Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον τοῦ Μηναίου.
Τῇ ΚΔʹ (24ῃ) τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου, μνήμη τῆς ὁσίας μητρὸς ἡμῶν Ξένης, καὶ τῶν δύο αὐτῆς θεραπαινίδων. (5ος αἰών.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρὸς ἡμῶν Ξένης τῆς διὰ Χριστὸν σαλῆς ἐν Πετρουπόλει τῆς Ῥωσίας. (1790)
Τῇ αύτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Παύλου, Παυσιρίου καὶ Θεοδοτίωνος, τῶν αὐταδέλφων. (3ος αἰών.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας μάρτυρος Χρυσοπλόκης.
Τῇ αύτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος Ἑλλάδιος ὁ Κομενταρήσιος ξίφει τελειοῦται.
Τῇ αύτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Μακεδονίου τοῦ ἑρημίτου ἐν Συρίᾳ. (430)
Τῇ αύτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Ἑρμογένους καὶ Μηνᾶ· καὶ τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Φίλωνος, ἐπισκόπου Καρπασίας τῆς Κύπρου, τοῦ θαυματουργοῦ.· (5ος αἰών.)
Τῇ αύτῇ ἡμέρᾳ, ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων (638) τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Ἀναστασίου τοῦ Πέρσου ἐκ Περσίας εἰς Παλαιστίνην. (628)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Θεοπρόβου, Ἐπισκόπου Καρπασίας. καὶ μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Φιλίππου τοῦ πρεσβυτέρου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Βαρσίμου, καὶ τῶν δύο αὐτοῦ ἀδελφῶν τῶν ἐν Περσίᾳ
Τῇ αύτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ὅσιος Ζωσιμᾶς ὁ ἐρημίτης ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται. (Ϛ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῶν ἐγκαινίων τοῦ ἁγίου Προφήτου, Προδρόμου, καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, πλησίον τοῦ Ταύρου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, τὰ Ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ τοῦ ἁγίου Ζαχαρίου ἐν Κωνσταντινουπόλει, ὃν ἀνήγειρεν ἡ ὁσία Δομνίκη. Ἔτι δὲ καὶ Ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας ἐν Θεσσαλονίκῃ
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Κάντοκ (Cadoc) Οὐαλίας (590)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Νεοφύτου τοῦ Ἐγκλείστου, τοῦ ἐν Κὐπρῳ ἀσκήσαντος. (1204).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ ἐν ἁγίοις πατὴρ ἡμῶν Γεράσιμος, Ἐπίσκοπος Πέρμ, ὁ ἱεραπόστολος, τῷ ὠμοφορίῳ πνιγεὶς, μαρτυρικῶς τελειοῦται, ἐν ἔτει ͵αυλζ´ (1437).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ἰωάννου τοῦ ἐν Καζάν τῆς Ῥωσίας (1529).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρὸς Σοφίας τοῦ Σαμορντίνο τῆς Ῥωσίας (1888), πνευματικῆς θυγατέρας τοῦ ὁσίου Ἀμβροσίου τῆς ῎Οπτινα.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Νικολάου Tsikura (1918)
Τῇ αύτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Δημᾶ τοῦ Καυσοκαλυβίτου τοῦ Ῥώσου (1929)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Ἰωαννικίου τοῦ ἐν Ρακότιντσι, κοιμηθέντος ἐν Κυρίῳ τὸ ἔτος 1940.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων τῆς Ἱ. Μ. Φιλοθέου τοῦ Ἁγίου Ὄρους· Φιλοθέου, πρωτίστου δομήτορος τῆς ἱερᾶς ταύτης ἐπωνύμου αὐτοῦ Μονῆς· Θεοδοσίου ἡγουμένου ταύτης καὶ Μητροπολίτου Τραπεζοῦντος· Διονυσίου καὶ Συμεῶν ἡγησάντων αὐτῆς· Δομετίου τοῦ ἡσυχαστοῦ καὶ σημειοφόρου· Δαμιανοῦ, μαθητοῦ αὐτοῦ καὶ Ὁσιομάρτυρος· καὶ Κοσμᾶ τοῦ Ἰσαποστόλου καὶ Ἱερομάρτυρος.(10ος αἰ.)
Στίχοι·
Ξένον βίον ζήσασα ἐν κόσμῳ Ξένη,
Ξένων δωρεῶν παρὰ Θεοῦ μετέσχες.
Στίχ. Ἔχει σε τύμβος, ἀλλὰ μέχρι σαρκίου,
Καύχημα πέλεις Ἐγκλείστρᾳ σῇ φοιτῶσι.
ᾬετο ἐχθρὸς βαλεῖν σε καιρίως λίθῳ,
Χριστὸς δὲ ζωῆς ἡ πέτρα σῴζει, Πάτερ.
Στίχ. Χρυσοῦν πλέξασα ἱδρώτων καὶ αἱμάτων,
Στέφανον αὐτὸν φορεῖ ἡ Χρυσοπλόκη.
Θαυμαστὴ ἐμφάνιση τῆς ὁσίας Ξένης τῆς διὰ Χριστὸν σαλῆς
στὴν Τεχεράνη
Ἡ ΑΝΝΑ Ἀννανόβα, γεννημένη στὴν Ἁγία Πετρούπολι, τῆς ὁποίας ἡ μητέρα της γιαγιάς της εἶχε γνωρίσει ζωντανὴ τὴν ἁγία Ξένη, γράφει ἀπὸ τὸν Λίβανο το 1955.
«Ἐδῶ καὶ τέσσερα χρόνια, το 1951, ἔτυχε να συναντήσω μία γυναῖκα ἀπὸ τὴν ἴδια ἐπαρχία, μεγαλωμένη καὶ σπουδασμένη στὴν Ἁγία Πετρούπολι. Συχνὰ συναντιόμαστε καὶ περνούσαμε ευχάριστες στιγμές μαζί. Ξαναθυμόμαστε τὴν περίφημη Ἁγία Πετρούπολι και ψάχναμε για κοινούς γνωστούς στὶς συζητήσεις καὶ ἀναμνήσεις μας. Σὲ μιὰ συνάντησί μας ἡ φίλη μου μοῦ ἀνέφερε τὸ ἑξῆς καταπληκτικό».
«Κατὰ τὰ πρῶτα χρόνια τῆς μεταναστεύσεώς μας (ἀπὸ τὴν Ρωσία) ὁ ἄνδρας μου κι ἐγὼ εὑρεθήκαμε, μαζὶ μὲ τὰ δυὸ μικρὰ παιδιά μας, στὴν πνιγηρὴ Τεχεράνη (πρωτεύουσα τῆς Περσίας). Ὁ σύζυγός μου ἔπεσε ἐπικίνδυνα ἄρρωστος κι ἐγὼ ἤμουν ἤδη γιὰ τρίτο μήνα ἀσθενής. Ἡ κατάστασίς του χειροτέρευε καὶ φαινόταν σίγουρο ὅτι τὸ τέλος του πλησίαζε. Γιὰ ἀρκετὲς ἡμέρες δὲν εἶχε ἀνοίξει τὰ χείλη του, δὲν εἶχε φάει καὶ κειτόταν μὲ τὰ μάτια κλειστά. Ζωὴ δὲν ὑπῆρχε μέσα του. Ὁ γιατρός φεύγοντας, μὲ παρετήρησε στὰ μάτια κάπως παράξενα καὶ εἶπε ὅτι θὰ ἐρχόταν τὴν ἄλλη μέρα το πρωί. Πήγα τὰ παιδιὰ σὲ γείτονες ποὺ ζοῦσαν δυο σπίτια μακρύτερά μας, τὴν οἰκογένεια Πιρόγκωφ. Ἤθελα ἡσυχία καὶ προσευχή. Ἡ ζέστη ήταν ἀνυπόφορη, καταθλιπτική. Ἄνοιξα ὅλες τὶς πόρτες γιὰ νὰ γίνη ρεῦμα. Οἱ πιὸ ἄσχημες καὶ λυπηρές σκέψεις μὲ συνεπῆραν. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν θλίψι γιὰ τὴν ἀπώλεια που πλησίαζε τοῦ πιστοῦ καὶ ἀφωσιωμένου συζύγου μου, ἡ προοπτικὴ νὰ μείνω μόνη σὲ ξένη χώρα καὶ νὰ ἀναθρέψω τὰ παιδιά μου με τρόμαζε. Σκεφτόμουν, ἐὰν τώρα ἤμουν στὴν πατρίδα μου, στὴν Ἁγία Πετρούπολι, θὰ εἶχα πάει στὸ Κοιμητήριο του Σμολένσκ, στὴν Μακαρία Ξένη, καὶ ἐκεῖ, πέφτοντας στὸ μνῆμα της, θὰ ἔλεγα τον πόνο μου.
Ὁ θόρυβος τῆς καγκελόπορτας, ποὺ ἔκλεισε μὲ δύναμι, ἐξαφάνισε τὶς σκέψεις μου. Σκέφθηκα ὅτι κάποιος εἶχε μπεῖ στὸν κῆπο μας. Κατόπιν, στὸ ἄνοιγμα τῆς πόρτας ἐμφανίσθηκε σιωπηλὰ μιὰ ἄγνωστη ἐπισκέπτρια. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πῶ τὴν ἡλικία της, ἀλλὰ τὸ πιὸ παράξενο ἦταν τὰ ροῦχα της: ζεστά, μαλακὲς κετσεδένιες μπότες, μακρύ σακκάκι μὲ εἰδικό κόψιμο, ὅλα μὲ πτυχές (πλισεδένια) καὶ στὸ κεφάλι της ἦταν ἕνα μεγάλο γεμάτο πούπουλα μαντήλι, τοῦ ὁποίου τὰ ἄκρα ἔσφιγγαν στὸν λαιμό της, ὁ τύπος ποὺ οἱ χωριάτισσες φοροῦσαν τὰ παλιά χρόνια στὰ μέσα τοῦ χειμῶνος. Ὁ ὅλος ἀέρας (τὸ ὕφος) της ήταν ἀσυνήθιστα συμπαθητικός.“ Πές μου, ἀγαπητή μου, που μένει ἡ οἰκογένεια τῶν Πιρόγκωφ; Ψάχνω γι’ αὐτούς,” εἶπε. “Δυο σπίτια παρακάτω”, ἀπάντησα. Με προσπέρασε σιωπηλὰ μὲ τὶς κετσεδένιες μπότες της κατευθυνομένη πρὸς τὸ δωμάτιο του συζύγου μου καὶ τὸν ἐκοίταξε γιὰ μιὰ στιγμή. “ Εἶναι ὁ ἄνδρας σου άρρωστος; ” δείχνοντας πρὸς τὸ δωμάτιο ὅπου κειτόταν ὁ μελλοθάνατος σύζυγός μου. “Πρόσεξε, ἀγαπητή μου!”, εἶπε προχωρώντας πρὸς ἐμένα, “μὴ στενοχωριέσαι! Χθες ἕνας πολύ σπουδαῖος γιατρός ἀπὸ τὴν Πετρούπολι ἦταν ἐδῶ, τόσο σπου δαῖος ἐπιστήμων, ὥστε εἶναι φοβερό. Εἶπε ὅτι ὁ σύζυγός σου πρέπει νὰ ταΐζεται κάθε μισὴ ὥρα, μόνο λιγάκι, δύο κουταλάκια τσαγιού κάθε φορά. Λοιπόν, υπάρχει γάλα, τσάϊ, σούπα καὶ ἔπειτα μπορεῖς νὰ σκεφθῆς γιὰ ἄλλα μόνη σου. « ̓Αλλὰ δὲν ἔχει ἀνοίξει τὰ χείλη του γιὰ τρίτη ἡμέρα!”, ἀπάντησα. “Δὲν πειράζει, δὲν πειράζει προσπάθησε! Λοιπόν, χαίρετε! Εἶναι ὥρα γιὰ μένα νὰ φεύγω”. Εξαφανίσθηκε.
Αὐτὴ τὴν φορὰ ἡ πόρτα τοῦ κήπου δεν κτύπησε. Βγῆκα ἔξω στὸ μπαλκόνι. Μποροῦσε κανεὶς νὰ δῆ τὸν δρόμο για πολλὴ ἀπόστασι δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ καὶ ἦταν γεμάτος ἀπὸ τὶς ἡλιακτίδες, ἀλλὰ ἡ χειμερινὴ ἐπισκέπτριά μου δεν φαινόταν πουθενά. Μόνο τότε συνειδητοποίησα τὴν ἀντίθεσι τῆς χειμωνιάτικης ἐνδυμασίας της μέσα σ’ αὐτὴ τὴν ἀφόρητη ζέστη τοῦ ἀπογευματινοῦ τῆς Τεχεράνης. Πῆγα στὸν ἑτοιμοθάνατο ἄνδρα μου. ̓́Ανοιξε τὰ μάτια του καὶ μόλις ποὺ ἀκουγόταν ζήτησε κάτι νὰ πιῆ. Με τρεμάμενα χέρια τοῦ ἔφερα ἕνα φλυτζάνι τσάι, μὴ θέλοντας να πιστέψω ἀκόμη ὅτι αὐτὴ ἡ ἀναλαμπὴ ἦταν σημάδι ἀναρρώσεως. “Ποιός ἦλθε κοντά μου;”, ἐρώτησε. Δὲν ἤξερα τί νὰ τοῦ ἀπαντήσω. “Μιὰ ἄγνωστη γυναίκα“ εἶπα. Ὁ σύζυγός μου ἀναστέναξε βαθιά, σὰν νὰ εἶχε ἀνακουφισθῆ ἀπὸ κάποιου είδους βαρύ φορτίο. Αἰσθάνομαι καλύτερα. “Ποιός με πλησίασε;”, ξαναρώτησε βυθιζόμενος σε ἐλαφρὺ ὕπνο.
Τὰ παιδιὰ γύρισαν. Τὰ ἐρώτησα, ἐὰν μιὰ γυναίκα μὲ σακκάκι καὶ κετσεδένιες μπότες καὶ ἕνα μαντήλι στὸ κεφάλι εἶχε ἔλθει στοὺς Πιρόγκωφ. Τὰ παιδιὰ εἶπαν ὅτι δὲν εἶχαν δεῖ καμμιὰ γυναῖκα ούτε κανέναν ἄλλον να μπή μέσα. Πήγα στὸν ἄνδρα μου μέ ἕνα φλυτζάνι γάλα. Εἶχε ἕνα ἀμυδρό μειδίαμα στὸ ἀποχαυνωμένο πρόσωπό του, τὸ ὁποῖο ἦταν κάτισχνο, ὥστε νὰ εἶναι σχεδόν αγνώριστος. Ηπιε μισό φλυτζάνι γάλα καὶ μὲ ρώτησε πάλι: “Ποιὸς ἦλθε κοντά μου;”. Τοῦ ἐξήγησα όσο καλύτερα μποροῦσα τὴν ἐμφάνισι τῆς μυστηριώδους ἐπισκεπτρίας καὶ πρόσθεσα ὅτι θὰ κατέβαινα στοὺς Πιρόγκωφ κατ ̓ εὐθεῖαν τώρα νὰ ἀνακαλύψω ποιὰ ἦταν αὐτή, ἀφοῦ ἔψαχνε γι’ αυτ τους. Πήγα στους Πιρόγκωφ καὶ ἄρχισα νὰ τοὺς ἐρωτῶ γιὰ τὴν γυναῖκα μὲ τὶς κετσεδένιες μπότες καὶ τὸ σακκάκι, ποὺ ἔψαχνε γι ̓ αὐτούς. Διεπιστώθη ὅτι καμμιά τέτοια χειμωνιάτικη ἐπισκέπτρια δὲν εἶχε ἔλθει σ ̓ αὐτοὺς καὶ ἄρχισαν νὰ ἀστειεύωνται καὶ νὰ χαριεντίζωνται μαζί μου: “Νὰ ἐμφανισθῆ μὲ σακκάκι καὶ κετσεδένιες μπότες με τέτοια ζέστη! Ἤ ἦταν καμμιὰ Ἁγία ἢ βλέπεις φαντασίες!”. Χωρὶς νὰ πῶ τίποτε περισσότερο, γύρισα σπίτι.
Ὁ σύζυγός μου καθόταν ἤδη στὸ κρεβάτι, ἀκουμπώντας σ’ ἕνα μαξιλάρι. “Λοιπόν, ἀνεκάλυψες;” ἦταν ἡ πρώτη κουβέντα του. “Όχι, δεν εὐρήκα τίποτε. Αὐτὴ δὲν πῆγε ἐκεῖ”. “Πρόσεξέ με”, εἶπε ὁ ἄνδρας μου. “Γνωρίζεις ὅτι πέθαινα, καθὼς τὸ γνώριζα ἐπίσης. Δὲν εἶχα τὴν δύναμι ἀκόμη καὶ νὰ ἀνοίξω τὰ μάτια μου οὔτε καὶ νὰ σὲ φωνάξω καὶ ἡ ζωὴ μὲ ἐγκατέλειπε. Ξαφνικὰ αἰσθάνθηκα ὅτι κάποιος μὲ πλησίασε καὶ ἕνα εἶδος ζωογόνου δροσιάς φύσηξε ἐπάνω μου. Κράτησε μόνο για μια στιγμή. Προσπάθησα νὰ πιάσω αὐτὸ τὸ δροσερὸ ρεῦμα. Τώρα γνωρίζω ὅτι πάω καλά. Σὲ ποιὸν προσευχόσουν γιὰ μένα;”. “Μακαρία Ξένη”, εἶπα καὶ ἄρχισα νὰ κλαίω. Ὅταν ὁ σύζυγός μου ἀνέλαβε πλήρως, ἄρχισε νὰ ἐρευνᾶ (γιὰ τὸ ποιὸς γιατρὸς ἀπὸ τὴν Ἁγία Πετρούπολι ἦταν στὴν Τεχεράνη ἐκεῖνο τὸν καιρό. Κανείς γιατρὸς δὲν εἶχε περάσει καὶ ἐπίσης κανεὶς δὲν εἶχε δεῖ τὴν γυναῖκα μὲ τὰ χειμωνιάτικα.
Στὴν ψυχή μου, ἔχω τὴν πληροφορία, ὅτι ἡ Μακαρία Ξένη ἐμφανίσθηκε στὸ κάλεσμά μου».
58. Βλ. βιβλίο «The Life and Miracles…», σ. 63, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 26 θαῦμα
59. Κετσές, πίλημα: εἶδος ὑφάσματος ἀπὸ συμπιεσμένο τρίχωμα (μαλλί)
Από το Βιβλίο ”Η Οσία Ξένη η Ρωσίδα, η διά Χριστόν Σαλή”, έκδοση Ιεράς Μονής Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, Φυλής Αττικής, σελ.Σελ. 92-95
***
Η Μακαρία δεν δεχόταν χρήματα, εκτός από ωρισμένες ειδικές περιπτώσεις, όταν εγνώριζε ότι αυτοί που της πρόσφεραν την ελεημοσύνη είχαν καθαρή καρδιά.
Συνήθως δεχόταν μόνο τα μικρά χάλκινα νομίσματα (pennies), τα λεγόμενα ”Ο Βασιλεύς έφιππος”, διότι απεικονιζόταν στην μία όψι τους ένας ιππέας. Δεν τα κρατούσε όμως για τον εαυτό της, αλλά τα μοίραζε στους φτωχούς, λέγοντας ταυτοχρόνως κάποια προφητεία με την μυστηριώδη γλώσσα και το κάλυμμα της σαλότητας, για να κρύψη το χάρισμα του Θεού.
Κάποτε η Ξένη συνάντησε μια θεοσεβή γυναίκα στον δρόμο. Της έδωσε ένα νόμισμα και της είπε: ”Πάρε αυτό το ”πεντάδραχμο”. Σ’ αυτό είναι ο Βασιλεύς ιππέας… Θα σβησθή!…”.
Η γυναίκα δέχθηκε το νόμισμα και εξακολούθησε τον δρόμο της, συλλογιζόμενη την σημασία του λόγου της Μακαρίας. Προχωρώντας, είδε από μακρυά το σπίτι της μέσα στις φλόγες. Αμέσως έτρεξε και έφθασε μόλις η φωτιά σβηνόταν. Τότε κατάλαβε την πρόβλεψι της Οσίας κάτω από τα περίεργα λόγια της.
Ένας άλλος άντρας ζήτησε από την Ξένια να προσευχηθεί γι’ αυτόν, και εκείνη του έδωσε ένα νόμισμα και του είπε: «Κράτα γερά το άλογο! Θα φτάσεις μακριά πάνω του!» (Η πίσω όψη των νομισμάτων του ενός και των δύο καπίκιων απεικόνιζε τον Άγιο Γεώργιο πάνω σε άλογο.) Έγινε πάμπλουτος λίγο αργότερα.
Οσία Ξένη η διά Χριστόν σαλή, της Πετρουπόλεως, Είμαι συνηθισμένη στο κρύο και τη βροχή, δεν μπορώ να συνηθίσω απλώς τον κακό καιρό στις καρδιές των ανθρώπων
https://iconandlight.wordpress.com/2021/01/23/%ce%bf%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%be%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%ce%bd-%cf%83%ce%b1%ce%bb%ce%ae-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%bf-2/
Είδα έναν άγιο ζωντανό, έναν άγνωστο Άγιο, τον γέρο-Δημά… Τί ήταν αυτό; Ήταν μέσα στην χάρι. Έλαμπε μέσα στο φως. Αμέσως η χάρις που είχε εκείνος ακτινοβόλησε και στη δική μου ψυχή. Μου μετέδωσε τα χαρίσματά του τα πνευματικά. Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης του Ωρωπού
https://iconandlight.wordpress.com/2025/01/23/%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%ce%bd-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%8c-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%ce%bd-%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%ac%ce%b3/
Οσία Ξένη η διά Χριστόν σαλή, Η Αγία της «κραταιάς έως θανάτου» Αγάπης. Το να πεί κάποιος σ’ ένα πρόσωπο «σ’ αγαπώ» είναι σαν να του λέει «δεν θα πεθάνεις ποτέ»..
https://iconandlight.wordpress.com/2023/01/23/%ce%bf%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%be%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%ce%bd-%cf%83%ce%b1%ce%bb%ce%ae-%ce%b7-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82/
Ναι, ναι, πράγματι είμαστε ανόητοι για χάρη του Χριστού! Ω ευλογημένη Ξένη διά Χριστόν σαλή της Πετρουπόλεως, περιπλανώμενη ξένη, αναστενάζοντας πάντα για την ουράνια πατρίδα, δίδαξέ μας πώς να ξεφεύγουμε τις παγίδες του κόσμου πορευόμενοι με ‘’πτωχεία’’ πνεύματος, με πίστη και προσευχή.
https://iconandlight.wordpress.com/2022/01/23/%cf%89-%ce%b5%cf%85%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%be%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%ce%bd-%cf%83%ce%b1%ce%bb%ce%ae-%cf%84%ce%b7%cf%82/
Οσία Ξένη η διά Χριστόν σαλή, απ’ όπου περνούσε έσπερνε την ευλογία του Θεου
https://iconandlight.word
press.com/2016/01/23/%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%BE%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%AC-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%BD-%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CE%B1%CF%80-%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B5/
Ἀπολυτίκιον τῆς Ὁσίας Ξένης τῆς Ῥωσσίδος, τῆς διὰ Χριστὸν σαλῆς (μ. Γερασίμου)
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον λόγον.
Ξενοτρόπως ἐν κόσμω Ξένη βιώσασα, τὸν σοφιστὴν τῆς κακιάς κατεσοφίσω στερρῶς, προσποιήσεση μωραῖς νοῒ θεόφρονη, ὅθεν τὰ πόρρω προορᾶν, καὶ προλέγειν ἐμφανώς, ἐδέξω χάριν θεόθεν, καὶ μεταστᾶσα τῶν τῇδε, χοροῖς Ἁγίων συνηρίθμησαι.
Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας Ξένης τῆς Ῥωμαίας
Ἦχος πλ. δ’
Ἐν σοῖ Μῆτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ’ εἰκόνα, λαβοῦσα γὰρ τὸν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττουσα ἐδίδασκες, ὑπερορᾶν μὲν σαρκός, παρέρχεται γάρ, ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτoυ, διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὁσία Ξένη τὸ Πνεῦμά σου.
Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας Ξένης τῆς Ῥωμαίας
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως
Ξένην ἤνυσας, ζωὴν ἐν κόσμῳ, ξένην ἔσχηκας, προσηγορίαν, ὑπεμφαίνουσαν τῇ κλήσει τὸν τρόπον σου· σὺ γὰρ νυμφίον λιποῦσα τὸν πρόσκαιρον, τῷ ἀθανάτῳ ὁσίως νενύμφευσαι. Ξένη ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Νεοφύτου τοῦ Ἐγκλείστου, τοῦ ἐν Κὐπρῳ
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης
Τῶν Λευκάρων τὸ κλέος καὶ Κυπρίων τὸ καύχημα, Μονῆς Ἐγκλείστρας πολιούχε, θεοφόρε πατὴρ ἡμῶν Νεόφυτε· νηστείᾳ ἀγρυπνίᾳ προσευχῇ, καὶ ἔγκλειστος ἐν ἄντρῳ καρτερῶν, θείαν χάριν ἐκομίσω, ἧν πιστοῖς νῦν παρέχει θήκη λειψάνων σου. Δόξα τῷ ταύτην βραβεύσαντι ἡμῖν, δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι· δόξα τῷ χορηγοῦντι, διά σου πᾶσιν ἰάματα.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Νεοφύτου τοῦ Ἐγκλείστου, τοῦ ἐν Κὐπρῳ
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως
Βίον ἔγκλειστον, ἐπιποθήσας, σκεῦος τίμιον, τῆς ἐγκρατείας, ἀνεδείχθης θεοφόρε Νεόφυτε· τῶν ἀρετῶν γὰρ τῇ πράξει κοσμούμενος, ἔργῳ καὶ λόγῳ ἐκφαίνεις τὰ κρείττονα. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθε ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Φίλωνος, ἐπισκόπου Καρπασίας τῆς Κύπρου
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Καρπασίας τὸν θεῖον ἱεράρχην τιμήσωμεν, Φίλωνα Κυρίου τὸν φίλον, καὶ διάκονον ἄριστον· ἐκ Ῥώμης γὰρ εἰς Κύπρον εὑρεθείς, ποιμὴν ἀνηγορεύθη θαυμαστός, Ἐκκλησίας ἣν ἐκόσμησεν ἀρεταῖς, καὶ βίῳ ὑπερέχοντι. Δόξα τῷ ἁγιάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ δεδωκότι πρεσβευτήν, ἡμῖν αὐτὸν θεόδεκτον.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Φίλωνος, ἐπισκόπου Καρπασίας τῆς Κύπρου
Ἦχος γ’
Ἔργοις ἔλαμψας ὀρθοδοξίας πλάνην ἔσβεσας πολυθεΐας τῶν γὰρ εἰδώλων τὴν ἀπάτην κατέβαλες, καὶ τὴν σὴν ποίμνην μεγάλως ἐκόσμησας. Δία τοῦτο βοῶμέν σοι, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Φίλων μακάριε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τοῦ ὁσίου Ἰωαννικίου τοῦ ἐν Ρακότιντσι,
Ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα.
Βίον φιλόθεον, ἀσκήσας ὅσιε, Ἰωαννίκιε, στέφος ἀπείληφας, παρὰ Δεσπότου Ἰησοῦ, τοῦ θείου ἀγωνοθέτου. Ὅθεν καὶ θαυμάσια, ἐνεργεῖς τοῖς λειψάνοις σου, πᾶσι τοῖς προστρέχουσι, καὶ πιστῶς αἰτουμένοις σε· διὸ φωνὴν εὐγνώμονα δέχου, χαίροις, τῶν παλαιῶν Ὁσίων μίμημα.
Ὁσίας Ξένης τῆς Ῥωσσίδος, τῆς διὰ Χριστὸν σαλῆς
Ἦχος α΄. Τῶν οὐρανίων ταγμάτων.(Ποίημα π.Στυλιανοῦ Μακρῆ)
Ὡς βακτηρίαν ἐλπίδα ἔσχες πρὸς Κύριον, ὡς ἔνδυμα τὴν πίστιν, ὡς ὀσφὴν τὴν ἀγάπην, λάθρᾳ πορευθεῖσα Ξένη σεπτή, τὴν ὁδὸν ἁγιότητος, καὶ ταπεινώσει τὴν τρίβον τῶν μυστικῶν, χαρισμάτων θεοφρούρητε.
Ἦχος δ΄. Ὡς γενναῖον ἐν μάρτυσι.
Προοράσεως χάρισμα, τοῦ προλέγειν τὰ μέλλοντα, σοὶ ἐδόθη Ξένη καὶ διοράσεως, παρὰ τοῦ χρόνου ἐπέκεινα, Θεοῦ Ὃν ἱκέτευε, μὴ μνησθῆναι τῶν ἡμῶν, παρελθόντων τε πράξεων, καὶ ὧν μέλλωμεν, φαύλων ἔργων ποιῆσαι ἀλλὰ σπεῖραι, ἐν ἡμῖν Αὑτοῦ τὸν φόβον, πρὸς καρποφόρον μετάνοιαν.
Εἰς τὸν Στίχον, Δόξα. Ἦχος πλ. δ΄.
Ὅτε ἡ σώφρων Ξένη, προσεποιεῖτο φανερῶς σαλότητα, τότε οἱ ἄφρονες ἐλοιδόρουν, τὴν κεκρυμμένην ὁσιότητα· ἡ μὲν ἐπανευπαύετο δάκρυσι μετανοίας, οἱ δὲ ἐκάθευδον ἐν τῷ ὕπνῳ ἀδολεσχίας· ὅτε εἰς ἀγροὺς αὕτη προσευχομένη, ἐβιάζετο τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἁρπᾶσαι, ἐκεῖνοι ‘ἀγρὸν ἠγόραζον’, παραβιάζοντες τὸν νόμον Αὑτοῦ· αὕτη ἐπυρπολεῖτο φωσφόρῳ πυρί, τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀγάπης, ἐκεῖνοι ἐκυλινδοῦντο βορβόρῳ βαθεῖ, τῶν ἡδονῶν τῆς ἀπάτης. Διὸ καὶ μακαρίζοντες αὐτήν, δεῦτε πιστοὶ συντόνως ἐκβοήσωμεν· Ὦ Ξένη πασίφημε, ὑπομονῆς περιήχημα, καὶ ταπεινώσεως ἔξαρμα, πρέσβευε ὑπὲρ τῶν ὑμνούντων, καὶ ἐκτελούντων τὴν ἀεισέβαστον μνήμην σου.
Εἰς τοὺς Αἴνους Δόξα. Ἦχος πλ. δ΄.
Λίθον τῆς μωρίας σου, Ξένη θεόφρον, ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομήσαντες, γνῶσιν τοῦ κόσμου σοφοί, οὗτος ἐγενήθη εἰς ἔλεγχον αὐτῶν. Σὺ δὲ μακαρία, ἔσκαψας εἰς βάθος ταπεινώσεως, ἐβάθυνας ἐν ὑπομονῇ, ἔθηκας θεμέλιον ἐλπίδα, ἐπὶ τὴν πέτραν τῆς πίστεως, καὶ ᾠκοδόμησας οἰκίαν, σεαυτῇ ἁγιότητος· ἀλλ’ ἡ πλημμύρα τῶν θλίψεων, καὶ ὁ ποταμὸς τῶν πρὸς σὲ ἐμπαιγμῶν, οὐκ ἴσχυσαν σαλεῦσαι αὐτήν, ἐν ᾗ καὶ ξένισον πάντας, τοὺς ἐπαινοῦντας, τὴν σὴν πολυδόξαστον ἄθλησιν.
’Η περιπλανώμενη Αγία’’ – “Holy Wanderer – μια μικρή ταινία για την Οσία Ξένη τη διά Χριστόν σαλή της Πετρουπόλεως με την Ξένια Σιμόνοβα
St.Kseniya of St-Petersburg”- film by Kseniya Simonova
iconandlight.wordpress.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου