– Μίλα μὲ τὸ Χριστό. Πιὲς καφέ! Κάθε μέρα ὅταν ξεκινᾶς τὴ μέρα σου θὰ πίνεις τὸ καφεδάκι σου μὲ τὸ Χριστό! Νὰ ἀρχίζεις τὴν ἡμέρα σου μὲ προσευχὴ καὶ μὲ τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Νὰ ἀφουγκράζεσαι τί θὰ σοῦ πεῖ ὁ Χριστὸς κι ἔτσι νὰ φεύγεις νὰ πηγαίνεις στὴ δουλειά.
– Ὅλα τὰ δίνει ὁ Θεός. Αὐτός μας ξυπνᾶ. Αὐτός μας ταΐζει. Αὐτός μας παρηγορεῖ στὰ δύσκολα. Αὐτός μας καθοδηγεῖ στὴν ὁδὸ τῆς σωτηρίας. Εἶναι στοργικὸς Πατέρας, ποὺ ἐκπληρώνει ὅλες τὶς ἐπιθυμίες μας ἀρκεῖ αὐτὲς νὰ συμβαδίζουν μὲ τὸ λειτουργικὸ πλαίσιο, ποὺ Ἐκεῖνος ἔχει θέσει ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου.
– Ἤθελα νὰ ἤξερα τί σᾶς διδάσκουν στὶς Θεολογικὲς Σχολές. Ἡ γῆ εἶναι ἕνα ἐργοστάσιο τοῦ Θεοῦ. Πρέπει νὰ παράγει Ἁγίους, Ἁγίους ἔχει σχεδιαστεῖ νὰ παράγει. Ἐργοστάσιο παραγωγῆς Ἁγίων εἶναι ἡ γῆ μας. Ὁ ἄνθρωπος δημιουργήθηκε μὲ ἕνα καὶ μοναδικὸ στόχο καὶ σκοπὸ νὰ καταστεῖ Ἅγιος. Νὰ ζεῖ τὸν Παράδεισο καὶ ἐδῶ καὶ στὴν αἰωνιότητα. Οἱ Θεολογικὲς Σχολὲς ἔπρεπε νὰ λειτουργοῦν τέτοια ὀρθόδοξα μετερίζια Ἁγιότητας. Νὰ σᾶς μαθαίνουν νὰ πατᾶτε στὰ πατήματα, στὰ χνάρια τοῦ Κυρίου μας τοῦ γλυκύτατου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Νὰ εἶναι οἱ ναυαρχίδες τῆς ὀρθόδοξης πίστης.
– Οἱ περισσότεροι ραβδούχοι μας λειτουργοῦν σὰν φοβισμένα κακόμοιρα ἀνθρωπάκια. Δὲν ξέρουν τὴ δύναμη ἔχει ή ράβδος τους. Ἂν τὸ ἤξεραν δὲν θὰ λειτουργοῦσαν σὰν διακοσμητικά στολίδια σὲ τελετὲς ἀλλὰ θὰ βαροῦσαν τὴ ράβδο καὶ θὰ ἔπιαναν ἀμέσως δουλειὰ οἱ οὐράνιες δυνάμεις. Τὰ Χερουβίμ καὶ τὰ Σεραφεὶμ θὰ πιάσουν τὶς σκούπες καὶ μὲ τὴν καθοδήγηση τῶν Ἀρχαγγέλων θὰ διώξουν τὰ μιάσματα, τοὺς βρωμερούς δαίμονες ποὺ ἁλωνίζουν ἀνεξέλεγκτα στις ἐκκλησιές μας, στὰ σπίτια μας σὲ ὁλάκερη τὴν κοινωνία. Τότε ποὺ ἦρθε στὸ Βαλάρι αὐτὸς ὁ ἅγιος Ἐπίσκοπος ὁ Ἀντώνιος (Σιατίστης) τὰ εἴπαμε αὐτά.
– Εἶναι ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγιᾶς μας νὰ μὴν πάρουν οἱ χριστιανοὶ τὶς νέες ταυτότητες. Όποιος την πάρει θὰ καταστεί δοῦλος τοῦ Ἀντίχριστου.
– Ἡ βενζίνη παιδιά μου που χρειάζεται γιὰ νὰ πορευτεῖς πρὸς τὸ Θεὸ είναι ἡ ταπείνωση, ἡ συντριβὴ τοῦ ἐγωϊσμοῦ, ἡ συνειδητοποίηση τῆς ἁμαρτίας, ή μετάνοια. Χωρίς ταπείνωση δὲν προσεγγίζεις τὸ Θεό. Ὅταν ἐπιθυμεῖς διακαῶς νὰ βιώσεις τὸ μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ, τότε καταλαβαίνεις πώς είσαι ἕνα ἁπλὸ μηδενικό καὶ ἐναγωνίως ζητᾶς νὰ πᾶς δίπλα στο ΕΝΑ, δηλαδή στὸν Χριστό, γιατί μόνο Ἐκεῖνος δίδει τὴν ἀξία στὸ πλάσμα του! Όπου ταπείνωση ἐκεῖ καὶ ὁ Θεός. «Κύριε ἰλάσθητι μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» προσευχόταν μὲ συντετριμμένη καρδιά ὁ Τελώνης.
– Παιδί μου, ὅταν προσεύχεσαι στὴν Παναγία μας, φορᾶς μαντήλι; Ἡ Παναγία μας εἶναι τόσο ταπεινή. Πάντα ἔχει τὴν κεφαλή της καλυμμένη. Φορῶντας τὸ μαντήλι, κατεβαίνεις πιὸ χαμηλά, δείχνοντας ταπείνωση καὶ ἐκείνη ξέρεις πόσο τὸ ἐκτιμάει…
– Ἅχ μωρὲ καὶ ἐλάχιστα νὰ γνωρίζαμε τὶς καθημερινὲς εὐεργεσίες καὶ τὰ θαύματα τῆς Παναγιᾶς μας θὰ πετούσαμε τὴ σκούφια μας ἀπὸ τὴν χαρά μας.
– Ξέρεις θεολόγε ποιοὺς θὰ ἔχουμε κατήγορους στὸ ἀπολογητικὸ βῆμα, ὅταν δηλαδὴ στηθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν Ἁγίων μας; Θὰ ἔχουμε ὅλοι ἀπέναντι μας ὅλα αὐτὰ τὰ παιδιὰ ποὺ δολοφόνησαν οἱ γιατροὶ καὶ δὲν τὰ ἄφησαν τὰ καημένα νὰ ἔρθουν στὸ φῶς τῆς ἐφήμερης ζωῆς. Καὶ τὸ πιὸ τραγικὸ εἶναι ὅτι ὅταν κάποιος κυριευμένος ἀπὸ τὸ δαιμόνιο φονεύσει, ἔρχεται ἡ δικαιοσύνη καὶ τὸν κλείνει στὴ φυλακὴ γιὰ πολλὰ χρόνια γιὰ νὰ συνετισθεῖ. Ἀντιθέτως οἱ γιατροὶ ποὺ σκοτώνουν κάθε ἡμέρα τὰ δύστυχα αὐτὰ παιδάκια καὶ πληρώνονται ἁδρὰ γιὰ τοὺς φόνους ποὺ πραγματοποιοῦν καὶ πολλοὶ ἀπὸ δαύτους καυχῶνται γιὰ τὰ ἐγκλήματά τους καὶ κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι. Κι ἐμεῖς τοὺς ἐκλαμβάνουμε ὡς εὐυπόληπτους πολίτες καὶ τρανοὺς ἐπιστήμονες… γραμματιζούμενους, ὅπως ἔλεγε ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς. Ἀγνοοῦν οἱ καημένοι ὅτι ὑπάρχουν οἱ πνευματικοὶ νόμοι. Αὐτοὺς (τοὺς νόμους) ὅταν τοὺς παραβιάσεις τότε ἡ τιμωρία εἶναι ἀμείλικτη. Ἂχ καὶ νὰ ξέραμε τὶς συνέπειες τῆς παραβίασης αὐτῶν τῶν νόμων δὲν θὰ τολμούσαμε ὄχι νὰ κάνουμε οὔτε κἄν νὰ σκεφτοῦμε νὰ τοὺς παραβιάσουμε.
– Οἱ ἐκτρώσεις ἔχουν νομιμοποιηθεῖ στὴν Ἑλλάδα, ὅπως καὶ σὲ πολλὲς ἄλλες χῶρες… Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἀκόμη σκλαβωμένη. Μπορεῖ τὰ παλικάρια μας τὸ 1821 νὰ ἔδιωξαν τοὺς Τούρκους ἀλλὰ δὲν πρόβλεψαν τότε πὼς θὰ κάτσουν στὸ σβέρκο μας, μὲ ἔμμεσο τρόπο οἱ Ἄγγλοι, οἱ Γερμανοὶ καὶ τώρα οἱ Ἀμερικανοί… Εἶναι δῆθεν σύμμαχοί μας καὶ ἐπιθυμοῦν τὸ καλό μας ἀλλὰ στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ τους καταστρώνουν σχέδια καὶ ἐργάζονται γιὰ τὸ πῶς θὰ ἐκδιώξουν τὸν Χριστὸ ἀπὸ τὴ ζωή μας.
Αὐτοὶ ἀνοίγουν τὸ δρόμο στὸ θηρίο τοῦ Ἀντιχρίστου, τὸν Πάπα, χρηματοδοτοῦν τὶς κάθε λογῆς αἱρέσεις, προτεστάντες, χιλιαστὲς καὶ ἑκατοντάδες ἄλλες γιὰ νὰ διαφθείρουν καὶ νὰ ἀλλοιώσουν τὴν ὀρθόδοξη πίστη μας.
– «Θέριεψε σήμερα ὁ πόνος κι οὔτε οἱ γιατροὶ οὔτε τὰ φάρμακα μποροῦν νὰ τὸν ἀντιμετωπίσουν. Βλέπεις ὁ ἄνθρωπος παρέκλινε τῆς πορείας του πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τὸν Παράδεισο καὶ ἐπέλεξε νὰ κυλιέται στὸ βοῦρκο σὰν τὰ γουρούνια. Ξέχασε ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἰατρὸς ψυχῶν καὶ σωμάτων. Προτιμᾶ τὰ βαριὰ κοκτέϊλ φαρμάκων καὶ τὶς χημειοθεραπεῖες γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τὰ καρκινώματα καὶ συστηματικὰ ἀποφεύγει νὰ προσεγγίσει τὴ θεραπεία ποὺ προσφέρει ὡς εὐλογία ὁ Χριστός. Ἀγνοεῖ ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος ὅτι ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι τὸ πιὸ δυνατὸ φάρμακο καὶ ἐνεργοποιεῖται μόνο ὅταν συνοδεύεται ἀπὸ τὴ μετάνοια»!
– Στην Βάπτιση ενός παιδιού λέμε τρεῖς φορὲς τὸ Πιστεύω. Γιατί ὅλοι ἔχουμε εύθύνη γι’ αὐτὸ τὸ παιδάκι. Καὶ ὁ νουνὸς ποὺ λέει τὴν πρώτη φορὰ τὸ Πιστεύω, καὶ οἱ γονεῖς ποὺ λένε τὴ δεύτερη φορὰ τὸ Πιστεύω, καὶ ὅλοι, ὅσοι παρευρίσκονται καὶ λένε τὴν τρίτη φορὰ τὸ Πιστεύω. Κι αὐτὸ τὸ λόγο ἔχουν καὶ τὰ σταυρουδάκια τὰ μαρτυρικὰ ποὺ παίρνουμε στὸ τέλος τῆς Βάπτισης. Ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ προσευχόμαστε γι’ αὐτὸ τὸ παιδάκι. Τὰ σταυρουδάκια δὲν πρέπει νὰ τὰ πετάμε. Ἀποδεικνύουν ὅτι τὸ παιδάκι βαφτίστηκε Ὀρθόδοξο καὶ ἐμεῖς ἤμασταν ἐκεῖ. Ἄν, λοιπόν, τὸ παιδὶ αὐτὸ πάρει στραβὸ δρόμο, ὀφείλουμε μὲ ὅποιον τρόπο μποροῦμε νὰ τὸ βοηθήσουμε!
– Ο παππούλης εὐκαίρως-ἀκαίρως στηλίτευε καὶ τὴ νοοτροπία τῶν γυναικῶν (πέραν τῆς παντελονοφορίας) νὰ κόβουν τὰ μαλλιά τους καὶ νὰ μὴν φοροῦν μαντήλι, παρ’ ὅτι εἶναι Άγιογραφικὴ ἐντολή. Ἔλεγε δὲ χαρακτηριστικὰ ἀπευθυνόμενος μὲ ἔντονο ύφος στὶς γυναῖκες: Ἡ Παναγία καὶ οἱ Ἁγίες φορᾶνε τὸ μαντήλι τους. Πιὸ ἔξυπνες ἤ πιὸ ἁγίες εἶστε ἐσεῖς ἀπὸ τὴν Παναγία καὶ τὶς Ἁγίες ποῦ φορᾶνε τὸ μαντηλάκι τους»;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου