Να επικαλήσθε την Αγία Τριάδα, με πολλή αγάπη. Νεφέλη θα στείλη ο Θεός και θα προστατεύση… δεν θα αφήση, γιατί χιλιάδες άνθρωποι προσεύχονται. Γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς.

Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον τοῦ Μηναίου.
Τῇ Δ´ (4ῃ) τοῦ μηνὸς Ἰουνίου, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Μητροφάνους, ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως. (325)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων Μυροφόρων Μάρθας καὶ Μαρίας, ἀδελφῶν τοῦ τετραημέρου φίλου τοῦ Χριστοῦ ἁγίου Λαζάρου.(α´ αἰ.)

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Τίτου, ἐπισκόπου Βυζαντίου. (β´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Ζωτικοῦ, Ἀττάλου, Καμάσεως, Φιλίππου καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς, τῶν ἐν Νικουλίτσελ (ἀρχαῖον Νοβιόδονον), πρώτων μαρτύρων τῆς Ῥουμανίας (320)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἀϐϐᾶ Ἁλωνίου τῆς Σκήτεως ἐν Αἰγύπτῳ. (ε´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Ζωσιμᾶ, ἐπισκόπου Βαβυλῶνος ἐν Αἱγύπτῳ. (Ϛ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρὸς ἡμῶν Σοφίας τῆς ἀσκητικῶς βιωσάσης, τῆς ἐξ Αἴνου. (ι´-ια´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ ἅγιος ὁσιομάρτυς Ἰωάννης τῆς μονῆς Μοναγρίας ἐν Κυζίκῳ, ἐν σάκκῳ βληθεὶς καὶ τῇ θαλάσσῃ καταποντισθείς, τελειοῦται. (791)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Κλατέου (Clateus), ἐπισκόπου Βρεσκίας (Brescia) τῆς Λομβαρδίας ἐν Ἰταλίᾳ, ἀθλήσαντος ἐπὶ Νέρωνος. (~64)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Φροντασίου, Σεβερίνου, Σεβηριανοῦ καὶ Σιλβανοῦ, τῶν ἐν Γαλατίᾳ ἀθλησάντων. (α´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Κονκορδίου (Concordius), ἐν Σπολέτῳ τῆς Ἰταλίας ἀθλήσαντος. (~175)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Ἀρετίου καὶ Δακιανοῦ, ἐν Ῥώμῃ ἀθλησάντων.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας Νεννόσας (Nennocha), Βρετανίδος ἡγουμένης τοῦ κοινοβίου Πλερμὲλ (Ploërmel) ἐν Βρεττάνῃ τῆς Γαλλίας, μαθητρια ἁγίου Γερμανοῦ τῆς Ὡξέρρης. (~467)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας Βρεάκης (Breaca), Ἰρλανδῆς μαθητρίας τῆς ὁσίας Βριγίδος (Brigid), καὶ ἐν Κορνουάλλῃ ἀσκησάσης. (ε´-Ϛ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Πετρόκου (Petroc), τοῦ Ψαλμόστομου τῆς Κορνουάλλης Ἀγγλίας τοῦ ἐξ Οὐαλίας . (~594)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ὁσίων Κροϊδάνου (Croidan), Μεδάνου (Medan) καὶ Δεγάνου (Degan), μαθητῶν τοῦ ὁσίου Πετρόκου ἐν Κορνουάλλῃ. (Ϛ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας Βουριάνης (Buriana), ἐξ Ἰρλανδίας καὶ ἀναχωρητίας ἐν Κορνουάλλῃ. (Ϛ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Μεθοδίου, κτίτορος τῆς ἐν Μόσχᾳ μονῆς Πενσόσα, μαθητοῦ τοῦ ὁσίου Σεργίου τοῦ Ῥαντονέζ. (1392)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ὁσίων πατέρων ἡμῶν Ἐλεαζάρου, Ναζαρίου καὶ Εὐμενίου, τῶν ἐν Μουρμάνσκ (Μούρωμ) Ὀλονὲτς τῆς Ῥωσίας. (ιε´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ὁσίων Βέρας (4 Ιουνίου) καὶ Λιούμποφ (8 Ιουνίου), τῆς μονῆς Shamordino (1883)
Κοίμησις Βαρθολομαίου τοῦ Νέαμτς Ῥουμανίας καὶ τοῦ Σβὶρ Ῥωσίας (1864)
Τῇ αὐτῇ μέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Βασιλείου, ἀρχιεπισκόπου Τσέρνιγκωφ καὶ τῶν σύν αὐτῷ μαρτυρησάντων (1919)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι νεο-ἱερομάρτυρες καὶ ὁμολογητές: Βασίλειος ἀρχιεπίσκοπος Τσέρνιγκωφ καὶ οἱ σύν αὐτῷ μαρτυρήσαντες (1919), Μάξιμος (Zhizhilenko, 1931) ἐπίσκοπος, Μιχα ὴλ (Μπορίσοφ, 1942) ἱερέας, αἱ μονάζουσαι· Θεοφανία (Μορόζοβα, 1936) ἡγουμένη τῆς Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Μπὶρσκ Οὐφας, Ἀγάθη (Κονόνοβα, 1942) τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σούρα, Μαρία (Σεστάεβα, 1937) ἐν Σιμπίρσκ, ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ διωγμοῖς ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέντες ἐν Ῥωσίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ κοίμησις τῆς ὁσίας μητρὸς Μακρίνης Βασσοπούλου τῆς Μονῆς Παναγίας Ὁδηγήτριας ἐν Πορταριά Βόλου (1995)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ἡ Σωτηρία Νούση «ἀσκήτρια ἐν τῷ κόσμῳ» (2022), πνευματικὴ θυγατέρα τοῦ Ὁσίου Ἱερωνύμου τοῦ Ἠσυχαστοῦ τῆς Αἰγίνης (1966)

Στίχοι·
Ἐκ Βηθανίας τὰς ἀδελφὰς Λαζάρου,
Σῴζειν δύνασθαι καὶ νεκρὰς πιστευτέον.
Τετάρτῃ Μάρθα ἠδὲ Μαρίη ἔβησαν πόλῳ λαμπρῷ.
Στίχοι· Ψυχῶν γεωργὸν Ἁλώνιος ἡδύνει,
Ψυχῆς ἅλωνι θεὶς καλῶν θημωνίαν.

αββάς Αλώνιος

Είπεν ο αββάς Αλώνιος:
Εάν δεν πει ο άνθρωπος στην καρδιά του ότι εγώ μόνος και ο Θεός είμαστε στον κόσμον δεν θα έχει ανάπαυση.

Είπε πάλιν ότι, εάν θέλει ο άνθρωπος, από το πρωί μέχρι την εσπέρα, μπορεί να φθάσει σε μέτρα θεία.

Ρώτησε κάποτε ο Αββάς Αγάθων τον Αββά Αλώνιο, λέγοντας : «Πώς θα κατορθώσω να κυριαρχώ στη γλώσσα μου, ώστε να μη ψεύδεται ; ». Και του άπαντα ο Αββάς Αλώνιος : « ’”Αν δεν ψεύδεσαι, πολλές αμαρτίες πρόκειται να κάνης ». Και εκείνος είπε : « Πώς ; ». Και του αποκρίνεται ο γέρων : « Υπόθεσε ότι δυο άνθρωποι έκαμαν φόνο μπροστά σου και ο ένας τους βρήκε καταφύγιο στο κελλί σου. Και οι αρχές τον καταζητούν και σε ρωτάνε : ’Έγινε φόνος μπροστά σου ; Άν δεν ψευσθής, παραδίνεις αυτόν τον άνθρωπο στον θάνατο. Καλύτερα, άφησε τον μπροστά στον Θεό χωρίς δεσμά. Γιατί Αυτός όλα τα γνωρίζει ».

***

”Γέμισε ο πάγκος από ροδοκόκκινα ψωμιά!”
Οσία γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς

Σας το έχω πει και άλλη φορά. Ήταν ένας Γέροντας -τώρα στις μέρες μας-, που με αξίωσε ο Θεός να τον γνωρίσω. Είχε δει πολλές οπτασίες.
Ήταν και πολύ ελεήμων. Στο δρόμο που πήγαινε, όταν συναντούσε κάποιον που είχε ανάγκη, έδινε το ράσο του, τα παπούτσια του, τις κάλτσες του, όλα τα έδινε ελεημοσύνη- ήταν πολύ απέριττος. Τρυγούσαν τα σταφύλια, ανέβαινε στην ταράτσα και τα πετούσε ελεημοσύνη. Μια μέρα ήρθε ένα γεροντάκι και ζητούσε ψωμί. Πήγε η μοναχή στον Γέροντα, -δεν κάνανε κάτι χωρίς την ευλογία του Γέροντα-, και του λέει:
-Γέροντα, ήρθε ένα γεροντάκι και ζητάει ψωμί. Τι να κάνω, δεν έχουμε. Έχουμε μόνο λίγο ψωμάκι για αύριο που θα πάμε στ’ αμπέλι.
-Να το δώσετε.
-Τι θα φάμε αύριο, σταφύλια σκέτα θα τρώμε, Γέροντα;
-Ναί, σταφύλια σκέτα να φάτε- γιατί να μη φάτε;
Έφυγε η μοναχή και από μέσα της έλεγε: «Θα κάνω παρακοή- δεν το δίνω, εμείς τι θα φάμε;». Εκεί στην αυλή όμως που βάδιζε, σκέφτηκε και είπε: «Αφού ο Γέροντας θέλει να το δώσω, ας το δώσω. Θα πάω να αναπιάσω προζύμι». Πήγε στο ζυμωτήριο, και τι να δη; Πάνω στον πάγκο ήταν αχνισμένα ροδοκόκκινα ψωμιά. «Άρχισε να φωνάζη και έτρεξε στον Γέροντα. Μαζί με τον Γέροντα ήταν και ένας ιερέας. «Γέροντα, τρέξτε, ο πάγκος είναι γεμάτος από ροδοκόκκινα ψωμιά!». Πήραν τα πετραχήλια, πήγαν και είδαν τα ψωμιά και άρχισαν να διαβάζουν εξορκισμούς, να τα σταυρώνουν και τα ψωμιά παράμεναν εκεί, στον πάγκο. Τότε η μοναχή λέει στον Γέροντα: «Συγχώρησέ με, Γέροντα, πολύ αγανάκτησα και είπα ένα σωρό λόγια».
Γι’ αυτό θέλησε ο Θεός να γίνη αυτό, για να φανή τι κάνει ο Γέροντας και η υπακοή στον Γέροντα. Έπειτα πήραν τα ψωμιά, τα κόψανε ευλογίες, τα κάνανε παξιμάδι και το τρώγανε σαν ευλογία για πολύ καιρό. Αυτός ο παππούλης είχε πολλή αγάπη στην Αγία Τριάδα. Έλεγε: «Το πρώτο κομποσχοίνι που θα κάνετε αρχίζοντας την προσευχή σας, θα είναι για την ‘Αγία Τριάδα- θα λέτε: “’Αγία Τριάς, ελέησον ημάς”». ’Έτσι λοιπόν να επικαλήσθε την Αγία Τριάδα, με πολλή αγάπη.

***

Νεφέλη θά στείλη ὁ Θεός καί θά προστατεύση τούς πιστούς…
Γερόντισσα Μακρίνα τῆς Πορταριᾶς

Δέν μπορῶ νά τό ξεχάσω, αὐτό μοῦ ἔμεινε μέσα στήν ψυχή μου. Γι᾿ αὐτό λοιπόν, τώρα πού ἔχετε δυνάμεις, κάντε ὅ,τι μπορεῖτε· ὅλα τά γράφει ὁ Θεός, ὅλα τά γράφει, καί τήν τριχίτσα, τίποτε δέν πηγαίνει χαμένο, τίποτε.
Ὅπως τά εἶδε ἡ νονά τῆς ἀδελφῆς Εὐπραξίας· καί ἕνα κουβαράκι μικρούτσικο πού εἶχε δώσει γιά νά καρυκώσουν τίς φτέρνες ἀπό τίς κάλτσες ἑνός μικροῦ παιδιοῦ, καί ᾿ κεῖνο τό ἐλάχιστο βρέθηκε στόν οὐρανό αποθηκευμένο. Καί εἶπε:
–«Μπά, κι αὐτό βρέθηκε;».
–«Ναί, βρέθηκε. Εἶδες πού δέν πάει τίποτε χαμένο;», τῆς εἶπε ὁ Ἀγγελός της.
Καί τά σπιρτάκια πού εἶχε δώσει, ὅ,τι εἶχε δώσει τά εἶδε ὅλα, ἕνα σωρό. Πῆγε τίποτε χαμένο; Ὅλα τά εἶχε ἀποθηκευμένα ὁ Χριστός. Ἔτσι καί τά βήματα πού κάνει κανείς, ὅταν κοπιάζη, ὅλα, ὅλα καταγάφονται…
Τί ὡραῖα ὅταν ὑπάρχουν δυνάμεις! Νά σηκώνεται κανείς νά συγυρίζη, νά σκουπίζη καί νά βολεύη καί ὅλα νά τά φτιάχνη! Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ θά τοῦ δίνη πολλή δύναμι καί πολλή χαρά στήν ψυχή του, ὅταν θά ἐργάζεται τόν Χριστό.
Κι ὅ,τι τρώη πάλι, γιά νά μή τό στερήση ὁ Θεός, νά τό σταυρώνη. Νά σταυρώνουμε καί ἐμεῖς τό φαγητό καί νά λέμε «δόξα σοι ὁ Θεός», διότι εἶναι εὐλογημένο· καί ἔτσι ὅλα θά εἶναι εὐλογημένα.
Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἐνισχύει καί δυναμώνει τόν ἄνθρωπο καί ἔρχεται πνευματική χαρά καί ἀγαλλίασι μέσα στήν ψυχή του. Ὅσο κοπιάζει κανείς, τόσο ὁ Θεός τόν ἀνταμείβει. Οἱ μετάνοιες πού θά κάνουμε, τά σταυρωτά πού θά κάνουμε, πού θά σταθοῦμε ὄρθιες στίς Ἀκολουθίες, ὅλα γράφονται. Τήν ὥρα πού μιλᾶμε, πού συζητᾶμε, τήν ὥρα πού ἀναφέρουμε τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ εἶναι συνέχεια μπροστά μας, «πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν».
Ὅλα τά βλέπει, καί τά καλά τά σημειώνει καί τά κακά τά σημειώνει, ὅλα…..

Ἐμεῖς θά κάνουμε αὐτό πού θέλει ὁ Θεός, γιά νά μή μᾶς βρῆ ἀπροετοίμαστους, ὅταν θά ἔρθη ἡ ὥρα ἡ εὐλογημένη.
Ὅπως λένε τώρα, ἅμα χειριστοῦν αὐτά τά ἀέρια, τίποτε δέν θά μείνη ὄρθιο. Τόσο πολύ! Ἐδῶ ἀπό τό Τσερνομπίλ ἔφθασε, δέν θά φθάση καί ἀπό τήν Ἱερουσαλήμ; Ἄντε, δέν θά ἀφήση ὁ Θεός, τόσοι πιστοί προσεύχονται. Νεφέλη θά στείλη ὁ Θεός καί θά προστατεύση. Ἐκείνους πού θέλει νά πάρη, θά τούς πάρη, τούς ἄλλους θά τούς ἀφήση. Θά προστατεύση ὁ Θεός, δέν θά ἀφήση, γιατί χιλιάδες ἄνθρωποι προσεύχονται.
Μιά φορά, θυμᾶμαι, ἦταν ἕνας πού προσευχόταν γιά τούς πολιτικούς. Πήγαινε κάθε μέρα στήν ἐκκλησία καί ἄναβε ἀπό ἕνα κερί γιά ὅσους ἦταν ὑπουργοί, βουλευταί καί γονάτιζε στήν Παναγία μπροστά καί προσευχόταν νά διορθωθοῦν τά πράγματα, νά γίνουν καλύτερα.
Μετά δακρύων προσευχόταν, μοῦ ἔκανε ἐντύπωσι· κάθε μέρα ἄναβε κεριά. Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, ἔτσι τόν φώτισε αὐτόν. Ἄλλους πάλι ἀλλιῶς. Ὁ π. Μάρκελλος1 πάει στήν ἔρημο καί βρίσκει Πατέρες πού προσεύχονται γιά τόν κόσμο· καί λέει ὅτι ὑπάρχουν καί ἀόρατοι ἀσκηταί πού κάνουν προσευχή. Ἔτσι εἶναι…
Τέλος καί τῷ Θεῷ δόξα!
Ἀπό τό βιβλίο: “Λόγια καρδιᾶς” Ἱ. Μ. Παναγίας Ὁδηγήτριας Πορταριᾶς Βόλου. ΕΚΔΟΣΕΙΣ:«ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

***

Η προσευχή μιας Καππαδόκισσας γιαγιάς …

Έλεγε η γερόντισσα Μακρίνα:
Στο Βόλο υπάρχει η συνοικία του Αγίου Βασιλείου.
Εκεί μετά την Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκαν Καππαδόκες πρόσφυγες. Ζούσαν στα προσφυγικά σπιτάκια των δυο δωματίων που ήταν χαμηλοτάβανα και πολύ φτωχικά. Η εκκλησία όμως του Μ. Βασιλείου που έχτισαν είναι πετρόκτιστη, ευρύχωρη και μεγαλοπρεπής. Στο τέμπλο τις εικόνες του Χριστού, της Παναγίας, του Τιμίου Προδρόμου και του Μ. Βασιλείου τις έφεραν από την Καππαδοκία. Είναι εικόνες με πρόσωπα ασκητικά που δημιουργούν κατάνυξη.
«Σε ένα απ’ αυτά τα προσφυγικά σπιτάκια ζούσε μια γιαγιά με την οικογένεια του γιού της. Κάθε πρωί ο γιος με τη νύφη της πήγαιναν για δουλειά. Η γιαγιά έμενε στο σπίτι με τα εγγονάκια της. Όταν τελείωνε τις απαραίτητες δουλειές του νοικοκυριού έλεγε:
–«Τώρα παιδιά, θα προσευχηθούμε.»
Στεκόταν μπροστά στις εικόνες και έλεγε με κατάνυξη την Ευχή στην τουρκική γλώσσα. Η γιαγιά μιλούσε τουρκικά, όπως οι περισσότεροι Καππαδόκες. Σε λίγη ώρα, ενώ συνέχιζε την προσευχή με υψωμένα τα χέρια της, το σώμα της σιγά σιγά σηκωνόταν στον αέρα μετέωρο και τα δάχτυλα των χεριών της ακουμπούσαν στο ταβάνι.
Όταν τελείωνε την προσευχή της κατέβαινε και πατούσε κάτω.
Τα εγγονάκια της δεν φοβούνταν βλέποντας τη γιαγιά τους να σηκώνεται στον αέρα, γιατί τους είχε εξηγήσει ότι όταν ο άνθρωπος προσεύχεται έτσι γίνεται. Ο Θεός τον σηκώνει ψηλά.
Αυτή η γιαγιά ήταν πολύ εγκρατής. Σ’ όλη της ζωή νήστευε. Το τέλος της ήταν τόσο ειρηνικό που έφυγε ‘σαν πουλάκι’. Όταν μετά από τρία χρόνια τα παιδιά της έκαναν την εκταφή της, τα οστά της ήταν πολύ ελαφρά και είχαν το χρώμα που έχει το φίλντισι. Τα έβαλαν σε ένα κασελάκι, τα πήραν στο σπίτι τους και τα τοποθέτησαν στη γωνία του δωματίου κάτω από τα εικονίσματα για να έχουν την ευλογία της».
Ένας πνευματικός που έμαθε αυτά τα θαυμαστά είπε: Τέτοιες άγνωστες, ταπεινές, αγιασμένες γιαγιές στηρίζουν με τις προσευχές τους την Εκκλησία.
Ας έχουμε και εμείς την ευχή της».
(Από το βιβλίο «Θαυμαστές διηγήσεις της γερόντισσας Μακρίνας, ηγουμένης Ι.Μ. Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριάς Βόλου» Μπαλδιμτσής Νικόλαος)

***

Ο νέος που είδε τον Χριστό
γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς

Είδατε τί μας έλεγε προχθές ο κ. Ν.; Δεν σας το είπα; Οί γονείς ενός νέου του έλεγαν: «Τί ζωή είναι αυτή που κάνεις; Να πας να γλεντήσης, να βρής γυναίκες, να κάνης, να φτιάξης…». Ο νέος απελπίστηκε καί σκέφτηκε να πάη στην Πάτμο, στο έρημο αυτό νησί, γιά να ησυχάση. Μόλις έφτασε στο νησί, πήγε στο ξενοδοχείο. Το πρωί βγήκε βόλτα να δή το νησί. Στον περίπατο πού πήγε, τον πλησίασε μία νέα με σκοπό να προσβάλη την αγνότητά του. Σκέφτηκε όμως ότι ο διάβολος την έβαλε, και πολέμησε με πολλή βία τον εαυτό του. Επέστρεψε στο ξενοδοχείο στενοχωρημένος από την κακία του διαβόλου. Μέσα στο δωμάτιό του βλέπει ένα φώς ουράνιο καί βλέπει τον Χριστό μπροστά του να τον κοιτάζη με ένα χαμόγελο, με μιά στοργή, με μιά αγάπη! Δεν μπορεί να το φανταστή η διάνοια τού ανθρώπου! Πληροφορήθηκε τότε μέσα του ότι επειδή αντέδρασε στις «προτάσεις» των γονέων του και αντιστάθηκε σ’ αυτή τη γυναίκα το πρωί, γι’ αυτό τον βοήθησε η Χάρις τού Θεού και τον επισκέφτηκε ο Χριστός. Καί αμέσως είπε:
«Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου, πού με παρηγόρησες τόσο πολύ, πού με στερέωσες καί μου έδιωξες αυτό το δαιμόνιο!». Σκεφτήτε τί κάνει ο διάβολος! Γονείς τώρα να στέλνουν τα παιδιά τους στην αμαρτία! Κοιτάξτε όμως, τί κάνει και ο Θεός! Παρουσιάζεται και σε κοσμικούς ανθρώπους! Πόσο βοήθησε αυτό τον νέο η Χάρις τού Θεού! Γιά σκεφτήτε, εμάς δεν θα μας βοηθήση, αν επιδοθούμε εξ ολοκλήρου σ’ Αυτόν και όταν η αγάπη μας θα είναι θερμή και δέν θα είναι ψεύτικη; Να Τον αγαπούμε θερμά, με έρωτα, με ζήλο. Είναι τόσο γλυκύς, τόσο ωραίος, τόσο όμορφος, πού δέν μπορεί νά τό συλλάβη η διάνοια τού ανθρώπου! Άν μία ψυχή γευθή αυτό το μεγαλείο, δεν θα θέλη να μιλάη καθόλου! Θα θέλη να επικοινωνή αδιαλείπτως με τον Θεό! Τόσο πολύ!

***

«Μετά την κοίμησι του Γέροντος Ιωσήφ, ο παπα-Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, πολλές φορές τα βράδυα στην αγρυπνία του έβλεπε με τους νοερούς του οφθαλμούς, δύο στύλους πυρός πάνω από τον Βόλο, να υψώνονται από την γη στον ουρανό.
Επρόκειτο για την ήδη μακαριστή Γερόντισσα Μακρίνα και μία από τις χαριτωμένες [=γεμάτες θεία χάρη, δηλ. την αγαθή ενέργεια του Θεού] μοναχές της. Και έλεγε ο παπα-Εφραίμ χαρούμενος:
«Βρε-βρε! Για κοίτα! Εμείς στα βράχια τόσο κοπιάζουμε, για να βρούμε λίγα ψίχουλα [θείας χάρης], και αυτές στον κόσμο τόση Χάρι! Τι κάνουν αυτές εκεί πέρα!»
Αποσπάσματα από το βιβλίο του Γέροντος Εφραίμ: Ο Γέροντάς μου Ιωσήφ ο Ησυχαστής και Σπηλαιώτης (1897-1959).

Κάποια άλλη φορά, ο Γέρων Εφραίμ ο Κατουνακιώτης είδε, εν ώρα προσευχής υπέρ της αδελφότητός μας, δύο φωτεινές στήλες επάνω από το Μοναστήρι· έβλεπε με πνευματικό τρόπο την προσευχή της Γερόντισσάς μας Μακρίνας και της μακαριστής Γερόντισσας Θεοφανούς, μητρός του Γέροντός μας. Τον Ιούλιο του 1990, κάποιος προσκυνητής του Αγίου Όρους ήλθε στο Μοναστήρι μας, για να συνομιλήση με την Γερόντισσα. Η Γερόντισσα μαθαίνοντας ότι σκεπτόταν να επισκεφθή τον Γέροντα Εφραίμ στα Κατουνάκια, του έστειλε ως μικρό δώρο λίγους ξηρούς καρπούς. Όταν ο Γέρων τους έλαβε, εκδήλωσε την μεγάλη του χαρά με ένα διάπλατο χαμόγελο, λέγοντας στον προσκυνητή: «Ένα άρωμα, παιδί μου, αυτή η Γερόντισσα!», αναφερόμενος στην καθαρότητα της καρδίας της.
Πηγή: Γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου (1921-1995), Λόγια Καρδιάς», έκδοση της Ι.Μ. Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριάς Βόλου.

Η Γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς, εκοιμήθη εν οσιότητι, την Κυριακή των Αγίων Πατέρων, 4 Ιουνίου 1995. Στην είδησι της εκδημίας της ο Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης, ο οποίος ήταν στην Αμερική, εξέφρασε με πεποίθησι ότι «η Γερόντισσα ανεβαίνει ολόλαμπρη και ανεμπόδιστη από τα τελώνια στον θρόνο του Χριστού».

Σωτηρία Νούση, μια αγία μοναχική ψυχή, και η συγκλονιστική παρουσία του Οσίου Παϊσίου στην ζωή της
https://iconandlight.wordpress.com/2024/06/05/%cf%83%cf%89%cf%84%ce%b7%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%bd%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1-%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b1%cf%87%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%88%cf%85%cf%87%ce%ae-%ce%ba/

Η Γερόντισσα Μακρίνα είναι Μητέρα όλης της Εκκλησίας… Ένα άρωμα, παιδί μου, αυτή η Γερόντισσα! Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης της Ευβοίας – άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης
https://iconandlight.wordpress.com/2022/06/03/%ce%b7-%ce%b3%ce%b5%cf%81%cf%8c%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1-%cf%8c%ce%bb%ce%b7/

Όποιος κυνηγάει την «ευχή» σαν το χρυσάφι και εκμεταλλεύεται και το λεπτό όλα τα υπερπηδά, τα δέχεται και τα υπομένει. Τότε ο Θεός και η Παναγία τον σκεπάζουν… Θά έρθει εποχή πού δεν θα έχουμε ούτε αντίδωρο ούτε αγιασμό να πάρουμε. Τώρα είναι μια μεγάλη ευλογία… Οσία γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς
https://iconandlight.wordpress.com/2024/06/03/%cf%8c%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%ba%cf%85%ce%bd%ce%b7%ce%b3%ce%ac%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%ae-%cf%83%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%bf-%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83/

Βάλε την ευχή στην δουλειά, για να αγιασθής και εσύ και η δουλειά. Ας προσέξουμε να μην πάθουμε και εμείς σαν την Μάρθα. Ας ευχηθούμε να γίνουμε καλές «Μαρίες». Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2021/06/03/%ce%b2%ce%ac%ce%bb%ce%b5-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b4%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%ac-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%b1-%ce%b1/Ἀπολυτίκιον τῆς Ἑορτῆς.
Ἦχος πλ. δ´.

Εὐλογητὸς εἶ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πανσόφους τοὺς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, καὶ δι᾿ αὐτῶν τὴν οἰκουμένην σαγηνεύσας, Φιλάνθρωπε, δόξα σοι.

Ἀπολυτίκιον τῶν ἁγίων Μάρθας καί Μαρίας, τῶν ἀδελφῶν τοῦ φίλου τοῦ Χριστοῦ Λαζάρου
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον

Τῷ Σωτῆρι ἀμέμπτως διακονήσασαι, αἱ τοῦ ἁγίου Λαζάρου θεῖαι αὐτάδελφοι, σὺν τῇ Μάρθᾳ τῇ κλεινῇ Μαρία πάνσεμνε· καὶ τὴν Ἀνάστασιν αὐτοῦ, σὺν Μυροφόροις Γυναιξί, μαθοῦσαι ἐκ τοῦ Ἀγγέλου, φωτὸς ἐπλήσθητε θείου, ἡμῖν αἰτοῦσαι τὰ σωτήρια.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Ἁλωνίου τῆς Σκήτεως
Ἦχος πλ. δ’

Ἐν σοὶ Πάτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ’ εἰκόνα· λαβὼν γὰρ τὸν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττων ἐδίδασκες, ὑπερορᾶν μὲν σαρκός, παρέρχεται γὰρ ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτου· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὅσιε Ἁλώνιε τὸ πνεῦμά σου.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Μητροφάνους Κωνσταντινουπόλεως
Ἦχος δʹ.

Κανόνα πίστεως καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια, πάτερ ἱεράρχα Μητρόφανες, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Μητροφάνους Κωνσταντινουπόλεως
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ἀρετῶν ταῖς ἀκτῖσι καταλαμπόμενος, Πατριαρχῶν ἀνεδείχθης γέρας καὶ θεία κρηπίς, ὡς Χριστοῦ μυσταγωγός, Πάτερ Μητροφάνες, ἀπὸ δὲ θρόνου ὑψηλοῦ, τῇ Ἐκκλησίᾳ δαδουχεῖς, τὸ φέγγος τῆς εὐσεβείας. Καὶ νῦν ἀπαύστως δυσώπει, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον τῆς Ὁσίας Μακρίνης Πορταριας
Ἦχος πλ. δ’

Ἐν σοὶ Μῆτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ’ εἰκόνα· λαβοῦσα γὰρ τὸν Σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττουσα ἐδίδασκες ὑπερορᾶν μὲν σαρκὸς παρέρχεται γάρ, ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτου· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται Ὁσία Μακρίνα τὸ πνεῦμά σου.

Η συνάντηση του Γέροντα Ιακώβου με την Γερόντισσα Μακρίνα
https://www.youtube.com/watch?v=iuf8tF00qGs

Ο Γέροντας Εφραίμ από τα Κατουνάκια ομολογούσε ότι η ψυχή της Γερόντισσας Μακρίνας ήταν φωτιά!
https://www.youtube.com/watch?v=-l7lc_kMU8M

Γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς
https://www.youtube.com/watch?v=WBlQZ3FhrHw

Μακάριος ανήρ (Ήχος Πλ.Α´) · Ormylia Monastery
https://www.youtube.com/watch?v=ZDrUomdT358

 

iconandlight.wordpress.com