Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2020

Ἡ πρωτοφανής «παμφάγος καί θανατηφόρος» λοίμωξη τῆς Θεσσαλονίκης…


ATAFOI 1 

Χιλιάδες άταφοι νεκροί κατά παρόμοιον τρόπον...

Στήν παρακάτω σχετική διήγηση ο συγγραφέας  χαρακτηρίζει ὡς «παμφάγο καί θανατηφόρο» τήν φοβερή λοίμωξη-επιδημία τῆς Θεσσαλονίκης, πού ξεπέρασε ὅλες τίς δοκιμασίες πού ἔστειλε παιδαγωγικά ὁ Θεός στούς ἀνθρώπους...

  Ἡ διήγηση περιλαμβάνεται στό Γ´ κεφάλαιο τοῦ Α´ Βιβλίου τῶν θαυμάτων τοῦ Ἁγίου Δημητρίου πού φέρει τόν τίτλο «Διήγησις Θαυμάτων». Τό πρῶτο αὐτό βιβλίο περιλαμβάνει 15 κεφάλαια μέ ἰσάριθμα θαύματα.

Τό Γ´ κεφάλαιο πού μᾶς ἐνδιαφέρει ἐδῶ, ἐπιγράφεται «Περί τοῦ λοιμοῦ» καί ὁ συγγραφεύς δηλώνει ὅτι εἶναι αὐτόπτης μάρτυς, ὅπως καί πολλῶν ἄλλων θαυμάτων τοῦ Βιβλίου.

Συγγραφεύς εἶναι ὁ Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Ἰωάννης, ὁ ὁποῖος ἀρχιεράτευσε στήν Θεσσαλονίκη μεταξύ τῶν ἐτῶν 610-625, τά περιγραφόμενα δέ στό Βιβλίο θαύματα συνέβησαν κατά τήν διάρκεια τῆς ἀρχιερατείας τοῦ προκατόχου του Εὐσεβίου κατά τά ἔτη 590-610.

Ἡ λοίμωξη συνέβη τό 597. Κατά τήν ἐκτίμηση τῶν εἰδικῶν ὁ Αρχιεπίσκοπος Ἰωάννης ἐκφώνησε αὐτές τίς διηγήσεις ὡς ὁμιλίες κατά τήν ἑορτή τοῦ Ἁγίου Δημητρίου 26 Οκτωβρίου εἴτε ἐπί σειρᾷ ἀντιστοίχων ἐτῶν, εἴτε σέ ἔκτακτη σειρά συνεχῶν ὁμιλιῶν, ὅταν ἀνῆλθε στόν ἀρχιεπισκοπικό θρόνο τῆς Θεσσαλονίκης[8].

Μᾶς λέγει λοιπόν στό κεφάλαιο «Περί τοῦ λοιμοῦ»[9], ὅτι πρίν ἀπό λίγο χρόνο ἦλθε στήν πόλη αὐτή «θεήλατος ὀργή», ἡ παμφάγος, παντοφθόρος καί παντοφόνος, ἐπειδή ἐνωρίτερα δέν συμμορφώθηκαν οἱ Θεσσαλονικεῖς πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, μετά ἀπό μικρότερες μάστιγες πού ἔπληξαν ( προειδοποιητικά ) τά φυτά καί τά ζῶα. Οὔτε, ὅταν μετέφερε τήν πληγή στά θηλάζοντα μικρά παιδιά, ἔγιναν οἱ κάτοικοι καλύτεροι.

Τό πνευματικό οἴδημα, τό οἴδημα τῶν ψυχῶν, δέν ὑποχώρησε οὔτε μέ αὐτήν τήν τομή,  γι᾽ αὐτό καί ἐπέτρεψε ὁ Θεός νά ἐπιπέσει στήν πόλη ὁ σκληρός καί ἀνυπόφορος καυτήρας τῆς λοίμωξης, ὁ ὁποῖος δέν ἔδειξε οἶκτο οὔτε γιά τά νήπια, οὔτε γιά τίς γυναῖκες, οὔτε γιά τούς νέους, οὔτε κάποια φειδώ καί λύπη γιά τούς ἄνδρες πού ἦσαν ἀπαραίτητοι γιά τήν ἄμυνα τῆς πόλης, πού δεινοπαθοῦσε ἀπό τίς ἐπιθέσεις τῶν βαρβάρων...

+++++++++++++++++++++++++++++++

Ὅλοι ἀναρπάζονταν ὁρμητικά, ἀπό τά νήπια μέχρι τούς ἄντρες, μέ ἐξαίρεση ἐκείνων πού βρίσκονταν σέ βαθιά γεράματα.  Καί αὐτό γιά νά φανεῖ ὅτι τήν φθορά δέν τήν προκάλεσε κάποια φυσική δυσκρασία τοῦ ἀέρα, πού θά ἔπληττε πρῶτα τούς ἡλικιωμένους, ἀλλά ὁ Κύριος· καταστρέφονταν οἱ νέοι καί ἀκμαῖοι, ἐνῶ διατηροῦνταν οἱ γέροι πού ἦσαν στά πρόθυρα τοῦ τάφου καί ἐβίωναν ἔτσι διπλό θάνατο μέ ὅσα συνέβαιναν.

Ὅλες οἱ πύλες τῆς πόλης ἦσαν γεμᾶτες ἀπό τίς ὁλοήμερες ἐκφορές τῶν νεκρῶν. Σέ ὅλα τά φέρετρα μετέφεραν περισσότερους ἀπό ἕναν νεκρούς, δύο καί τρεῖς σέ περίπτωση ἀνδρῶν καί γυναικῶν καί, ἄν ἦσαν παιδιά, τέσσερα καί πέντε.

Πολλοί νεκροί ἔμεναν ἄταφοι στά σπίτια, ἀφοῦ δέν ὑπῆρχαν ὑγιῆ συγγενικά πρόσωπα γιά νά τούς μεταφέρουν. Τραύματα δέν φαίνονταν πουθενά στά σώματα· ξαφνικά ἐρχόταν ὁ θάνατος μέ βρύσες αἵματος ἀπό τό στόμα, σημάδι πού ἔδειχνε ὅτι αὐτός πού τό ἔπαθε θά πέθαινε...

Στεναγμοί καί πένθη ἁπλωμένα παντοῦ. Σέ κάθε σπίτι οἱ νεκροί ἦσαν περισσότεροι ἀπό τούς ζωντανούς.

Πολλοί ἔμεναν ἄταφοι καί κάποιες φορές γίνονταν καί βέβηλοι ἐνταφιασμοί· ἀνοίγονταν παλαιοί τάφοι καί γέμιζαν ἀπό πτώματα σωρηδόν κρυφά τήν νύκτα ἀπό ἀνθρώπους πού δέν ἤθελαν νά μείνουν ἄταφοι οἱ δικοί τους.

Μπροστά σ᾽ αὐτόν τόν κίνδυνο ὅλοι ἔφευγαν ἀπό τά σπίτια τους καί κατέφευγαν στούς ναούς, στούς οἴκους τῶν Ἁγίων καί οἱ περισσότεροι κατέφυγαν «εἰς τόν ἰαματικόν καί φυλακτήριον οἶκον τοῦ πανενδόξου μάρτυρος, καί τοσοῦτοι ἦσαν, τεκμαίρομαι εἰπεῖν, ὡς μηδέ ἄλλον ἕνα χωρεῖν τό ἅγιον τέμενος».

Τέτοιος συνωστισμός ὑπῆρχε στόν ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ὥστε δέν χωροῦσε οὔτε ἕνας ἀκόμη. Οὔτε ἀποστάσεις οὔτε μάσκες οὔτε ἀπολυμαντικά μέσα στόν ναό. Ὁ ἰός ἔμεινε ἀπ᾽ ἔξω.

Καί κατά τήν διάρκεια τῆς νύκτας ἐμφανιζόμενος ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἐθεράπευε τούς περισσοτέρους, καί τήν ἄλλη ἡμέρα ἔφευγαν ὑγιεῖς μέσα ἀπό τόν ὑγιόδωρο ναό τοῦ μεγαλομάρτυρος Δημητρίου. Ὑγιόδωρος λοιπόν καί ὄχι νοσογόνος καί μολυσμένος ὁ ναός τοῦ μεγαλομάρτυρος. Καί οἱ ἄλλοι ναοί τό ἴδιο.

Εἶναι συγκλονιστική ἡ περιγραφή τῶν συμπτωμάτων τῆς λοίμωξης πού συνόδευαν αὐτούς πού ἔμπαιναν στόν ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Ἄλλοι φλέγονταν ἀπό κακοήθεις πυρετούς μέ βουβονικά οἰδήματα. Σέ ἄλλους ἀνέβλυζαν ἀπό τό στόμα βρύσες αἱμάτων, σάν νά εἶχαν σφαχθῆ ἀοράτως.

Ἄλλων σάλεψε ὁ νοῦς ἀπό τόν ἔντονο ὑψηλό καί συνεχῆ πυρετό καί ἔμοιαζαν μέ μανιακούς. Μερικῶν καίγονταν τά ἐσωτερικά, χωρίς οἱ γιατροί νά μποροῦν νά διαγνώσουν τήν αἰτία. Τά φάρμακα πού τούς ἔδιναν δέν ἀπέδιδαν τήν ὑγεία, ἀλλά οὔτε κάποια προσωρινή ἀνακούφιση ἀπό τούς πόνους.

Σέ ἄλλους ἐνέσκηψε μία παράξενη καί ἀγνοούμενη ἀπό τούς ἰατρούς πάθηση· εἶχαν σφοδρότατο πυρετό πού τόν ἄντεχαν μόνο ἐπί ὀκτώ μέχρι δέκα ὧρες καί, ὅταν πέθαιναν, δέν μποροῦσαν οἱ οἰκεῖοι οὔτε νά τούς στολίσουν ἤ νά τούς λούσουν καί νά τούς πλύνουν ἤ νά τούς μεταφέρουν σέ ἄλλο τόπο, διότι τά μέλη διαλύονταν ἀμέσως, σάν νά τά εἶχε κανείς συγκολλήσει μέ ἁπλό κερί ἤ μέ ἁπαλό ἔμπλαστρο...

 

4. Συμπεράσματα καί συγκρίσεις...

 

Ὁ Αρχιεπίσκοπος Ἰωάννης, αὐτόπτης μάρτυρας τῆς φοβερῆς λοίμωξης καί ἀπολύτως ἀξιόπιστος, διότι τά διηγεῖται λίγα χρόνια μετά σέ ἀνθρώπους πού τά εἶχαν ζήσει καί τά ὑποστῆ, παραθέτει καί πολλές ἄλλες λεπτομέρειες γι᾽ αὐτό τό θαῦμα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, τίς ὁποῖες μπορεῖ κανείς νά διαβάσει στίς πηγές πού παραπέμπουμε στίς ὑποσημειώσεις.

Ἐμᾶς μᾶς ἐνδιέφερε νά δείξουμε λόγῳ τῆς συγκυρίας τοῦ Κορωνοϊοῦ πῶς θά ἔπρεπε οἱ ἐπίσκοποι, οἱ ἄλλοι κληρικοί, οἱ θεολόγοι καί οἱ ἁπλοῖ πιστοί νά ἀντιμετωπίσουμε τόν φόβο καί τόν τρόμο πού ἀδικαιολόγητα ἔχουν ἐνσπείρει οἱ ἁρμόδιοι γιά τούς δικούς τους λόγους σέ ὅλο τόν πλανήτη μέ φοβερές συνέπειες, στήν οἰκονομική καί κοινωνική ζωή, στήν ψυχική καί σωματική ὑγεία τῶν ἀνθρώπων, καί πρό παντός στήν θεοσέβεια, στήν ἐμπιστοσύνη στόν Χριστό καί στήν Ἐκκλησία του, πού φαίνεται νά εἶναι ὁ κύριος στόχος.

Ἰδιαίτερα στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα, πού παρά τίς ρωγμές καί τίς πνευματικές  κατεδαφίσεις ὑπάρχουν ἀκόμη ἀντοχές στήν Πίστη τοῦ λαοῦ, ἡ στόχευση εἶναι ὁλοφάνερη.

Λίγο πρίν ἀπό τό Πάσχα, στήν ἀρχή τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, πρίν ἀπό τήν ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ καί μέχρι τόν Μάϊο ἔκλεισαν παντελῶς τούς ναούς, τά νοσοκομεῖα καί θεραπευτήρια αὐτά τῶν ψυχικῶν καί σωματικῶν νοσημάτων καί ἐσυκοφάντησαν τό κορυφαῖο καί ἁγιώτατο μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, τήν Αγία Κοινωνία ! ( Εκεί καταντήσαμε, καί γι΄αυτό θα πληρώσουμε...).

Μετά ἀπό σύντομη χαλάρωση ἐπανῆλθαν κατά τό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ, τόν Δεκαπενταύγουστο, κατά τήν ἑορτή τῆς Παναγίας,  καί ἐπέβαλαν τήν ὑποχρεωτική χρήση τῆς μάσκας μέσα στούς ναούς προσβάλλοντας τήν ἱερότητά τους καί ἐξισώνοντάς τους μέ ὅλα τά ἄλλα κτίσματα καί κτίρια, ἀγνοώντας τήν ἐντός τῶν ναῶν ἁγιαστική καί θεραπευτική ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Καί τώρα πρίν ἀπό τήν μεγάλη ἑορτή τοῦ πολιούχου τῆς Θεσσαλονίκης Ἁγίου Δημητρίου μέ τήν τεράστια ἰαματική καί θεραπευτική του Χάρη, καταγεγραμμένη καί σέ ἱστορικά κείμενα, ὅπως εἴδαμε, καί στίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν, ἀπαγορεύουν τήν λιτανεία τῶν ἱερῶν λειψάνων καί τῆς εἰκόνας του στούς δρόμους τῆς Θεσσαλονίκης, γιά νά μή ἀπολυμανθεῖ καί καθαρίσει ἡ ἀτμόσφαιρα ἀπό τούς πνευματικούς καί φυσικούς ἰούς.

Ἀπαγορεύουν ἀκόμη καί τήν προσέλευση τοῦ πλήθους τῶν πιστῶν προσκυνητῶν στόν ναό του, γιά νά τιμήσουν τόν μυροβλύτη καί θαυματουργό πολιοῦχο.

Σέ ὅσους ὀλίγους θά ἐπιτραπεῖ νά προσέλθουν θά τούς ἐπιβληθεῖ ἡ ἀσεβής μασκοφορία, πού προσβάλλει τήν παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ καί τήν χάρη τῶν Ἁγίων.

Ἀντί νά τιμήσουμε καί νά δοξάσουμε τόν Θεό καί τούς Ἁγίους, μέ τίς μάσκες τούς ἀτιμάζουμε καί τούς ἀγνοοῦμε.

Ἡ θνησιμότητα πού προκάλεσε καί προκαλεῖ ὁ Κορωνοϊός παγκοσμίως εἶναι ἐλάχιστη, καί ἐλαχιστότατη στήν χώρα μας. Εἰδικοί λοιμωξιολόγοι καταξιωμένοι διεθνῶς, ὅπως ὁ Ἕλληνας καθηγητής Γιάννης Ἰωαννίδης πού διδάσκει σέ πανεπιστήμιο τῆς Καλιφόρνιας, ὑπολογίζουν ὅτι γιά ἄτομα ἄνω τῶν 70 ἐτῶν ὁ δείκτης θνητότητας εἶναι γύρω στό 0,15-0,20 τοῖς ἑκατό, πού σημαίνει ὅτι σέ χίλιους ἀνθρώπους (1000) πεθαίνουν περίπου οἱ δύο (2), ἐνῶ γιά τίς νεώτερες ἡλικίες κάτω τῶν 70 ἐτῶν ὁ δείκτης εἶναι πολύ χαμηλότερος, γύρω στό 0,03-0,04 τοῖς ἑκατό, πού σημαίνει ὅτι στίς δέκα χιλιάδες ἀνθρώπων (10.000) πεθαίνουν τρεῖς ἕως τέσσερις.

Κρίνει γιά τόν λόγο αὐτό ὁ καθηγητής Ἰωαννίδης ὅτι «Δέν δικαιολογεῖται ἐπιβολή νέων περιοριστικῶν μέτρων στίς διάφορες χῶρες»[10]. Ἀπό θεολογικῆς πλευρᾶς καί ἐκκλησιαστικῆς εἶναι ἀπαράδεκτο μέ ἕνα μικρό καί ἀσήμαντο κίνδυνο θανάτου νά τρομοκρατοῦνται οἱ Χριστιανοί πού δέν πρέπει νά φοβοῦνται καθόλου τόν θάνατο καί νά ἐμπιστεύονται τόν Θεό, ὁ ὁποῖος καθορίζει τά ὅρια τῆς ζωῆς καί τήν ὥρα τοῦ θανάτου, ἀνάλογα πρός τό πνευματικό συμφέρον τοῦ καθενός.

Στήν περίπτωση τοῦ λοιμοῦ τῆς Θεσσαλονίκης ὁ δείκτης θνητότητας ἦταν τεράστιος, ὅπως εἴδαμε στήν διήγηση τοῦ θαύματος, καί ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἐπενέβη θαυματουργικά. Τώρα πού ὁ κίνδυνος εἶναι ἐλαχιστότατος ἀμφισβητοῦμε τήν δύναμη καί τήν ἰαματική του Χάρη καί ἀπό φόβο κλείνουμε τόν ναό οὐσιαστικά καί μάλιστα κατά τίς ἡμέρες τῆς ἑορτῆς του.

Τότε συνωστίζονταν ὅλοι στόν ναό του, μέχρι σημείου νά μήν ὑπάρχει πλέον χῶρος οὔτε γιά ἕνα ἄτομο. Τώρα φαίνεται ὅτι ἔχασε τήν ἰαματική του Χάρη ὁ πολιοῦχος Ἅγιος καί οἱ ἄλλοι Ἅγιοι καί, ἀντί νά γεμίζουμε ἀσφυκτικά τούς ναούς καί νά ζητοῦμε τή βοήθειά τους, τούς κλείνουμε ἤ περιορίζουμε τόν ἀριθμό τῶν εἰσερχομένων ἤ φορᾶμε μάσκες ἀμφισβητώντας τήν ἰαματική καί θεραπευτική τους δύναμη.

Ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἰωάννης αἰσθάνεται τό ποιμαντικό χρέος σέ ὁμιλίες του κατά τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου νά παρουσιάσει τήν μεγάλη ἰαματική καί θεραπευτική Χάρη του καί νά προτρέψει νά προστρέχουμε στόν ναό του γιά βοήθεια.

Ὁ διάδοχός του σημερινός μητροπολίτης καί οἱ κληρικοί του ὄχι μόνο σιωποῦν καί κρύβονται, ἀλλά καί δείχνουν ὑπέρμετρο ζῆλο στό κλείσιμο τῶν ναῶν καί στήν ἐπιβολή τῆς μασκοφορίας, καί ἄς διδάσκει ὁ ἄλλος ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὁ Ἅγιος Συμεών ὁ Μυσταγωγός, ὅτι ὅλα μέσα στούς ναούς ἁγιάζουν καί δέν μολύνουν.

Ὁ Ἅγιος Δημήτριος στό ἄνθος τῆς νεότητος δέν φοβήθηκε τόν θάνατο καί ἔστειλε καί τόν Ἅγιο Νέστορα, ἔφηβο ἀκόμη, νά μαρτυρήσει ὑπέρ τοῦ Χριστοῦ λέγοντας τό γνωστό «καί τόν Λυαῖον νικήσεις καί ὑπέρ Χριστοῦ μαρτυρήσεις». Τώρα φοβόμαστε τόν Κορωνοϊό πού δέν εἶναι πάντως παμφάγος, παντοφθόρος καί παντοφόνος, ὅπως ἡ παλαιά λοίμωξη τῆς Θεσσαλονίκης.

Πειθαρχοῦμε στούς νέους εἰδωλολάτρες τῆς θεᾶς Ὑγείας, ἀσεβοῦμε πρός τόν Θεό καί πικραίνουμε τόν φιλόπολι μεγαλομάρτυρα καί θαυματουργό πολιοῦχο μας, τόν Ἅγιο Δημήτριο. Ἔρημη πνευματικά καί κλειστή ἡ Θεσσαλονίκη αὐτές τίς ἡμέρες. Ποῦ νά βασισθεῖ ὁ φιλάνθρωπος Ἅγιος, γιά νά ζητήσει τό ἔλεος τοῦ Χριστοῦ, ὅπως τοῦ ζητᾶμε στό ἀπολυτίκιό του;

«Μέγαν εὕρατο ἐν τοῖς κινδύνοις, σέ ὑπέρμαχον, Θεσσαλονίκη, ἀθλοφόρε τά ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τήν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίῳ θαρρύνας τόν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ;

[1]. Βλ. Πρωτοπρεσβύτερος Θεοδωρος Ζησης, «Ἡ Λῆμνος σώθηκε ἀπό λοιμική νόσο μέ προσευχές τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ», στό περιοδικό Θεοδρομία 22 (2020) 154-161 καί στό νέο βιβλίο μας Ἐκκλησία καί Κορωνοϊός. Προσβολή τῶν δογμάτων καί τῆς ἱερότητας τῶν ναῶν, Θεσσαλονίκη 2020, σελ. 13-24.

[2]. Ἐνθ᾽ ἀνωτ. στή Θεοδρομία σελ. 158, στό νέο βιβλίο μας σελ. 19.

[3]. Δημοσιεύθηκε στό ἱστολόγιο «ikivotos.gr», στίς 13.9.2020.

[4]. Μία πρώτη ἀναίρεση τῶν θέσεων τοῦ Ἰωάννη Μπουγᾶ βλ. εἰς ἄρθρο τοῦ θεολόγου Β. Χαραλάμπους, «Ἀνυπόστατα τά περί νεοβαρλααμισμοῦ πού ἀποδίδονται διά τήν μή χρῆσιν τῆς μάσκας», εἰς Ὀρθόδοξος Τύπος, ἀριθμός φύλλου 2324, 9 Ὀκτωβρίου 2020, σελ. 1 καί 2.

[5]. Στή Θεοδρομία σελ. 191-215, στό νέο μας βιβλίο σελ. 67-102.

[6]. Περί τοῦ ἱεροῦ ναοῦ καί τῆς τούτου καθιερώσεως, PG 155, 336.

[7]. Βλ. στό μνημονευθέν ἀνωτέρω βιβλίο μας Ἐκκλησία καί Κορωνοϊός, σελ. 119-138.

[8]. Ὅλα τά σχετικά κείμενα δημοσιεύθηκαν ἀπό τό Κέντρο Ἁγιολογικῶν Μελετῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης σέ τόμο μέ τίτλο Ἡ Γραμματεία τῶν Δημητρείων. Α´. Διηγήσεις περί τῶν θαυμάτων τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, Κείμενο, Μετάφρασις, Εἰσαγωγή, Σχόλια, ἀπό τόν Παναγιωτη Κ. Χρηστου, Θεσσαλονίκη 1993.

[9]. Αὐτόθι, σελ. 212-231.

[10]. Βλ. Διαδίκτυο, στό ἱστολόγιο Ὀρθόδοξος Τύπος, 21.10.2020.

kivotoshelp.gr 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.