Υπάρχουν 6 είδη πειρασμών: από πάνω, από κάτω, από μπροστά, από πίσω, από αριστερά και από δεξιά. Άφησα αυτόν που είναι από τα δεξιά τελευταίο.
Ο πειρασμός από πάνω είναι όταν θέλεις να γνωρίζεις περισσότερα από αυτά που ξέρεις. Δηλαδή αλλιώς από αυτά που έχουν αποκαλυφθεί. Όπως εσύ θέλεις να τα δεις. Όπως τότε με τον Άγιο Αυγουστίνο και τον Άγγελο. Όταν ήθελε να γράψει ένα βιβλίο για την θεότητα με έναν τρόπο που δεν είχε ποτέ ξαναγραφτεί. Πλησίασε την ακρογιαλιά με αυτήν την σκέψη και βλέπει ένα μικρό παιδί να βάζει νερό στη χούφτα του από τον βυθό της θάλασσας και να το ρίχνει σε μία γούβα στην άμμο. -Τι κάνεις, του λέει. -Θέλω να βάλω την θάλασσα σε αυτήν την τρύπα στην άμμο. -Πως είναι δυνατόν να κάνεις τέτοιο πράγμα; Πώς θα χωρέσεις μέσα στο μυαλό σου τον Θεό που έφτιαξε τις θάλασσες; Ο πειρασμός από πάνω συνεπώς είναι να θέλεις να γνωρίζεις περισσότερα από αυτά που γνωρίζεις και που ορίστηκε για εσένα να γνωρίζεις.
Ο πειρασμός από κάτω είναι όταν δεν κάνεις αρκετά από αυτά που πήρες εντολή να κάνεις. Με τον πειρασμό από κάτω στέκεσαι σαν ένας άφρονας σ΄αυτή τη γη, δίχως να κουνάς τα φτερά σου που φτιάχτηκαν για σένα για να τα χρησιμοποιήσεις. Γιατί δεν είναι αρκετό να έχεις μόνο φτερά. Πρέπει και να τα χρησιμοποιήσεις. Με τον πειρασμό από κάτω παραμένεις άπραγος.
Ο πειρασμός από πίσω είναι οι περασμένες αναμνήσεις που έρχονται στο μυαλό σου. Κοιτώντας πίσω στο παρελθόν τις αναβιώνεις. Δεν είναι επικίνδυνος όσο είναι ο πειρσμός που έρχεται από μπροστά.
[Ο πειρασμός από μπροστά] είναι ό,τι βρίσκεται μπροστά στα μάτια σου. Το βλέπεις, είναι ζωντανό, ό,τι κι αν είναι, και ανυπομονείς να φτιάξεις μία νέα ταυτότητα για τον εαυτό σου που να του μοιάζει.
Ο πειρασμός από αριστερά είναι οι αιρέσεις. Ένα πλήθος πραγμάτων ενάντια στην τάξη της Εκκλησίας για την σωτηρία μας. Διότι ο Λυτρωτής είπε ότι και ένα ιώτα να αλλάξετε θα είναι βαρύ.
Άφησα τελευταίο τον πειρασμό από τα δεξιά που είναι ο πιο επικίνδυνος. Διότι υπάρχει η πιθανότητα να νομίζεις ότι κάνεις πνευματική ζωή, πιστεύοντας ότι είναι καλή, αλλά στην πραγματικότητα να μην είναι. Ας δώσω ένα παράδειγμα. Ήμουνα στην Ιερά Μονή Συχαστρίας και συμβούλευα. Λίγο καιρό αργότερα όταν έγινα ιερέας, σε μία ειδική περίπτωση υπακοής, πήγα και ρώτησα τον Ηγούμενο: -Γέροντα, πώς είναι εκείνος ο Μοναχός; -Ω πάτερ, απάντησε. Εγώ έκανα την κουρά του. Είναι καλός. Είναι οικονόμος στο Μοναστήρι, αλλά έχει μία αδυναμία. Όταν πάει να προσευχηθεί δεν ταρακουνιέται με τίποτα. Οι καμπάνες να βαράνε αυτός τίποτα. Και κρατάει τα κλειδιά. Πήγε στο κελλί του, κλείδωσε την πόρτα και μπορούσες να τον δεις μέσα από ένα παράθυρο γονατιστό να προσεύχεται. Και είχαν έλθει κάποιοι επισκέπτες και ο κακόμοιρος ο Ηγούμενος δεν είχε τίποτα να τους δώσει να φάνε… τα δωμάτια δεν ήταν έτοιμα. Ο αδελφός αρνήθηκε διότι δεν είχε τελειώσει ακόμη τις προσευχές του. Φυσικά το πρόβλημα λύθηκε από έναν άλλον Μοναχό που έσπασε το παράθυρο μπήκε μέσα και του έδωσε μερικά χαστούκια, και μετά ήλθε σε μένα να με ρωτήσει εάν αυτό που έκανε ήταν καλό. Του είπα, ήτανε καλό αυτό που έκανες. Εκεί υπήρχε ένα πάθος.
Αγαπημένες μου ποτέ να μην διακόπτετε την πνευματική σας εργασία. Το θέμα όμως είναι ότι πρέπει να ζούμε σε αρμονία. Εάν κάποιος μου ζητήσει να του περιγράψω μία καλλιεργημένη κοινωνία με μία λέξη, θα του απαντούσα «αρμονία». Επίσης, εάν κάποιος μου ζητούσε να του πω με μία λέξη ποιο είναι το νόημα της Αγίας Γραφής μετά από τόσες συζητήσεις εκατοντάδων ετών, θα του έλεγα «αρμονία».
–https://youtu.be/B3ffiUN_xB4 – ioancasian ion
Ελεύθερη απόδοση κειμένου στα Ελληνικά ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου