Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου ἡ μεγαλύτερη πλάνη ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ κατέβηκε ὁ Χριστὸς στὴν γῆ μέχρι καὶ σήμερα εἶναι ἡ κλασικὴ «ἀτάκα» ποὺ ἀκοῦμε “ἐγὼ πιστεύω ἀλλὰ μὲ τὸν δικό μου τρόπο”.
-Καὶ ποιός εἶναι ὁ δικός σου τρόπος;
-Νὰ μπορεῖ νὰ μὴν πηγαίνω στὴν ἐκκλησία συχνὰ ἀλλὰ ἀπὸ ὅπου περάσω ἀνάβω τὸ κεράκι μου, κάνω τὸν σταυρό μου καὶ προσπαθῶ νὰ κάνω καλὲς πράξεις, τί ἄλλο νὰ κάνω;
-Μὰ ὁ Θεὸς δὲν θέλει τὸ κεράκι σου, ΕΣΕΝΑ θέλει εὐλογημένε. Κάποτε εἶχε πάει ἕνας στὸν Χριστὸ καὶ τοῦ λέει:
-Χριστὲ μοῦ θέλεις νὰ σοῦ φέρω μιὰ λαμπάδα ἴσα μὲ τὸ μπόϊ μου;
Καὶ ἀπαντάει ὁ Χριστός:
-Καὶ τὰ μελίσσια ποὺ γίνονται οἱ λαμπάδες δικά μου εἶναι.
-Ἔ, τότε νὰ σοῦ φέρω μιὰ λειτουργιὰ στὴν ἐκκλησία.
-Καὶ τὰ σιτάρια ποὺ γίνονται οἱ λειτουργιὲς καὶ τὰ ψωμιὰ καὶ αὐτὰ δικά μου εἶναι!
-Τότε νὰ σοῦ φέρω ἕνα δεκαχίλιαρο στὸ Φιλόπτωχο ταμεῖο.
-Ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔχεις δικά μου εἶναι, Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς.
-Μὰ τελοσπάντων τί θέλεις Χριστέ μου;
-«Υἱέ μου, δὸς μοὶ σὴν καρδίαν» (Παρ. κγ’ 26). Δῶσ’ μου τὴν καρδιά σου. Δῶσ’ μου τὶς ἁμαρτίες σου, αὐτὲς θέλω, αὐτὲς διψάω, γι’ αὐτὲς ἀνέβηκα πάνω στὸν Σταυρό.
Πολλὰ πράγματα πᾶμε στὸν Χριστὸ ἀλλὰ τὸ σωστὸ δὲν πᾶμε. Καὶ ὅσο γιὰ τὶς καλὲς πράξεις ποὺ εἶπες γερὸς νὰ εἶσαι καὶ πάντα νὰ τὶς κάνεις ἀλλὰ ἕνα πρᾶγμα νὰ θυμᾶσαι ἀδερφέ μου “τὸ ἄλογο θὰ τραβήξει τὸ κάρο” ὄχι τὸ κάρο τὸ ἄλογο, πρῶτα ἡ θυσία τοῦ Χριστοῦ καὶ μετὰ τὰ ἔργα μας. Ποιός μπορεῖ νὰ καυχιέται γιὰ τὰ ἔργα του; Δὲν ΥΠΑΡΧΕΙ ἐργοσωτηρία ἀδερφέ μου. Χριστοσωτηρία ΥΠΑΡΧΕΙ!!! Ὁ Χριστὸς μᾶς σώζει καὶ ὄχι τὰ ἔργα μας.
Γιατί πολλοὶ ἄνθρωποι δυστυχῶς πέφτουν στὴν ἑξῆς παγίδα: Βασίζουν τὴν Σωτηρία πάνω στὰ ἔργα τους. ΛΑΘΟΣ μεγάλο. ΛΑΘΟΣ γιατί ἔτσι πάει στράφι ἡ θυσία τοῦ Χριστοῦ μας, τότε γιὰ ποιό λόγο νά ‘ρθεί ὁ Χριστός μας στὴν γῆ νὰ θυσιαστεῖ καὶ νὰ τραβήξει ὅλα αὐτὰ τὰ πάνδεινα; Θὰ μᾶς ἔλεγε ἀπὸ ἐκεῖ ψηλὰ κάντε καλὰ ἔργα, καλὲς πράξεις καὶ θὰ σᾶς βάλω στὴν Βασιλεία μου, δὲν τὸ ἔκανε ὅμως, ἦρθε καὶ πλήρωσε ὁ ΙΔΙΟΣ τὸ τίμημα χύνοντας τὸ ἀνεκτίμητο καὶ ἀναμάρτητο αἷμα Τοῦ πάνω στὸν Σταυρό!!! Κόστισε πολὺ ἀκριβὰ ἡ Σωτηρία μας ἀδερφέ μου.
-Ναί, καλὰ τὰ λὲς ἀλλὰ μὴν ξεχνᾶς τί ἔχουν κάνει καὶ οἱ παπᾶδες;
-Ἐσὺ στὴν ἐκκλησία πᾶς γιὰ τὸν Χριστὸ ἢ γιὰ τοὺς παπᾶδες;
-Γιὰ τὸν Χριστό.
-Ὡραία ἢ γειτονιά σου ἔχει 5 ἐκκλησίες, ἂς ποῦμε ὅτι μᾶς σκανδαλίζει ὁ ἕνας ἱερέας, γιατί νὰ μὴν πάω στὴν πιὸ κάτω ἐκκλησία; Ἄρα δὲν εἶναι ὁ παπᾶς, εἶναι προφάσεις ἐν ἁμαρτιῶν.
Γιατί δὲν θέλουμε νὰ πετάξουμε τὰ σκεπάσματα νὰ πᾶμε ἐκκλησία, τώρα βέβαια θὰ μοῦ πεῖς ἀλλοῦ ὑπάρχει μόνο μιὰ ἐκκλησία, πολὺ σωστὰ καὶ ἂς ποῦμε ὀφθαλμοφανὲς ἐδῶ μπροστά μας ὁ παπᾶς ἁμαρτάνει, ξέρεις τί κάνει ὁ ἀληθινὸς ὁ ταπεινὸς ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ;
Τὸ βράδυ ποὺ πάει νὰ κάνει τὸ ἀπόδειπνο, γονατίζει ἐκεῖ μπροστὰ στὸν Ἐσταυρωμένο Ἰησοῦ καὶ λέει: “Ἔεε, γλυκύτατε Ἰησοῦ «σκέπασε» πρῶτα τὸν παπᾶ τῆς ἐνορίας μας καὶ μετὰ τὰ παιδάκια μου”. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔμπρακτη ἀγάπη, αὐτὴ ἡ ἀγάπη εἶναι 24 καράτια, ὅσο ἐμεῖς «σκεπάζουμε» τὸν ἀδερφό μας ἄλλο τόσο σκεπάζει ὁ Θεὸς ἐμᾶς καὶ τὴν οἰκογένειά μας.
Ὅποτε ἀδελφοί μου δὲν ὑπάρχει “ΕΓΩ πιστεύω μὲ τὸν τρόπο μου”, ὅποιος τὸ λέει αὐτὸ δὲν πιστεύει στὸν Θεό, πιστεύει στὸν ἑαυτό του. ΕΝΑΣ εἶναι ὁ τρόπος καὶ γι’ αὐτὸν κατέβηκε ὁ Θεὸς στὴν γῆ καὶ μᾶς τὸν ὑπέδειξε, καὶ σᾶς τὸ λέω δὲν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος Σωτηρίας, ἕνας εἶναι καὶ περνάει μέσα ἀπὸ τὴν ἐκκλησία μὲ τὰ ἑξῆς «ὅπλα»:
-ΜΕΤΑΝΟΙΑ
-ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ
-ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Τρέξτε ἀδέλφια μου κάτω ἀπὸ τὸ πετραχήλι τοῦ παπᾶ πεῖτε τὶς ἁμαρτίες σας, στὸ σπίτι μας τὰ σκουπίδια πάνω ἀπὸ μιὰ μέρα δὲν τὰ ἀφήνουμε γιατί βρωμίζουν, τὰ σκουπίδια τῆς ψυχῆς μας γιατί τὰ ἀφήνετε νὰ βρωμίζουν;
Ὁ ΘΕΟΣ περιμένει νὰ μᾶς σώσει, μὴν ἀργεῖτε γιατί κανεὶς μὰ κανεὶς δὲν ξέρει ποτὲ θὰ ἀντικρίσουμε Τὸν Δημιουργό μας καὶ δυστυχῶς ἂν δὲν ἔχουμε ἐξομολογηθεῖ Σωτηρία ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Μακαριστὸς Γέροντας Ἰωάννης Κεραμιτζῆς (1936-2021), ὁ ταπεινὸς πνευματικὸς τῆς Ἀκρόπολης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου