Ἡ Σαλώμη φρόντιζε ἀρκετοὺς ναοὺς τῆς περιοχῆς. Εἶχε ὅμως ὤς πνευματικό της καταφύγιο τὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου. Ἐκεῖ ζοῦσε ἔντονα τὴν παρουσία τοῦ Ἁγίου.
Μὲ τὴν ἁπλότητά της καὶ τὴν εὐλάβειά της στὸν Ἅγιο, ἀνέπτυξε μία προσωπικὴ ἄγιοπνευματική κοινωνία. Ἔβλεπε συχνότατα τὸν Ἅγιο, τὸν συμβουλευόταν σὲ πνευματικὰ θέματα καὶ ἐπισκέπτονταν μαζὶ τὰ σπίτια φτωχῶν καὶ ἄσθενών.
Αὐτὸ δὲν εἶναι μοναδικὸ φαινόμενο τῆς Σαλώμης, ἀλλά τὸ συναντοῦμε καὶ σὲ ἄλλες ἄγιασμένές σύγχρονες μορφές, ὅπως αὐτήν τῆς Ὄσιας Σοφίας, τῆς ἄσκήτριάς τῆς Κλεισούρας.
Ἁκατάληπτα καὶ παράδοξα μᾶς φαίνονται τὰ βιώματα τῆς μακαρίας Σαλώμης καὶ μᾶς παραπέμπουν σὲ ἀντίστοιχες βιωματικὲς καταστάσεις τῶν Ἁγίων Πατέρων.
Τὰ παρακάτω περιστατικὰ μᾶς δείχνουν μὲ πόσο μεγάλη ἄνεση καὶ φυσικότητα ζοῦσε τὴν σχέσι της μὲ τὸν Ἅγιο Νεκτάριο.
Ὅ Γέροντας Ἰωακεὶμ μᾶς διηγεῖται κάποιες καταστάσεις ποὺ ἔζησε ὃ ἴδιος: «Ἂν καὶ ἤμασταν ξαδέλφια γιὰ ἀρκετά χρόνια δὲν τὴν εἶχα συναντήσει. Ἄκουγα, ὅμως, ὅτι ἦταν θεοσεβούμενη καὶ μὲ πολλὰ χαρίσματα.
Ἀποφάσισα, λοιπόν, νὰ συζητήσω μαζί της γιὰ νὰ ἔχω ὃ ἴδιος δική μου ἄποψη.
«Κάποιον χειμῶνα κατέβηκα στὸ Θέρμο καὶ βρῆκα τὴν Σαλώμη νὰ διακονῇ στὸν ναὸ τῆς Παναγίας. Ὅταν τελείωσε τὸ ἄναμμα τῶν κανδηλιῶν, ἀνέβηκα μαζί της στὸ ἐξωκκλήσι τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου καὶ καθίσαμε ἔξω ἄπό τὸν ναὸ καὶ τὰ λέγαμε… Μοῦ ἀποκάλυψε γιὰ πρώτη φορὰ ὅτι βλέπει τὸν Ἅγιο Νεκτάριο, ὁ ὅποιος τὴν συμβούλευε τί πρέπει νὰ κάνη, πῶς νὰ προσεύχεται καὶ γενικὰ τὴν νουθετοῦσε.
»Σὲ μιὰ ἀπό τὶς πρῶτες μου ἐπισκέψεις εἶχα τὴν ἐπιθυμία νὰ δῶ καὶ ἐγὼ τὸν Ἅγιο Νεκτάριο. Ἀφοῦ μὲ καλωσώρισε, μοῦ εἶπε νὰ περάσω μέσα στὸ σπίτι της, τὸ ὁποῖο εἶχε μόνον δύο κάμαρες. Στὴν μία εἶχε ἀναμμένη φωτιά, γιατί ἦταν χειμῶνας καὶ εἶχε καὶ ἕνα κρεβάτι. Μοῦ λέει:
-Ἐσὺ θὰ κοιμηθῇς ἐδώ, ἐγώ θὰ κοιμηθῶ σ’ αὔτήν τὴν κουρελοῦ κάτω στὸ πάτωμα”. Ἔτσι καὶ ἔγινε.
Τὸ βράδυ σηκώθηκα νὰ κάνω τὸν κανόνα μου καὶ ἐπειδὴ εἶχε πολλὴ ζέστη καὶ φῶς, πῆγα στὸ διπλανὸ δωμάτιο. Ἔνὼ εἶχα ἄρχισει τὸν κανόνα μου, ξαφνικὰ ἄκουσα συνομιλία, μία ἀνδρική φωνὴ καὶ μία γυναικεία, αὐτήν τῆς Σαλώμης. ”Πάγωσα” ἄκουγα πολὺ καθαρά. Ἦταν ἄραγε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος;
Γιατί δὲν μὲ φωνάζει ἡ Σαλώμη; Τί νὰ κάνω;.
Δὲν τολμοῦσα νὰ μπῶ, γι’ αυτό συνέχισα τὸν κανόνα μου. Ὅταν τελείωσα, κουκουλώθηκα μὲ μιὰ κουβέρτα, γιατί εἶχα παγώσει ἀπό τὸ κρύο καὶ κοιμήθηκα.
»Κάποια στιγμὴ ξυπνάω καὶ πάω νὰ μπῶ στὸ δωμάτιο, ἀλλά ἀκούω πάλι συζήτηση.
Νεύριασα γιατί δὲν μὲ φωνάζει ἡ Σαλώμη;
Θὰ μπῶ καὶ ὅ,τι θέλει ἂς γίνη! Μπαίνω καὶ βλέπω τὴν Σαλώμη ὄρθια νὰ μοῦ λέει:
-Ἦταν ἐδώ ὁ Ἅγιος Νεκτάριος.
-Καλά, γιατί δὲν μὲ φώναξες εὐλογημένη; Αὐτὴ σιωποῦσε.
-Τί σοῦ εἶπε;
-Μὲ ρώτησε: ” Ἔχεις κανέναν ἔδώ;”.
-Ἔχω τὸν ξάδελφό μου, τοῦ λέω καὶ αὐτός μοῦ ἀποκρίθηκε αὐστηρά:
-Δὲν θὰ βάζης ἄλλη φορὰ ἐδώ ἄλλον!”.
-Τί κάνατε τόσες ὧρες;
-Στεκόταν ὄρθιος μὲ ὑψωμένα τὰ χέρια καὶ προσευχόταν. Προσευχηθήκαμε μαζί. Πῆγα νὰ τὸν ρωτήσω καὶ ἄλλα πράγματα καὶ μοῦ ἔκανε νόημα, “σσστ!”, βάζοντας τὸ δάκτυλό του στὸ στόμα.
-Σιωπὴ Σαλώμη, ἡ σιωπὴ εἶναι ἢ μεγαλύτερη ἄρετή!
Ἄλλη φορά μου ἀποκάλυψε ἡ Σαλώμη ὅτι, πρὶν συναντηθοῦμε, γιὰ πρώτη φορά, μετὰ ἀπό ἀρκετά χρόνια, ὁ Ἅγιος Νεκτάριος τῆς εἶπε χαμογελῶντας:
-Αὔριο Σαλώμη θὰ ἔρθη ἕνας δικός σου.
-Μὰ δὲν ἔχω κανέναν δικό μου. Μήπως ὁ παπᾶ – Ἰωακείμ; Τότε ὁ Ἅγιος κατένευσε χαμογελῶντας.
»Ὅταν ἀργότερα πῆγα στὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ τὴν παρακαλοῦσα νὰ προσευχηθῇ γιὰ μένα, αὐτὴ μοῦ εἶπε: ” Ὅταν κάνης τὶς μετάνοιές σου, στὴν τάδε ὥρα, ὁ Ἅγιος Νεκτάριος εἶναι δίπλα σου”. Μοῦ εἶπε ἀκριβῶς τὴν ὥρα ποῦ κάνω μετάνοιες».
Κληρικὸς συντοπίτης τῆς Σαλώμης ἄκουγε καθαρὰ τὴν συνομιλία της μὲ τὸν Ἅγιο Νεκτάριο, ἀλλά δὲν τὸν ἔβλεπε.
Ἢ ἀνηψιά τῆς Σαλώμης κ. Μαρία Χριστογιάννη μᾶς διηγεῖται:
«Κάποτε πῆγαν μὲ τὴν μάνα μου νὰ ἀνάψουν τὰ καντήλια στὸν Ἅγιο Νεκτάριο, μπῆκαν μέσα στὸν ναὸ καὶ ἔκλεισαν τὴν πόρτα. Γιὰ μιὰ στιγμὴ μισοάνοιξε ἡ πόρτα μὲ τρίξιμο καὶ λέει τῆς μάνας μου: “Μπῆκε μέσα ὁ Ἅγιος Νεκτάριος”. Ἢ μάνα μου ὅμως δὲν εἶδε τίποτα».
Ἄλλη φορὰ ἔδειχνε ἕνα σκαμνάκι καὶ ἔλεγε: «Ἐκεῖ κάθεται ὁ παππούλης», ἐννοῶντας τὸν Ἅγιο Νεκτάριο.
Συγκλονιστικὴ εἶναι καὶ ἡ μαρτυρία τοῦ κυρίου Ἀγγελὴ Γεωργίου:
«Σὲ μιὰ συνάντησί μας, μοῦ ἔδωσε ἕνα σταυρὸ καὶ μοῦ εἶπε: “Πᾶρε αὐτὸν τὸν σταυρό, εἶναι εὐλογημένος ἀπό τὸν Παππούλη!”.
Ἔτσι ἀποκαλοῦσε τὸν Ἅγιο Νεκτάριο.
-Ἦταν ἐδώ πρὶν λίγο καὶ συζητούσαμε.
-Τί λέγατε; Τὴν ξαναρωτάω ἐπιμόνως.
-Διάφορα! Μιλούσαμε γιὰ τὸν κόσμο. Πηγαίνουμε τὰ βράδια καὶ εὐλογοῦμε τὰ σπίτια στὸ Θέρμο!
-Ἀπὸ τὸ δικό μου περνᾶτε; Ἔμενα τότε στὸ Ἀγρίνιο.
-Ναί, περνᾶμε.
-Ἀφοῦ περνᾶτε, γιὰ πές μου, ποιό εἶναι τὸ σπίτι μου; Δὲν ἤθελε νὰ ἀπαντήση, ἀλλὰ ἐγώ συνέχισα νὰ ἐπιμένω.
-Ἔ! ’Ἔ ! δὲν εἶναι ἕνα σχολεῖο ἂπ ἔξω;
«Πράγματι ἦταν ἄκριβώς ἔξω ἀπό ἕνα σχολεῖο».
Κάποιες φορὲς στὶς περιοδεῖες της μὲ τὸν Ἅγιο Νεκτάριο ἔπαιρναν καὶ τὸν παπᾶ τοῦ χωριοῦ.
-Χθὲς τὸ βράδυ ποῦ ἤσουν; ρώτησε ἡ Σαλώμη τὸν π. Β.
-Στὸ σπίτι μου ἤμουν.
-Μὰ δὲν ἤμασταν μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Νεκτάριο καὶ εὐλογούσαμε τὰ σπίτια τοῦ χωριοῦ; ρώτησε ἡ Σαλώμη ἀπορημένη. Ὁ παπᾶς δήλωνε ἄγνοια, ὡστόσο φαίνεται ὅτι ἦταν ἐνάρετος καὶ νοιαζόταν γιὰ τὸ ποίμνιό του, προσευχόμενος πάντοτε γι’ αὐτό.
Ἄλλη φορὰ ἐμφανίστηκε ὁ Ἅγιος καὶ μάλωσε τὴν Σαλώμη, γιατί ἔλεγε στὸν π. Ἰωακεὶμ ὅτι τὴν ἐπισκέπτεται.
Πρὸς τὰ τέλη τῆς ζωῆς της ἔλεγε στὴν ἄνιψιά της Μαρία ὅτι ἔβλεπε τὸν Ἅγιο Νεκτάριο καβάλα σὲ ἄλογο νὰ φέρνη γύρους μέσα στὸ Θέρμο καὶ νὰ εὐλογή τοὺς κατοίκους του!
Κάποιοι ὄντως ἄκουγαν ποδοβολητὰ ἄλογου γύρω ἀπὸ τὸν ναό του, ἀλλά δὲν τὸν ἔβλεπαν!
Πολλὲς φορὲς καὶ γιὰ πολλοὺς Ἁγίους ἀναφέρεται ἡ ἐπιστασία τους μὲ τὸν συγκεκριμένο τρόπο. Συνήθως ὅμως ἄφορά στοὺς στρατιωτικοὺς Ἁγίους, ὅπως εἶναι ὁ Ἅγιος Δημήτριος, ὁ Ἅγιος Γεώργιος, ὁ Ἅγιος Μηνάς, οἱ Ἅγιοι Θεόδωροι κ.α.
Ὅταν πῆγε προσκύνημα στὴν Αἴγινα, στὸν τάφο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, ἔσκυψε καὶ αὐτὴ γιὰ νὰ ἀκούση τὸν κτύπο ποῦ συνήθως ἄκουγε ὁ πολὺς κόσμος, ἄλλά αὐτὴ ἄκουγε νὰ γίνεται θεῖα Λειτουργία.
Ἐνθουσιάστηκε καὶ ἄρχισε νὰ φωνάζη! Τότε μαζεύτηκε κόσμος πολὺς γύρω της, γιὰ νὰ δοῦν τί συμβαίνει. Ἀνάμεσά τους ἦταν καὶ ἕνας Δεσπότης ποῦ εἶχε λειτουργήσει στὸ Μοναστήρι. Τὴν ρωτοῦσαν τί συμβαίνει καὶ αὕτὴ ἔλεγε μὲ θαυμασμό: «Πῶ, πῶ! Τί θαῦμα εἶναι αὖτό! Γίνεται Θεῖα Λειτουργία;»
Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ ἱερομονάχου Προδρόμου «Σαλώμη, η μυστικὴ ἐργάτις τῆς ἀρετῆς» Ἱερὸν Κελίον Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου – Ι. Μ. Σίμωνος Πέτρα Ἅγιον Ὅρος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου