Γιὰ τὴν Εἰρήνη (μετέπειτα Γερόντισσα Φιλοθέη) καὶ τὴν πολύπλοκη ἀλλὰ θαυμαστὴ ζωή της γνωρίζω ἀπὸ τὰ τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1980, λίγο πρὶν τὴν κοίμησή της. Κεντρικό πρόσωπο ποὺ μὲ ἔφερε σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν Εἰρήνη εἶναι ἡ πνευματικὴ ἀδελφὴ Μοναχή Χριστονύμφη, μὲ τὴν ὁποία ἔχουμε πνευματική σχέση μερικές δεκαετίες μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Ἡ Εἰρήνη ἦταν παντρεμένη καὶ ζοῦσε μαζὶ μὲ τὸν σύζυγό της, ἀνώτατο άξιωματικὸ τῆς Πολεμικής Αεροπορίας, καὶ μὲ τὰ τρία παιδιά της στὰ βόρεια προάστια τῆς Ἀθήνας.
Καταγόταν ἀπὸ πλούσια οἰκογένεια, ἡ ὁποία εἶχε πτωχεύσει κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Κατοχῆς κατὰ τὸν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ἀπὸ παιδὶ ἡ ψυχὴ τῆς Εἰρήνης ἀναζητοῦσε ἀσταμάτητα νὰ συναντήσῃ τὸν Τριαδικό Θεὸ καὶ μέσα στὴν οἰκογενειακή κατάσταση στὴν ὁποία ζοῦσε, αὐτὸ ἐνοχλοῦσε κατὰ κάποιον τρόπο τὸν σύζυγο ποὺ ἦταν μὲν χλιαρά Χριστιανός, ἀλλὰ ἦταν ὅμως καὶ σκληρὸς ἄνθρωπος.
Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀνακαλύψῃ πραγματικὰ τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ ἴδιος ὁ Κύριος εὐαρεστεῖται ἀπὸ αὐτόν, τότε αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος προσανατολίζεται ἐσωτερικὰ μὲ ἄλλο τρόπο στὸν κύριο σκοπὸ τῆς ζωῆς, διακατέχεται συνεχῶς ἀπὸ μιὰ Θεϊκὴ ἀνησυχία, αὐξάνει τὴν προσευχή, τὴν συγχωρητικότητα, τὴν χαρισματικὴ αἰσιοδοξία καὶ τὴν πνευματικὴ εὐφορία. Ἕνα τέτοιο ἀνθρώπινο παράδειγμα ἦταν ἡ περίπτωση τῆς κεκοιμημένης Εἰρήνης ἢ τῆς μετέπειτα Γερόντισσας Φιλοθέης.
Ἡ ἀδελφὴ Χριστονύμφη, ποὺ ζοῦσε γιὰ πολλὰ χρόνια δίπλα στὴν κατὰ κόσμον Εἰρήνη, μοῦ μετέφερε ὁρισμένα θαυμαστά γεγονότα, κάποια ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς τὰ μεταφέρω. Ὅταν ἡ Εἰρήνη ζοῦσε ἀκόμα στὸν κόσμο, ἐπιθύμησε νὰ ἐπισκεφθῇ τὴν ἀδελφὴ Χριστονύμφη καὶ γι’ αὐτὸν τὸν λόγο τῆς τηλεφώνησε πρῶτα νὰ δῇ ἐὰν ἦταν στὸ σπίτι ποὺ ζοῦσε μέσα στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας.
Συνομίλησαν τηλεφωνικὰ καὶ μάλιστα ἡ Χριστονύμφη κάλεσε τὴν Εἰρήνη μία ἀκόμα φορὰ, γιατὶ εἶχε ἐνδιαμέσως πέσει ἡ γραμμή. Ὅταν τελείωσαν τὴν συνομιλία τους, χτύπησε τὸ κουδούνι τοῦ διαμερίσματος τῆς Χριστονύμφης καὶ στὸ θυροτηλέφωνο ἦταν ἡ Εἰρήνη, ποὺ τῆς εἶπε ὅτι «…ἔφθασε»! Πώς ἔγινε αὐτό; Μὲ ρώτησε ή Χριστονύμφη. Ἀπὸ τὴν Πεντέλη στὴν Νίκαια τοῦ Πειραιά μέσα σὲ τρία μόνον λεπτά; Ὅσο δηλαδὴ χρειάζεται κανεὶς νὰ κλείσῃ τὸ τηλέφωνο καὶ νὰ πάῃ στὴν κουζίνα;
Αὐτὸ συνέβαινε συχνὰ στὴν ζωὴ τῆς Εἰρήνης ἢ τῆς μετέπειτα Γερόντισσας Φιλοθέης. Μηδενισμός τοῦ χωρο-χρόνου καὶ στιγμιαῖες μετακινήσεις εἴτε ἐν σώματι εἴτε καὶ ἐν πνεύματι. Μετὰ τὴν κουρά της, ἡ γερόντισσα Φιλοθέη ζοῦσε σὲ ἕνα μικρὸ Ἡσυχαστήριο μὲ τρία κελλάκια, ὅπου ἐκεῖ τὴν διακονοῦσε καὶ ἡ ἀδελφὴ Χριστονύμφη, μαζὶ μὲ δύο τρεῖς ἄλλες ἀκόμη ἀδελφές.
Ἐνῶ εἶχαν μαζέψει τὴν τράπεζα, ἡ Γερόντισσα Φιλοθέη εἶπε στὶς ἀδελφές, ἐντελῶς ξαφνικά, ὅτι πῆρε «πληροφορία» ὅτι στὸ Μοναστήρι τους πρέπει νὰ περιμένουν μέσα στὰ ἑπόμενα λίγα λεπτὰ μιὰ σπουδαία ἐπίσκεψη ἀπὸ ἕναν ἅγιο Ἱερομόναχο, ὁ ὁποῖος ἐκείνη τὴν στιγμὴ ἔστριβε μὲ τὸ ταξὶ ποὺ τὸν μετέφερε καὶ ἄλλους ἀκόμη τρεῖς, πρὸς τὸν δρόμο τοῦ ἁγίου Ἡσυχαστηρίου καὶ ὅτι θὰ ἔτρωγαν κιόλας.
Οἱ ἀδελφὲς μάζεψαν γρήγορα τὸ ὑπόλοιπο τραπέζι καὶ ἔστρωσαν τέσσερα καθαρὰ σερβίτσια γιὰ τράπεζα. Δὲν πέρασαν οὔτε κὰν τρία λεπτὰ καὶ ἀκούσθηκε ὁ ἦχος ἀπὸ τὸ μάνταλο τῆς ἐξώπορτας. Ἦταν μπροστά τους ὁ Ἱερομόναχος Φιλόθεος Ζερβάκος (1884 – 1980), ὁ μακαριστός Ἠγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ζωοδόχου Πηγής Λογγοβάρδας Πάρου.
Ἦταν ἡ πρώτη ἐπίσκεψη τοῦ π. Φιλοθέου στὴν γερόντισσα Φιλοθέη. Μετὰ τὴν τράπεζα ἀποσύρθηκαν στὸν μικρὸ Ἱερὸ Ναὸ καὶ μίλησαν οἱ δυό τους γιὰ ἀρκετὴ ὥρα. Τότε μοῦ εἶπε ἡ ἀδελφὴ Χριστονύμφη ὅτι ὅλοι θαύμασαν τὴν διορατικότητα τῆς Γερόντισσας, ἀλλὰ ἐπίσης καὶ τὸ μέγεθος τοῦ πνευματικοῦ ἀναστήματος τοῦ γέροντος Φιλοθέου, στὸν ὁποῖο πνευματικῷ τῷ τρόπῳ εἶχε ἀποκαλυφθῇ ἡ παρουσία τῆς ἄγνωστης ἕως τότε γιὰ αὐτὸν μοναχῆς Φιλοθέης καὶ ὁ ὁποῖος εἶχε καθοδηγήσει τὸ ταξὶ σὲ αὐτὸ τὸν ἔρημο τόπο μέσω τοῦ Οὐράνιου GPS!
Κάποτε ἡ γερόντισσα Φιλοθέη θέλησε νὰ ἐπισκεφθῇ τὸν ἅγιο Πορφύριο. Ὅταν ἔφτασε ἡ Γερόντισσα στὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου στὸν Ωρωπό, μετὰ ἀπὸ πολὺ μεγάλη ταλαιπωρία, ἐκεῖ βρῆκε μιὰ Μοναχὴ ποὺ τῆς εἶπε ὅτι ὁ Γέροντας δὲν θὰ τὴν δεχθῇ γιατὶ ἦταν ἄῤῥωστος καὶ ἀναπαυόταν ἐκείνη τὴν ὥρα.
Ἡ γερόντισσα Φιλοθέη λυπήθηκε πάρα πολὺ καὶ ἀπάντησε στὴν Μοναχὴ μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶχαν δεῖ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς της μὲ διορατικό τρόπο: «Καλή μου ἀδελφὴ, πρὶν ἀπὸ λίγο τὸν ταΐσατε σούπα μὲ ῥυζάκι καὶ ξέρω ὅτι ὁ Γέροντας μὲ περιμένει!». Ἀκούσθηκε τότε ἡ φωνὴ τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου: «Ἄφησε τὴν δούλη τοῦ Θεοῦ νὰ περάση μέσα!». Τότε ἡ γερόντισσα Φιλοθέη ἔπεσε στὰ πόδια του γιὰ νὰ πάρη τὴν εὐχὴ του, ἐνῶ ἐκεῖνος τὴν ρώτησε μὲ τὴν ἅγια καλοσύνη του καὶ τὴν σεβάσμια πραότητά του: «Τί θέλεις ἀπὸ ἐμένα τὸν ἁμαρτωλὸ εὐλογημένη; Ἐσὺ ἔχεις νὰ κάνῃς μὲ τὴν ἴδια τὴν Θεοτόκο καὶ τὴν Μητέρα τοῦ Κυρίου μας!».
Ἡ γερόντισσα Φιλοθέη ἔμεινε ἐκεῖ καὶ συζήτησε μαζί του ἀρκετὴ ὥρα. Δόξα τῷ Θεῷ, εἶχε ἐκπληρώσει τὴν ἐπιθυμία της. Εἶναι πολλὰ τὰ θαυμαστὰ περιστατικὰ ποὺ ἄκουσα ἀπὸ τὰ χείλη τῆς ἀδελφῆς Χριστονύμφης γιὰ τὴν Γερόντισσα Φιλοθέη. Τῆς ἔδειχνε ὁ Κύριος μεγάλα πνευματικὰ ἀναστήματα, τὰ ὁποῖα ἐπεδίωκε νὰ συναντήσῃ γιὰ νὰ πάρῃ, ὅπως ἔλεγε, τὴν Χάρη καὶ τὴν ἁγία τους εὐχή.
Ἔτσι κάποτε ἡ γερόντισσα Φιλοθέη πληροφορήθηκε, πνευματικῷ τῷ τρόπῳ, ὅτι στὸ ὄρος Οἴτη τῆς Φθιώτιδας ἀσκητεύει ἕνας χαριτωμένος γέροντας.
Ξεκίνησε λοιπὸν ἡ ἴδια νὰ πάῃ νὰ τὸν ‘βρῇ, ἔχοντας καὶ τὴν συνοδεία τῆς ἀδελφῆς Χριστονύμφης. Ἔφτασαν μέχρι ἕνα σημεῖο μὲ τὸ αὐτοκίνητο καὶ ἡ γερόντισσα Φιλοθέη συνέχισε μόνη της μὲ τὰ πόδια, ἐκεῖ ὅπου τὴν καθοδηγοῦσε ὁ Κύριος. Τὸ μέρος ἦταν δύσβατο καὶ ἐρημικό. Ὥσπου κάποια στιγμή, ὅπως ἡ Γερόντισσα διηγήθηκε στὴν Χριστονύμφη, ἦρθε ἀντίκρυ μὲ ἕναν φοβερὸ καὶ τρομερό λέοντα, ὁ ὁποῖος τὴν κοιτοῦσε κατάματα μὲν, ἀλλὰ μὲ ἤρεμη διάθεση δέ.
Τότε ἀκούσθηκε ἡ φωνὴ τοῦ ἐρημίτη: «Μὴν φοβᾶσαι ἀδελφὴ Φιλοθέη! Ἔλα σὲ περιμένω! Ἔλαβα «πληροφορία» γιὰ τὸν ἐρχομό σου. Ὁ λέων ποὺ βλέπεις εἶναι ὁ φύλακας ἄγγελός μου». Συζήτησε μαζί του, πῆρε τὴν εὐχή του καὶ ἐπέστρεψε νὰ ‘βρῆ τὴν παρέα της ποὺ τὴν περίμενε μὲ κάποια σχετική ἀνησυχία.
Ἡ γερόντισσα Φιλοθέη γνώριζε ἐπακριβῶς τὴν ὥρα καὶ τὴν ἡμέρα τῆς κοίμησής της. Εἶπε στὸν στενὸ κύκλο τῶν πνευματικῶν της θυγατέρων τί θὰ γίνῃ στὴν καθεμία στὴν ζωή τους, μὲ ποιὰ σειρὰ θὰ φύγουν κι’ αὐτὲς ἀπὸ αὐτὸν τὸν κόσμο γιὰ τὸν Οὐράνιο Πατέρα, τί ἔπρεπε νὰ φροντίζουν γιὰ τὴν πνευματική τους πορεία καὶ πολλὰ ἄλλα πνευματικὰ δωρήματα καὶ νουθεσίες.
Πηγή: «Ἀσκήτριες στὰ ὑπόγεια τῆς Ἀθήνας», Ἠλίας Δ. Καλλιώρας, ἐκδ. Ἀγαθὸς Λόγος, Ἀθήνα 2025, σέλ. 62-67
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου