π. Ἀνανίας Κουστένης:
31 Ἰανουαρίου, τελευταία ἡμέρα τοῦ πρώτου μηνὸς τοῦ ἔτους, γιορτάζουν οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι Κῦρος καὶ Ἰωάννης, οἱ θαυματουργοί. Εἶναι πολλοὶ οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι. Αὐτοὶ ἔζησαν καὶ ἔλαμψαν στὰ χρόνια του Διοκλητιανοῦ. Ὁ Ἅγιος Κῦρος, ποῦ σημαίνει ἥλιος, εἶναι περσικὴ λέξη. Κουρώ, σημαίνει ἥλιος. Ἔζησε στὴν Ἀλεξάνδρεια. Καὶ καθὼς ἔγινε μεγάλος διωγμὸς σ’ ὅλη τὴν αὐτοκρατορία, καὶ καθὼς ἐκεῖ στὴν Ἀλεξάνδρεια ὁδηγοῦσαν τοὺς χριστιανοὺς κατὰ ἑκατόμβας στὸ μαρτύριο, ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδιά, ὁ Κῦρος ἔφυγε. Ὁ Χριστὸς εἶχε πεῖ, ἂν σᾶς διώχνουν ἀπὸ μιὰ πόλη νὰ πηγαίνετε στὴν ἄλλη. Ἔφυγε καὶ πῆγε σ’ ἕνα χωριὸ στὴν Ἀραβία. Κι ἀνέβηκε στὸ βουνὸ καὶ ἔγινε ἀσκητής. Καὶ προσευχότανε. Γιὰ τὴ διωκόμενη Ἐκκλησία. Γιὰ τὴν οἰκουμένη. Γιὰ τὴν ψυχή του.
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ἦταν ἀπὸ τὴ Μεσοποταμία. Ἐκεῖ ποῦ γίνονται σήμερα στὸ Ἰρὰκ ὅλα τὰ βάσανα. Νά ‘χουν τὴν εὐχή του κι ἐκεῖ. Ἦλθε στὴν Ἱερουσαλὴμ νὰ προσκυνήσει τοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ ἄκουσε γιὰ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Κύρου. Γιατί ὁ Κῦρος ἔλαβε ἀμέσως χάρη, καθὼς ἀσκήτευε ἐκεῖ στὴν Ἀραβία καὶ θαυματουργοῦσε. Θεράπευε ἄρρωστους, ἔβγαζε δαιμόνια, ἀνάσταινε πεθαμένους, ἔκανε τόσα καλά. Ἕνας δεύτερος Χριστὸς καὶ τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν. Ἀπό ‘κεὶ κατέβηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια, νὰ μάθει περισσότερες πληροφορίες. Γιατί ἔβγαινε στὴν οἰκουμένη, ὅτι κάπου ἦταν ἕνας Κῦρος θαυματουργός. Κι ἔτρεχε ὁ κόσμος.
Ἔμαθε στὴν Ἀλεξάνδρεια, λοιπόν, ὅτι εἶναι στὴν Ἀραβία. Καὶ παίρνει τὰ πόδια του καὶ πάει στὴν Ἀραβία καὶ τὸν βρίσκει. Κι ἔκανε χαρές!!! Ἔγινε κι ἐκεῖνος μοναχός! Καὶ κάθισαν ἐκεῖ καὶ ἀσκήτευαν καὶ θαυματουργούσαν. Ἔτρεχε κόσμος.
Κι ἔφθασε στὰ μέρη ἐκεῖνα καὶ μία, ἦταν μᾶλλον, μία μητέρα μὲ τρεῖς θυγατέρες. Ἡ ἁγία Ἀθανασία. Θεοδότη, Θεοπίστη καὶ Εὐδοξία οἱ κόρες της. Κι ὁμολογοῦσαν τὴν πίστη τους. Καὶ κατὰ τὸν διωγμό του Διοκλητιανοῦ, ποῦ συνεχιζόταν, τὶς συνέλαβαν καὶ τὶς πῆγαν μπροστὰ στὸν Ρωμαῖο διοικητή. Κι ὅταν τό ‘μαθε αὐτὸ ὁ Κῦρος κι ὁ Ἰωάννης, ἔτρεξαν κάτω στὸ χωριό. Στὴν πόλη ἐκεῖ, στὴν κωμόπολη. Καὶ προσπαθοῦσαν νὰ τὶς ἐνισχύσουν. Γιατί ξέρανε πῶς εἶναι γυναῖκες καὶ πῶς εἶναι ἀδύνατο τὸ γυναικεῖο φῦλο. Καὶ εὔκολα ἀποθαρρύνεται καὶ προδίδει τὴν πίστη. Καὶ τὶς ἐνίσχυαν κατὰ τὴν ὥρα τῶν βασανιστηρίων. Καὶ τοὺς εἶδαν ἐκεῖ οἱ διῶκται καὶ οἱ δήμιοι καὶ λέει: «Ἐσεῖς τί θέλετε ἐδῶ πέρα;» Ἑτοιμαζόντουσαν κι αὐτοὶ νὰ μαρτυρήσουν. Τοὺς συνέλαβαν κι ἐκείνους, τοὺς εἶπαν νὰ ἀρνηθοῦν τὸν Χριστό, «Ἐμεῖς», λέει; «Μόνοι μᾶς ἤρθαμε νὰ Τὸν ὁμολογήσομε. Νὰ Τὸν ἀρνηθοῦμε κιόλας; Πολὺ δὲν πάει;» Τοὺς ὑπέβαλαν στὰ πιὸ φρικτὰ βασανιστήρια. Καὶ ὕστερα ἀποκεφάλισαν τὸν Κῦρο καὶ τὸν Ἰωάννη. Καὶ στὴ συνέχεια περίλαβαν τὶς γυναῖκες, τὴν Ἁγία Ἀθανασία μὲ τὶς θυγατέρες της, καὶ τὶς ἀποκεφάλισαν κι ἐκεῖνες τὴν ἴδια μέρα. Γι’ αὐτὸ συνεορτάζουν 31 Ἰανουαρίου καὶ οἱ δύο Ἅγιοι Ἀνάργυροι, ὁ Κῦρος καὶ ὁ Ἰωάννης καὶ ἡ Ἁγία Ἀθανασία, μὲ τὶς τρεῖς θυγατέρες της. Νά ‘χομε τὴν εὐχή τους καὶ τὴ γιατρειά τους.
«Χειμερινὸ Συναξάρι» τόμος Β’, τοῦ π. Ἀνανία Κουστένη, ἐκδ. Ἀκτή, Λευκωσία 2008
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ὡς Ἀθλοφόροι εὐκλεεῖς τοῦ Σωτῆρος, καὶ ἰατῆρες τῶν ψυχῶν καὶ σωμάτων, Ἀνάργυροι ἐκλάμπετε ἐν πάσῃ τὴ γῆ, νόσων μὲν ἰώμενοι, ἀνωδύνως τὰ βάρη, χάριν δὲ πορίζαντες, τοὶς βοώαιν ἀπαύστως χαίρετε κρήναι θείων δωρεῶν, Κῦρε θεόφρον, καὶ Ἰωάννη ἔνδοξε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου