Προσεύχομαι παιδί μου και μου φαίνεται πως χύνω αίμα για όλο τον κόσμο που έζησε και ζει πάνω στη γη!
Μου φαίνεται πως φταίω εγώ για όλα τα κακά που γίνονται και ζητώ έλεος από το Θεό για εμένα και τους άλλους που παίρνουνε από εμένα την κακοσύνη των αμαρτιών μου!
Λέω «παράτεινον Κύριε το έλεός Σου… μην επιτρέψεις δοκιμασίες… παράτεινον…παράτεινον… παράτεινον…»
όμως, έρχεται απάντηση εδώ μέσα (έδειξε την καρδιά). Στο βάθος, βάθος…
Να γυρίσομε στο σπίτι του Πατέρα μας! Μας περιμένει με λαχτάρα και αγωνία!
Πάνω στο Σταυρό «ύφανε» για τον καθένα μας καινούργια λαμπερή στολή.
Αρκεί να τον αφήσομε να μας πλησιάσει. Αυτός φλέγεται να το κάνει.
Αν του το επιτρέψουμε, τότε μια ρανίδα από το Πανάγιο Αίμα Του, όταν σμίξει με ένα δικό μας καυτό δάκρυ μετάνοιας, όχι μόνο κάνει απόσβεση χρεών, αλλά μας καινουργιώνει κιόλας ενώπιον του Δικαιοκρίτου Θεού…
Εμένα που με βλέπεις, έχω κάνει χειρότερα από εσένα! Αλλά επιστρέφω κάθε μέρα κοντά Του και ελπίζω στο έλεός Του.
– Μη μου τα λες σ’ εμένα θεία Γαλάτεια αυτά», απάντησε η κοπέλα.
Σε ξέρω καλά. Ούτε αέρας δεν σε έχει αγγίξει. Τί μου λες τώρα ότι εσύ είσαι από εμένα χειρότερη…
– Και όμως παιδί μου, ισχύει απόλυτα αυτό που σου είπα, συνέχισε η ακατάκριτη και ταπεινότατη Γερόντισσα..!
Ο Θεός, παιδί μου, διαφορετικά κρίνει!
Είμαι χειρότερη από εσένα, γιατί ένοιωσα από μικρή την αγάπη του Θεού, αλλ’ όμως τις δωρεές Του δεν τις εργάσθηκα για την δική Του Δόξα!
Αυτό είναι βαρύτερο απ’ όσα έκανες εσύ!
Οσία Γερόντισσα Γαλακτια
Του Αρχιμανδρίτου Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος της Ιεράς Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας, απόσπασμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου