«Οἱ Τοῦρκοι τὰ κόλλυβα τὰ ἔχουν στὴ μέση τους. Θὰ πάθουν μεγάλο κακό. Τότε θὰ ἐπέμβη ἀπὸ πάνω ὁ Ρῶσος καὶ θὰ γίνει ὅπως τὰ λέει ἡ προφητεία τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ. Οἱ μεγάλοι θὰ φροντίσουν… Τὴν Κωνσταντινούπολη οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ τὴ φυλάξουν. Καί, ἔτσι, ὁ Θεὸς θὰ τὴ χαρίσει σὲ μᾶς. Θὰ μᾶς βοηθήσει ὁ Θεός, γιατί εἴμαστε Ὀρθόδοξοι».
«Ἡ Τουρκία θὰ διαλυθεῖ καὶ μάλιστα θὰ τὴ διαλύσουν οἱ ἴδιοι οἱ σύμμαχοι».
«Ἄντε, ἄντε, δὲ θὰ εἶμαι νὰ σὲ καμαρώσω στὴν προέλαση, ὅταν θὰ προελαύνει ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς γιὰ τὴν Κωνσταντινούπολη».
«Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς εἶχε δίκιο ποὺ εἶπε γιὰ τὰ «Ἐξαμίλια», διότι τὰ «Ἐξαμίλια» δὲν εἶναι οὔτε χωριά, οὔτε πόλεις, ἀλλὰ εἶναι τὰ ἕξι ναυτικὰ μίλια, ἡ ζώνη τῶν ἕξι μιλίων ποὺ περιβάλλει τὰ παράλια τῆς Ἑλλάδας καὶ κάθε νησί μας. «Ἐξαμίλι» εἶναι κάθε σημεῖο ποὺ ἀπέχει ἕξι μίλια ἀπὸ τὶς ἀκτὲς τῆς Ἑλλάδας, χερσαῖες ἢ νησιωτικές. Ἐκεῖ, λοιπόν, θὰ γίνει ἐκεῖνο ποὺ εἶπε ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός».
«Ὅταν ὁ τουρκικὸς στόλος ξεκινήσει νὰ κατευθύνεται κατὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ φθάσει στὰ ἕξι μίλια, πράγματι θὰ καταστραφεῖ. Θὰ εἶναι ἡ ὥρα ποὺ θὰ ἔχουν τὰ κόλλυβα στὸ ζωνάρι τους. Ἀλλά, αὐτὸ δὲ θὰ γίνει ἀπὸ ἐμᾶς. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τὸ «Ἐξαμίλι» θὰ εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ τέλους…..
Μετὰ θὰ ἀρχίσουν ὅλα τὰ γεγονότα, ποὺ θὰ καταλήξουν στὸ νὰ πάρουμε τὴν Πόλη. Τὴν Πόλη θὰ μᾶς τὴ δώσουν. Θὰ γίνει πόλεμος μεταξὺ Ρωσίας καὶ Τουρκίας. Στὴν ἀρχή, οἱ Τοῦρκοι θὰ νομίσουν ὅτι νικᾶνε, ἀλλὰ αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ καταστροφή τους. Οἱ Ρῶσοι, τελικά, θὰ νικήσουν καὶ θὰ πέσει ἡ Πόλη στὰ χέρια τους. Μετὰ θὰ τὴν πάρουμε ἐμεῖς. Θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ μᾶς τὴ δώσουν…».
«Οἱ Τοῦρκοι θὰ καταστραφοῦν. Θὰ σβήσουν ἀπὸ τὸ χάρτη, διότι εἶναι ἕνα ἔθνος, τὸ ὁποῖο δὲν προέκυψε ἀπὸ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Ἀπὸ τοὺς Τούρκους τὸ 1/3 θὰ πάει ἀπὸ ὅπου ξεκίνησαν, στὰ βάθη τῆς Τουρκίας, τὸ 1/3 θὰ σωθεῖ, διότι θὰ ἔχει ἐκχριστιανισθεῖ καὶ τὸ τελευταῖο 1/3 θὰ σκοτωθεῖ στὸν πόλεμο αὐτόν….». (πρόκειται γιὰ τὴ γνωστὴ Προφητεία τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ).
«Δὲν ἤθελα τίποτα ἄλλο. Νὰ μὲ κρατοῦσε ὁ Θεὸς ἀκόμη λίγα χρόνια στὴ ζωή, γιὰ νὰ ἔβλεπα τὴν πατρίδα μου μεγαλωμένη. Θὰ μεγαλώσει!».
«Ἡ Τουρκία θὰ διαμελισθεῖ. Ὁ διαμελισμὸς αὐτὸς σίγουρα μᾶς ἱκανοποιεῖ καὶ μᾶς συμφέρει ὡς κράτος. Ἔτσι θ’ ἀπελευθερωθοῦν τὰ χωριά μας, οἱ ἀλύτρωτες πατρίδες. Ἡ Κωνσταντινούπολη θὰ ἐλευθερωθεῖ, θὰ ξαναγίνει ἑλληνική. Θὰ ξαναλειτουργήσει ἡ Ἁγία Σοφία».
«Ἡ Τουρκία θὰ διαμελισθεῖ σὲ 3-4 κομμάτια. Ἤδη ἔχει ἀρχίσει ἡ ἀντίστροφη μέτρηση. Ἐμεῖς θὰ πάρουμε τὰ δικά μας ἐδάφη, οἱ Ἀρμένιοι τὰ δικά τους καὶ οἱ Κοῦρδοι τὰ δικά τους. Τὸ κουρδικὸ θέμα ἔχει ἤδη δρομολογηθεῖ.
Αὐτὰ θὰ γίνουν, ὄχι τώρα, ἀλλὰ σύντομα, ὅταν θὰ πάψει αὐτὴ γενιὰ ποὺ κυβερνάει τὴν Τουρκία καὶ θὰ ἀναλάβει νέα γενιὰ πολιτικῶν. Τότε θὰ γίνει ὁ διαμελισμὸς τῆς Τουρκίας. Πολὺ σύντομα οἱ προσευχὲς ποὺ γίνονται κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς γῆς, θὰ γίνονται ἐπάνω στὴ γῆ καὶ τὰ κεράκια ποὺ ἀνάβονται κάτω, θὰ ἀνάβονται ἐπάνω (ἐννοοῦσε τοὺς Κρυπτοχριστιανούς).
Πίστη καὶ ἐλπίδα στὸ Θεὸ νὰ ὑπάρχει καὶ θὰ χαροῦν πολλοί. Ὅλα αὐτὰ θὰ γίνουν μέσα στὰ χρόνια αὐτά. Ἔφτασε ὁ καιρός».
«Οἱ Ἐγγλέζοι καὶ οἱ Ἀμερικάνοι θὰ μᾶς παραχωρήσουν τὴν Κωνσταντινούπολη. Ὄχι γιατί μᾶς ἀγαπᾶνε, ἀλλὰ γιατί αὐτὸ θὰ συμπλέει μὲ τὰ συμφέροντά τους».
Οἱ Τοῦρκοι «θὰ κάνουν μόνο μία πρόκληση στὴν Ἑλλάδα, ποὺ θὰ ἔχει σχέση μὲ τὴν αἰγιαλίτιδα ζώνη. Καὶ ἐμᾶς θὰ μᾶς πιάσει πεῖνα. Θὰ πεινάσει ἡ Ἑλλάδα. Καὶ ἐπειδὴ θὰ κρατήσει αὐτὴ ἡ μπόρα κάποιο διάστημα, μῆνες θὰ εἶναι, “θὰ ποῦμε τὸ ψωμὶ ψωμάκι”». Καὶ ἄλλη φορὰ ἔλεγε: «Νὰ ἔχετε ἕνα κτηματάκι καὶ λίγο νὰ τὸ καλλιεργῆτε. Κοντὰ σὲ σᾶς, θὰ βοηθήσετε καὶ κάποιον ποὺ δὲ θὰ ἔχει».
«Ὅταν ἀκούσεις στὴν τηλεόραση νὰ γίνεται θέμα γιὰ τὰ μίλια, γιὰ τὴν ἐπέκταση τῶν μιλίων (τῆς αἰγιαλίτιδας ζώνης) ἀπὸ 6 σὲ 12 μίλια, τότε ἀπὸ πίσω ἔρχεται ὁ πόλεμος. Ἀκολουθεῖ… Μετὰ τὴν πρόκληση τῶν Τούρκων, θὰ κατεβοῦν οἱ Ρῶσοι στὰ Στενά. Ὄχι γιὰ νὰ βοηθήσουν ἐμᾶς. Αὐτοὶ θὰ ἔχουν ἄλλα συμφέροντα.
Ἀλλά, χωρὶς νὰ τὸ θέλουν, θὰ βοηθᾶνε ἐμᾶς. Τότε, οἱ Τοῦρκοι γιὰ νὰ ὑπερασπισθοῦν τὰ Στενά, ποὺ εἶναι στρατηγικῆς σημασίας, θὰ συγκεντρώσουν ἐκεῖ καὶ ἄλλα στρατεύματα. Παράλληλα δέ, θὰ ἀποσύρουν δυνάμεις ἀπὸ καταληφθέντα ἐδάφη.
Ὅμως, θὰ δοῦν τότε τὰ ἄλλα κράτη τῆς Εὐρώπης, συγκεκριμένα ἡ Ἀγγλία, ἡ Γαλλία, ἡ Ἰταλία καὶ ἄλλα ἕξι – ἑφτὰ κράτη τῆς ΕΟΚ, ὅτι ἡ Ρωσία θὰ ἁρπάξει μέρη, ὁπότε θὰ ποῦν: “Δὲν πᾶμε κι ἐμεῖς ἐκεῖ πέρα, μήπως πάρουμε κανένα κομμάτι;” Ὅλοι, ὅμως θὰ κυνηγοῦν τὴ μερίδα τοῦ λέοντος.
Ἔτσι θὰ μποῦν καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι στὸν πόλεμο. Θὰ βγάλει ἡ (ἑλληνικὴ) κυβέρνηση ἀπόφαση νὰ μὴ στείλη στρατό. Θὰ κρατήσει στρατὸ μόνο στὰ σύνορα. Καὶ θὰ εἶναι μεγάλη εὐλογία ποὺ δὲ θὰ πάρει μέρος. Γιατί, ὅποιος πάρει μέρος σ’ αὐτὸν τὸν πόλεμο (ἐν. τὸν εὐρωπαϊκό), χάθηκε…».
«Οἱ Τοῦρκοι θὰ μᾶς χτυπήσουν, ἀλλὰ ἡ Ἑλλάδα δὲ θὰ πάθει μεγάλη ζημιά. Δὲ θὰ περάσει πολὺς καιρὸς μετὰ τὴν ἐπίθεση τῶν Τούρκων στὴ χώρα μας καὶ τότε οἱ Ρῶσοι θὰ κτυπήσουν τοὺς Τούρκους καὶ θὰ τοὺς διαλύσουν. Ὅπως ἕνα φύλλο χαρτὶ ποὺ τὸ χτυπᾶς καὶ διαλύεται, ἔτσι καὶ οἱ Τοῦρκοι θὰ διαλυθοῦν.
Τὸ 1/3 ἀπὸ αὐτοὺς θὰ σκοτωθεῖ, τὸ 1/3 θὰ ἐκχριστιανισθοῦν καὶ τὸ 1/3 θὰ πάει στὴν Κόκκινη Μηλιά. Ἡ χρησιμοποίηση τῶν νερῶν του Εὐφράτη γιὰ ἀρδευτικὰ ἔργα ἀπὸ τοὺς Τούρκους θὰ εἶναι μιὰ προειδοποίηση ὅτι ἄρχισε ἡ προετοιμασία τοῦ μεγάλου πολέμου ποὺ θὰ ἀκολουθήση» (1991).
«Μετὰ τὴ διάλυση τῆς Τουρκίας, ἡ Ρωσία θὰ συνεχίσει τὸν πόλεμο μέχρι τὸν Περσικὸ Κόλπο καὶ θὰ σταματήσουν τὰ στρατεύματά της ἔξω ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ. Τότε οἱ δυτικὲς δυνάμεις θὰ δώσουν προθεσμία στοὺς Ρώσους γιὰ νὰ ἀποσύρουν ἀπὸ τὰ μέρη αὐτὰ τὰ στρατεύματά τους, τόσο χρόνο ὅσο χρειάζεται γιὰ νὰ γίνουν τὰ λάχανα, δηλαδὴ 6 μῆνες.
Ἡ Ρωσία, ὅμως, δὲ θὰ ἀποσύρει τὶς δυνάμεις της. Καὶ τότε οἱ δυτικὲς δυνάμεις θὰ ἀρχίσουν νὰ συγκεντρώνουν στρατεύματα, γιὰ νὰ ἐπιτεθοῦν στοὺς Ρώσους. Ὁ Πόλεμος ποὺ θὰ ξεσπάσει θὰ εἶναι Παγκόσμιος καὶ θὰ ἔχει ὡς συνέπεια νὰ χάσουν οἱ Ρῶσοι. Θὰ ἀκολουθήσει μεγάλη σφαγή.
Οἱ μεγαλουπόλεις θὰ γίνουν παραγκουπόλεις. Ἐμεῖς, οἱ Ἕλληνες, δὲν θὰ συμμετάσχουμε στὸν παγκόσμιο πόλεμο».
«Ἡ διοίκηση τῆς Πόλης, ἀπὸ μᾶς, θὰ εἶναι καὶ στρατιωτικὴ καὶ πολιτική». «Ἐσὺ (εἶπε σὲ νεαρὸ φοιτητὴ τοῦ Πολυτεχνείου Ξάνθης), ὡς πολιτικὸς μηχανικός, θὰ συμβάλεις στὴν ἀνοικοδόμηση τῆς Πόλης, γιατί ἡ Πόλη θὰ ἀνοικοδομηθεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχή».
Πηγή: Νικολάου Ζουρνατζόγλου «Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, 1924 – 1994», ἐκδόσεις Ἁγιοτόκος Καππαδοκία
Θηβαῖος Πολίτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου