Ήρθε η ώρα πλέον να καθαρίσει η ήρα από το στάρι… να είμεθα ετοιμασμένοι, χαρούμενοι, ότι ο μετανοών άνθρωπος, δεν πρόκειται να υποστή τίποτα. Αν είσαστε στο εξωτερικό, αμέσως να γυρίσετε στην Ελλάδα… Άγιος Σίμων Αρβανίτης ο τυφλός.

Άγιος Σίμων Αρβανίτης ο τυφλός

Στον μαστρο-Γιώργο τον Πανταζή διηγήθηκε αργότερα ο Γέροντας πως σε ηλικία 16 ετών πήγε μαζί με έναν φίλο του στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους.

Εκεί οι Πατέρες ήταν συγκεντρωμένοι και περίμεναν τον Μητροπολίτη Νεκτάριο Κεφαλά, τον γνωστό μας Άγιο Νεκτάριο (Επίσκοπο Πενταπόλεως τον θαυματουργό), που θα τους επισκεπτόταν.
Ένας-ένας οι Πατέρες πήγαιναν με ευλάβεια και έπαιρναν την ευχή του. Μετά τους Πατέρες ακολούθησαν και οι προσκυνητές.
Με τη σειρά του πήγε και ο Παναγιώτης να πάρει την ευχή του Αγίου. Ο Άγιος Νεκτάριος τον κράτησε από το χέρι και του είπε προφητικά:
– Εσύ, παιδί μου, θα γίνεις Πνευματικός και θα σώσεις ψυχές. Στον άνθρωπο που θα έρχεται και θα λέει για πρώτη φορά την αμαρτία του, αλλά δεν ήξερε πως αυτό που έκανε ήταν αμαρτία, να είσαι επιεικής και να μην τον αφήνεις να φύγει. Αν όμως έρθει και συνεχίζει την αμαρτία του, να του φανείς αυστηρός και να τον ελέγξεις.
Η πρόρρηση του Αγίου Νεκταρίου πραγματοποιήθηκε, όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Ο Παναγιώτης έγινε αργότερα Πατήρ Σίμων, που πραγματικά έσωσε πολλές ψυχές.

Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης της Ευβοίας όταν ήταν στρατιώτης στην Αθήνα εξομολογήθηκε στον Άγιο Σίμωνα.

Στις 4 Μαρτίου 1988 παρέδωσε την αγία του ψυχή στον Κύριο πού τόσο αγάπησε. Η σορός του μεταφέρθηκε στον Ι. Ν. Αγίας Βαρβάρας στὴν Λυκόβρυση, την οποία έκτισε και η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στην Μονή του Αγίου Παντελεήμονα στὴν περιοχὴ τοῦ Κοκκιναρᾶ Πεντέλης χοροστατούντος του μητροπολίτου πρώην Κεφαλληνίας Προκοπίου. Τότε κατά το «δεύτε τελευταίον ασπασμόν…» πραγματοποιήθηκε ένα τελευταίο αξοθαύμαστο γεγονός . Όταν πήγε ο μητροπολίτης να τον ασπαστεί, ο Γέροντας του πρότεινε το χέρι και εκείνος το ασπάστηκε.

***

60. Ραδιενεργά τρόφιμα.
Την εποχή που είχε προκύψει το πρόβλημα με τη ραδιενέργεια του Τσερνομπίλ, οι βερικοκιές στο περιβόλι του Μοναστηριού του Γέροντα ήταν φορτωμένες βερίκοκα, αλλά κανένας δεν ζύγωνε να τα κόψει, από το φόβο της ραδιενέργειας.
Όταν ο Γέροντας το έμαθε αυτό από τον πατέρα Ζωσιμά, που τον επισκέφθηκε άρρωστο στο σπίτι του ανιψιού του, αναστέναξε και είπε: «Πήγαινε, παιδί μου, στο μοναστήρι, πάρε ένα καλάθι από εδώ, γέμισέ το βερίκοκα, σταύρωσέ τα και με την εντολή μου φάε όσα θέλεις, και δεν παθαίνεις τίποτα. Φέρε κάτω να φάω και εγώ. Αυτή είναι η δύναμη του Σταυρού! Ότι σταυρώνουμε, αγιάζεται. Εμείς οι χριστιανοί δεν πρέπει να έχουμε φόβο σ’ αυτά τα πράγματα. Ο Χριστός μας άφησε ισχυρά όπλα. Εάν προσέξουμε και τα κάνουμε καλή χρήση, το σημείο του σταυρού αγιάζει και καθαρίζει και φεύγει ο κίνδυνος. Εκείνος που πιστεύει, δεν πρέπει να φοβάται, ό,τιδήποτε και να είναι…»3

***

43. Ανάγκη, για αγιότητα!
Ο Γέροντας έλεγε στους πατέρες της Μονής: Ο κόσμος ένα πράγμα έχει περισσότερο ανάγκη, την αγιότητα! Ο άνθρωπος πρέπει να μιμηθεί την απλότητα των μικρών παιδιών και, απευθυνόμενος προς τον Θεόν, να λέγει: «Τι θέλεις, Κύριε, να κάμω»;
Προσέχετε τον διάβολο. Θέλει τη διχόνοια, τη σύγχυση, την ακαταστασία. Μην ακούτε τους λογισμούς, που σας ενσπείρει. Ο Χριστός μας, η Παναγία μας, οι Άγιοί μας, είναι γλυκύτατοι, ωραιότατοι, με πολλή αγάπη. Σ’ αυτούς να καταφεύγετε, για να σας προστατεύουν από τους δαίμονες. Όταν κάνεις κάτι από ζήλο και μεγάλη αγάπη προς τον Χριστό μας, και στραβό να είναι, ο Θεός, επειδή γίνεται από ζήλο και αγάπη για κείνον, το δέχεται και το ευχαριστείται. (Β-131/132

Ο Μέγας Αγιασμός είναι μισή Θεία Κοινωνία.

Όταν σου λέει κάποιος να προσευχηθείς γι’ αυτόν, να το κάνεις αμέσως, εκεί που βρίσκεσαι. Θα κάνεις το σταυρό σου και θα λες: ”Κύριέ μου ή Παναγία μου, δείξε, σε παρακαλώ, το έλεός σου στο δούλο σου τάδε και δώσε του την υγεία του ή ό,τι άλλο”. Αυτό θα λες. Δυό λέξεις και με αγάπη.

Παι­δί μου, όλα τα πάθη προ­έρ­χον­ται από την κα­τά­κρι­ση. Αν κό­ψεις την κα­τά­κρι­ση, κό­βον­ται και τα πάθη.

Ο Γέροντας συχνά έλεγε: «Έρχεται η ώρα που θα ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι», εννοώντας πολέμους και ακαταστασίες (υλικές και πνευματικές) και ημέρες εκδικήσεως. (Β-20)

Μαρτυρία Γ. Ε. Βολουδάκη:
«Ο μακαριστός όσιος γέροντας Σίμων Αρβανίτης… το 1975 είχε πει στην αδελφή μου ότι όταν θα γίνει ο πόλεμος, οι πιστοί θα βλέπουν τους αγίους ζωντανούς και θα τους βοηθούν.
Για κάποιο μάλιστα πρόσωπο που τότε δεν πίστευε στον Θεό είπε: «Θα πιστέψει στον πόλεμο! Θα δει τους Αγίους, θα δει την Παναγία μας ζωντανά και θα πιστέψει»!
Και πρόσθεσε με πατρική στοργή :«Αν είσαστε στο εξωτερικό, αμέσως να γυρίσετε στην Ελλάδα, διότι η Ελλάδα δεν θα πάθει σχεδόν τίποτε (*2) … αυτό να το πεις και σε όσους γνωρίζεις που θα ζουν εκείνο τον καιρό εκτός Ελλάδος, να γυρίσουν αμέσως πίσω…».
Αυτά της τα είχε πει τότε, επειδή επρόκειτο να μείνει με την οικογένειά της για κάποια χρόνια στη Αγγλία.
Την αγία του ευχή να έχουμε και να πρεσβεύει στον Χριστό για μας τα ταπεινά παιδιά του και για την Ελλάδα μας.»
Σημειώσεις-Σχόλια Αδελφότητος Αγ. Ραφαήλ:
(*1) την Μαρτυρία αυτή, επιβεβαιώσαμε και από άλλα πνευματικά τέκνα του Αγίου Γέροντος Σίμωνος, από όπου μας μεταφέρθηκε ως εξής: «Όταν ακούσετε, όσοι ζείτε στο εξωτερικό, ότι έγινε πόλεμος στην Ελλάδα, τότε να γυρίσετε αμέσως πίσω, διότι η Ελλάδα δεν θα πάθει σχεδόν τίποτε…»
(*2) δεν θα πάθει σχεδόν τίποτε, σε σχέση, εννοεί, προς τα υπόλοιπα κράτη του εξωτερικού, όπου θα γίνει χαλασμός μεγάλος, και οι πιστοί δεν θα μπορούν καθόλου εύκολα να σωθούν και σωματικά και ψυχικά)

***

Επέρχεται η κάθαρσις…
Προφητεία του Γέροντα Σίμωνα Αρβανίτη
(απομαγνητοφωνημένο κείμενο)

«….Όπως βλέπουμε σήμερα τον κόσμο γενικώς, ότι δεν εδύνατο ο Θεός πλέον να ανεχθεί εκείνη την λυπηράν κατάσταση σ’όλη την οικουμένη μηδαμώς εξαιρουμένης και της Ελλάδος, πού την αγαπά περισσότερο και το οποίο στα χαρτιά μας λέει, και σε λίγο πραγματοποιούνται, ότι η Ελλάς, η Ελλάς θα δείτε σε λίγο πόσο θα γίνει μεγάλη, μεγάλη, μεγάλη.
Όχι μόνο, θα δείτε, θα έχει εξαίρετο και λαμπρό παράδειγμα εις όλη την οικουμένη, διότι ενθυμείσθε ότι εδώ δεν εχύθηκε αίμα, όταν εκήρυξε ο Απόστολος Παύλος, ενώ ξέρεις τι αίμα χύθηκε σ’ όλα τα έθνη;
Ενθυμείστε τι είπε, τί είπε ο Χριστός, όταν επήγαν τίνες Έλληνες, όταν επήγε ο Ανδρέας καί ο Φίλιππος; Ένθυμείστε τώρα που είπανε, τινές άνδρες ιδείν θέλουνε τον Κύριο και είπε: «Νυν εδοξάσθη ο Υιός του Ανθρώπου». Και γιατί;
Πώς γιατί; τα πράγματα μαρτυρούν, γιατί. Είπαμε ότι, διότι δεν εχύθηκε αίμα, διότι μετά πιστών φιλοσόφων επλησίαζαν τον Θεό μερικοί. Και διά τούτο, ήταν ετοιμασμένοι και ωραίαι ψυχαί. Εις αυτές τις ωραίες ψυχές λοιπόν θέλησε ο Θεός, τις ολίγες, να πλέξει το εγκώμιο.
Συν τούτο έχομε καί ένα άλλο.
Ποιος ο λόγος λοιπόν, αυτοί οι Απόστολοι, να μην έγραψαν τα Ευαγγέλια, την Καινή Διαθήκην, τα άλλα όλα εις την εβραϊκήν γλώσσα, την δική τους, πού μάλιστα ήταν και αγράμματοι;
Προς εντροπήν των συμπατριωτών, διότι ήταν ανάξιοι αυτοί να ακούσουνε στην εβραϊκή γλώσσα τα λόγια αυτών πού σταύρωσαν τον Χριστό.
Και έγραψαν εις την, εις την Ελλάδα, γιατί η Ελλάς είχε την γλώσσα αυτήν η οποία ήτανε ωραία γλώσσα. Αφ’ ενός μεν πού ήτανε ωραία γλώσσα και είχε και απήχηση σ’ όλη την οικουμένη, αλλά αφ ετέρου δε, ότι ήτανε καί άξιοι…
Διότι δεν ηθέλησαν να κάνουν κακό.
Ότι ήταν αμαρτωλοί, όλος ο κόσμος ήτανε αμαρτωλοί, αλλά όμως καί δεν μπορούσανε να μην δεχθούν το ωραίο το οποιο ήκουον, την υψηλήν αυτήν, την υψηλήν διδασκαλία. Την εδέχθηοαν.
Όχι ότι δεν ήτανε αμαρτωλοί, αμαρτωλοί ήτανε, αλλά δεν εδέχοντο τα άλλα έθνη. “Ολίγοι μόνοι, καί γι’ αυτό γίνοταν τόσα καί τόσα μαρτύρια, τίς χιλιάδες των μαρτύρων.
Άρα, λοιπόν, διά τούτο και φυλάει ο Θεός την Ελλάδα, τώρα ιδιαιτέρως να την δοξάσει, αν καί πάντοτε έδειχνε το μεγαλείον όταν εγινότανε πόλεμος, αλλά καί τώρα ιδίως πού πρόκειται λοιπόν… άπαντες διά παντός.
Όχι ότι θα την μεγαλώσει ο Θεός. Θα την ανυψώσει, θα την δοξάσει οπότε επέρχεται η κάθαρσις, έχουμε ολίγες ημέρες. Να μην έρχονται σε απόγνωση (οι Έλληνες)!
Μόνο οφείλουμε να κηρύττουμε παντού και να λέγωμε παντού ότι και πολλά καλά θέλουμε (δει)…
Έχει πει και ο Θεός ότι «ουδέ θρίξ της κεφαλής δεν θα πειραχθή εις τους μετανοούντας», αλλά όχι μετάνοια όπως την θέλουμε.
Άρα λοιπόν, αγαπητοί, οφείλουμε να γνωρίσουμε ότι, μη φοβηθούμε ό,τι λέγουν, ό,τι κάνουν καί ό,τι γίνεται, «ταύτα δει γενέσθαι». Καταλάβατε; Πρέπει να γίνουν αυτά!!!
Ήλθε η ώρα πλέον να καθαρίσει, όχι η Δευτέρα Παρουσία, να καθαρίσει την ήρα από το στάρι.
Και η πρώτη, η πρώτη Ελλάς (θα είναι) αυτήν πού θά υποστεί από τους Τούρκους μια μικρή, μια μικρή αυτήν, -όπως είπομεν – προσβολή, αλλά είναι ο τάφος τους όμως – της Τουρκίας! Ο τάφος τους καθώς το είχανε πει καί αυτοί οι Τούρκοι, όπως είπαν μερικοί τώρα.
Είπαν λέει ότι είναι αδύνατον ο Αλλάχ να ανεχθεί, είναι αδύνατον ο Αλλάχ να ανεχθεί, εμείς θα γίνουμε θηρία, σείς δέ δέν ξέρω άν θα μείνει κανένας από σάς.
Όλίγοι πού θα μείνετε, θα πάτε στην Κόκκινη Μηλιά! Το οποίο και ….
Άρα λοιπόν, άρα λοιπόν, να είμεθα ετοιμασμένοι, χαρούμενοι, ότι ο μετανοών άνθρωπος, δεν πρόκειται να υποστή τίποτα.
Να είμεθα χαρούμενοι, διότι εγνωρίσαμε τον Χριστό, αλλά όχι όμως να τον λατρεύουμε όπως θέλει καθένας και λέγονται χριστιανοί άνθρωποι.
Αν θέλουμε να δούμε τον Χριστό, πρέπει να είμαστε ανεξίκακοι, πρέπει να έχουμε αγάπη, διά να την μεταδίδουνε και αυτή, με την συμπεριφορά μας, με τον τρόπο μας και με τις καλές πράξεις μας.
Καί αν οι άλλοι άνθρωποι είναι αδύνατοι, να τους βοηθήσουμε. Εάν οι άλλοι αυτοί είναι κακοί, να προσπαθήσουμε, αν είναι δυνατόν να δεχθούν την διδασκαλία τού Χριστού.
Τότε ασφαλώς ο άνθρωπος αυτός θα καταξιωθή διά διπλής, όχι μερίδος, αλλά τιμής παρά του Θεού και παρά των ανθρώπων.
Από το βιβλίο του Μοναχού Ζωσιμά: “Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης 1901-1988, η ζωή και το έργο του”.

***

«Μέ τήν κάθαρση αὐτή ὁ Θεός θά χωρίση τήν ἤρα ἀπό τό σιτάρι»!
Μαρτυρία π. Βασιλείου Ε. Βολουδάκη

…..Θά ἀναφερθῶ μόνο στά ὅσα ἔλεγε ὁ Γέροντας ὅτι ἐπρόκειτο νά συμβοῦν πρίν ἀπό τόν Μεγάλο Πόλεμο, τόν ὁποῖο, μάλιστα, ἀναφέρει καί ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, καί κατά τήν διάρκεια τοῦ ὁποίου «θά πνιγῆ τό δαμάλι στό αἷμα»! Τόσο αἱματηρός θά εἶναι! Τόν πόλεμο αὐτόν ὁ π. Σίμων τόν ἀποκαλοῦσε «Κάθαρση», εὐεργεσία τοῦ Θεοῦ πού θέλει νά σώση ὅλα τά παιδιά του. «Μέ τήν κάθαρση αὐτή (ἔλεγε ὁ Γέροντας) ὁ Θεός θά χωρίση τήν ἤρα ἀπό τό σιτάρι»!
Ἡ ἀναφορά μου αὐτή, νομίζω ὅτι εἶναι καί ἐπίκαιρη, γιατί, διαβάζοντας κανείς τά ὅσα γράφονται καί ἀκούγοντας τά ὅσα λέγονται, ἔχει τήν ἐντύπωση ὅτι πλησιάζει ἡ Β΄ Παρουσία!
Ὁ Γέροντάς μας, ὁ π. Σίμων, μᾶς ἐφιστοῦσε τήν προσοχή στήν κατάσταση πού τότε ἔβλεπε μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ καί σήμερα ἐμεῖς ζοῦμε τά προεόρτιά της.
Μᾶς ἔλεγε ἐπί λέξει: «Ἐγώ δέν θά ζῶ, ἀλλά ἐσεῖς θά ἰδῆτε ποῦ θά φθάση ὁ κόσμος. Θά πληθυνθῆ πολύ ἡ παρανομία καί τό Κράτος δέν θά τήν ἐλέγχη. Τότε οἱ πολῖτες θά ὁπλοφοροῦν καί θά ὑπερασπίζονται τή ζωή τους καί τό δίκιο τους ἐπί τόπου!» «Μετά, συνέχισε, τό κακό θά κορυφωθῆ. Καί, τότε, ὅταν τό κακό ὑπερκορυφωθῆ, ἀνάμενε καί τό τέλος»! Μέ τά λόγια του αὐτά, δέν ἐννοοῦσε τό τέλος τοῦ κόσμου, τήν Β΄ Παρουσία, ἀλλά τό τέλος τῆς ἀνωμάλου αὐτῆς περιόδου, ἡ ὁποία δέν θά μπορέση νά ἀναχαιτισθῆ ἤ νά ἀνατραπῆ μέ ἀνθρώπινη δύναμη.
Θυμᾶμαι ὅτι ἡ συνομιλία ἔγινε στό Κελλάκι τοῦ Γέροντός μας, κάποιο μεσημέρι τοῦ 1972. Μέσα στό κελλάκι του βρισκόμαστε ἕνας μεσήλικας ἀνώτατος ἀπόστρατος τῆς ἀεροπορίας, ἡ πρεσβυτέρα μου, ὁ πρῶτος γυιός μας, ὁ Μανώλης, μωρό, ξαπλωμένος πάνω στό κρεββάτι τοῦ π. Σίμωνος καί ὁ γράφων, διάκονος τότε.
Ὁ ἀπόστρατος τόν ρωτοῦσε συνεχῶς, προτάσσοντας, μάλιστα, τήν προσφώνηση «ἅγιε». «Πεῖτε μας ἅγιε, τί θά γίνη μετά;». Καί ὁ π. Σίμων, συνέχισε: «Τότε, ὅταν τό κακό ὑπερκορυφωθῆ θά γίνη ὁ μεγάλος Πόλεμος. Θά χαθοῦν περίπου τά 2/3 τῆς ἀνθρωπότητος. Θά ἐμφανίζονται οἱ ἅγιοι στούς δρόμους καί οἱ ἄνθρωποι θά πιστέψουν. Ὅλοι οἱ καλοπροαίρετοι θά επιζήσουν καί μετά θά βασιλεύση ὁ Χριστός. Θά μείνουν μόνο πιστοί ἄνθρωποι. Κατόπιν, ὀλίγον κατ’ ὀλίγον μετά ἀπό δύο ἤ τρεῖς γενεές θά γίνουν καί πάλι ἄπιστοι οἱ ἄνθρωποι, θά χάσουν τήν πίστη τους καί οἱ μέχρι τότε πιστοί καί θά ἀρχίσουν νά λένε “τότε γίνονταν, τώρα δέν γίνονται” καί θά ὀλιγοπιστοῦν. Ὁ κόσμος θά φθάση σέ πρωτοφανῆ κατάπτωση. Τότε θά ἔλθη ὁ Ἀντίχριστος»!
Αὐτά μᾶς ἔλεγε ὁ π. Σίμων καί ἐπειδή ἦταν πάντοτε πολύ φειδωλός στά λόγια του καί, κυρίως, στίς Προφητεῖες, ἀλλά καί γιατί εἶχε τέτοια ἁπλότητα καί ταπείνωση ὥστε νά μή μᾶς ἀποκρύπτη ὅτι τοῦ μιλοῦσε ὁ Θεός, πιστεύουμε ὅτι ἡ μαρτυρία του εἶναι αὐθεντική.
Νά ἔχουμε τήν εὐχή Του καί ὁ Γέροντάς μας νά ἔχη τήν εὐγνωμοσύνη μας γιά πάμπολλα, κυρίως ὅμως, γιά τό ὅτι μᾶς ἄνοιξε τά μάτια τῆς ψυχῆς πρός τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μας!
π. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης
«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» Ἀρ. Τεύχους 163, Μάρτιος 2016

πηγή

romioitispolis.gr