Πατὴρ Γεώργιος Σχοινάς:
Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης λέει «ὅταν λειτουργὰς νὰ ἔχεις ὑπόψη σου ὅτι εἶσαι μεσίτης. Παραλαμβάνεις ἀπὸ τὸν κόσμο πόνο, δάκρυα, ἀσθένειες, παρακλήσεις καὶ τὰ ἀναφέρεις (ἀναφορὰ ποὺ λέμε στὴ Θεία Λειτουργία, ἄνω-φέρω) στὸ Θρόνο τῆς Θεότητος καὶ μεταφέρεις κατόπιν στὸν κόσμο παρηγοριά, θεραπεία, ὅτι ἔχει ἀνάγκη ὁ καθένας». «Μεγάλο ἀξίωμα σ’ ἔχει ἀξιώσει παιδί μου» λέει ὁ παπα-Ἐφραὶμ σ’ ἕναν ἱερομόναχο «νὰ τὸ καλλιεργήσεις. Τὸ ἀφτὶ τοῦ Θεοῦ εἶναι
κολλημένο στὸ στόμα τοῦ ἱερέως». Ἀκοῦτε τί λέει; Τὸ ἀφτὶ τοῦ Θεοῦ εἶναι κολλημένο στὸ στόμα τοῦ ἱερέως. Κι ἂν εἴχαμε τώρα τὴ δυνατότητα νὰ σᾶς φέρουμε χίλιους ἱερεῖς ἐδῶ μπροστά σας, θὰ εἴχανε χιλιάδες, ὄχι χίλια, χιλιάδες περιστατικὰ ποὺ ὁ λόγος τοῦ ἱερέως δέσμευσε τὴ θέληση τοῦ Θεοῦ! “Ὅλα θὰ πᾶνε καλὰ στὸ λέω ἐγὼ” τρέμοντας ὁ ἴδιος, γιατί μποροῦσαν καὶ νὰ μὴν πᾶνε καλὰ τὰ πράγματα καὶ πῆγαν καλά. Γιατί; Γιατί τὸ εἶπε ὁ ἱερέας. Καὶ γιατί ὁ Θεὸς δὲν θέλει νὰ διαψεύσει τὸν ἱερέα του.Περιστατικὸ στὴν ὀρεινὴ Ναυπακτία. Πραγματικὸ περιστατικό, γνωρίζουμε τοὺς ἀνθρώπους. Ἑτοιμάζουν ἕνα παιδάκι ἄρρωστο νὰ τὸ πᾶνε γιὰ νὰ τὸ βαφτίσει ὁ ἱερέας γρήγορα, γιατί πέθαινε τὸ παιδάκι δὲν εἶχαν καὶ γιατροὺς οἱ ἄνθρωποι. Κι ὅπως πηγαίνουνε γιὰ τὴν ἐκκλησία, ὁ παπᾶς ἤδη ἔχει ξεκινήσει τὴ βάπτιση, ἔχει ξεκινήσει νὰ διαβάζει τὸ νερὸ καὶ ὅλα αὐτά, τὸ παιδὶ ξεψυχάει στὸ δρόμο. Πάει ἡ μάνα μὲ θρήνους στὴν ἐκκλησία, ἀφήνει τὸ νεκρὸ παιδὶ στὰ χέρια τοῦ ἱερέως. Συνετρίβη κι αὐτός, εὐσπλαχνίστει ὅπως σπλαχνίστηκε ὁ Χριστός μας τὴ χήρα της Ναΐν, ὅπως δάκρυσε ἐπὶ Λαζάρου, ὅπως ὁ Χριστὸς εὐσπλαχνίστει τὸν κάθε πονεμένο.
Ὁ ἱερέας παίρνει τὸ νεκρὸ παιδὶ καὶ πάει στὴν Ἁγία Τράπεζα τὸ ἀκουμπάει καὶ λέει: «Χριστέ μου, ἐγὼ ξεκίνησα βάπτιση καὶ πρέπει νὰ τὴν τελειώσω. Φέρ’ το πίσω νὰ τὸ βαφτίσω καὶ μετὰ δικό σου». Ἀμέσως κλαίει τὸ παιδὶ πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα!!! Κάνει τὴ βάπτιση καὶ τὸ παιδὶ τελικὰ ἔζησε κιόλας!!! Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱεροσύνη!
Ἄπειρα τὰ περιστατικὰ ποὺ ὁ λόγος τοῦ ἱερέως δεσμεύει τὸν οὐρανὸ καὶ τὴ γῆ. Γιὰ θυμηθεῖτε πόσα καὶ πόσα θαύματα ποὺ οἱ ἱερεῖς, ἁπλοῖ ἱερεῖς ἀνώνυμοι, δὲ τοὺς ξέρουμε, δὲν ἦταν ἅγιοι, βγῆκαν μὲ τὶς εἰκόνες καὶ παρακάλεσαν νὰ βρέξει ὅταν δὲν εἶχε βρέξει μῆνες καὶ χρόνια καὶ ἔβρεξε! Κι ὅταν ἔπρεπε νὰ σταματήσει ἡ βροχὴ γιατί κόντεψαν νὰ πνιγοῦνε, πολλὲς φορὲς βγῆκαν οἱ ἱερεῖς πάλι μὲ τὶς εἰκόνες καὶ εἶπαν «τώρα νὰ σταματήσει ἡ βροχὴ» καὶ σταμάτησε ἡ βροχή! Ἄπειρα περιστατικά.
Στὸν καιρὸ τῆς τουρκοκρατίας ἀναφέρει ὁ παπα-Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης, ὁ ὁποῖος λέει ὅτι «τὸ πετραχήλι εἶναι ὁ διαλλάκτης τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου μὲ τὸν Πατέρα του, Δημιουργό του». «Γύριζαν πολλοὶ παπᾶδες καὶ ἕνας παπᾶς γύριζε καὶ μάζευε ὀνόματα, τοῦ δίναν καὶ κάτι καὶ ὁ καημένος τὰ μνημόνευε στὴ Λειτουργία καὶ τὰ μνημόνευε ὅλα. Ἕνας τοῦρκος ποὺ τὸν εἶδε νὰ γυρνάει στὰ χωριὰ καὶ νὰ μιλάει μὲ τὸν κόσμο τρόμαξε καὶ σοῦ λέει αὐτὸς ἐξεγείρει τὸν κόσμο σὲ ἐπανάσταση, κάτι κάνει. Τὸν πιάνει, τὸν βάζει στὴ φυλακὴ μὲ σκοπὸ νὰ τὸν στείλει στὰ βασανιστήρια καὶ στὴν κρεμάλα.
Τὴ νύχτα ἐμφανίζονται ὅλες οἱ ψυχὲς ποὺ μνημόνευε ὁ παπᾶς, τὰ ὀνόματα ποὺ εἶχε στὰ χαρτάκια. Ἐμφανίζονται οἱ ψυχὲς στὸν ὕπνο τοῦ τούρκου, τοῦ δικαστῆ καὶ τοῦ λένε «ἂν δὲν θέλεις νὰ μᾶς ἀκούσεις, σήμερα θὰ πεθάνει τὸ παιδί σου» λέει «νὰ ἀφήσεις τὸν παπᾶ ἐλεύθερο».
Ὁ τοῦρκος σηκώθηκε ἔντρομος ἀπὸ τὸν ὕπνο καὶ ἀφήνει τὸν παπᾶ καὶ λέει «ἐγὼ θέλω τὸ παιδί μου νὰ ζήσει, ἄστε τὸν ἐλεύθερο γιατί αὐτὸς ἔχει πολλοὺς μεγάλους φίλους στὸν οὐρανό». Γι’ αὐτὸ καὶ ἔλεγε ὁ παπα-Ἐφραίμ: «τέτοια δύναμη ἔχει τὸ πετραχήλι, νὰ μνημονεύεις ὀνόματα ἄπειρα, ὅσα μπορεῖς, ὅσα θυμᾶσαι καὶ συνέχεια ὅσο μπορεῖς».
Ἀναφέρει καὶ περιστατικὸ δικό του ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης ποὺ τοῦ εἶχαν δώσει κάποια ὀνόματα καὶ τά ‘χε κάπου καὶ τὰ μνημόνευε. Εἶχαν φύγει οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ μετὰ ἀπὸ χρόνια ξαναγύρισαν καὶ τοῦ εἴπανε: «πολὺ σᾶς εὐχαριστοῦμε». Ὁ παπα-Ἐφραὶμ δὲ θυμόταν οὔτε ποιοί ἦταν οἱ ἄνθρωποι. Λέει: «γιατί μὲ εὐχαριστεῖτε;». «Γιατί θυμᾶστε σᾶς εἶχα δώσει αὐτὸ κι αὐτὸ κι ἐκεῖνο καὶ τ’ ἄλλο τ’ ὄνομα» τοῦ εἶπε καμιὰ εἰκοσαριὰ ὀνόματα «καὶ ὅλοι αὐτοὶ κάθε φορὰ ποὺ πήγαινα καὶ τοὺς ἔβλεπα μοῦ λέγανε “σ’ εὐχαριστοῦμε ποὺ μᾶς στέλνεις αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ καὶ μᾶς δίνει δύναμη”. Ποιός εἶναι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος; “Ἕνας παπᾶ-Eφραὶμ ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὅρος ποὺ κάθε μέρα λέει τὰ ὀνόματά μας καὶ μᾶς ἔρχεται δύναμη ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ Θεό!”». Καταλάβαιναν οἱ ζωντανοὶ ἄνθρωποι ποὺ ἦταν σὲ ἄλλη χώρα στὴν Ἀμερικὴ τὴ δύναμη τῆς μνημονεύσεως στὴν προσκομιδὴ τῶν ὀνομάτων! Ἔτσι λέει ὁ παπᾶ-Eφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης ὅτι «Τὸ ἀφτὶ τοῦ Θεοῦ εἶναι κολλημένο στὸ στόμα τοῦ ἱερέως!».
Ἀπὸ ὁμιλία του π. Γεωργίου Σχοινά, στὴν αἴθουσα τῆς ὁδοῦ Ζωοδόχου Πηγῆς 44, Ἐξάρχεια, ποὺ ἔγινε τὴν Κυριακὴ 11 Ἰανουαρίου 2026.
Youtube: «Ἱερωσύνη» – π. Γεώργιος Σχοινὰς» (Εὐλογία / Ὁμιλίες πατρὸς Γεωργίου Σχοινά)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου