Ὁ ῎Αγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (4ος αἰ.), πρίν ἀρχίσει την ποιμαντική του διακονία, ἐγκαταβίωσε για μερικά χρόνια σ’ ἕνα φτωχό μοναστήρι τῆς ᾿Αντιόχειας, κι ἀργότερα στήν ἔρημο. ᾿Από τὴν αὐστηρή ἄσκηση καί τήν κακοπάθεια ἀρρώστησε μέ δυνατούς πόνους στά νεφρά.
Ὁ ἴδιος, φιλέρημος καί ἀσκητικός, προτιμοῦσε τόν μοναχικό τρίβωνα, ὁ Θεός ὅμως σχεδίαζε νά τόν ἀναδείξει σε δεύτερο ἀπόστολο Παῦλο. Μιά νύχτα παρουσιάζεται ἄγγελος Κυρίου στόν πατριάρχη ᾿Αντιοχείας Φλαβιανό, τήν ὥρα πού προσευχόταν, καί τοῦ λέει:
– Πήγαινε στο μοναστήρι πού βρίσκεται ὁ Ἰωάννης, πάρε τον καί φέρε τον στήν ἐκκλησία τοῦ πατριαρχείου σου. Νά τόν χειροτονήσεις ἱερέα, γιατί εἶναι ἐκλεκτό δοχεῖο τῆς θείας χάριτος, σάν τόν ἀπόστολο Παῦλο, καί πρόκειται να φωτίσει ὅλη τήν οἰκουμένη.
Τήν ἴδια νύχτα παρουσιάστηκε ὁ ἴδιος ἄγγελος καί στόν Ἰωάννη, ἐνῶ προσευχόταν.
– Αὔριο, τοῦ λέει, θά ἔρθει ὁ πατριάρχης Φλαβιανός καί θά ζητήσει να σε πάρει μαζί του. Νά τόν ἀκολουθήσεις ἀμέσως, γιατί εἶναι θέλημα Θεοῦ νά δεχθεῖς τήν ἱερωσύνη.
– Συγχώρεσέ με, διαμαρτυρήθηκε ἐκεῖνος, ἀλλά δέν εἶμαι ἄξιος γιά τέτοια διακονία. Αὐτό ξεπερνάει τή δύναμή μου.
– Ποιός τολμάει να παρακούσει στήν προσταγή τοῦ Θεοῦ;
Ἔτσι εἶπε ὁ ἄγγελος κι ἐξαφανίστηκε.
Ὁ Ἰωάννης ὑπέκυψε στη βουλή τοῦ Κυρίου. Τήν ὥρα τῆς χειροτονίας του ὅλοι οἱ κληρικοί καί οἱ εὐλαβεῖς χριστιανοί εἶδαν θαῦμα παράδοξο: Ἕνα λευκό περιστέρι να κατεβαίνει καί νά κάθεται στο κεφάλι του.
Ὅταν ἀργότερα ὁ ἅγιος ἔγινε πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, σάν ἀκριβής καί ἀκέραιος χαρακτήρας πού ἦταν, στιγμάτιζε τήν παρανομία χωρίς προσωποληψίες. Μιά χήρα στήν ᾿Αλεξάνδρεια, ἀδικημένη ἀπό τόν τοπικό ἔπαρχο, πῆγε στήν Κωνσταντινούπολη καί ζήτησε τή βοήθεια τῆς βασίλισσας. Δυστυχῶς ὅμως, ἀντί νά δικαιωθεῖ, ἔφυγε κι ἀπό κεῖ ἀδικημένη, ὁπότε κατέφυγε στον πατριάρχη Ιωάννη. Ἐκεῖνος κάλεσε τόν ἔπαρχο, πού τίς ἡμέρες ἐκεῖνες βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, καί τόν πίεσε ν’ ἀποκαταστήσει τήν ἀδικία πού ἔκανε. Ὁ ἔπαρχος ἦταν ἀνένδοτος. Τότε ὁ ἅγιος Ἰωάννης, χρησιμοποιώντας τά αυξημένα πατριαρχικά δικαιώματα πού τοῦ εἶχαν παραχωρηθεῖ ἀπό τούς αὐτοκράτορες, διατάζει καί κλείνουν τόν ἔπαρχο στή φυλακή τοῦ πατριαρχείου, μέχρι ν’ ἀποδώσει τά ὀφειλόμενα.
Ἡ βασίλισσα τό ἔμαθε καί ζήτησε τήν ἄμεση ἀποφυλάκισή του.
– ῎Αν θέλεις νά τόν ἐλευθερώσω, τῆς μήνυσε ὁ ἅγιος, δῶσε στή χήρα τά πεντακόσια φλουριά πού τῆς ἀφήρεσε ἄδικα.
Ἡ βασίλισσα ἐξοργίστηκε. Στέλνει ἀμέσως διακόσιους στρατιῶτες να σπάσουν την πόρτα τῆς φυλακῆς καί νά ἐλευθερώσουν τόν ἔπαρχο. Μόλις ὅμως πλησίασαν οἱ στρατιῶτες, εἶδαν φοβερό θέαμα: ῎Αγγελος Κυρίου στεκόταν φοβερός, σάν ἀστραπή, καί μέ τή δίστομη ρομφαία του τούς καταδίωξε ὅλους!
Ὕστερα ἀπό πολυκύμαντη ζωή καί δράση, ὁ χρυσορρήμων ἅγιος τελείωσε τό δρόμο τῆς ἐπίγειας ζωῆς καί «μετέστη» στα οὐράνια σκηνώματα. Τότε ὁ ἐπίσκοπος ᾿Αραβισσοῦ ᾿Αδελφειός, πού εἶχε πολύ συμπαρασταθεῖ στόν ὅσιο κατά τήν ἐξορία του, προσευχήθηκε θερμά στο Θεό:
– Δεῖξε μου, Κύριε, τή δόξα πού ἀξιώθηκε στον οὐρανό ὁ θεῖος Χρυσόστομος.
Κι ἐνῶ προσευχόταν, ἦρθε σέ ἔκσταση. Βλέπει τότε ἕνα φωτεινό ἄνδρα να τοῦ δείχνει ὅλους τούς διδασκάλους, τούς ἱεράρχες, τούς ὁσίους καί τούς δικαίους πού «πολιτογραφήθηκαν» στόν οὐρανό. Ὁ ᾿Αδελφειός τούς ἔβλεπε μέ χαρά. Λυπήθηκε ὅμως γιατί δέν εἶδε ἀνάμεσα στούς ἱεράρχες καί τόν Ἰωάννη. Τότε ὁ φωτόμορφος ἐκεῖνος ἄνδρας τοῦ λέει:
– Ζητᾶς τόν χρυσό Ἰωάννη, τό στόμα τοῦ Θεοῦ; Ἐκεῖνον τὸν ὑπεράνθρωπο; Δέν μπορεῖς νὰ τὸν δεῖς, γιατί βρίσκεται στο θρόνο τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ.
Παρόμοια ὀπτασία εἶδε καί ὁ ὅσιος Μάρκος ὁ ἀσκητής, ἀκούγοντας τά ἴδια λόγια γιά τόν χρυσορρήμονα ἅγιο.
Πηγή: «Ἐμφανίσεις καὶ θαύματα τῶν Ἀγγέλων», ἐκδ. Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς 2016
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου