π. Γεώργιος Χιωτάκης: «Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἤτανε! Ἔνιωθα κι ἐγὼ διαρκῶς τὴν παρουσία του!»

 

Στὶς 17 Ἰανουαρίου 2016, ἡμέρα Κυριακή, πῆγα νὰ λειτουργηθώ στὸ σπήλαιο τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου τοῦ Μεγάλου, κοντὰ στὸ ἀεροδρόμιο τῆς Σούδας. Εἶναι ἕνα Ἐκκλησάκι μέσα σὲ μιὰ σπηλιὰ προσαρμοσμένο μὲ τὰ βράχια καὶ πανηγύριζε. Κατέβηκα προσεκτικὰ τὸ μονοπάτι καὶ ὅταν μπῆκα μέσα στὸν Ναΐσκο, στάθηκα δεξιά, κοντὰ στοὺς ψάλτες. Ὅλα ἦταν ἁπλᾶ καὶ ἀσκητικότατα. Τὸ δάπεδο ἀπὸ χῶμα…! Τὰ ταπεινὰ καντηλάκια καὶ τὰ λιγοστὰ κεριὰ φωτίζανε τὸ τέμπλο ποὺ ἦταν κατασκευασμένο μὲ ἁπλᾶ σανίδια καὶ τὴν Ἁγία Τράπεζα ποὺ ἦταν ἐντοιχισμένη στὴν κόγχη τοῦ βράχου.

Σὲ λίγη ὥρα ἦρθα σὲ μιὰ κατάσταση μεγάλης πνευματικὴ εὐφορίας καὶ ἀπόλυτης ἐσωτερικῆς εἰρήνης. Παρακολουθοῦσα μὲ κατάνυξη τοὺς τρεῖς ἱερεῖς ποὺ λειτουργούσανε διαμέσου τῆς Ὡραίας Πύλης. Στὴ μέση ἦταν ἕνας ἱερέας ἀπὸ τὸ κοντινὸ χωριὸ Ἀρώνιο καὶ ἀπὸ δεξιά του ἦταν ὁ π. Γεώργιος Χιωτάκης ὁ Σφακιανός.

Ἀριστερὰ τοῦ ἦταν ἕνας ἄγνωστος σὲ ἐμένα κοντούλης ἱερέας μὲ γυαλιὰ καὶ ἄσπρα γένια. Σκέφτηκα πὼς θὰ εἶναι ὁ ἱερέας ἀπὸ τὸ χωριὸ Ἅγιος Ὀνούφριος.

Τόσο στὴ μικρὴ ὅσο καὶ στὴ μεγάλη Εἴσοδο βγήκανε μόνο οἱ δύο ἱερεῖς καὶ μοῦ γεννήθηκε ἡ περιέργεια ποιός ἦταν ὁ τρίτος, ὁ ὁποῖος εἶχε γίνει πλέον ἄφαντος.

Τελείωσε ἡ θεία Λειτουργία, πῆγα στὴν ἀριστερὴ εἴσοδο καὶ ρώτησα τὸν παπα-Γιώργη μὲ τὸν ὁποῖο γνωριζόμασταν:

-Παπα-Γιώργη, εὐλογεῖτε… Πόσοι παπᾶδες εἶστε;

-Δύο…

-Ἐγὼ ἀπ’ τὸ Ψαλτήρι ἔβλεπα κι ἕναν τρίτο νὰ στέκεται ἐδῶ. Ἔβλεπα τὸν παπᾶ ἀπ’ τὸ Ἀρώνι στὴ μέση καὶ σένα δεξιά.

-Πὼς ἦταν αὐτὸς ὁ παπᾶς;

Μὲ κοίταζε μὲ ἀγωνία, καὶ μόλις ἄρχισα τὴν περιγραφή, τὸ πρόσωπό του φωτίστηκε καὶ χαρούμενος μὲ ἀγκάλιασε καὶ μὲ ἀσπάστηκε λέγοντας:

-Ὤωω! πῶ, πῶ…, παιδί μου, ξέρω, ξέρω, κατάλαβα! Ὁ Πορφύριος ἤτανε! Ἔνιωθα κι ἐγὼ διαρκῶς τὴν παρουσία του ἐδῶ μέσα. Τὸν ἔνιωθα συνέχεια!

Αὐθόρμητα πῆγε καὶ ξεκρέμασε μία εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου καὶ μοῦ τὴν ἔδειξε. Ἦταν πράγματι αὐτός…

Νομίζω πὼς αὐτὴ ἦταν ἡ τελευταία θεία Λειτουργία του παπα-Γιώργη καὶ ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἤθελε νὰ τοῦ δώσει αὐτὴ τὴ χαρά. Στὶς 20 Φεβρουαρίου 2016, 33 ἡμέρες μετά, ὁ παπα-Γιώργης, ἕνας ἀγωνιστὴς καὶ λάτρης τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου, κοιμήθηκε ἐν Κυρίῳ.

Μαρτυρία κ. Νώντα, Χανιά, Κρήτη.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο “Ὁ Πάνσοφος Ὅσιος Πορφύριος – Μαρτυρίες (Τόμος Α’)”

Συντάκτης

filippiaven

orthodoxia.gr