματος.

Οι Πατέρες δεν αρνήθηκαν την πιθανότητα αποκάλυψης μελλοντικών γεγονότων μέσω του δώρου του Θεού. Οι Πατέρες με άγια ζωή μπορούσαν και μπορούν να λάβουν από τον Θεό την αποκάλυψη ορισμένων γεγονότων πριν αυτά συμβούν.

Δεν υπάρχουν πολλές περιπτώσεις στις οποίες ο Θεός χορηγεί στους υπηρέτες του την ικανότητα να γνωρίζουν το μέλλον, και αυτές συμβαίνουν μόνο με σκοπό να βοηθήσουν στη σωτηρία των ανθρώπων ή να αναγγείλουν τη θεϊκή τιμωρία.

Τα κριτήρια με τα οποία ένα άτομο αναγνωρίζεται ως κάτοχος του χάριτος της προνοητικότητας είναι τα εξής: το εν λόγω άτομο ανήκει στην Εκκλησία του Χριστού, αναγνωρίζει όλες τις εκκλησιαστικές διδασκαλίες ως αληθινές, ζει μια ζωή αγιότητας, δεν «προβλέπει» τίποτα που μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με τα δόγματα ή τις διδασκαλίες της Ιεράς Παράδοσης. Φαίνεται ότι ο Θεός θα ήταν εγωιστής και δεν θα ήθελε να μοιραστεί αυτό το χάρισμα με άλλους. Στην πραγματικότητα, ο Θεός μπορεί να εμπιστευτεί αυτό το μεγάλο δώρο μόνο σε εκείνους που ξέρουν πώς να το χρησιμοποιούν με σύνεση. Το χάρισμα της προνοητικότητας έχει τον ρόλο να ενδυναμώνει την πίστη των ανθρώπων και να τους καθοδηγεί στο δρόμο της σωτηρίας. Ο Θεός δεν είχε κανένα λόγο να εμπιστευτεί αυτό το χάρισμα σε εκείνους που βρίσκονται μακριά από την Εκκλησία. Διότι το χάρισμα της προνοητικότητας δεν είναι καλό από μόνο του, αλλά είναι καλό μόνο στο βαθμό που χρησιμοποιείται για να βοηθήσει στη σωτηρία των ψυχών.

Θα σταθούμε εν συντομία σε μερικές από τις προφητείες του Αγίου Κοσμά, του μεγάλου διδασκάλου της Ελλάδας. Προς τα τέλη του 18ου αιώνα, το κύριο πρόβλημα των Ελλήνων ήταν η απελευθέρωση από την τουρκική καταπίεση. Σε σχέση με αυτή τη θερμή, ελπιδοφόρα προσδοκία, ο Άγιος Κοσμάς έκανε αρκετές προφητείες.

««Πότε θα έρθει το ποθητό;» (απελευθέρωση από τους Τούρκους - nn), ρώτησαν τον άγιο στα Τσαραπλάνα της Ηπείρου. «Πότε θα αναμειχθούν αυτά», απάντησε ο άγιος, δείχνοντας τα δύο δέντρα». (62; 197). Επίσης, περίπου αυτή τη στιγμή, ενώ βρισκόταν στην Ήπειρο, προφήτευσε: «Τα βάσανα είναι ακόμα πολλά. Θυμηθείτε τα λόγια μου: Προσευχηθείτε, εργαστείτε και κάντε υπομονή με δύναμη. Μέχρι να κλείσει αυτή η πληγή του πλατάνου, η γη σας θα είναι στη σκλαβιά και τη δυστυχία». (62; 197). Και διευκρίνισε επίσης: «Το ποθητό θα έρθει όταν πέσουν δύο Πάσχα ταυτόχρονα» (62; 197).

Τα δέντρα αναμίχθηκαν την ίδια χρονιά που επουλώθηκε η πληγή του πλατάνου, το 1912, τη χρονιά της απελευθέρωσης της Ηπείρου. Εκείνη τη χρονιά, η γιορτή του Ευαγγελισμού έπεσε την ίδια μέρα με τη γιορτή της Ανάστασης: μαζί με την Ήπειρο απελευθερώθηκαν και άλλες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Οι προφητείες του αγίου σχετίζονταν με διάφορα θέματα: «Θα βγουν πράγματα από τα σχολεία που το μυαλό σας δεν μπορεί να φανταστεί. Θα δείτε κάρα χωρίς ζώα στο χωράφι να τρέχουν πιο γρήγορα από κουνέλια. Θα έρθει η ώρα που αυτός ο τόπος θα θερμανθεί με σύρμα. Θα έρθει η ώρα που οι άνθρωποι θα μιλάνε από τη μία πλευρά στην άλλη - για παράδειγμα, από την Κωνσταντινούπολη στη Ρωσία - σαν να βρίσκονται σε κοντινά δωμάτια. Θα δείτε ανθρώπους να πετούν στον ουρανό σαν πουλιά και να ρίχνουν φωτιά στον κόσμο. Πόσοι θα είναι ζωντανοί τότε θα τρέξουν στους τάφους και θα φωνάξουν: Βγείτε έξω, νεκροί, ας μπούμε εμείς, οι ζωντανοί!» (62; 205).

Δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι οι παραπάνω προφητείες διατυπώνονται με θεϊκή έμπνευση μόνο και μόνο επειδή εκπληρώθηκαν. Ακόμα και ένας επιστήμονας εκείνης της εποχής θα μπορούσε να πει ότι, αργά ή γρήγορα, ο άνθρωπος θα είχε κατασκευάσει πολεμικές μηχανές και αεροπλάνα, ότι θα είχε εφεύρει το τηλέφωνο ή τον τηλέγραφο (θα αρκούσε να δει τα σχέδια των ιπτάμενων μηχανών που έφτιαξε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι και θα είχε συνειδητοποιήσει ότι η πιθανότητα ο άνθρωπος να μην πετάξει με τη βοήθεια μιας τελειοποιημένης μηχανής θα ήταν εξαιρετικά μικρή). Και για τον πονηρό διάβολο ήταν εξίσου εύκολο να πει τα ίδια πράγματα (περισσότερες από μία φορές ο διάβολος χρησιμοποίησε την τεχνολογία για να δώσει αξιοπιστία στις «προφητείες» του· βλέπε την περίπτωση του Maurice Berteax στον οποίο ένας «μάντης» προέβλεψε - το 1874, 29 χρόνια πριν από την πρώτη πτήση αεροπλάνου - ότι θα σκοτωνόταν από μια ιπτάμενη μηχανή).

Ο Άγιος Κοσμάς δεν έκανε τις προφητείες που σχετίζονταν με επιστημονικές ανακαλύψεις ως αποτέλεσμα επιστημονικής έρευνας. Τις έκανε επειδή τον ενέπνευσε ο Θεός να το κάνει. Αν είχε χρησιμοποιήσει την επιστήμη, θα του ήταν αδύνατο να γνωρίζει σε πόσα χρόνια η Ήπειρος θα ξέφευγε από τον τουρκικό ζυγό.

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες προφητείες του Αγίου Κοσμά φαίνεται να σχετίζεται άμεσα με την εποχή που ζούμε: «Θα έρθει καιρός που άλαλα και άψυχα πράγματα θα κυβερνήσουν τον κόσμο» (62, 199). Ίσως ακριβώς αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι, κατ' όνομα Χριστιανοί, είναι σκλάβοι της τηλεόρασης, μπροστά στην οποία περνούν πολλές ώρες κάθε μέρα. Και αν χάσουν ένα επεισόδιο σαπουνόπερας, πέφτουν σε απελπισία. Ίσως η προφητεία του αγίου να αφορά τον φανατισμό όσων περνούν ολόκληρες ώρες στον εικονικό χώρο, όντας σκλάβοι του Διαδικτύου, και στον πραγματικό κόσμο δεν μπορούν να συμπεριφερθούν κανονικά ούτε για λίγα λεπτά. Θα μπορούσε επίσης να συμβαίνει ότι τα παιχνίδια στον υπολογιστή και τα κινούμενα σχέδια γεμάτα βία διαμορφώνουν το σύμπαν των παιδιών, μολύνοντας την πνευματική τους καθαρότητα. «Μπορούμε να πούμε ότι το Διαδίκτυο και η τηλεόραση κυβερνούν την ανθρωπότητα;», θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος. Αν αναλογιστούμε ότι ούτε η τηλεόραση ούτε το Διαδίκτυο είναι τίποτα άλλο παρά πράγματα φτιαγμένα από το ανθρώπινο μυαλό, δεν θα είχαμε κανένα λόγο να φοβόμαστε. Ακόμα κι αν, με τον καιρό, μπορούσε να δημιουργηθεί ένα ρομπότ που θα μπορούσε να καθοδηγήσει τους ανθρώπους, είναι ακόμα απίθανο να συμβεί ποτέ μια τέτοια κατάσταση.

Η προφητεία του αγίου για «τα ανείπωτα πράγματα που θα κυβερνήσουν τον κόσμο» θα μπορούσε να συνδεθεί με την τηλεόραση ακριβώς επειδή οι άνθρωποι αφήνονται να διαμορφωθούν από τα παραδείγματα που προσφέρει: από την τηλεόραση οι άνθρωποι μαθαίνουν να μιλάνε, να ντύνονται, να «αγαπούν», να χαλαρώνουν. Η τηλεόραση είναι ένας ιδανικός χειριστής του οποίου οι ανεπαίσθητες εντολές εκτελούνται από ανθρώπους «με πλήρη ελευθερία». Και ακόμα κι αν μεταδίδει τα λόγια των άλλων, δεν μιλάει.

Η προφητεία θα μπορούσε επίσης να σχετίζεται με το Διαδίκτυο, επειδή, σιγά σιγά, η ανθρώπινη ζωή συνδέεται όλο και περισσότερο με λειτουργίες που εκτελούνται σε υπολογιστές. Και ίσως, με την πάροδο των ετών, όποιος κυριαρχεί στο Διαδίκτυο θα κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό και στις ζωές των ανθρώπων, ελέγχοντας τα τρόφιμα, τα μέσα μεταφοράς και την ηλεκτρική ενέργεια. Ωστόσο, δεν είναι εδώ το κατάλληλο μέρος για να επιμείνουμε σε αυτήν την προφητεία. Αντ' αυτού, θα προχωρήσουμε σε μια άλλη προφητεία του Αγίου Κοσμά:

«Το κακό θα προέλθει από τους μορφωμένους (τους μορφωμένους, τους διανοούμενους).» (62· 200). Αν αυτή ήταν η μόνη προφητεία του αγίου, τότε οι διανοούμενοι (οι οποίοι θα ένιωθαν άμεσα επιπλήττονται από αυτήν την προφητεία) θα μπορούσαν να πουν για τον άγιο ότι ήταν απατεώνας και εξτρεμιστής (τα μέσα ενημέρωσης προσπαθούν να μας πείσουν ότι για τους Χριστιανούς τέτοιες λέξεις θα πρέπει σταδιακά να χάσουν την αρνητική τους χροιά, όντας παρόμοιες με τις προσβολές που απευθύνονταν σε χιλιάδες αγίους μάρτυρες από τους δήμιούς τους).

Μία από τις πιο σαφείς αποδείξεις που δείχνει πόσο δίκιο είχε ο άγιος είναι η απιστία των διανοουμένων, ή μάλλον η κακή τους πίστη. Τι είναι οι διανοούμενοι; Είναι άνθρωποι που ξεχωρίζουν για το πνευματικό τους επίπεδο. Δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό. Αλλά το κακό είναι ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι διανοούμενοι έχουν σπάσει τους δεσμούς τους με την Εκκλησία, οι διανοούμενοι έχουν τον δικό τους θεό και τη δική τους πίστη. Το κακό είναι ότι οι διανοούμενοι δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα ταλέντα που έλαβαν από τον Θεό για το δικό τους πνευματικό όφελος και για τη βοήθεια των άλλων, αλλά τα χρησιμοποιούν για αντίθετους σκοπούς.

Οι διανοούμενοι χαρακτηρίζονταν από τη στάση του κατακερματισμού της διδασκαλίας της Εκκλησίας και της αφαίρεσης από αυτήν μόνο ό,τι τους ταίριαζε. Δεν είναι δύσκολο να αναγνωρίσουμε την προέλευση αυτής της στάσης στα βασικά χαρακτηριστικά των αιρέσεων των πρώτων αιώνων. Χωρίς να το συνειδητοποιούν, οι διανοούμενοι επαναλαμβάνουν την ορθολογιστική προσέγγιση των μεγάλων αιρετικών (ωστόσο, μερικές φορές γνωρίζουν ότι τους ακολουθούν: ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ υπέγραψε την πραγματεία του Sermones ad Mortuos με το ψευδώνυμο Βασιλίδης, ο διάσημος Γνωστικός αιρετικός - βλ. (8; 140)).

Τέτοιοι διανοούμενοι (των οποίων το πρότυπο αναγνώρισε στον «σοφό» και ταυτόχρονα αιρετικό Τολστόι) επιπλήχθηκαν από τον Άγιο Ιωάννη της Κρονστάνδης όταν είπε ότι «Ο Υιός του Θεού ήρθε στη γη για να αποκαταστήσει και να σώσει το ανθρώπινο γένος μέσω της διδασκαλίας Του, των θαυμάτων, της παραβολής, των παθών και του θανάτου, για να το φωτίσει, να το καθαρίσει, να το ανανεώσει, να το ομορφύνει με κάθε αρετή και να το ενώσει με τον Εαυτό Του για πάντα· και ο Λέων Τολστόι, μαζί με συγγραφείς σαν αυτόν, που δεν υπάρχουν αμέτρητοι, έχουν εμφανιστεί και ζουν στη γη για να σκοτίσουν και να διαφθείρουν, μέσω της έλλειψης Θεού, μέσω της απιστίας και της αναρχίας τους, ένα πλήθος ανθρώπων που τους ακολουθούν και διαβάζουν τα βλάσφημα γραπτά τους» (33· 35-36). «Ναι, δεν υπάρχει σοφία στον Λέοντα Τολστόι, που έχει τρελαθεί εντελώς, αλλά στην Εκκλησία καταπατά, στους αποστόλους και στους ευαγγελιστές και σε όλους τους Αγίους Πατέρες και Δασκάλους του κόσμου» (33· 41).

Και σε όσους ήταν απασχολημένοι με την κενή σοφία αυτού του κόσμου, απορρίπτοντας την αλήθεια, ο μεγάλος άγιος είπε: «Σταματήστε να πίνετε το νεκρό νερό των μυθιστορημάτων και όλα τα βιβλία της βρωμερής κοσμικής σοφίας, που έχουν πολλαπλασιαστεί ατελείωτα. Αν δεν ακούσετε, θα παραμείνετε για πάντα τυφλοί μελετητές που δεν γνωρίζουν τον δρόμο και στις αμαρτίες σας θα πεθάνετε και θα κληρονομήσετε αιώνιο σκοτάδι. Θα σας αρκεί να γελάτε με τις αιώνιες και ζωντανές αλήθειες. Με αγάπη σας καλούμε στους κόλπους της Εκκλησίας - ξυπνήστε από την υπερηφάνεια της αμαρτίας και από την ύπνωση των παθών που εμείς, με κάθε δικαιοσύνη, βάζουμε στους ώμους σας» (33, 41).

Οι διανοούμενοι είχαν μια δυϊστική στάση απέναντι στις προφητείες για το μέλλον. Πιο συγκεκριμένα, προσπάθησαν να αρνηθούν την αξία των προφητειών που έκαναν οι άγιοι της Εκκλησίας και να εξετάσουν εξονυχιστικά τις «προφητείες» που έκαναν οι «μυστικοί» άλλων θρησκειών (θεωρώ λανθασμένη τη χρήση του όρου μυστικιστική εκτός της Ορθόδοξης επικράτειας· ο Θεός μπορεί να ιδωθεί μόνο από εκείνους στους οποίους αποκαλύπτεται: σε σύγκριση με τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, οι «μυστικοί» άλλων θρησκειών είναι τυφλοί άνθρωποι που έχουν οπτικές παραισθήσεις).

Είναι αλήθεια ότι υπήρχαν και ψευδείς προφητείες που αποδίδονταν στους αγίους της Εκκλησίας, και είναι εξίσου αλήθεια ότι η μη εκπλήρωσή τους προκαλούσε σύγχυση στο μυαλό εκείνων που ήταν αδύναμοι στην πίστη. Αλλά οι διανοούμενοι δεν ήταν αντικειμενικοί στην αναζήτησή τους, δεν προσπάθησαν να ανακαλύψουν ποιες προφητείες ήταν αυθεντικές και ποιες όχι. Ήθελαν να ερευνήσουν τις προφητείες από ένα ουδέτερο θρησκευτικό έδαφος. Αυτή είναι η στάση που επιβάλλεται σε κάθε ερευνητή που επιδιώκει διεθνή φήμη: η αμεροληψία. Αν αντιμετωπίσεις τα πράγματα από χριστιανική οπτική γωνία, θεωρείται ότι έχεις χάσει την αντικειμενικότητά σου: το χριστιανικό σου φίλτρο έχει διαστρεβλώσει την πραγματικότητα.

Αυτή η αντικειμενικότητα της έρευνας δεν έλαβε υπόψη ένα κριτήριο: ότι η έλλειψη χριστιανικής προοπτικής μπορεί να είναι χίλιες φορές πιο επικίνδυνη από την αμεροληψία. Τι έκαναν οι διανοούμενοι (ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, ιστορικοί θρησκειών κ.λπ.); Προσπάθησαν να διερευνήσουν τις θρησκευτικές αλήθειες σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια. Επέλεξαν τα κριτήρια για την κρίση της αλήθειας, σαν να ήταν αυτό στο χέρι τους.

Υπάρχει μια αλήθεια ερευνητών, ειδικών. Αλλά δεν έχει τίποτα κοινό με την απόλυτη Αλήθεια, με τον Ζωντανό Θεό. Δεν θα αναλύσουμε λεπτομερώς τη θρησκευτική στάση των διανοουμένων. Θα παρατηρήσουμε όμως ότι η γραμμή που ακολούθησαν στη θρησκευτική γνώση ακολουθήθηκε από τη μεγάλη μάζα των ανθρώπων, οι οποίοι επέτρεψαν στον εαυτό τους να καθοδηγηθεί από κάποιους τυφλούς πάστορες.

Θα επικεντρωθούμε σε μία πτυχή: η επίπονη έρευνα έχει οδηγήσει τους διανοούμενους στο συμπέρασμα ότι προφήτες και μάντεις έχουν υπάρξει σε όλες τις μεγάλες θρησκείες του κόσμου. Η επιστημονική αμεροληψία υπήρξε το μεγαλύτερο εμπόδιο τους στην επίτευξη της αλήθειας. Απορρίπτοντας τη χριστιανική διδασκαλία, απέρριψαν επίσης το δώρο της διάκρισης με το οποίο ο Θεός ευλογεί τους Χριστιανούς. Η αμεροληψία, που θεωρείται ο ακρογωνιαίος λίθος της έρευνάς τους, υπήρξε το χάσμα που τους εμπόδισε να διακρίνουν μεταξύ ψευδών και αληθινών θαυμάτων, μεταξύ ψευδών και αληθινών προφητειών.

Το ενδιαφέρον που έδειξαν οι διανοούμενοι για τα θαύματα και τις προφητείες που υπήρχαν σε άλλους θρησκευτικούς χώρους ήταν μεταδοτικό: οι άλλοι έσπευσαν να μάθουν όσο το δυνατόν περισσότερα για αυτό το θέμα, με μια δίψα που πρόδιδε όχι μόνο την επιθυμία για γνώση, αλλά και την επιθυμία για εντυπωσιασμό (συχνά σε συνδυασμό με την επιθυμία να συσσωρευτούν όσο το δυνατόν περισσότερα θέματα για στείρες συζητήσεις· παρατηρείται μια στάση κοινή σε αυτή των νοικοκυρών που «κυνηγούν» σαπουνόπερες).

Θα θίξουμε ένα εξαιρετικά σημαντικό σημείο στο ζήτημα των σύγχρονων προφητειών: πρόκειται για το θέμα των σεισμών, ένα θέμα που τυγχάνει ολοένα και μεγαλύτερης προσοχής σήμερα.

Υπάρχουν αρκετές αναφορές σε σεισμούς στις Άγιες Γραφές. Κατά τη σταύρωση του Σωτήρα, «η γη σείστηκε και οι βράχοι σχίστηκαν» (Ματθαίος 27:51). Όταν ο άγγελος Κυρίου κύλισε την πέτρα από τον τάφο όπου είχε τοποθετηθεί το σώμα του Σωτήρα, «έγινε μεγάλος σεισμός» (Ματθαίος 28:2).

«Εν τα μεσάνυχτα ο Παύλος και ο Σίλας προσεύχονταν και έψαλλαν ύμνους στον Θεό, και οι φυλακισμένοι τους άκουγαν. Ξαφνικά έγινε μεγάλος σεισμός, ώστε τα θεμέλια της φυλακής σείστηκαν. Και αμέσως άνοιξαν όλες οι πόρτες, και τα δεσμά όλων λύθηκαν» (Πράξεις 16:25-26).

Σε αυτά τα τρία παραδείγματα μπορούμε να δούμε απόδειξη ότι αυτό το φαινόμενο, που περιλαμβάνεται στην κατηγορία των φυσικών φαινομένων και θεωρείται ότι έχει μόνο επιστημονικά αίτια, μπορεί επίσης να έχει και άλλες αιτίες.

Οι Χριστιανοί γνωρίζουν ότι τίποτα δεν συμβαίνει χωρίς λόγο, ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει σύμπτωση. Ακόμα κι αν οι άνθρωποι συχνά δεν καταλαβαίνουν γιατί συμβαίνουν ορισμένοι σεισμοί ή πλημμύρες, μια θεϊκή τάξη εκδηλώνεται σε όλα. Και ακριβώς επειδή είναι θεϊκή και όχι ανθρώπινη, οι άνθρωποι δεν μπορούν να την ερευνήσουν με την ίδια περιέργεια με την οποία ερευνούν το έργο των χεριών τους. Ή, ακόμα κι αν την ερευνήσουν με αλαζονεία, καταλήγουν σε λανθασμένα συμπεράσματα. Το θέλημα του Θεού αποκαλύπτεται μόνο στους ταπεινούς, σε εκείνους που έχουν αυξηθεί σε αρετή, σε εκείνους που βαδίζουν το δρόμο της σωτηρίας. Οι άλλοι συγχέουν τη συνείδησή τους με τη συνείδηση ​​του Θεού.

Γιατί υπάρχει η ψύχωση του σεισμού; Επειδή οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι προτιμούν την αμαρτία από την αρετή, ότι επιλέγουν το κακό από το καλό. Και φοβούνται ότι η τιμωρία του Θεού θα πέσει πάνω τους, με την ίδια οργή που έπεσε πάνω σε εκείνους στα Σόδομα και τα Γόμορρα.

Μερικοί άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για την αναφορά της Αγίας Γραφής στον σεισμό κατά τη σταύρωση του Σωτήρα (η οποία έδειξε ότι ολόκληρη η κτίση ένιωσε την ηχώ του θανάτου του Χριστού), ούτε για την αναφορά στον σεισμό που συνέβη όταν ο άγγελος κύλισε την πέτρα από τον τάφο. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για το γεγονός ότι ο Χριστός αναστήθηκε και ότι ο καθένας από εμάς θα αναστηθεί, για ανταμοιβή ή για καταδίκη. Αυτοί οι άνθρωποι ενδιαφέρονται μόνο για τις προφητείες της Αγίας Γραφής που σχετίζονται με την τιμωρία των αμαρτωλών στο τέλος του κόσμου. Διότι, αν και έχουν επιλέξει το δρόμο της αμαρτίας, η φωνή της συνείδησης εξακολουθεί να τους επιπλήττει. Και ακόμα κι αν δεν θέλουν να διορθωθούν, εξακολουθούν να φοβούνται την τιμωρία που τους αξίζει.

Οι μαθητές ρώτησαν τον Σωτήρα πότε θα έρθει το τέλος του κόσμου: «Πες μας, πότε θα γίνουν αυτά; Και ποιο θα είναι το σημάδι της παρουσίας σου και του τέλους του αιώνα; Και ο Ιησούς τους απάντησε: Προσέχετε μήπως σας πλανήσει κανείς. Πολλοί γιατί θα έρθουν στο όνομά μου, λέγοντας: Εγώ είμαι ο Χριστός, και θα πλανήσουν πολλούς. Και θα ακούσετε πολέμους και φήμες πολέμων· προσέξτε να μην τρομοκρατηθείτε· επειδή, όλα αυτά πρέπει να γίνουν, αλλά δεν είναι ακόμα το τέλος. Διότι θα σηκωθεί έθνος εναντίον έθνους, και βασιλεία εναντίον βασιλείας, και σεισμοί σε διάφορους τόπους. Όλα αυτά όμως είναι αρχή θλίψεων. Τότε θα σας παραδώσουν σε διωγμό, και θα σας μισήσουν όλα τα έθνη εξαιτίας του ονόματός μου». (Ματθαίος 24:3-9). Ο διωγμός που υπέστη η Εκκλησία στις κομμουνιστικές χώρες, και ιδιαίτερα στη Ρωσική Αυτοκρατορία, προσφέρει μια αχνή εικόνα του τελικού διωγμού.

Μέχρι αυτόν τον αιματηρό διωγμό, ακόμα κι αν υπάρξουν πόλεμοι ή σεισμοί, δεν θα είναι οι στιγμές του τέλους. Αλλά οι άνθρωποι δεν φοβούνται μόνο την τελική κρίση, φοβούνται και τις στιγμές που θα προηγηθούν.

«Και εν τη ώρα εκείνη έγινε σεισμός μεγάλος, και το δέκατο της πόλεως έπεσε, και εφτά χιλιάδες άνδρες θανατώθηκαν εν τω σεισμώ· και οι υπόλοιποι εφοβήθησαν και εδόξασαν τον Θεόν του ουρανού.» (Αποκ. 6:11-13). «Και έγινε σεισμός μεγάλος, τέτοιος σεισμός, που δεν έγινε από τότε που υπήρξαν άνθρωποι επί της γης, τόσος δυνατός σεισμός» (Αποκ. 6:16-18).

Είναι σαφές ότι, στο τέλος, το τέλος του κόσμου θα έρθει. Αλλά οι Χριστιανοί δεν έχουν κανένα λόγο να το περιμένουν με φόβο. Για όσους έχουν πιστέψει πραγματικά στον Χριστό, το τέλος θα είναι για την εκπλήρωσή τους, για αιώνια χαρά στην αγάπη του Θεού. Οι Χριστιανοί δεν πρέπει να φοβούνται ότι το τέλος έρχεται, δεν πρέπει να μολύνονται από την απελπισία των αιρετικών των οποίων το κήρυγμα δεν επικεντρώνεται στην απόκτηση του ουρανού και την ένωση με τον Χριστό, αλλά στο αποκαλυπτικό θέαμα.

Ωστόσο, η σκέψη για το τέλος του κόσμου μπορεί να διώξει την τεμπελιά, μπορεί να διώξει την τεμπελιά που θέλει να πάρει τον έλεγχο των καρδιών. Για να πυροδοτήσει τον ζήλο των Χριστιανών για σωτηρία, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είπε: «Ο ορατός ουρανός, η γη και όλα θα καούν, και ο κόσμος θα πεθάνει. Πότε θα συμβούν αυτά; Ο Χριστός μου λέει ότι τώρα πλησιάζουν γρήγορα, το μαχαίρι έχει φτάσει στο κόκκαλο. Θα συμβούν ξαφνικά, θα μπορούσαν να συμβούν απόψε. Δεν έχουν ήδη αρχίσει; Δεν βλέπετε πώς έχουν χαθεί τα ζώα και οι καλλιέργειές σας; Πώς έχουν γυρίσει πίσω οι πηγές και τα ποτάμια; Σήμερα μας λείπει ένα πράγμα, αύριο ένα άλλο, και ο Θεός μας δίνει όλο και λιγότερο, και εμείς, σαν αναίσθητοι άνθρωποι, δεν τα σκεφτόμαστε. Σας λέω ξανά ένα πράγμα και σας προτρέπω: ακόμα κι αν ο ουρανός κατέβει κάτω και η γη ανέβει πάνω, ακόμα κι αν ολόκληρος ο κόσμος χαθεί, όπως θα χαθεί σήμερα ή αύριο, μην ανησυχείτε για το τι θα κάνει ο Θεός. Αν το σώμα σας καιγόταν, αν το έψηνε, αν έπαιρνε τα πράγματά σας, μην ανησυχείτε: Δώστε τα, γιατί δεν είναι δικά σας. Χρειάζεστε την ψυχή σας και τον Χριστό. Ακόμα κι αν ολόκληρος ο κόσμος έπεφτε, δεν θα μπορούσε να πάρει αυτά τα δύο από εσάς, εκτός αν τα δώσετε πρόθυμα. Φύλαξέ τα αυτά τα δύο, για να μην τα χάσεις» (62, 139-140).

Προτρέποντας τους Χριστιανούς να προσεύχονται, ο Άγιος Κοσμάς τους συμβούλεψε: «ας κάνουμε την Παναγία μας, τη Μητέρα του Θεού, μεσίτριά μας, ώστε να μεσιτεύσει στον Χριστό, επειδή ο Υιός της είναι θυμωμένος μαζί μας για τις πολλές αμαρτίες μας και θέλει να μας καταστρέψει. Τι περιμένουμε, αδελφοί; Το τέλος του κόσμου έρχεται σήμερα ή αύριο, γι' αυτό τρέχετε να διορθώσετε τον εαυτό σας» (62, 113).

Έχουν περάσει περισσότερα από διακόσια χρόνια από τότε που ειπώθηκαν αυτά τα λόγια, και το τέλος του κόσμου δεν έχει έρθει ακόμα. Αλλά όσοι έχουν συλλογιστεί το τέλος του κόσμου και έχουν διορθώσει τη ζωή τους μέσω της μετάνοιας, τώρα απολαμβάνουν τις απολαύσεις του ουρανού. Και όσοι γέλασαν με τα λόγια του Αγίου Κοσμά και παρέμειναν σκλάβοι της αμαρτίας, έχουν ήδη γευτεί το σκοτάδι της Αποκάλυψης.

Όπως ακριβώς στους πρώτους αιώνες της Εκκλησίας ορισμένοι Χριστιανοί περίμεναν το τέλος του κόσμου ως το τέλος των αιματηρών διωγμών που ξεκίνησαν από τους ειδωλολάτρες αυτοκράτορες, και η προσμονή του τέλους αύξησε τον ζήλο τους για τα πνευματικά πράγματα, έτσι και σήμερα ορισμένοι Χριστιανοί μπορεί να αναλογίζονται την προσέγγιση του τέλους: ακόμη περισσότερο επειδή ο κόσμος δεν θέλει να πάει προς το καλύτερο, αλλά προς το χειρότερο.

Είναι επίσης αλήθεια ότι η αύξηση της αμαρτίας και η μείωση του αριθμού των Χριστιανών που ζουν μια αγνή ζωή είναι σημάδι του επικείμενου τέλους. Ένας άγιος πατέρας προφήτευσε ότι, όταν δεν θα υπάρχει πλέον δρόμος από το ένα άτομο στο άλλο (δηλαδή, όταν η αγάπη μεταξύ των ανθρώπων θα ψυχρανθεί), θα έρθει το τέλος. Βλέπουμε σήμερα ότι, αν και τα μέσα επικοινωνίας έχουν αυξηθεί, αν και οι άνθρωποι στέλνουν εκατοντάδες μηνύματα ο ένας στον άλλον μέσω του Διαδικτύου και των κινητών τηλεφώνων, αυτά τα μηνύματα εκφράζουν πολλή, πολλή επιφανειακή φύση. Και, ακόμη και όταν αυτά τα μηνύματα περιέχουν δηλώσεις αγάπης, τις περισσότερες φορές πρόκειται για παθιασμένη αγάπη, για σαρκική αγάπη: η αγνή αγάπη διαστρεβλώνεται από κάθε είδους γελοιογραφίες.

Στη λειτουργία του, ο Άγιος Ιεράρχης Νεκτάριος της Αίγινας, ο μέγας θαυματουργός, ονομάζεται άγιος «των εσχάτων καιρών». Πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη το εξής γεγονός: ότι ο κόσμος θα υπάρχει όσο υπάρχει η Εκκλησία. Και ότι, όταν η πίστη μειωθεί, θα έρθει το τέλος. Ο κόσμος δεν έχει νόημα χωρίς την Εκκλησία. Ο κόσμος που απορρίπτει, δυσφημεί και διώκει την Εκκλησία, φανερά ή κρυφά, γράφει τη δική του θανατική ποινή. Μπορούμε ακόμη και να πούμε ότι ένας τέτοιος κόσμος είναι αυτοκτονικός.

Οι πιστοί δεν πρέπει να ενδιαφέρονται για τίποτα άλλο παρά για την ένωση με τον Χριστό. Όσοι είναι ενωμένοι με τον Χριστό προγεύονται τις χαρές του ουρανού ακόμη και στην επίγεια ζωή, και ακόμη κι αν έρθει το τέλος του κόσμου αργά ή γρήγορα, ούτε η απελπισία ούτε ο αποκαλυπτικός τρόμος μπορούν να τους αγγίξουν. Τα λόγια του Συμβόλου της Πίστεως - «Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος...» δεν δείχνουν ούτε απελπισία ούτε φόβο. Όποιος λέει το Σύμβολο της Πίστεως έχει καρδιά γεμάτη ελπίδα στον Θεό, σε Εκείνον που φροντίζει όλους όσους Τον τιμούν.

Όσοι είναι ενωμένοι με τον Χριστό δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να μολυνθεί από την ψύχωση των σεισμών. Γνωρίζουν ότι ο Θεός φροντίζει τον καθένα τους. Δεν φοβούνται σεισμούς ή άλλα προβλήματα, αλλά μόνο φοβούνται να μην αμαρτήσουν, να μην αποστασιοποιηθούν από τον Θεό.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συνοψίζει όμορφα τη χριστιανική φιλοσοφία σχετικά με την αντιμετώπιση των αντιξοοτήτων: «Τίποτα δεν κλίνει την ψυχή τόσο πολύ προς την αγάπη της σοφίας όσο η αντιξοότητα» (59, 58). Είπε επίσης ότι «το δώρο του πόνου είναι μεγαλύτερο από το δώρο της ανάστασης των νεκρών, επειδή κάνοντας θαύματα, κάποιος παραμένει υπόχρεος στον Θεό, ενώ αν κάποιος υποφέρει, ο Θεός παραμένει υπόχρεος σε αυτόν» (59, 265).

Ακόμα κι αν υπήρχαν σεισμοί, οι αληθινοί Χριστιανοί δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Επειδή γνωρίζουν ότι κανένας σεισμός δεν μπορεί να συμβεί χωρίς την άδεια του Θεού.

Και αν κανείς δεν ξέρει πότε θα συμβεί το τέλος του κόσμου, το ίδιο ισχύει και για τους σεισμούς που θα προηγηθούν. Μόνο ο Θεός το ξέρει αυτό.

Και οι περιστασιακοί προφήτες, που απεγνωσμένα αναγγέλλουν σεισμούς μόνο και μόνο για να βρεθούν στο προσκήνιο για λίγες μέρες (και για να προκαλέσουν την αναστάτωση που, μετατρεπόμενη σε απελπισία, απομακρύνει τους ανθρώπους από τον Θεό), δεν είναι τίποτα άλλο παρά απόστολοι του διαβόλου.

Οι άνθρωποι δεν πρέπει να φοβούνται από φήμες για σεισμούς. Οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν ότι οι ψευδοπροφήτες δεν μπορούν να είναι αγγελιοφόροι του Θεού. Ακόμα κι αν ισχυρίζονται ότι τα λόγια τους είναι εμπνευσμένα από τον Θεό, ακόμα κι αν ισχυρίζονται ότι έχουν λάβει την ιερή αποστολή να καλέσουν τους ανθρώπους σε μετάνοια. Από την Αγία Γραφή μαθαίνουμε ότι ο διάβολος προσπαθεί να μιμηθεί το έργο του Θεού, προκειμένου να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων.

Η έκκληση για μετάνοια που εκφωνούν οι ψευδοπροφήτες δεν μπορεί να αποφέρει πνευματικούς καρπούς, ακόμη και αν μοιάζει με την έκκληση για μετάνοια που εκφωνεί η Εκκλησία.

Οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να είναι σοφοί. Παρόλο που έχουν ειπωθεί ψέματα αμέτρητες φορές από κάθε είδους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι έχουν ανακοινώσει μεγάλες καταστροφές, σεισμούς, πλημμύρες ή ακόμα και το τέλος του κόσμου, εξακολουθούν να εμπιστεύονται αυτούς τους παραπλανημένους οραματιστές. Το λάθος δεν είναι μόνο οι οραματιστές. Αν ο κόσμος δεν τους άκουγε, ίσως να υποχωρούσαν στην κορυφή του βουνού ή μέσα από τα δάση, για να τρομάξουν τις αρκούδες και τους λύκους με το μήνυμά τους. Ο κόσμος τους ακούει επειδή φοβάται το τέλος. Ο κόσμος τους ακούει επειδή φοβάται την τιμωρία που επικαλείται στον εαυτό του, αμαρτάνοντας.

Οι περιστασιακοί προφήτες δεν έχουν κανέναν τρόπο να γνωρίζουν πότε θα έρθει το τέλος, ούτε πότε θα έρθουν οι μεγάλοι σεισμοί. Παρόλο που ορισμένοι σεισμοί ανακοινώθηκαν λίγο πριν συμβούν, αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι η κίνηση των τεκτονικών πλακών συμβαίνει πριν οι άνθρωποι νιώσουν τον σεισμό. Γνωρίζοντας τι συμβαίνει βαθιά στη γη, ο διάβολος μπορούσε να υποθέσει την κατά προσέγγιση ημερομηνία που οι άνθρωποι θα νιώσουν τον σεισμό. Αλλά τις περισσότερες φορές έκανε λάθος. Θα ήταν φυσιολογικό οι άνθρωποι να σταματήσουν να πιστεύουν τις προφητείες που έκανε μέσω των αγγελιοφόρων του. Κι όμως δεν ήταν έτσι. Οι άνθρωποι πίστευαν πεισματικά στις προφητείες αυτών των οραματιστών. Επιπλέον, όταν, για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, εξαφανίστηκαν από την προσοχή των μέσων ενημέρωσης, οι άνθρωποι πήγαιναν να τους αναζητήσουν. Παρόλο που γνώριζαν ότι αμαρτάνουν κάνοντάς το.

Όσοι είναι περίεργοι να μάθουν ποιες είναι οι προφητείες των οραματιστών, θα πρέπει να γνωρίζουν πώς μπορούν να διακριθούν οι αληθινοί προφήτες από τους ψευδοπροφήτες.

Όσο κάποιος βρίσκεται εκτός Εκκλησίας, άρα χωρισμένος από το Σώμα του Χριστού, δεν μπορεί να λάβει σημάδια από τον Θεό. Ο Θεός έχει αρκετούς υπηρέτες με άγιες ζωές μέσω των οποίων μπορεί να καλέσει τον λαό σε μετάνοια, και δεν χρειάζεται ψυχές μολυσμένες με τη λάσπη της αίρεσης ή του παγανισμού.

Όσο κάποιος ισχυρίζεται ότι είναι γιος της Εκκλησίας, απόγονος των θαυματουργών Αγίων, και διαφημίζοντας τον εαυτό του αποδεικνύει την αυτοαγάπη του, δεν μπορεί να είναι εκλεκτό σκεύος του Θεού. Ο Κύριος δεν επιβάλλει τον δρόμο του στις καρδιές των ανθρώπων και δεν έχει θέση στις καρδιές των υπερήφανων, όσο επίμονα κι αν τον αποκαλούν. Ο Χριστός διώχνει την υπερηφάνεια, δεν μπορεί να την παραβλέψει. Επειδή η υπερηφάνεια είναι απόδειξη πίστης στις δικές του δυνάμεις και έλλειψης ελπίδας στη δύναμη του Θεού.

Όσο κάποιος λέει ότι είναι Ορθόδοξος Χριστιανός, αλλά οι προφητείες του έρχονται σε αντίθεση με τη διδασκαλία της Εκκλησίας, είναι λύκος με ένδυμα προβάτου.

Τα σημάδια διάκρισης μεταξύ των δούλων του Θεού και των ψευδοπροφητών είναι σαφή. Αν οι άνθρωποι τα πρόσεχαν, δεν θα κινδύνευαν πλέον να πέσουν στην άβυσσο.

Οι ψευδοπροφήτες προσπαθούν να πείσουν τους ανθρώπους ότι δεν υπάρχουν πια άγιοι στην Εκκλησία, δεν υπάρχει πια αγιότητα, και γι' αυτό ο Θεός εκχέει τη χάρη Του σε όσους έχουν πίστη διαφορετική από την Ορθόδοξη.

Ας διαβάσουν αυτοί οι αντίπαλοι του Θεού για τις δεκάδες προφητείες που έκανε ο Πατέρας Πορφύριος, ο μεγάλος Έλληνας άγιος της εποχής μας. Και ας συνειδητοποιήσουν ότι μπροστά του οι «θαυματουργοί οραματιστές» που στέκονται μακριά από την Εκκλησία είναι σαν πετεινοί μπροστά σε αετό. Ας καταλάβουν αυτοί οι αντίπαλοι ότι, όσο ισχυρή κι αν είναι η μάχη του διαβόλου ενάντια στην Ορθόδοξη πίστη, η Εκκλησία δεν θα μπορέσει να γονατίσει. Η Ορθοδοξία θα έχει τους ομολογητές της μέχρι το τέλος του χρόνου, τους οποίους ο Θεός θα καθοδηγήσει στο δρόμο της αγιότητας.

Οι Χριστιανοί δεν πρέπει να πηγαίνουν σε μάντεις ή να διαβάζουν για τις προφητείες των ψευδομάντεων, νομίζοντας ότι αφού ικανοποιήσουν την περιέργειά τους θα μετανοήσουν για το λάθος τους. Δεν πρέπει να γίνονται παραχωρήσεις στον διάβολο και στις παγίδες του.

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός έλεγε στους Χριστιανούς της εποχής του: «Ξέρεις, αδελφέ μου, πώς σε θέλει ο Θεός; Όπως δεν θέλεις η γυναίκα σου να έχει καμία σχέση με άλλη, έτσι και ο Θεός θέλει να μην έχεις καμία σχέση με τον διάβολο. Είσαι ικανοποιημένος που η γυναίκα σου διαπράττει πορνεία με άλλη; - Όχι. Μία φορά την εβδομάδα; - Όχι. - Δύο φορές το μήνα; - Όχι. - Μία φορά το χρόνο. - Όχι. - Μία φορά κάθε δέκα, δεκαπέντε χρόνια; - Όχι. Δεν θέλεις να φιλήσει κάποιος άλλος τη γυναίκα σου; Έτσι θέλει ο Θεός, αδελφέ μου, να μην έχεις καμία σχέση με τον διάβολο» (62, 124).

Είθε ο Θεός να φωτίσει όσους πηγαίνουν σε μάντεις ή πιστεύουν στις προφητείες ψευδοοραματιστών να απαρνηθούν το λάθος τους και να μην πέσουν στις παγίδες που στήνει ο διάβολος ούτε μία φορά την ημέρα· και ούτε μία φορά το μήνα ή το χρόνο.

Είθε να τους δώσει τη δύναμη να αναζητήσουν την αλήθεια στην Εκκλησία και να τους βοηθήσει να περπατήσουν στο μονοπάτι που έχουν περπατήσει όλοι οι αμαρτωλοί που μέσω της μετάνοιας έγιναν άγιοι.