Ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Αὐγουστῖνος Κατσαμπίρης εἶχε ἐπανειλημμένως παρακαλέσει τὸν Γέροντα νὰ προσευχηθεῖ γιὰ νὰ τοῦ ἐμφανιστεῖ ὁ νεοφανὴς ἅγιος Βλάσιος ὁ ἐκ Σκλαβαίνων. Ἐπιθυμοῦσε νὰ γνωρίσει τὰ χαρακτηριστικά του γιὰ νὰ τὸν ἁγιογραφήσουν.
Ἦταν ἡ 21η Ἰανουαρίου 1980, Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου, πρὸς Δευτέρα. Ὁ Γέροντας ἐνῷ προσευχόταν τὸ βράδυ στὸ Κελλί του μὲ τὸ κομποσχοίνι, βλέπει νὰ παρουσιάζεται μπροστά του μέσα σὲ φῶς ἕνας Ἅγιος ἄγνωστος ποὺ φοροῦσε μανδύα καλογερικὸ (ἡγουμένου). Δίπλα του στὸν τοῖχο του Κελιοῦ του, πάνω ἀπὸ τὴν σόμπα φαίνονταν ἐρείπια Μοναστηριοῦ. Αἰσθανόταν ἀπερίγραπτη χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση καὶ σκεφτόταν «ποιός Ἅγιος εἶναι». Τότε ἄκουσε φωνὴ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία «Εἶναι ὁ ἅγιος Βλάσιος ἀπὸ τὰ Σκλάβαινα».
Ἀπὸ εὐγνωμοσύνη, γιὰ νὰ εὐχαριστήσει τὸν Ἅγιο γιὰ τὴν τιμὴ ποὺ τοῦ ἔκανε, μετέβη στὰ Σκλάβαινα καὶ προσκύνησε τὰ χαριτόβρυτα Λείψανά του. Ἀνταπέδωσε τρόπον τινὰ τὴν ἐπίσκεψη. Ὁ Γέροντας ἔδειξε μάλιστα ἀπὸ μακριὰ καὶ τὸ μέρος ὅπου παλαιότερα ἦταν κτισμένο τὸ Μοναστήρι τοῦ Ἅγιου, ἐπειδὴ νύχτωνε καὶ δὲν εἶχε χρόνο νὰ πάει ἐπὶ τόπου.
Ἀναφέρει ὁ κ. Ἀπόστολος Παπαχρήστου: «Τὴν εἰκοστὴ Μαΐου 1980 ὁ Γέροντας ἦρθε σπίτι μου στὸ Ἀγρίνιο, μὲ σκοπὸ νὰ μεταβῇ στὰ Σκλάβαινα Ξηρομέρου καὶ νὰ προσκύνηση τὰ ἱερὰ Λείψανα τοῦ ἁγίου Βλασίου του ἐν Σκλαβαίνοις, μετὰ ἀπὸ ἀποκάλυψη τοῦ ἁγίου στὸ Κελλί του. Ἔμεινε ἕνα βράδυ στὸ σπίτι μας καὶ παρ’ ὅτι τοῦ στρώσαμε καθαρὰ λεύκα σεντόνια, ὁ Γέροντας τὰ ἄφησε τελείως ἄθικτα. Ὅταν πῆγε στὰ Σκλάβαινα, προσκύνησε μὲ στρωτὲς μετάνοιες τὸν Ἅγιο καὶ δίδαξε ὅλους γύρω του».
Ἀκολούθως ὁ Γέροντας παρήγγειλε τὴν εἰκόνα τοῦ ἁγίου Βλασίου στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Τριάδος στὸ Κορωπὶ Ἀττικῆς, ἀφοῦ περιέγραψε τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ Ἁγίου στὴν ἁγιογράφο μοναχή. Ὅταν ἔλαβε τὴν εἰκόνα ἀναπαύτηκε, διότι ἀπέδιδε ἀκριβῶς τὸν Ἅγιο. «Φαίνεται ὅτι ἡ ἀδελφὴ εἶχε εὐλάβεια καὶ τὴν ἔκανε μὲ προσευχὴ καὶ νηστεία», εἶπε.
Κάθε ἔτος τιμοῦσε τὴν μνήμη τοῦ ἁγίου Βλασίου μὲ ἀγρυπνία μόνος του στὸ Κελλί. Τὸν ἑώρταζε, ὄχι στὶς 11 Φεβρουαρίου, ποὺ ἐπικράτησε νὰ ἑορτάζεται ἡ μνήμη του, ἀλλὰ στὶς 19 Δεκεμβρίου, τὴν ἡμέρα ποὺ μαρτύρησε.
Ἀπὸ τὸ βιβλίο «ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ τοῦ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ» Ἱερομονάχου Ἰσαάκ, Ἅγιον Ὅρος 2004, σελ.286-287
Βυζαντινὴ ἁγιογραφία διὰ χειρὸς τῆς δούλης τοῦ Θεοῦ Παναγιώτας Χ”Μιχαήλ Μωυσῆ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου