Ἕνας σύγχρονος ἅγιος ἀπό τό Πεταλίδι Μεσσηνίας, ὁ Ὅσιος Βησσαρίωνας ὁ Ἀγαθωνίτης, πού διακόνησε στόν νομό Φθιώτιδας γιά 36 χρόνια σέ περίοδο κατοχῆς, πείνας καί δυσκολιῶν, μᾶς διδάσκει μέ τήν συγκλονιστική του θυσία γιά τόν συνάνθρωπο.
Τόν βλέπουμε κάποτε νά ἐπισκέπτεται ἕνα σπίτι. Κρατάει μία εἰκόνα τῆς Παναγίας στό ἕνα χέρι καί ἕνα ἄδειο δοχεῖο στό ἄλλο χέρι.
“Λίγο λαδάκι παρακαλῶ!”. Ἡ νοικοκυρά τοῦ σπιτιοῦ δυσανασχετεῖ.
“Τί θέλει αὐτός ὁ διακονιάρης τώρα. Τί ζητᾶ; Εἶναι καί ἡλικιωμένος!”, “Θά τόν στέλνουν ἀπό κανένα μοναστήρι νά ζητιανέψει… Καλά δέν ντρέπεται ὁ Ἡγούμενος νά στέλνει ἕναν γέροντα νά ζητιανεύει;”.
Οἱ ἀρνητικές σκέψεις κατάκρισης κατέκλυζαν τόν νοῦ τῆς νοικοκυρᾶς, ὅταν ὁ ὅσιος τῆς ἀπηύθυνε παρακλητικά πάλι τόν λόγο.
“Παιδί μου, ρίξε δύο σταγόνες λάδι σέ παρακαλῶ, γιά νά εὐλογηθεῖ τό σπίτι σου…” .
Ἡ νοικοκυρά πῆγε, ἔφερε τό δικό της δοχεῖο καί ἔριξε λίγο λαδάκι μέσα στό δοχεῖο τοῦ γέροντα. Ὁ γέροντας ἔφυγε εὐχαριστημένος καί συνέχισε νά χτυπᾶ κι ἄλλες πόρτες ζητιανεύοντας λίγο λαδάκι.
Τό βράδυ ὁ γέροντας πῆγε καί ἐπισκέφθηκε ἕναν φτωχό πολύτεκνο πατέρα. Ἔμεινε τήν νύχτα καί τό πρωί χαιρέτησε καί ἄνοιξε τήν πόρτα γιά νά φύγει.
“Γέροντα ξεχάσατε τό δοχεῖο σας μέ τό λάδι! Φώναξε ὁ πατέρας!”
“Αὐτό εἶναι γιά σένα. Σοῦ τό στέλνει ὁ Χριστός! εἶπε μέ ἀγάπη ὁ γέροντας καί ἔφυγε…”
Τό λαδάκι τῆς ἐλιᾶς, τοῦ κατεξοχήν καρποῦ τῆς Ἑλλάδας, ἔχει φέτος λιγοστέψει. Λαδάκι εὐλογημένο πού ἀπό τήν ἀρχαιότητα ἀκόμη θεωρήθηκε ὡς θεϊκή εὐλογία στήν Πατρίδα μας.
Ἔλαιον! Προϊόν σημαντικό. Προϊόν ἀπαραίτητο. Τό ἴδιο ἰσχύει ὅμως καί γιά τό Ἔλεος.
Τό Ἔλεος τοῦ Θεοῦ.
Εἶναι ἐνδιαφέρον τό πόσο πολύ μοιάζουν οἱ ἰδιότητες τοῦ λαδιοῦ μέ τίς “ἰδιότητες” τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ.
Τό λάδι εἶναι θεραπευτικό-ἐπουλωτικό, μαλακτικό ἐπάνω σέ πληγές, σέ ξηροδερμίες, σέ τραχύτητες. Ἔτσι καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ μᾶς ἐπουλώνει πληγές τῆς ψυχῆς.
Μᾶς δίνει τήν συγχώρηση. Μᾶς μαλακώνει τίς καρδιές, μᾶς γλυκαίνει τίς τραχύτητες τοῦ χαρακτήρα μας.
Τό λαδάκι μᾶς χορταίνει, μᾶς στερεώνει, μᾶς στηλώνει, ὅπως λέμε. Ἔχει τίς ἀπαραίτητες καλές θερμίδες πού στηρίζουν τόν ὀργανισμό μας ὑγιεινά. Ἔτσι καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ.
Μᾶς στερεώνει στήν πίστη, μᾶς ἀνορθώνει καί στηρίζει τόν πνευματικό μας ὀργανισμό. Μᾶς χορταίνει μέ τήν πλησμονή τοῦ Κυρίου.
Τό λαδάκι μᾶς ὀμορφαίνει… Ἡ καλλωπιστική χρήση του εἶναι πλέον γνωστή. Ἔτσι κι ὅταν ἔρθει τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ μᾶς κοσμεῖ μέ χαρίσματα.
Τέλος, τό λαδάκι τό χρησιμοποιοῦμε γιά νά ἀνάβουμε τό καντήλι μας. Ἔτσι καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀνάβει τή φωτιά τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ στήν καρδιά μας!
“Κύριε, δῶσε μας τήν εὐλογία Σου, συγχώρησε τίς ἁμαρτίες μας. Ἐπούλωσε τίς πληγές τίς ἁμαρτίας μας.
Κύριε, μαλάκωσε τή σκληρή καρδιά μας.
Κύριε, γέμισε τήν καρδιά μας μέ τήν παρουσία Σου καί ἄναψε τήν φλόγα τῆς ἀγάπης Σου μέσα μας.
Κύριε στερέωσε τά παραλυμένα γόνατά μας, τά ἀδύναμα ἀπό τά βάσανα, καί τίς ἀλλεπάλληλες συμφορές.
Κύριε ὀμόρφυνε τό πρόσωπό μας, πού σκυθρωπιάζει ἀπό τίς κακίες μας.
Κύριε γέμισέ μας μέ τά χαρίσματά Σου καί γλύκανε τίς καρδιές μας. Φώτιζέ μας σέ κάθε στιγμή.
Κᾶνε νά βλέπουμε τό δρόμο Σου καί βοήθησε νά ἀνοίξουν τά μάτια μας, καί νά φωτιστεῖ ὁ σκοτεινιασμένος νοῦς μας ὥστε νά πράττουμε τό σωστό.
Μέ ἕναν λόγο “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ Ἐλέησε μας”!
Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»
Κιβωτὸς
Περιοδική ἔκδοση τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσσηνίας
Τεῦχος 82 – Δεκέμβριος 2023
Εἰκόνα ἀπὸ: Ὅσιος Βησσαρίων Ἀγαθωνίτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου