Παρουσίαση τοῦ νέου βιβλίου τοῦ κ. Αλέξανδρου Κοσματόπουλου: «Ναί, ἔρχου. Ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη», των εκδόσεων Αθανασίου Αλτιντζή.
Ὁ
καλός μου φίλος, ο κ. Κοσματόπουλος, μὲ τιμάει ἐξαιρετικὰ καλώντας με
νὰ εἶμαι συμπαρουσιαστής, μαζὶ μὲ τὸν φίλο καὶ συνάδελφο κ. Ἰωάννη
Κουρεμπελέ, τοῦ νέου του βιβλίου. Ὁ κ. Κοσματόπουλος συνηθίζει, καὶ
μάλιστα συχνά, νὰ μᾶς ἐκπλήσσει μὲ καινούριους τόκους. Τὸν εὐχαριστοῦμε
ἀπὸ καρδιᾶς. Ὁ Θεὸς νὰ τοῦ δίνει τὰ ἀγαθά του πλουσιοπάροχα∙ καὶ νὰ τὸν
ἔχει γιὰ πολλὰ χρόνια ἱκανὸ νὰ γράφει τόσο ὡραῖα, γι’ αὐτοὺς ποὺ διψοῦν
τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἐκείνος τὸν προσφέρει.
Ἐκδοτικὸς οἶκος ποὺ ἐξέδωκε καὶ αὐτὸ τὸ ἔργο τοῦ συγγραφέα μας εἶναι τοῦ κ. Ἀθανάσιου Ἀλτιντζῆ.
Ὁ τίτλος του εἶναι: «Ναὶ, ἔρχου. Ἡ Ἀποκάλυψη του Ἰωάννη». Ὁ μισὸς εἶναι παρμένος ἀπὸ τὸν προτελευταῖο στίχο τοῦ εἰκοστοῦ δευτέρου κεφαλαίου τῆς Αποκάλυψης τοῦ Ἰωάννη. Καὶ ὁ ἀλλος μισὸς εἶναι ὁ τίτλος τοῦ βιβλίου τῆς Ἀποκάλυψης.
Νὰ ποῦμε πρῶτα δύο λόγια γενικὰ γιὰ τὴν Ἀποκάλυψη. Τὰ λέει κατάσπαρτα ὁ κ. Κοσματόπουλος σὲ ὅλη τὴν ἔκταση τοῦ βιβλίου του∙ ἐγώ τὰ μαζεύω κάπως.
Τὶ εἶναι ἡ Ἀποκάλυψη;
α) Ἡ Ἀποκάλυψη εἶναι πρώτιστα βιβλίο λειτουργικό. Περιέχει ὁράσεις ποὺ εἶδε ὁ ἐξόριστος στὴν Πάτμο Ἰωάννης, μέρα Κυριακή, γενόμενος «ἐν πνεύματι». Εἶναι ὁράσεις καθαρὰ πνευματικὲς καὶ λειτουργικές. Αὐτή ἡ ἡμέρα, ἡ Κυριακή, ἦταν ἀπὸ τὰ πρῶτα χρόνια τῆς Ἐκκλησίας ἡ ἡμέρα ποὺ ἀντικατέστησε τὸ Σάββατο τῶν Ἑβραίων. Ἦταν ἡ ἡμέρα τῆς ἀναστάσιμης λατρείας τῶν πρώτων Χριστιανῶν.
Καὶ πράγματι ὁ Ἰωάννης σὲ κάθε κεφάλαιο τοῦ βιβλίου του ἔχει λειτουργικὲς σκηνές, ποὺ λαμβάνουν χώρα στὸν οὐρανό. Οἱ ὕμνοι ποὺ ἀκούει εἶναι ὕμνοι ποὺ ψάλλουν ἐναλλὰξ ἄγγελοι, τά τέσσερα ὄντα, οἱ εἰκοσιτέσσαρες πρεσβύτεροι, δοξασμένοι άνθρωποι, σύμπασα ἡ κτίση. Κέντρο ὅλων αὐτῶν καὶ πρόσωπο ἀναφορᾶς εἶναι κυρίως τὸ ἀρνίον Χριστός.
Τὸ «ἐγενόμην ἐν πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ», λοιπόν, τοῦ Ἰωάννη, ποὺ δίνει τὸ λατρευτικό-λειτουργικὸ στίγμα τοῦ βιβλίου, προφανῶς σημαίνει: Οἱ ὁράσεις ποὺ καταγράφονται στὸ βιβλίο τῆς Ἀποκάλυψης εἶναι ὁράσεις ποὺ εἶδα ὥρα πού τελοῦσα τὴ θεία λειτουργία γιὰ τούς συνεξόριστούς μου καὶ γιὰ τοὺς Χιστιανοὺς τῆς Δ. Μ. Ἀσίας.
β) Εἶναι βιβλίο προφητικό (πρό + φημί=μιλῶ ἐξ ὀνόματος κάποιου). Γιατὶ ὁ Ἰωάννης μιλάει ἐξ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ. Μιλάει καὶ ἐξ ὀνόματος τῶν προφητῶν τῆς Π. Διαθήκης (Ἠσαΐα, Ἱεζεκιήλ κ.λ.π.), στοὺς ὁποίους τόσο συχνά ὁ κ. Κοσματόπουλος καταφεύγει.
γ) Εἶναι, τέλος, βιβλίο Ἀποκαλυπτικό. Δὲν φανερώνει μόνο τὰ κρύφια καὶ ἀποκαλύπτει τὰ μυστικά τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντος, ἀλλὰ καὶ φωτίζει, κυρίως, τὴν ἐρχόμενη βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ μέγα μυστήριο ποὺ ψηλαφεῖ ὁ κ. Κοσματόπουλος.
2) Ποιὰ εἶναι κατὰ τὴ γνώμη μου τὰ βασικὰ γνωρίσματα του βιβλίου
α) Πρῶτο, πολὺ χαρακτηριστικό γνώρισμα τοῦ βιβλίου τοῦ συγγραφέως μας, εἶναι: ἡ χρήση, γιὰ κάθε ἑρμηνευτική προσέγγιση σχεδόν κάθε χωρίου τῆς Ἀποκάλυψης, ἑνός ἢ καὶ περισσότερων πολλὲς φορὲς παράλληλων Παλαιοδιαθηκικῶν ἢ Καινοδιαθηκικῶν χωρίων. Ἔτσι ἐνῶ διαβάζεις τὴν Ἀποκάλυψη διαβάζεις ταυτόχρονα ὅλη σχεδὸν τὴ Γραφή. Αὐτό εἶναι καταπληκτικό. Τὸ διαπιστώσαμε καὶ στὸ προηγούμενο ἔργο τοῦ συγγραφέα. Τὸ λέμε καὶ γιὰ τὸ παρόν. Αὐτὸ κάνει ὁ κ. Κοσματόπουλος καὶ μὲ τοὺς πατέρες καὶ τὴν ὑμνολογία. Πετυχαίνει ἔτσι ὅ,τι καὶ ἡ γνωστὴ κανονιστικὴ ἑρμηνεία. Αὐτή ἡ μέθοδος προσέγγισης τῶν Γραφών, πέρα ἀπὸ τὸ ὅτι υἱοθετεῖ τὸ γνωστό: ἡ Γραφή διὰ τῆς Γραφής, σὲ βοηθάει νὰ ἔχεις μιὰ συνολικὴ καὶ ἑνιαία είκόνα γιὰ τὰ πρόσωπα ἢ τὰ θέματα τῆς πίστεώς μας. Δι’ ὅλου, λοιπόν, τοῦ κανόνα (γι’ αὐτὸ καὶ κανονιστικὴ) τῆς Γραφῆς φτάνεις ἀσφαλέστερα καὶ πιὸ ὁλοκληρωμένα στὴ γνώση προσώπων καὶ θεμάτων τῆς πίστεως.
β) Ἡ ἑρμηνεία πού κάνει ὁ κ. Κοσματόπουλος δὲν εἶναι ἀποκλειστικὰ γιὰ τοὺς εἰδικοὺς ἢ γιὰ ἕνα μικρὸ ἀριθμὸ πιστῶν. Εἶναι γιὰ τὸ σύνολο τῆς Ἐκκλησίας. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ βιβλιογραφία του, σίγουρα μικρή, δὲν ἔχει μιὰ στάμπα. Πανεπιστημιακοὶ ἐλάχιστοι. Πατέρες και μοναχοὶ περισσότεροι. Διανοούμενοι καὶ στοχαστὲς ἐπίσης λιγοστοί. Μᾶλλον μόνος του στοχάζεται καὶ ἀνοίγει δρόμους καὶ σύ πείθεσαι νὰ τὸν ἀκολουθήσεις.
γ) Δὲν ὑπάρχει γιὰ τὸν κ. Κοσματόπουλο χωρίο τῆς Γραφῆς ποὺ δὲν ἔχει πνευματικὸ περιεχόμενο. Ὅλα στὴ Γραφὴ ἀνάγουν στὴν πνευματική σφαίρα. Ὅλα εἶναι δηλαδὴ γιὰ τὸν ἄνθρωπο ποὺ εἶναι συνδεδεμένος μὲ τὸ Θεό. Μὲ τὴ βασιλεία του. Ἀκόμη καὶ «μέσα ἀπὸ τὴν ταραχὴ καὶ τὶς δοκιμασίες τοῦ βίου ἐπιτελεῖται», ὅπως γράφει, «ἡ στροφὴ πρὸς τὸν Θεό πάντα».
Καὶ δ) γιὰ να ἀρκεστῶ στὰ τέσσερα αὐτὰ χαρακτηριστικά: Δὲν νοιώθεις μόνος σου ὅταν διαβάζεις τὰ κείμενα τοῦ συγγραφέα μας. Νοιώθεις συνοδοιπόρος μὲ κάθε ἄνθρωπο. Νοιώθεις ὅτι εἶσαι δηλαδὴ Ἐκκλησία, ποὺ πορεύεται πρὸς τὸ στόχο της, «τὴν ἀτελεύτητη ἡμέρα τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ», τὴν καινὴ Ἱερουσαλήμ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου